Osmose bij de Aardappel

Inleiding:
Osmose is het verplaatsen van water door een semi-permeabele wand. Semi-permeabele wand is een wand die alleen bepaalde stoffen door laat in dit geval laat de wand alleen water door. De osmotische waarde is de concentratie van aan opgeloste stoffen bij osmose

Onderzoeksvraag:
Wat is de relatie tussen de zoutconcentratie en het veranderen van de omvang (zwellen of krimpen) in de lengte en volume van aardappelstaafjes?

Hypothese:
Hoe hoger de zoutconcentratie hoe meer er krimpen (plasmolyse) ontstaat.

Materialen:
De benodigde materialen zijn: ± 7 aardappelstaafjes, liniaal, mesje, lang pincet, maatcilinder, 7 reageerbuisjes, reageerbuisrekje, gedestilleerd water, zoutoplossing met 0,5/1/1,5/2/3 en 6% zoutoplossing.

Werkwijze:
Eerst snee één van ons de aardappelstaafjes in staafjes van 5 cm. De ander vulde de maatcilinder tot ongeveer 15 cm hoog. Die keek ook hoeveel de volume van de aardappelstaafjes waren, door af te lezen hoe hoog het water stond met een aardappelstaafje erin en vervolgens de nieuwe hoogte min de oude hoogte te doen. Toen vulden we reageer buisje 1 met het gedestilleerd water tot ongeveer de helft. Daarna deden we in reageerbuisje 2 de zoutoplossing van 0,5% in de volgende van 1% dan 1,5%, 2%, 3% en in reageerbuisje 7 de zoutoplossing van 6% ook allemaal tot ongeveer de helft gevuld. Twee dagen later haalden we met een lange pincet de aardappelstaafjes er één voor één uit. We meten weer hoelang ze waren en berekende weer de volume van elk staafje. Vervolgens berekende we het gemiddelde en de procentuele verandering van onze resultaten. Toen de hele klas klaar was berekende we ook het gemiddelde van de hele klas en de procentuele verandering van de hele klas. Daarna begonnen we aan de grafieken van de procentuele verandering van de lengte over onze eigen resultaten en van de hele klas. Daarna maakten we ook een grafiek over de procentuele verandering van de volume over onze eigen resultaten en ook weer die van de hele klas. Toen maakten we de grafieken ook in Excel en maakten het verslag.

Tabel:
concentratie - lengte van aardappelstaafje - volume van aardappelstaafje
- begin mm - eind mm - verandering % - % verandering gem. in klas - begin ml - eind ml - verandering % - % verangering gem. klas:
1. 0% 50 54 8% 5,40% 3 3,5 16,70% 14,30%
2. 0,50% 50 50 0% 1,60% 3 3 0% 7,30%
3. 1% 50 48 -4% -3,40% 2,5 2,5 0% -0,40%
4. 1,50% 50 46 -8% -5% 2,5 2 -20% -20%
5. 2% 50 45 -10% -4,40% 3 2 -33,30% -21,60%
6. 3% 50 44 -12% -4,70% 3,5 2,5 -28,60% -21%
7. 6% 50 43 -14% -5,80% 3,5 2,5 -28,60% 17,30%

Conclusie:
Onze hypothese was niet juist. Want wij dachten dat hoe meer zoutconcentratie hoe meer krimpen (plasmolyse) ontstaat. Wij kwamen tot de conclusie dat er eerst turgor is dan heb je een bepaald punt met plasmolyse en dan grensplasmolyse. En bij de volume verandering ontstaat daarna ook nog weer turgor.

Vragen:
1.) Bij concentratietraject a komt turgor voor omdat tot concentratie 2 % turgor is en van 2 % tot concentratie 3% is plasmolyse en na concentratie 3 % is grensplasmolyse.
2.) Dan zijn de cellen zo ver kapot gegaan door het zout.
3.) Bij concentratietraject c is er sprake van grensplasmolyse.
4.) Bij het klassengemiddelde is er grensplasmolyse na de concentratie na 3 %.