Inleiding

Jaarlijks blijken tientallen atleten “positief” bij een dopingcontrole en wordt een veelvoud aan beschuldigingen geuit, zonder dat daarvoor bewijzen kunnen worden geleverd. Daarnaast ontkennen atleten wiens uitslag van de dopingcontrole “positief” is, dat ze doping gebruikt hebben. Het blijkt dat veel atleten niet meer weten waar ze aan toe zijn.
Ik heb het onderwerp doping gekozen omdat er rond die periode dat we daadwerkelijk moesten kiezen net veel was te zien en horen over doping bij de Olympische spelen in Sydney. Dus dacht ik laat ik me daar eens verder in gaan verdiepen.

Voorwoord

Situaties die een negatieve invloed hebben op het bestaan van vele individuen, kunnen voor (sommige van) die individuen traumatiserende gevolgen hebben. De crisis van de dertiger jaren was zo'n situatie. Ook de ellende die de alcohol veroorzaakte onder de negentiende eeuwse arbeidende bevolking kan als voorbeeld gelden. In die periode heeft zich het stereotype beeld gevormd van de aan alcohol verslaafde: een geestelijk, lichamelijk en sociaal tot de ondergang gedoemde. Die dreiging van een mogelijke verslaving aan alcohol werkt waarschijnlijk ook nu nog na en wordt vaak op andere drugs overgedragen. In het zeer gevarieerde pakket van stoffen die tegenwoordig als drugs worden gebruikt, bevinden zich echter ook stoffen die deze verslavende werking niet hebben, maar die om andere redenen grote risico's voor de gebruiker met zich brengen.
Het opsnuiven van bepaalde stoffen bijvoorbeeld kan bewusteloosheid, zelfs de dood veroorzaken. Bij het inspuiten van stoffen kan luchtembolie optreden of kunnen ernstige infecties ontstaan. Van sommige stoffen is de actuele samenstelling niet altijd bekend, wat voor de gebruiker bijzonder nare gevolgen kan hebben. Hetzelfde geldt voor het door elkaar gebruiken van diverse stoffen. Mensen die daar een verhoogde vatbaarheid voor hebben - in het bijzonder labiele of prepsychotische personen - kunnen ernstig, soms hardnekkig of zelfs blijvend psychisch letsel oplopen (psychotische toestanden).

Een oude legende

Volgens een oude legende kwam eens in het noorden van wat later Amerika zou worden genoemd een jonge jager bij een medicijnenman een toverformule vragen om de snelste en slimste jager van zijn stam te kunnen worden. Waarop de medicijnenman zei: “ vang de eerste monarchvlinder die je in het begin van de zomer ziet en wrijf het goudstof van zijn vleugels over je borst, dan zal je net zo licht worden als hij.” Waarop de jager deed wat hen gezegd werd en al spoedig net zo makkelijk door de natuur ijlde als de schitterende vlinder.

Ook is het bekend dat de zwaardvechters van het oude Rome het rauwe vlees van wilde dieren aten om de kracht en felheid van die dieren in zich op te nemen, en dat in het oude Griekenland het zweet en stof van worstelaars verwerkt werd in een drank die door bewonderaars en rivalen werd geprezen omdat hij hun wat van de levenskracht en moed van hun afgoden zou overbrengen. Van de vroege kroniekschrijvers van de Nieuwe Wereld weten we dat in de oude Indiaanse beschaving planten gebruikt werden vanwege hun geneeskrachtige of rituele eigenschappen.

Zo namen de Mexicaanse Indianen die in dienst van Hernan Cortes stonden tijdens de uitputtende dagmarsen peylot in en kauwden de Indianen uit de Andesgebieden van Bolivia, Peru, Ecuador en Colombia als middel tegen honger en vermoeienis bladen van de “cocada”, dienden. In de tweede Wereldoorlog werden speciale rantsoenen uitgereikt aan troepen die koude en vermoeidheid moesten trotseren of zich voor een gevecht gereedmaakten. Door Amerikaanse soldaten in Vietnam werden op grote schaal cannabis en andere op de geest inwerkende middelen gebruikt. Wanneer deze gewoonte zich ook tot de sport heeft uitgebreid is niet bekend – hoewel mensen natuurlijk in alle tijden hun prestaties hebben willen verbeteren en hun lichamelijke en geestelijke vermogens hebben willen vergroten. En door de vooruitgang van de wetenschap en de ontwikkeling van de amfetaminen en anabolische middelen zijn de mogelijkheden op dit gebied beslist een stuk geraffineerder geworden.

Doping

De eerste verhalen van doping stammen uit de Griekse oudheid. Bij extreme vermoeidheid werd aan vrouwen melk, rechtsreeks uit de borst gedronken, een stimulerende werking toegekend. Het gebruik van doping is verboden omdat ervan uitgegaan wordt dat het gebruik van doping voordeel oplevert voor diegenen die gebruiken (geen “fair play”) en het gebruik van doping de gezondheid kan schaden. De meest praktische definitie wat onder doping verstaan wordt is het gebruik van stoffen die voorkomen op de lijst van de IAAF/KNAU. Op deze lijst staan ook stoffen die “vrij” in de handel verkrijgbaar zijn en/of door een arts als medicament voorgeschreven kunnen worden ter behandeling van een ziekte. De prestatiebevorderende en/of de schadelijke werking van de stoffen op de dopinglijst is in veel gevallen niet bewezen. Dat doet echter niets toe of af aan het feit dat het gebruik van de stoffen die op de lijst staan verboden is.

Onder de benaming doping vallen diverse stoffen. Deze staan vermeld op de dopinglijst (Zie bijlagen) van het Internationaal Olympische Comité (IOC). Alles wat op deze lijst staat wordt gezien als doping omdat het schadelijk is voor de gezondheid en de sportprestaties kan verbeteren. Daarnaast staat er een tweetal methoden vermeld op de dopinglijst. De eerste laat zich het beste omschrijven als ‘rommelen’ met de dopingcontrole. Zo is het verboden om urine te verwisselen met die van een ander of er een stof eraan toe te voegen om het gebruik van doping te verbergen. De tweede verboden methode betreft bloeddoping: een manier om het uithoudingsvermogen e verbeteren door toediening van extra bloed.
Tot slot staat er op de dopinglijst een vijftal groepen van stoffen die in de ene tak van sport als doping worden gezien en in de andere niet. Dit betreft alcohol, hasj en weed, plaatselijk werkende pijnstillers, ontstekingsremmende en hartverlagende middelen. Slechts in bepaalde takken van sport kan het gebruik van deze prestatie bevorderen. Zo kan het gebruik bij hartverlagende middelen de prestatie bij schieten verbeteren, maar bijvoorbeeld niet bij voetbal. Vandaar dat het gebruik ervan alleen in die takken van sport als doping wordt aangemerkt waar het de prestatie daadwerkelijk kan bevorderen

