Er zijn altijd verschillende meningen geweest over abortus. Zwangerschap was vroeger veel moeilijker te voorkomen door het ontbreken van goede anticonceptiemiddelen en het taboe hierop. Anticonceptiemiddelen zijn middelen om zwangerschap te voorkomen
Het plegen van abortus was illegaal. Vrouwen gebruikten vaak zelf primitieve en gevaarlijke middelen zoals breinaalden en zeepsop. Er waren veel illegale artsen die niet over de juiste instrumenten en kennis beschikten om verantwoord te werk te gaan. Dit leidde vaak tot complicaties zoals blijvende onvruchtbaarheid en sterfte van de vrouwen. Rijke vrouwen hadden de mogelijkheid om naar goede artsen te gaan. Die voerden abortus ook in het geheim uit. Doordat abortus nog niet algemeen geaccepteerd was waren er nog geen goede medische technieken ontwikkeld. Hierdoor bleef het beëindigen van een zwangerschap een zware ingreep. In de jaren 60 kwamen er veranderingen. Door maatschappelijke veranderingen werd seksualiteit meer besproken onderwerp. Er kon makkelijker over gepraat worden. Anticonceptiepil werd geïntroduceerd en door steeds meer vrouwen gebruikt. De mogelijkheid ontstond om aan gezinsplanning te doen. Abortus was ook steeds meer bespreekbaar geworden doordat de mensen zich aan de kerkelijke normen en waarden gingen onttrekken. In de 2de helft van de jaren 60 abortusverlening op gang.

In medische kringen was er vooruitgang en er werd een betere techniek voor abortus ontwikkeld. Toen abortus in Engeland legaal werd en veel vrouwen zich daar lieten aborteren werd de problematiek voor de vrouwen in Nederland zichtbaar. Er werden feministische groepen opgericht zoals dolle Mina. Deze groepen voerden actie voor het legaliseren van abortus.

Abortus werd in 1887 strafbaar gesteld in het wetboek van strafrecht. Zowel de zwangere vrouw die haar vrucht af liet drijven als de arts waren strafbaar, maar de wetsartikelen konden nauwelijks toegepast worden omdat het openbaar ministerie moest bewijzen dat het om een
levende vrucht ging.

In de jaren 60 veranderde politieke maatschappelijke en culturele klimaat. De pil werd beschikbaar voor veel vrouwen. Ook ontstond er een angst voor overbevolking. Huisartsen begonnen zich in die tijd.verantwoordelijk te voelen en verstrekten eerder anticonceptiemiddelen.

Het probleem

Tientallen jaren lang was abortus een onderwerp waarover niet werd gepraat. Nagenoeg iedereen was van mening dat abortus een misdrijf tegen het leven was. Een vrouw die abortus wilde laten plegen, moest dat stiekem doen. Met een ander praten over haar moeilijkheden was niet mogelijk. De meeste huisartsen verleenden geen enkele medewerking, omdat ook zij van mening waren dat het plegen van abortus een misdrijf was. En de paar artsen die daar anders over dachten, moesten in ieder geval rekening houden met het feit dat abortus plegen strafbaar was. Zwangere vrouwen konden twee dingen doen. Of het kind laten komen, of een adres zoeken waar zij illegaal werden geholpen. Koos een zwangere vrouw voor het laatste, dan wachtte haar vaak nog ellendige omstandigheden. De meeste aborteurs hadden nauwelijks medische kennis. Als gevolg van de behandeling kregen de behandelde vrouwen vaak bloedingen en liepen zij inwendige verwondingen op. De hygiënische verzorging was vaak slecht, met als gevolg infecties. Het kwam zelfs voor dat vrouwen aan de gevolgen van een abortusingreep overleden. Veel vrouwen hielden aan abortus schuldgevoelens over. Vaak hun leven lang. Abortus was niet alleen in strijd met de wet, maar ook met de voorschriften van de rooms-katholieke kerk en protestantse kerk. Volgens de christelijke moraal is abortus niet alleen een misdrijf tegen een menselijk leven, maar ook tegen de door God geschapen natuur. Een ernstiger misdrijf is nauwelijks denkbaar. Vrouwen die abortus overwogen, of hadden laten plegen, verkeerden in een geïsoleerde positie.

Abortus en de bijbel:
Zoals verwacht is de bijbel volledig tegen abortus. De bijbel vind abortus niet alleen opzettelijk doden, maar vind het ook het opzettelijk doden van een onschuldig menselijk wezen. Het zesde gebod zegt trouwens: "gij zult niet doden" (exodus 20.13). Zij beschouwen abortus dus als moord en ook hele zware kindermishandeling. Zij vinden dat ze van een moraal geen wet mogen maken. Zij vinden dat wanneer men abortus legaliseert onder het motto van: men doet het toch, dat ze dan ook kindermishandeling en ook verkrachting moeten legaliseren, want dat gaat ook verder, ondanks de zware straffen!
Als je de christelijke moralisten hoorde spreken voor de nieuwe wetgeving, leek het er op dat zij ons wilden doen geloven dat er een abortusfeest losbreekt als de zaak uit het strafrecht gehaald zou worden.
Dit wijst wel op een lage dunk van de mensen, voor geen enkele vrouw kan een abortus een feest zijn omdat er toch potentieel menselijk leven ontkend wordt, en ook omdat de ingreep nu niet direct een pretje is

Wetgeving in Nederland

In 1887 werd abortus strafbaar gesteld. Tot halverwege de jaren zestig werd abortus beschouwd als misdrijf. Alleen op medische indicatie kon een gynaecoloog in het ziekenhuis een abortus uitvoeren. Een vrouw die geen medische indicatie had, was aangewezen op een illegale behandeling. Halverwege de jaren zestig veranderde de opvatting over anticonceptie en abortus. De pil werd ontwikkeld en gezinsplanning mogelijk.