“Redattack uit Roeselare vervalst Bloomberg-site”, ”Internet vecht tegen Wereldwijd Wilde Westen”, “Maker Kournikova-virus duikt onder”, “Het leven wordt nog moeilijker voor on-line winkels”.
Tegenwoordig lees je dergelijke koppen meer en meer in dagbladen en tijdschriften. Men geeft ons maar al te vaak de indruk dat het internet een frauduleus en gevaarlijk medium is. Maar is dat ook zo?

Om deze vraag te beantwoorden gaan we eerst even terug in de tijd, meer bepaald tot in 1969. In dat jaar zette het Amerikaanse leger het eerste computernetwerk ‘arpanet’ op. Dit netwerk fuseerde in 1982 met Milnet en toen viel voor het eerst de naam ‘internet’. Netwerken van de Amerikaanse universiteiten sloten zich massaal aan en via satellietverbindingen werd contact gelegd met Europa, nadien met de rest van de wereld. Particuliere gebruikers kregen eerst toegang tot het internet via universiteiten, later kwamen de eerste commerciële providers op de proppen.
Het is dus duidelijk dat het internet op vriendschappelijke basis is ontstaan, met het oog op een vlotte en efficiënte uitwisseling van gegevens tussen verschillende instanties.
Vandaag de dag is het internet echter uitgegroeid tot een medium dat tot veel meer in staat is. Je kan tegenwoordig op een gemakkelijke manier mensen brieven sturen door middel van e-mails, die al na enkele seconden bij de bestemmeling aankomen. Het internet biedt ook tal van ontspanningsmogelijkheden: chatten met personen over de hele wereld, online computerspelletjes spelen, informatie opvragen over de laatste nieuwe films,… Je kan tegenwoordig zelfs live popconcerten volgen. Het internet is ook een creatieve uitlaatklep: het maken van een website,… Kortom het biedt mogelijkheden die voordien ondenkbaar waren.

Het zou nu natuurlijk heel naïef zijn, mocht ik vertellen dat het internet geen minpunten heeft. Ik denk dat het maar normaal is dat dit medium, juist omdat het nog zo nieuw is, ook enkele minder prettige kanten heeft. Natuurlijk heeft het te kampen met problemen die elk medium wel heeft, zoals verslaving, vervreemding,…. Hieronder zou ik het echter willen hebben over zaken die specifiek op internet een probleem vormen.
Op de eerste plaats is het vaak moeilijk om op een renderende manier de informatie te vinden waarnaar je op zoek bent. Het internet is een haast onontwarbaar kluwen van websites over de meest uiteenlopende onderwerpen, en dat zorgt er juist voor dat het zoeken naar informatie veel tijd vergt. Toch komt er stilaan verandering in: zoekrobots worden alsmaar efficiënter en rendabeler.
Een tweede probleem dat ik wil bespreken, is het feit dat er een kloof ontstaat tussen mensen die over internet beschikken en de mensen zonder internet. Het is daarom een taak van de overheid om er voor te zorgen dat deze kloof gedicht wordt en zeker niet escaleert. Dit kan door gratis internet aan te bieden, b.v. in bibliotheken en andere openbare instellingen.
Een ander minpunt op het internet is de schending van de auteursrechten op audiofragmenten, momenteel een heet hangijzer. Ik denk dat men dit probleem zal kunnen oplossen door CD’s beter te beveiligen tegen kopiëren. (Waar men momenteel druk mee bezig is.) Toch denk ik dat men ook een forse prijsdaling zal moeten invoeren om het probleem helemaal van de baan te schuiven, want mensen wíllen betalen voor een originele CD, als de prijzen maar niet overdreven zijn.
Vaak hoor je ook zeggen dat het internet niets anders biedt dan pornografische en gewelddadige sites. Ik zou hier echter het tegendeel van willen bewijzen: als iemand op zo’n site terechtkomt is dat omdat die persoon er zélf naar op zoek ging. Om kinderen tegen dergelijke sites te beschermen kan met tegenwoordig wel een soort “filter” kopen. Deze software blokkeert de toegang tot bepaalde sites.
Anonimiteit is ook een probleem waarmee het internet te kampen heeft. Enerzijds kunnen mensen zich op het internet voordoen als personen die ze niet zijn. Anderzijds kunnen sitebeheerders informatie zomaar opvragen over surfers door middel van zogenaamde “cookies”. Dit zijn bestanden die het doen en laten van de surfer registreren. Om dit te bestrijden zijn er geen directe oplossingen. Toch denk ik dat men dit over enkele jaren misschien juridisch aan banden zal kunnen leggen.
Het laatste probleem dat ik nader toelicht, zijn virussen en inbraken in computerbestanden. Virussen bestaan al veel langer dan het internet. Het probleem is dat ze nu veel sneller verspreid kunnen worden. Ze worden gemaakt door handige computerprogrammeurs die het internet door en door kennen. Het zijn vaak ook deze programmeurs die in staat zijn computers te ‘hacken’ (d.w.z. inbreken in computers). Om je tegen virussen en hackers te beschermen, kan je natuurlijk speciale software aanschaffen (anti-virusprogramma’s, firewalls). Toch blijft het steeds een kat-en-muisspel tussen de hacker die alsmaar nieuwere virussen uitvindt, en de softwarefabrikant die hiertegen nieuwe software probeert te ontwikkelen.

Conclusie: Het internet biedt tal van nieuwe mogelijkheden, waardoor het niet meer uit onze samenleving is weg te denken. Toch zijn er enkele schaduwzijden aan verbonden en kan het internet nog geoptimaliseerd worden. Op juridisch vlak zal een waterdichte, internationale wetgeving waarschijnlijk meer klaarheid scheppen in wat kan en niet kan op het internet. Enkele minpunten op vlak van computergeweld zullen we echter nooit volledig uit de weg kunnen ruimen. Zit het niet in de aard van de mens om dingen te gebruiken waarvoor ze eigenlijk niet bedoeld zijn?