Dopingcontroles

Alle sporters die het ‘Entry Form’ ondertekend hebben, komen in aanmerking voor dopingcontroles. Dit betekent dat ook de reserves degenen die vooralsnog geen accreditatie hebben gecontroleerd kunnen worden voor de olympische spelen.
Dopingcontroles kunnen zowel op wedstrijden als in de trainingsperiode gehouden worden. Bij dopingcontroles op wedstrijden komen in principe alles deelnemer in aanmerking om uitgeloot of aangewezen te worden voor een dopingcontrole. Voor “out of competition dopingcontroles” komen alleen de Nederlandse toppers (lid van selectiegroepen Athene/ Sydney/Jong Oranje) in aanmerking. Diegene die uitgeloot of aangewezen wordt voor een dopingcontrole, wordt hiervan door middel van een formulier op de hoogt gesteld. Deze atleet is verplicht dit formulier te ondertekenen en mee te werken aan de dopingcontrole. Daartoe dient deze atleet zich bij wedstrijden binnen een uur op de dopingcontrolepost te melden, waarbij hij/zij zich mag laten vergezellen door een begeleider. Tot het tijdstip waarop de atleet zich meldt, zal hij/zij begeleid worden door een “steward”. In de dopingcontrolepost zal precies uitgelegd worden hoe de verdere procedure is. Weigering om mee te werken aan een dopingcontrole wordt als een overtreding van dopingreglementen beschouwd, waarna een schorsing van 4 jaar opgelegd kan/zal worden.
Belangrijk om te weten is dat bij dopingcontroles wedstrijden op de hele dopinglijst gecontroleerd word, terwijl bij dopingcontroles buiten wedstrijden om alleen gecontroleerd wordt op het gebruik van medicijnen met een anabole werking (o.a. anabole steroïden en bèta - sympaticomimetica) en op middelen en methoden die gebruik hiervan kunnen maskeren (“plaspillen” en Probenicid). Het gebruikte materiaal voor het verzamelen van urine is niet het bekende Versapack materiaal (de gele en groene containertjes), maar de zogenaamde Bereg-kit van de firma Berglinger in tegenstelling tot Versapack zijn dit dikke glazen flesjes.

Er worden controles uitgevoerd door het IOC, en zo mogelijk ook door de Australische overheid en de internationale sportfederatie. Er zal in het kader van de Olympische Spelen gecontroleerd worden in de periode van 2 september tot 1 oktober 2000. aangezien er voor het eerst controles buiten wedstrijdverband in het kader van de Olympische Spelen zullen plaatsvinden, kunnen deze controles overal plaatsvinden, dus ook buiten Australië of in het Olympisch dorp. Tijdens de Spelen worden dopingcontroles uitgevoerd door dopingcontroleofficials van de SOCOG (Sydney Organising Committee Olympic Games).
Er wordt aangeraden om geneesmiddelen en supplementen voor de sporters vooraf te checken bij de (chef-)arts of bij het NeCeDo. Als sporters zelf supplementen willen meenemen, wordt aangeraden zo veel mogelijk gesloten verpakkingen mee te nemen, liefst in de originele verpakking, met bijsluiter.

Sporters die de B2-agnonisten salbutamol, salmeterol of terbutaline gebruiken (geneesmiddelen voor de behandeling van (inspanning)astma, chronische bronchitis en longemfyseem),

De wetten op de invoer van producten (geneesmiddelen, levensmiddelen en supplementen), zijn in Australië redelijk streng. Als een sporter zelf geneesmiddelen meeneemt naar Australië, is hij verplicht die te tonen bij de douane. Hiervoor bestaat een speciale balie, die wordt bereikt door de zogenaamde ‘red channel’ uitgang te nemen vanuit de ruimte waar de bagage wordt afgehaald. Slechts een beperkte hoeveelheid voor persoonlijk gebruik is toegestaan. Overtreding het in het bezit hebben van een verboden (dopinggeduide) stof
Wordt beschouwd als een dopingovertreding. Sporters dienen dus goed op hun sporttas te letten.

De straffen voor doping gebruik

De sporter die wegens dopinggebruik wordt bestraft, wordt uit de uitslag van de desbetreffende wedstrijd verwijderd, moet eventueel prijzengeld inleveren en wacht bovendien een schorsing die hem van deelname aan andere wedstrijden uitsluit. Wanneer de op doping betrapte sporter van een team deel uitmaakt, kan ook dat team bestraft worden. Onder meer internationale hockeyfederatie (FIVB) en de internationale hockeyfederatie (FIH) kennen bepalingen om de uitslag van een wedstrijd te veranderen of een team uit een toernooi te verwijderen wanneer een enkele sporter op doping is betrapt.

Het IOC maakt in zijn aanbevelingen voor de duur van schorsingen onderscheid tussen enerzijds het gebruik van efedrine, fenylpropanolamine, pseudo – efedrine, cafeïne, strychnine en verwante stoffen (categorie 1) en anderzijds de andere verboden farmacologische groepen en methoden (categorie 2). Wanneer (overmatig) gebruik van een middel uit groep 1 is vastgesteld, beveelt het IOC de volgende schorsingen aan:
- Maximaal drie jaar na de eerste overtreding;
- Twee jaar na de tweede overtreding;
- Levenslang na de derde overtreding;


Voor categorie 2 hanteert het IOC de volgende normen:
- Twee jaar na de eerst overtreding;
- Levenslang na de tweede overtreding;


Het staat de internationale sportfederaties vrij zwaardere en aanvullende straffen op leggen. Sommige organisaties kennen als strafmaat bijvoorbeeld een schorsing van vier jaar bij de eerste overtreding in categorie 2.
Het staat de internationale sportfederaties vrij zwaardere en aanvullende straffen op te leggen. Sommige organisaties kennen als strafmaat bijvoorbeeld een schorsing van vier jaar bij de eerste overtreding in categorie 2.

Straforganen

Het is niet altijd duidelijk welke sportorganisatie bevoegd is tot het opleggen van een straf. Nu geldt als vuistregel dat het IOC die bevoegdheid heeft tijdens de Olympische spelen; bij andere internationale evenementen valt de verantwoordelijkheid in principe toe aan de desbetreffende internationale sportfederatie. Nationale sportorganisaties zijn verplicht de dopingregels van hun internationale federatie in grote lijnen over te nemen.

