Correctiemodel Oude Testament:
de ark van Noach
a. God is boos op de mens
[1] Toen echter God zag dat er veel slechtheid van de mensen op aarde was en de gehele gedachte van het hart de hele tijd gericht was op het kwaad, speet het hem dat hij de mens op aarde had gemaakt. En van binnen geraakt door pijn van zijn hart/hartenpijn, zei hij: [5] ‘Ik zal de mens vernietigen die ik heb geschapen, van de oppervlakte van de aarde, van(af) de mens tot aan de dieren, van(af) de kruipende dieren tot aan de vogels van de hemel; want het spijt me dat ik hen heb gemaakt.’ Noach echter vond genade in de ogen van de Heer.

b. God draagt Noach op een ark te bouwen
[1] Dit is de geschiedenis van Noach. Noach was een rechtvaardig en voortreffelijk man onder zijn tijdgenoten; hij wandelde met God. En hij verwekte drie zonen, Sem,
Ham/Cham en Jafeth. De aarde is echter verdorven in de ogen van God en vol van [5] zonde. En toen God had gezien dat de aarde verdorven was (immers al wat leeft had zijn manier van leven op aarde bedorven) zei hij tot Noach: ‘Het einde van al wat leeft is gekomen in mijn ogen; de aarde is vol van zonde door toedoen van hen en ik zal hen [10] met de aarde vernietigen. Maak voor jezelf een ark uit gladgemaakte planken; je zult vakken in de ark maken en je zult (hem) van binnen en van buiten
dichtsmeren met teer. En zo zul je hem maken: de lengte van de ark zal 300 el zijn, de breedte 50 el en zijn hoogte 30 el. Je zult een venster in de ark [15] maken en je zult de bovenkant 1 el openlaten; je zult echter een deur in de zijkant van de ark plaatsen; een benedendek, eetvertrekken en een derde verdieping zul je in hem maken. Kijk, ik zal wateren van een overstroming over de aarde brengen, om al wat leeft te doden, waarin levensadem is [20] onder de hemel. Alles wat op aarde is zal worden vernietigd. En ik zal mijn afspraak met jou maken; en jij zult de ark betreden en je zoons, je vrouw en de vrouwen van je zoons met jou. En van alle dieren van al wat leeft zul je telkens twee stuks binnenbrengen in de ark, om met jou te leven: [25] van het mannelijk en van het vrouwelijk geslacht. Van de vogels volgens hun soort en van de lastdieren in hun soort en van al het kruipende gedierte van de aarde volgens hun soort: telkens twee stuks van allen zullen met je naar binnen gaan, opdat zij kunnen leven. Je zult dus van al het voedsel met je meenemen, wat kan worden opgegeten, [30] en (dat) zul je bij je verzamelen. En zij zullen evenzo voor jou als voor hen tot voedsel zijn.’

c. Noach voert de bevelen van God uit
[1] Dus Noach deed alles, wat hem God had opgedragen. En de Heer zei tegen hem: ‘Ga jij naar binnen, en je hele familie, in de ark: want ik zag dat jij rechtvaardig bent in mijn ogen in deze generatie. Neem van alle reine dieren [5] telkens zeven en (telkens) zeven stuks, een mannetje en een vrouwtje; echter van de onreine dieren twee en twee,een mannetje en een vrouwtje. Maar ook van de vogels van de hemel telkens zeven en zeven, een mannetje en vrouwtje, opdat hun zaad op de oppervlakte van de hele aarde wordt gered. [10] Want na nog zeven dagen zal ik het op aarde veertig dagen en veertig nachten laten regenen en ik zal alle wezens, die ik heb gemaakt, van het oppervlakte van de aarde vernietigen.’ Dus Noach deed alles wat hem de Heer had opgedragen.

d. De overstroming begint
[1] Hij was 600 jaar toen de wateren van de overstroming over de aarde stroomden. En Noach en zijn zoons, zijn vrouw en de vrouwen van zijn zoons zijn met hem in de
ark gegaan, vanwege de wateren van de overstroming. Ook van de reine en [5] onreine dieren en van de vogels en van alles wat op aarde beweegt, zijn twee en twee stuks bij Noach de ark ingegaan, een mannetje en een vrouwtje zoals de Heer Noach had opgedragen.

f. Het einde van de overstroming
[1] Toen God echter aan Noach dacht en aan alle dieren en alle lastdieren die met hem in de ark waren, bracht hij wind over de aarde en zijn de wateren gezakt. En de bronnen van de afgrond zijn gesloten en de watervallen van de hemel en [5] de regenbuien uit de hemel zijn opgehouden; de wateren zijn weggevloeid, van de aarde gaande en teruggaande; en ze zijn begonnen minder te worden na 150 dagen. En de ark rustte in de zevende maand, op de zevenentwintigste dag van de maand boven de bergen van Armenië. Echter de wateren gingen en zakten tot aan de tiende maand; want in de tiende maand, op de eerste dag van de maand, verschenen de toppen van de bergen. En toen veertig dagen voorbij waren gegaan, zond Noach, het venster van de ark openend dat hij had gemaakt, een raaf weg. Deze
[15] ging weg en keerde niet terug totdat de wateren op de aarde opdroogden. Ook stuurde hij een duif na hem weg, om te zien of de wateren op de oppervlakte van de aarde waren afgenomen. Toen zij geen plek had gevonden waar haar voet kon rusten, is zij teruggekeerd naar hem in de ark - want er waren wateren op [20] de gehele aarde - en hij strekte zijn hand uit en bracht haar, vastgegrepen, in de ark. Nadat ze echter zeven andere dagen langer hadden gewacht, stuurde hij weer een duif uit de ark. En deze kwam naar hem tegen de avond, dragend een olijftak met verse bladeren in haar bek. Dus begreep Noach dat [25] de wateren op de aarde waren opgehouden. En hij wachtte niettemin zeven andere dagen en stuurde een duif weg, die niet meer naar hem is teruggekeerd. Dus in het zeshonderd en eerste jaar, in de eerste maand, op de eerste dag van de maand zijn de wateren op de aarde verminderd. En toen Noach het dak van de ark opende, keek hij [30] en zag dat het oppervlakte van de aarde helemaal was opgedroogd. In de tweede maand, op de zevenentwintigste dag van de maand is de aarde droog geworden.