1 Inleiding
2 Rolverdeling
3 Het verhaal
4 De makers
5 Bronvermelding
6 Eigen mening

2 De rolverdeling

Aida Chaira Borderslee
Hoofdrol spelers
Radames Bastiaan Ragas
Ammeris Antje Monteiro
Belangrijke spelers
Zozer Frans van Deursen
Mereb Marlon David Henry
Farao Ben Ramakers
Amonasro Felix Burleson
Alternates
Aida Carolina Dijkhuizen
Aida Leona Philippo
Radames René van Kooten
Amneris Marleen van der Loo
Zoser Ben Cramer
Ensemble
Talita Angwarmasse
Joris A.T. de beul
Maureen Brown
George Chan Wee Hong
Ivo Chundro
Madeline Cintron
Ottavio Gesmundo
Linda Hibma
Dell Howlett
Rogier Komproe
Kevin Llewellyn
Jeroen Luiten
Monira Maclntosch
Delaney van der Pol
Laurie Reijs
Peggy Sandaal
Brett Sturgis
Eleanor Varias Lejarde
Swings
Naomi Brenkman
Maria Graciano
Regi Jennings
Kok-Hwa Lie

3 Het verhaal

Op woensdag 27 Maart 2002 om 20.00 uur ben ik samen met mijn moeder, zussen en schoonzus naar de mucical Aïda geweest, het is een liefdes verhaal over 2 mensen die eigenlijk helemaal niks met elkaar mogen hebben.
De musical begint in een vleugel van een modern museum. Daar ontmoeten de blikken van een man en een vrouw elkaar bij een tentoonstelling van de Egyptiche oudheid. Op het moment dat de blikken elkaar kruizen komt Amneris, een vrouwlijke Farao tot leven en neemt ons mee naar het oude Egypte, Op het moment dat Radames, een kapitein van het Egyptische leger, terug keert van zijn expeditie uit het vijandige buurland Nubië. Op het moment dat zijn soldaten een groep Nubische vrouwen gevangen neemt raakt hij verliefd op het felle trotse karakter van Aïda.
Aïda word door Radames behoed voor een zeker dood in de kopermijnen en stuurt haar als bediende naar prinses Amneeris, zijn verloofde. Radames’ vader, Zoser, groet hem en vertelt hem het nieuws dat de farao stervende is en dat Radames zich klaar moet maken om de volgende heeser van Egypte te worden.
De bediende van Rradames, Mereb, is een jonge man die heeft leren overleben in Egypte. Hij erkent als eerste Aïda als dochter van de Nubisch koning. Maar Aïda wil niet dat hij bekent maakt wie ze is omdat de Egyptenaren haar anders zullen vermoorden. Wanneer ze aan haar nieuwe meesteres , Amneris, word voorgesteld, merkt Aïda dat de belangstelling van de prinses in mode alleen maar een masker is voor haar onzekere persoonlijkheid. Op een diner van de farao word aangekondicht dat Amneris en Radames over 7 dagen gaan trouwen. Maar Radames wil eigenlijk niet trouwen omdat zijn vrijheid hem dan af word genomen. En deelt zijn verdiet met Aïda.
Later die nacht word Amneris bezorgd over de ziekte van haar vader en vindt in Aïda iemand die haar begrijpt. Radames valt de kamer van zijn geliefde verloofde binnen en zorgt ervoor da ij een moment alleen is met Aïda, zodat hij haar kan vertellen dat hij zich steeds sterker tot haar aangetrokken voelt.
Aïda word door Mereb naar het Nubische kamp gebracht en ziet daar hoe haar mensen leiden. De mensen in het kamp smeken Aïda hun leider te worden.
Wanneer Aïda Radames smeekt de Nubiërs te helpen opent hij zijn hart door zijn bezittingen aan hen te geven. Ook zegt hij tegen Aïda dat hij van haar houd, Aïda is niet langer in staat haar gevoelens te onderdrukken en valt Rradames in z’n armen.
Hun geluk word verstoord door de boodschap dat de koning van de Nubiërs, Amonasro, gevangen is genomen. Aïda gaat naar het kamp van de Nubiërs en verzekerd haar mensen dat Nubië nooit zal sterven.
Het lukt Aïda en Mereb om in de gevangeniscel van Amonasro binnen te komen door een bewaker om te kopen. Daar wordt Aïda met haar vader herenigd. Mereb bedenkt een plan om tijdens de toestand rond Amnerris’ trouweij te ontsnappen. Om haar vader en natie te redden moet Aïda de man van wie ze houdt verraden.
Zoser ontdekt de verhouding van zijn zoon en verbied Radames langer om tegaan met die Aïda. Hij geeft zijn minsters de opdracht Aïda te doden. In het Nubishce kamp krijgt Aïda een excuusbrief van Radames waarin hiju zich verontschuldigt voor de onnadenkende wijze waarop hij zich heeft gedragen toen hij hoorde dat Amonasro gevangen zat. Als de Egyptische soldaten in het Nubische kamp voor Aïda komen word Aïda het zwijgen op gelecht en offert Nehebka zich op zodat de prinses kan blijven leven. Aïda is nu vastbeslotener dan ooit om Rradames voorgoed te verlaten en gaat afscheid van hem nemen, ondanks de bezwaren van Mereb.
Radames zegt tegen Aïda dat hij niet meer wil trouwen met Amneris, maar ze weet dt de kan s van haar vaders ontsnapping weg is en zegt hem dat hij door moet zetten met zijn huwelijk.Radames gaat akkoord, op voorwaarde dat zij op een boot van hem zal ontsnappen naar de vrijheid. De verscheurd minnaars gaan uiteen. Amneris heeft hun hele gesprek gehoorden beseft dat haar aanstaande huwelijk misloopt.
Het nieuws van de ontsnapping van Amonasro verstoort het huwelijk van Amneris en Radames. In de verwarring dood Zoser Mereb en zorgt Radames ervoor dat Amonasro kan ontsnappen. Daarop worden Aïda en hij gearesteerd wegen verraad.
Tijdens het proces besluit de Farao dat Aïda en Radames levend moet en worden begraven. Amneris maart haar rol als de toekomstige Ffarao waar door haar vader ervan te overtuigen dat beide minnaars in de zelfde graftombe moeten worden begraven, als teken van mededogen voor de twee waarvanzij is gaan houden.
Met de dood voor ogen delen Aïda en Radames hun krachten en het laatse beetje zuurstof en zweert Radames dat hij wel Honderd levens lang zal blijven zoeken om haar terug te vinden.
Het verhaal eindigt weer in dat museum ziet de geest van Amneris hoe een moderne man en vrouw op een eigenaardige manier tot elkaar aangetrokken voelen.