Hoger beroep

Bij nationale wedstrijden zal de sporter in principe worden bestraft door de tuchtcommissie van zijn nationale bond. Meestal kan hij daarna in beroep bij een nationale arbitragecommissie. Sommige sporten (zoals atletiek) kennen daarna een beroepsmogelijkheid voor de sporter bij de arbitragecommissie van de betrokken internationale sportfederatie. Deze commissie behandelt ook geschillen tussen nationale bonden en de internationale federatie.
Tegen de uitspraak van deze arbitragecommissie kan een beroep worden ingesteld bij het Court of Arbitration for Sport, het CAS. Dit arbitrage –instituut bestaat sinds 1983 en is speciaal opgericht voor geschillen in de sport.Het wordt zodanig erkend door het IOC en een aantal sportfederaties. Behalve een rechtsprekende taak heeft het CAS ook een adviserende functie bij reglementaire of juridische kwesties. Het CAS kan er zo ook aan bijdragen dat het internationale sportrecht meer uniform wordt doordat er jurisprudentie ontstaat.

Burgerlijke rechter

Sportorganisaties kunnen in hun reglementen niet uitsluiten dat een sporter ook nog een beroep doet op de burgerlijke rechter, omdat dit een grondwettelijk recht is. In de praktijk stelt een civile rechter zich terughoudend op tegenover tuchtrechterlijke beslissingen. Hij beoordeelt of een sportorganisatie de eigen regels correct heeft toegepast en de opgelegde straf redelijk en billijk is.

Affaires

De doping geschiedenis is zo oud als de sport zelf. In de oudheid gebruikten de Grieken magische kruiden om hun prestaties te bevorderen. In de meer recente geschiedenis hebben sporthelden als Ben Johnson en Diego Maradona zich bezondigd aan verboden middelen.

Tom Simpson, 1967

De Engelse wielrenner Tom Simpson begon op 13 juli in de Tour de France aan de beklimming van de Mont Ventoux. De temperatuur steeg aan het einde van de 13e etappe naar het kookpunt, toen Simpson enkele kilometers onder de top tegen et asfalt kwakte. Een paar minuten later raakte hij bewusteloos. Enkele uren kwam het bericht dat hij was overleden. Mensen die het parcours hadden samengesteld werden uitgescholden voor moordenaars. In het shirt van Simpson werden vier ampullen gevonden waarvan een met een stimulerend middel. Nader onderzoek wees uit dat Simpsonis overleden aan een combinatie van hitte, amfetamine en alcohol. Hij had een glaasje cognac gedronken voordat hij de berg besteeg.

Ben Johnson, 1988

Het onwaarschijnlijke sprintrecord (op de 100 m g 9,79) van de Canadese atleet Johnson stond slechts een dag in de boeken. Tijdens de dopingcontrole bij de Olympische spelen van Seoel werden in zijn urine sporen van anabole steroïden gevonden. Het nieuws was schokkend maar niet verrassend. De spierbundels van de ranke atleet hadden in de loop der jaren extreme vormen aangenomen. Het IOC probeerden de affaire – Johnson in de doofpot te stoppen. Maar de Belgische prins De Merode, voorzitter van de dopingcommissie, was onverbiddelijk. “ Zonder ethiek is de sport gedoemd zichzelf te vernietigen.” Volgens de begeleider van Johnson heeft zijn pupil op menselijke wijze gehandeld. “ De roem is zoet en de dollars zijn machtig.” Als schrale troost werd Johnson door de Canadese krant uitgeroepen tot sportman van het jaar. Volgens de eervolle vermelding had hij een taboe doorbroken.

Diego Maradonna, 1994

De beste voetballer van de jaren tachtig keerde tijdelijk terug op het hoogste podium bij het WK in de Verenigde Staten. De Argentijn Maradonna maakte behalve een flitsend ook een opgefokte indruk. Zo rende hij na de fraaie treffer tegen Griekenland als een dolleman naar een tv-camera aan de zijlijn. Een paar dagen later werd Maradonna betrapt op het gebruik van cocaïne. Deze affaire ontkrachtte de stelling dat voetballers geen doping gebruiken. De voormalige Duitse doelman Toni Scumacher had in zijn bestseller Der Anpfiff dit wijdverbreide misverstand al eerder aan de kaak gesteld. In Duitsland “rijden de spelers bijna dagelijks naar de apotheek om hun conditie op pijl te houden”, schreef schumacher in 1987.
” Sommige internationals waren kampioenen in dopinggebruik. Naast de pillen regende het injecties.”

Dopinglijst

De dopinglijst is zo uitgebreid geworden dat je in principe geen medicijnen gebruiken moet. Bij medicijnen moet je niet alleen denken aan “pillen” en medicinale dranken” , maar aan alle inhalatie-, snuif-, wrijf-, plak- en “alternatieve”middelen, zoals homeopathische middelen of kruidenmengsels waaraan bepaalde werking wordt toegekend.


Kun je verslaafd raken aan doping?

Je kunt onderscheid maken tussen lichamelijke afhankelijkheid en geestelijke afhankelijk. Je noemt het lichamelijke afhankelijkheid als het lichaam protesteert wanneer met gebruik van een stof wordt gestopt (ontwenningsverschijnselen. Bij een stof zoals alcohol, dat ook op de dopinglijst staat, kan lichamelijke afhankelijkheid optreden. Geestelijke afhankelijkheid houdt in dat de gebruiker steeds sterker naar het middel verlangt en zich eigenlijk niet meer prettig kan voelen zonder dat middel. Dit kan onder meer optreden bij het gebruik van anabole steroA-den. Wanneer iemand stopt met een kuur van anabole steroA-den nemen de prestaties weer af. Iemand kan zo sterk willen verlangen naar het gevoel van prestatieverbetering, dat wordt besloten opnieuw anabolen te gaan gebruiken. Vandaar dat het gebruik ervan in die takken van sport als doping wordt aangemerkt waar het de prestatie daadwerkelijk kan bevorderen.

Volgens Amerikaanse onderzoekers, die de levensgeschiedenis van meer dan 200 verslaafden vastlegden, was bijna 10% van deze mensen zijn of haar carrière als opiaatjunkie begonnen als anabolengebruiker.

In een soortgelijk onderzoek in 1990 was nog geen 1 procent van de verslaafden in aanraking gekomen met anabolen. Kennelijk wordt het steeds makkelijker om van de bolensien in ranzig harddrugland terecht te komen. Sommige bollengebruikers raakten uiteindelijk zelfs aan de heroïne!

