Leesles 4.6

De nacht was eindelijk heengegaan en de zon was reeds begonnen alle dingen met haar vrolijk licht te verlichten, maar voor mij was het uur van de dood nabij, toen plots een rover, die ik nog niet gezien had, het kamp binnenkwam. Allen liepen meteen naar hem toe en zodra het stil was, meldde hij zijn kameraden het volgende: "Wat met het huis van Milo te maken heeft, wees al vrij van zorgen. Nadat jullie immers terug naar het kamp gegaan waren, ben ik daar gebleven - zoals jullie mij opgedragen hebben - en heb ik de gesprekken van de burgers afgeluisterd. En bij Hercules, een zekere Lucius werd door allen voor de dader van onze overval gehouden.
Die as namelijk enkele dagen tevoren met z'n paard en z'n slaaf in Volaterrae aangekomen en had tot op de dag van de misdaad gevlucht was en nergens meer opgedoken was. HIj leek zijn paard meegenomen te hebben, maar zijn slaaf had hij daar achtergelaten. De burgers habben deze gevangengenomen en over zijn meester ondervraagd. Maar zelfs onder folteringen hield hij niet op de onschuld van zijn meester staande houden. Niettemin hebben ze die Lucius bij verstek ter dood veroordeeld en nu zoeken ze hem over heel Etrurie.