4 De makers

Het verhaal is ooit begonnen als een opera, de musical is pas later herschreven. De muziek is geschreven door Elton John en de teksten door Tim Rice, ze zijn vertaald door,Martine Bijl. De choreografie is verzorgt door Wayne Cilent en het stuk is geregiseert door Robert Falls die tevens ook de Teksten heeft geschreven, samen met Linda Woolverton en David Henry Hwang de kostuums en de decoors zijn door Bob Crowely ontworpen.

5 Bronvermelding.

De informatie voor dit verslag heb ik uit het prorammaboek van de musical Aïda.
De cast stond ook in dat programma boek.
De datum en tijd heb ik van het toegangs bewijs hier onder.

7 Eigen Mening

Ik vond het een hele mooie musical maar had niet gedacht dat deze zo modern zou zijn. Ik had meer verwacht dat hij wat klasiek zou zijn nadat ik vorig jaar Elizabeth had gezien. De dans was heel erg mooi en de muziek en liedjes ook. Ik vond de teksten ook heel erg goed, zo stond in 1 liedje over Nubië, “gezegend Nubië, speeltuin van de goden, zo puur en zuiver, de zaluw zing het mee. gehavend Nubië land van mijn dromen, de golven dragen de aller laatste tranen naar de zee”, als je dat hoor, dan ben je wel erg onder de indruk.