Meer dan 80 % van de verslaafde ex-bollenjongens was via de sportschooldealer in contact gebracht met de verslavende opiaten. Het motief voor deze drastische stap was meestal slaapproblemen de werden veroorzaakt door steroïden

Gevolgen van het gebruik van doping

Het gebruik van anabolesteronA-den kan leiden tot een vette huid en puisten, ophoping van vocht en verhoogde kans op hart- en vaatziekten, leverfunctiestoornissen, veranderingen in de stemming en gedrag (b.v. Agressie achterdocht, depressie, dit zou kunnen leiden tot criminaliteit.) Verminderde vruchtbaarheid, kaalheid en verstoring van de groei.

Het gebruik van stimulerende middelen als amfetamine, cocaA-ne en efedrine kunnen de volgende risico’s met zich meebrengen: beverigheid, slaapstoornissen, nervositeit, hartritmestoornissen agressief gedrag, hallucinaties spierkrampen. Daarnaast vormt het geestelijk afhankelijk worden van deze stoffen een risico. Naarmate men langer, meer en meerdere middelen tegelijkertijd gebruikt, zal het risico van schadelijk effecten toenemen.

In het jaar 1997 publiceerde een onderzoeksteam, onder aanvoering van Paul Perry, professor in de biologische psychiatrie aan de Universiteit van Iowa opmerkelijke onderzoeksresultaten in de Journal of Drug and Alcohol Abuse.
De onderzoekers hadden het gedrag onderzocht van 42 gezonde jonge mannen, waarvan 8 op dat moment anabole steroïden kregen toegediend door het nauwlettend te volgens als ze in een verkeersstimulator rondreden.

Wat zou er gebeuren? De anabolen gebruikers gedroegen zich in hun virtuele auto niet anders dan anders. Er was geen relatie tussen de snelheid, reactietijd, het afstand houden, vijandigheid en agressie enerzijds, en het gebruik van anabolen anderzijds.

De doseringen waren aan de lage kant. De proefpersonen kregen eenmaal per week een injectie van 30-600 mg testosteron of een equivalent daarvan.

Zou dat willen zeggen, dat het de andere onderzoekjes aar agressie en anabolen niet deugden? Dat niet. Die gingen vooral over agressieve gevoelens bij anabolengebruikers, terwijl dit onderzoek betrekking had op agressief gedrag. Gevoelens van agressie hebben is één. Ernaar handelen is twee.

Veel anabolengebruikers zullen agressiever worden van anabolen. De meeste kunnen waarschijnlijk prima met agressie omgaan, en zullen er heus niet anders door gaan handelen.

Betekend dit, dat we de relatie tussen androgene middelen en agressie kunnen vergeten? Nou, nee…. Het onderzoeksteam wil niet beweren dat er geen relatie is tussen agressie en anabole steroïden. Het team zegt alleen dat er waarschijnlijk meer factoren om de hoek komen kijken. Er is meer onderzoek nodig.

A. Naar de effecten van megadoseringen,
B. Naar het gedrag van anabolengebruikers onder extreme omstandigheden en
C. Naar de effecten van anabolen op verschillende persoonlijkheidstypen.

Enkele misverstanden over het gebruik en de effecten van doping:
1. Des te meer doping je gebruikt des te groter het effect
Een misverstand: boven een bepaalde hoeveelheid, die voor elk middel verschilt, levert het gebruik van nog meer doping niet of nauwelijks nog een groter effect op. Het enige wat er dan nog sterk toeneemt zijn de schadelijke bijwerkingen.
2. Op een gegeven moment ga je niet meer vooruit, dan moet je wel gaan gebruiken om over zo’n “sticking point” heen te komen
Een misverstand: het argument van 'sticking point' wordt vaak door gebruikers aangehaald om hun dopinggebruik goed te praten en om jou ervan te overtuigen dat je beter ook kunt gaan gebruiken. Je kunt echter voortdurend vooruitgaan door goed en gevarieerd te trainen, goed op de samenstelling en hoeveelheid van je voeding te letten, voldoende rust te nemen en vol te houden. Laat je niks wijs maken, een 'sticking point' vraagt om een aanpassing in je training en voeding en zeker niet om anabolen.
3. Alleen door het gebruik van anabolen kan je “echt” groot en sterk worden.
Een misverstand: alleen ervaren sporters die hard trainen, goed op hun voeding letten en hun rust in acht nemen, kunnen door het gebruik van anabolen groter en sterker worden. Deze toename in kracht en omvang is echter tijdelijk. Bovendien gaat het gebruik van anabolen gepaard met bijwerkingen zoals humeurigheid, vrouwelijke borstvorming, puisten, haaruitval, pijnlijke erecties en het vasthouden van vocht die je alles behalve het gevoel geven groot en sterk te zijn. Op de lange duur zorgen onder meer leveraantastingen, depressies en hart- en vaatziekten ervoor dat je met het gebruik van deze middelen je lichaam en geest sloopt. Wordt je van anabolen echt blijvend groot en sterk? Nee dus.
4. Diegene die de middelen levert vertelt altijd alles over het gebruikt ervan levert alleen “goede” spullen
Een misverstand: leveranciers van dopinggeduide middelen, de dealers, hebben doorgaans maar één doel voor ogen: de vergroten van de omzet. Over jouw gezondheid maken zij zich echt geen zorgen. Zij zijn alleen geïnteresseerd in jouw geld. Zij zullen je dan ook niet oprecht informeren over de mogelijke schadelijke bijwerkingen van hun middelen maar slechts vertellen wat jij wilt horen. Daarom zullen ze ook zeker zeggen dat ze alleen 'goede' spullen leveren. De markt wordt echter overspoeld met middelen waar niet datgene inzit wat erin behoort te zitten en nepmiddelen waar helemaal niks inzit of waarvan niemand weet wat er nu inzit. Er zijn zelfs middelen die verontreinigd kunnen zijn met ziektekiemen,
Bijvoorbeeld de 'gekke koeienziekte'. Boven op al de gezondheidsrisico's die je neemt wanneer je gaat gebruiken, ontkom je ook niet aan deze risico's.

Psychische effecten van steroïdengebruik.
Androgene – anabole steroïden hebben overduidelijke op het psychische functioneren. Sporters worden agressiever in hun training en in hun omgang met anderen. Dit laatste kan zelfs tot sociaal onaanvaard gedrag leiden, zoals vechtpartijen en andere gewelddadigheden. Voor de trainingsarbeid is het eigenlijk een gunstig effect, omdat de sporter vaak intensiever gaat trainen. De sporters worden prikkelbaarder en zijn sneller geïrriteerd waardoor sneller agressief gedrag uitgelokt kan worden. Ook worden zij over het algemeen wat nerveuzer en meer gespannen door anabolicagebruik.

