Titel: Beslissing over geestelijke gehandicapte, die zwanger worden wil bij Solar 1.2
Datum: 18-09-2001

Inleiding:
Een 17-jarige geestelijk gehandicapte, heeft met haar vriend besloten dat ze graag een kind wil krijgen. Op dit moment is haar ontwikkeling zover als dat van een 8-jarig kind. Ondanks de aanbevelingen van mensen uit de omgeving het niet te doen, weigert de jonge vrouw nog langer de pil te slikken. Er volgt een vergadering tussen de ouders, de arts en de begeleider van de vrouw.

Probleemstelling:
Vinden wij dat de vrouw in verwachting mag raken, of vinden we dat ze verplicht de prikpil krijgen moet.

Theorie:
We weten van te voren dat elk mens recht heeft op een eigen mening, ook weten we dat iemand met de ontwikkeling van een 8-jarig geen kind kan opvoeden en verzorgen.

Hypothese:
We weten nog niet wat onze mening wordt, we willen eerst met zijn vieren alle voor- en tegenargumenten op een rijtje zetten.

Werkwijze:
We gaan eerst met zijn vieren 10 minuten brainstormen. Dan bespreken we in nog 10 minuten alle argumenten en nemen we onze beslissing.

Resultaten:
We geven de volgende argumenten voor:

-Iedereen heeft recht op een eigen mening
-Iedereen is de baas over zijn eigen lichaam, iemand de prikpil opdwingen zou niet rechtvaardig zijn
-Behalve dat het niet rechtvaardig zou zijn, is het ook niet realistisch om een jonge vrouw haar hele leven tegen haar zin de prikpil te geven, hoe moet je dat doen?
-In de omgeving van de geestelijk gehandicapte zijn mensen om te helpen, waaronder voornamelijk haar vriend
-Haar vriend heeft ook het recht om zijn kinderwens in vervulling te laten gaan

We geven de volgende argumenten tegen:

-Een geestelijk gehandicapte kan haar beslissingen niet goed overdenken
-Bovendien kan ze het nu wel beslissen maar misschien niet inschatten wat er allemaal van het moederschap afhangt
-De beslissing is niet voor een keer, ze zit er verder voor haar hele leven aan vast
-Het kind heeft ook recht op een goede verzorging
-Het kind heeft ook recht op een goede moeder

Discussie:
We hebben goed nagedacht over wat voor ons de grootste waarde zou hebben. De twee mensen met hun kinderwens, of de toekomst, niet alleen voor hen, maar ook voor het kind. Eventueel zou ons besluit nog kunnen veranderen als er meer hulp aangeboden werd. Bijvoorbeeld iemand die in huis zou komen om mee te helpen bij de verzorging.

Conclusie:
We hebben besloten dat het geen verstandig besluit is om de gehandicapte vrouw een kind te laten krijgen. We vinden dat er met haar vriend goed gepraat moet worden, en tot die tijd moet de vrouw de prikpil krijgen. Dan zal er ook met haar gepraat worden. Om duidelijk te maken dat de beslissing niet slim is, of om duidelijk te maken wat er nog allemaal moet gebeuren tot er onder de juiste omstandigheden een kind kan komen.