Tijdens een anabolenkuur kun je met verschillende psychische effecten te maken krijgen. Deze invloeden op je geest kunnen variëren van een sterke seksuele drang, sterk wisselende humeurveranderingen tot een uitermate agressief gedrag met verregaande gevolgen. De kleinste incidenten kunnen een zogenaamde trigger zijn voor een woedeuitbarsting. Denk bijvoorbeeld aan situaties in het verkeer of bij verlies van een simpel spelletje. Bij personen die van nature al opvliegerig van aard zijn, zal dit zeker een probleem kunnen worden.
Onderzoek heeft aangetoond dat indien men ongeveer 200 milligram per week testosteron gebruikt, er nauwelijks gedragsveranderingen optreden. Maar bij een hogere dosis treden er periodes van geïrriteerdheid, agressie en zelfoverschatting op. Deze resultaten zijn niet te wijten aan een slecht opgezet onderzoek aangezien er sprake was van een dubbelblind onderzoek. Dit houdt in dat de proefpersonen èn de onderzoekers niet weten of het middel een echt steroïde was of slechts een placebo (een middel dat geen enkele uitwerking heeft, hetgeen vaak als controle bij onderzoeken wordt gebruikt). In plaats van een uitgebreide bespreking van het onderzoek willen we enige noemenswaardige gebeurtenissen van dit onderzoek aanhalen.
Eén van de proefpersonen reageerde tijdens het onderzoek zo fel op een slechte service in een restaurant, dat hij de keuken in stormde om zijn beklag te doen. In het vooronderzoek had hij echter aangegeven dat hij een erg rustig persoon is, die zelfs nooit commentaar geeft in een restaurant. Een ander bedreigde een bejaarde vrouw in een snackbar die voor hem ging staan met de woorden: 'als je dat nog een keer flikt, dan vermoord ik je!'. Achteraf kon hij het zelf niet geloven dat hij zich op die manier had gedragen. Dit zijn typisch voorbeelden van uitbarstingen die te wijten zijn aan het gebruik van steroïden. Na afloop van het onderzoek was de opvliegerigheid weer verdwenen en waren de proefpersonen de 'rust zelve'.
Belangrijk bij deze onderzoeken is het feit dat ze plaatsvinden onder strenge medische controle van artsen. De proefpersonen zijn vooraf nauwkeurig onderzocht en hebben nooit psychische klachten gehad. Het resultaat dat deze van nature rustige mensen toch 'doordraaien' zet de mens toch aan het denken. In de praktijk gebruikt echter iedereen die maar wil, ook diegenen die van zichzelf al opvliegerig of agressief van aard zijn. De dosis zijn vele malen hoger en er worden de meest vreemde combinaties steroïden uitgeprobeerd. De conclusie die je hieruit kan trekken is dat de psychische klachten in het circuit naar alle waarschijnlijkheid ernstiger en frequenter zijn.
Na de publicatie van het hiervoor genoemde onderzoek in Amerika, werd het een aantal advocaten duidelijk waarom sommigen van hun cliënten een geweldsovertreding waren begaan. Ze zaten op het moment van overtreding namelijk midden in een kuur. Zo was er een gevangenisbewaarder die van nature het 'huisje-boompje-beestje' type was. Hij was echter zo opvliegerig geworden, dat hij een winkelbediende ontvoerde en vervolgens met zijn dienstwapen permanent gehandicapt maakte. En dat allemaal omdat zij geld vroeg voor een telefoontje dat de man wou plegen. Hij zit op dit moment een twintig jaar durende gevangenisstraf uit als de man die hij altijd was, heel rustig en ingetogen.
Het optreden van humeurveranderingen na een kuur is ook opmerkelijk. Er zijn genoeg personen die in aanraking komen met gevoelens van lusteloosheid, verminderde eetlust, verminderde drang naar seks en van depressieve aard. De meest ernstige vormen van depressiviteit uiten zich in zelfmoordpogingen. Een onderzoek spreekt zelfs van zelfmoordpogingen onder 6,5% onder de gebruikers. Vooraf is het zeer moeilijk te voorspellen bij wie dit soort situaties optreedt en bij wie niet. Vergelijk het maar met een loterij; als je een lot koopt, dan heb je kans op de 'hoofdprijs'.

De waarzin achter de spierballen
Rollende spierbundels machtige dijen, glimmende spierballen…Bij bodybuilding draait heel veel om Vertoon en Schone Schrijn. Bonenstaken die door riskant dopinggebruik in kleerkasten veranderen. Een maffia die miljoenen verdient aan de broodnodige ‘middelen’. Huwelijken die kapot gaan aan de agressie die door de ‘dope’ wordt opgewekt.
Bodybuilders denken zelf meestal ook niet in de eerste plaats aan hun gezondheid. Alles staat in het teken van trainen. Kilo’s spieren vergaren. In het centrum van hun wereldje zijn alle spotjes gericht op het goddelijke lichaam. Dit weet ook maya, de 32- jarige vrouw ex- vrouw van een bodybuilder. “Bodybuilders worden verschrikkelijk egoïstische mensen. Hun vrouw betekent niks. Behalve in bed alleen als partner als ze hormonen gebruiken. Maar als ze niet op tijd stoppen met hun kuren, is de lol er zo af hun uiterlijk is belangrijker dan een goed huwelijks leven. In het begin dacht ik nog: leuk zo’n gespierd kereltje. Later werd ik vies van mijn eigen vent. En bang. De dope wekte bij hem agressie op. Slaande ruzies waren aan de orde van de dag. Na 4 jaar ellende is maya van hem gescheiden.

Levensverwachting bij gebruik
Gebruik van anabole steroïden geeft een danige verslechtering van het cholesterol, dat er risico's zijn voor een vervetting van de bloedvaten. Nou is er medisch nog wel iets te doen tegen het dichtslibben van een bloedvat, maar als dit bloedvat in het hart zit, dan brengt dit toch meer risico's met zich mee. Laten we niet om de feiten heen draaien, vroeg of laat kunnen gebruikers te maken krijgen met hartproblemen. Nou wordt het sterven op een relatief jonge leeftijd niet vaak in verband gebracht met het gebruik van anabole steroïden. Maar in een aantal gevallen weten insiders wel beter. Het aantal bodybuilders dat op relatief jonge leeftijd sterft neemt ook in Nederland toe. En laten we eerlijk zijn; het hart van Arnold Schwarzenegger is ook het beste niet meer.
Er worden de komende jaren alleen maar meer sterfgevallen van deze aard voorspeld, aangezien er niet alleen méér wordt gebruikt, maar ook op een jongere leeftijd wordt gebruikt. In april 2000 is er een publicatie verschenen welke aanwijzingen geven, dat onder vroegere gebruikers meer hartinfarcten en leveraandoeningen voorkomen.
Je kan het huidige gebruik van anabole steroïden deze tijd vergelijken met het roken in de jaren '40 en '50. Het was toen een modeverschijnsel terwijl er pas 20 jaar daarna onomstotelijk is bewezen dat er verband was tussen roken en longkanker. Toen was het voor een hele grote groep echter al te laat.
'Glijdende schaal'
We bedoelen met een glijdende schaal dat gebruikers van een licht kuurtje, snel afglijden naar een zware kuur met hoge gezondheidsrisico's. Het geraken in deze glijdende schaal kan verschillende oorzaken hebben. Zo kan het verlies in spiermassa en -kracht na afloop van een kuur reden zijn om nogmaals te gaan kuren. Sommige gebruikers hebben geen last van schadelijke bijwerkingen tijdens een eerste kuur, dat ze nog maar een kuurtje nemen. Ze zweren echter dat zij niet te maken krijgen met de glijdende schaal, terwijl onderzoekscijfers het tegendeel bewijzen.
We spreken dan ook van een glijdende schaal naar herhaaldelijk gebruik of naar andere middelen. Bij herhaaldelijk gebruik van anabole steroïden, is het bekend dat er niet alleen hogere dosis worden gebruikt maar dat er ook meer middelen worden gebruikt. Voor dat je het weet krijg je toch te maken met lichamelijke gezondheidsklachten, en dat allemaal door die eerste stap.
Het is bekend dat eenmalig gebruik van steroïden ook de drempel wegneemt om te experimenteren met andere middelen. Deze zogenaamde 'pilmentaliteit' resulteert bijvoorbeeld in een experiment met XTC of cocaïne. Cocaïne wordt niet alleen in het uitgaansleven gebruikt maar ook als oppepper voor bijvoorbeeld een training of bij een vechtsport. Cocaïne alleen geeft al risico's voor het dichtslibben van bloedvaten. Ga je dit nou gebruiken in combinatie met steroïden, dan loop je dus een extra risico.
Na één kuur hoef je dus niet meteen in aanraking te komen met leverproblemen, vruchtbaarheidsproblemen of hartproblemen. Maar kijk verder dan je neus lang is en hou rekening met de effecten die te wijten zijn aan een steroïdenkuur. Wat betreft de mensen die jarenlang gebruiken en nog steeds beweren dat zij nergens last van hebben……dagelijks wordt er naar de dopinginformatielijn gebeld door gebruikers die met problemen zitten, welke de partner zelfs niet op de hoogte is. Die "Big smiles" zijn in vele gevallen acteerwerk dat een grammy verdient.

De opvattingen van het CDA en de PvdA

CDA

Joop Atsma: bestrijding van (illegale) handel in, en gebruik van, doping kan effectiever (22 Feb 2001)
“Er zijn sterke aanwijzingen dat de (illegale) handel in, en het gebruik van, doping in Nederland toeneemt en dat er sprake is van een toenemende invloed van de criminaliteit. De omvang van de illegale handel werd enkele jaren geleden becijferd op zeker 200 miljoen gulden per jaar”, aldus Joop Atsma tijdens het plenair debat over de wijziging van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening en de Wet op de economische delicten in verband met de aanwijzing als economisch delict van illegale handel in geneesmiddelen, ter bestrijding van doping.

“Eén van de problemen is dat de omvang van het totale illegale circuit niet duidelijk in beeld is gebracht. Via de reguliere dopingcontroles die inmiddels binnen alle takken van de sport in Nederland worden gehouden, ontstaat voor een deel inzicht in de problematiek.

Inhoud wetsvoorstel
De wetswijziging maakt het mogelijk dat in de toekomst steviger wordt opgetreden tegen een ieder die zich (onbevoegd) bezighoudt met het aanbieden, verstrekken en toedienen van dopinggeduide middelen. Gebeurt dit opzettelijk, dan kan maximaal zes jaar hechtenis worden gevraagd (was zes maanden) of f 100.000 boete (was f 10.000,-).

Vanuit de sport wordt de wetswijziging met instemming begroet. Ook de Tweede Kamer stemt ermee
in. Dit geldt ook voor de CDA-fractie. Wel heeft de fractie als enige nog vragen en opmerkingen over het wetsvoorstel en de toelichting daarop.

Vragen en opmerkingen van Joop Atsma over de wetswijziging
1. Het is spijtig dat het wetsvoorstel geen betrekking heeft op de illegale handel in en het verstrekken van diergeneesmiddelen, zoals clenbuterol. Veterinaire anabolica als ganabol en boldone vallen volgens mijn informatie niet onder de WoG en het wachten op een “task force’ vanuit het ministerie van LNV kost opnieuw veel tijd.
2. Een andere optie kan zijn het maken van een koppeling met de lijst met dopinggeduide middelen zoals die door het IOC wordt vastgesteld. Kan dit bijvoorbeeld middels een AmvB (algemene maatregel van bestuur)?
3. Een andere vraag die ertoe doet, is of na de voorgenomen wetswijziging justitie ook bereid is een hogere prioriteit toe te kennen aan het opsporen van ‘dopingnetwerken'. Als dat niet gebeurt, is de voorgestelde wetswijziging een lege huls en dat zal niemand willen. Is de minister van Justitie bereid een hogere prioriteit aan opsporing toe te kennen?
4. Verder hechten wij evenzeer aan uniformiteit in beleid. Ook binnen de EU is bepaald geen eenduidigheid in het te voeren anti-dopingbeleid. Het is jammer dat daarin tot nu toe te weinig vooruitgang is geboekt. Welke mogelijkheden ziet de staatssecretaris.
5. In de schriftelijke ronde hebben wij gevraagd naar de mogelijkheid om de handel via het internet daadwerkelijk aan te pakken. Het kabinet is daarover optimistisch. Is dit optimisme terecht? (‘stilgelegde’ internetdrogist) Internet is letterlijk en figuurlijk van alle markten thuis.
6. Tenslotte nog een ander punt van aandacht: het wetsvoorstel richt zich onder meer op het door onbevoegden in bezit hebben en verstrekken van geneesmiddelen. De rol van bevoegden (o.a. artsen en apothekers) bij het verstrekken van dopinggeduide middelen blijft hierdoor buiten beschouwing. Onderzoek van het NeCeDo heeft enkele jaren geleden aangetoond dat relatief veel artsen bereid zijn doping te verstrekken dan wel toe te dienen. Weliswaar zijn richtlijnen van de Vereniging voor Sportgeneeskunde op sportartsen van toepassing, maar de praktijk leert dat het buitengewoon moeilijk is om stappen te ondernemen tegen artsen die vinden dat zij op grond van medische- of volksgezondheidsoverwegingen bereid zijn doping te verstrekken. Wordt het niet tijd dat alleen erkende sportartsen in de toekomst sporters mogen behandelen? Certificering van artsen kan een oplossing bieden. Is de staatssecretaris met ons van mening dat in dat kader de positie van de sportartsen en de vereniging van sportgeneeskunde versterkt moet worden?

PvdA

PvdA WIL KEIHARDE STRIJD TEGEN DOPING

MargoVliegenthart, staatssecretaris van Volksgezondheid Welzijn en Sport wil doping keihard aanpakken. Atleten die naar de Olympische spelen uitgezonden willen worden moeten een lijst met dopingcontroles overleggen. Zelfs de arbeidsomstandighedenwet kan gebruikt worden in de strijd tegen doping.
'We moeten in Nederland het dopinggebruik veel harder aanpakken. Ik ondersteun het plan van NOC*NSF om aantal doping controles te vervijfvoudigen. Ik ondersteun het plan om atleten niet alleen op grote evenementen te controleren maar juist ook buiten deze evenementen om. Je zou atleten die naar grote internationale evenementen als bijvoorbeeld de Olympische spelen willen worden uitgezonden kunnen verplichten een lijst met controles te overleggen die ze in de voorgaande periode hebben ondergaan. Ik denk niet dat we in Nederland dezelfde weg moeten volgen als in Frankrijk waar doping vooral door justitie wordt bestreden. Het dopingprobleem zal juist vooral door de sportwereld zelf moeten worden aangepakt. Het Ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport is hier natuurlijk wel zeer nauw bij betrokken. Het ministerie zal een nieuw orgaan dat de dopingbestrijding gaat coördineren mede financieren.. We willen de mening van de mensen in de sportwereld bij de dopingbestrijding betrekken. Hiervoor voeren we juist ook gesprekken met atleten. Op dit moment is er te veel onduidelijkheid over de lijst van verboden middelen, daar wordt nu hard aan gewerkt. Een ander probleem is dat de bestrijding van doping onder een wet valt met weinig sanctiemiddelen. Samen met het ministerie van justitie onderzoeken we hoe we de wetgeving aanscherpt kan worden. Ook zijn wij aan het kijken om de arbeidsomstandighedenwet te gebruiken omdat de gezondheid van sporters daar in principe onder valt.'

Conferenties
In februari volgend jaar wordt in Lausanne op initiatief van het IOC een internationale doping conferentie gehouden. Aanleiding hiervoor zijn de doping perikelen die zich afgelopen zomer in de Tour de France voordeden.sportfederaties, regeringen en intergouvernementele organisaties bespreken dan met elkaar de verdere maatregelen die er tegen doping moeten worden genomen. Vier werkgroepen zijn al met de voorbereiding begonnen, die moeten leiden tot een uniforme wijze van doping bestrijding. Een speciale organisatie moet straks wereldwijd voor de coördinatie hiervan zorgen, zo is de bedoeling. Zowel op politiek niveau als binnen de sport zijn al diverse organisaties belast met het dopingbeleid. Een overzicht:
Sportorganisaties
IOC
Het internationaal Olympisch Comité (IOC) zet in de sportwereld de toon als het gaat om dopingbestrijding. De lijst met verboden stoffen en methoden werd voor het eerst in 1986 opgesteld. Bij de Olympische spelen, dat jaar in Mexico, werden voor het eerst dopingcontroles gehouden. De Medische Commissie van het IOC heeft de heeft de dopinglijst herhaalde malen veranderd en aangepast aan de nieuwe ontwikkelen. De laatste keer is dat in januari van dit jaar gebeurd. Behalve een dopinglijst van verboden middelen en methoden heeft het IOC in 1989 het Internationale Olympic Charter agianst Doping in Sport vastgesteld. Dit handvest was gebaseerd op de Anti –Doping Conventie van de Raad van Europa en bevat richtlijnen voor sportorganisaties en overheden om een anti dopingbeleid te voeren. In 1995 bracht het IOC de Medische Code uit, waarin de doping regels in een document in regel werden gebracht. Ook werd daarin vastgesteld dat er bij overtredingen niet alleen sporters strafbaar kunnen zijn maar ook begeleiders, officials, delegatieleden en zelfs scheidsrechters en juryleden of wie er ook maar bij betrokken was.

Internationale federaties
De internationale federaties zijn binnen hun sport primair verantwoordelijk voor het dopingbeleid. Voorbeelden van deze federaties zijn de UCI (wielrennen), de IAAF ( atletiek) en de FINA ( zwemmen). In 1994 besloten het IOC en de federaties hun doping regels te harmoniseren, met de IOC – bepalingen als uitgangspunt. In de Medische Code van het IOC staat bovendien dat federaties alleen worden erkend als ze deze code in hun statuten opnemen. Overigens hebben veel federaties dit nog niet gedaan. Soms gaan federaties verder met hun regelgeving: in tegenstelling tot het IOC kennen zij ook controles buiten de wedstrijden om (out –of – competion), waarbij controleurs onaangekondigd op bijv trainingen verschijnen.

NOC*NSF
Binnen de Nederlandse sportwereld is de koepelorganisatie NOC*NSF de eerste verantwoordelijke voor het algemene dopingbeleid. In 1993 sprak het bestuur zich officieel uit voor een actieve, doelmatige en consistente bestrijding van doping, voor verdere harmonisatie van de regelgeving, voor het uitvoeren van controles door de nationale sportorganisaties en voor straffen bij dopingbeleid. De nationale sportkoepel is ook gesprekspartner voor de overheid. Het Nederlands Centrum voor Dopingvraagstukken ( NeCeDo) is het instituut dat het dopingbeleid uitvoert. NOC*NSF, artsenorganisaties en de topsporters zijn in het bestuur van het NeCeDo vertegenwoordigd.

Nationale sportorganisaties
Omdat nationale sportorganisaties bij een internationale federatie zijn aangesloten, zijn ze aan de dopingregels hiervan gebonden en moeten ze die overnemen. NOC*NSF verplicht de Nederlandse organisaties daarnaast activiteiten tegen dopinggebruik te ontwikkelen. Ook het ministerie van VWS heeft de sportbonden hiertoe aangezet door hen te verplichten een eigen dopingreglement op te stellen. Hebben zij op 1 januari 1999 zo’n reglement nog steeds net, dan worden zij gekort op subsidie (of ze die nu al hebben heb ik niet kunnen vinden). Lang niet alle sportbonden zijn al zo ver. Wel hebben de bonden met een olympische sport alle een dopingreglement.

Politiek
VN
De bemoeienissen van de Verenigde Naties met het dopingvraagstuk zijn tot nu toe bescheiden geweest. De VN –organisatie UNESCO (voor opvoeding, wetenschap en cultuur) heeft in 1988 een resolutie over doping uitgevaardigd waarin de landen worden opgeroepen voorlichting te geven en de samenwerking met sportorganisaties te bevorderen. De wereldgezondheidsorganisatie WHO heeft in 1993 na onderzoek een serie aanbevelingen gedaan om acties tegen dopinggebruik te ondernemen. Ook wilde de WHO nog nader onderzoek verrichten. Door geldgebrek is dit project in 1995 gestaakt.

Raad van Europa
De meeste actieve overheidsorganisatie op het gebied van dopingbestrijding is de Raad van Europa, bij welk samenwerkingsverband tegenwoordig veertig lidstaten zijn aangesloten. De Raad heeft in 1989 een verdrag opgesteld: de Europese Anti Doping Conventie. Doordat vijf lidstaten het hadden geratificeerd, trad het per 1 maart 1990 in werking. Ook landen die niet tot de raad van Europa behoren kunnen het verdrag ondertekenen. Nederland heeft de Conventie in 1995 geratificeerd. De ondertekenaars verplichten zich stappen te zetten om doping in de sport te verminderen en uiteindelijk uit te bannen. Het verdrag bevat algemene principes; landen behouden de vrijheid naar eigen inzicht hun maatregelen te treffen en zelf te oordelen over de noodzaak ervan. De Raad van Europa is ook actief bij de uitwerking van het beleid betrokken en stelt bijvoorbeeld de standaarden voor dopingcontroles op.

Europese Unie
De Europese Commissie heeft in 1992 een antidoping gedragscode opgesteld. De code verplicht tot bestrijding van doping in de sport, zoals het misbruik van geneesmiddelen. De lidstaten moeten dus maatregelen in die richting nemen. Dopinggebruik lijkt ook in strijd met de harmonisatiever –ordening van de EU over gezondheid en medicijnen. Daarin staat dat het gebruik van medicijnen voor ander doelen dan diagnose en behandeling verboden moet worden.

Nederland
Door de ondertekening van de Europese Anti –Doping Conventie van de Raad van Europa geldt in Nederland sinds 1 juni 1995 deze ‘Overeenkomst ter bestrijding van doping’. De Nederlandse overheid heeft zich dus verplicht een antidopingbeleid te voeren. Maar anders dan bijvoorbeeld Belgie en Frankrijk kent Nederland geen specifieke wetgeving om dopinggebruik in de sport te bestrijden. Aan de georganiseerde sport wordt overgelaten de juiste maatregelen te treffen. Bovendien heeft de toenmalige staatssecretaris van Sport, E. Terpstra, op 30 juni van dit jaar het IADA –document ondertekent. Dit internationaal Anti –Doping Arrangement is een afspraak tussen een aantal landen om doping te bestrijden via een adequaat controlesysteem, educatie en bestrijding van de handel. Australië, Canada, Nieuw Zeeland, Noorwegen, Groot –Brittanië en Zweden zijn de andere landen die het IADA hebben ondertekend.

Antwoord op mijn onderzoeksvraag uit deze scriptie:
Dopinggebruik is strafbaar en dus crimineel als het je prestatie daadwerkelijk kan bevorderen in je sportbranche. En het is niet getolereerd gedrag in de maatschappij wat strafbaar is. Dus is het een vorm van criminaliteit.

Mijn mening of doping tot criminaliteit behoort:
Eigenlijk heb ik nooit stil gestaan met wat doping met je doet waarom iemand het gebruikt en al helemaal niet of het crimineel is. Nooit heb ik me hierin verdiept. Nu ik met mijn scriptie bezig ben en het einde in zicht is vind ik het echt een leuk onderwerp en ik denk ook dat ik zodra de Olympische Spelen weer beginnen dit ga volgen om te horen en misschien zien of er weer dopingcontroles zijn en hoeveel er weer zullen worden opgepakt wegens gebruik. Ik ben het er mee eens dat het moet stoppen het is voor mijn gevoel crimineel want het mag gewoon niet er staat in principe nog niks over doping gebruik in de wet maar, het is al wel zo ver dat het niet gebruikt mag worden en dat iedereen weet dat het niet gebruikt mag worden. Het is gewoon niet leuk als je aan een spel mee gaat doen en dat je zo fanatiek wordt en dan naar de doping grijpt. Het is niet eerlijk tegenover je medespelers die geen doping gebruiken het is geen eerlijk spel en dat maakt het niet meer leuk.
Doping wordt gebruikt door sporters die in korte tijd hun ‘sportieve’ prestaties willen verbeteren. De voordelen die hieruit voort kunnen vloeien, zoals aanzien, geldelijke beloning of beter contacten spelen voor de sporters een belangrijke rol, ik vind dat het wel criminaliteit is er staat in principe niets over doping in de wet. Een deel van de stoffen die op de IOC –dopinglijst staan, zoals EPO, groeihormoon, anabole steroïden en DHEA, zijn medicijnen en vallen daarom in der de wet op de Geneesmiddelvoorziening (WoG). Het verstrekken van deze medicijnen is alleen toegestaan aan apothekers op recept van een arts. Artsen mogen deze medicijnen alleen voorschrijven als iemand een bepaalde ziekte heeft niet als iemand zo nodig moet winnen bij een één of ander wedstrijd. Daarnaast staan er enkele stoffen op de IOC – dopinglijst, zoals amfetamine en cocaïne, die worden aangemerkt als harddrugs en dus vallen die onder de Opiumwet. Het in bezit hebben, verhandelen en produceren hiervan is verboden. Iets wat niet getolereerd word in de maatschappij en wat strafbaar is en wat wij beschouwen als overtreding is criminaliteit en daar voeg ik me helemaal bij aan dus ben ik het er mee eens dat doping criminaliteit is.
Daarnaast wordt het ook gebruikt omdat men denkt ‘zonder’ geen voorruitgang mee te kunnen maken. Sommige sporters denken dat ‘iedereen gebruikt’ en dat het er dus bij hoort daar ben ik het dus niet mee eens het hoort er niet bij, sporten in een spelletje de beste wint en dan wel eerlijk zonder doping of andere middelen. Ieder persoon die doping gebruikt loopt het risico om zijn of haar gezondheid schade te berokkenen. Het gezondheidsrisico dat iemand oploopt hangt uiteraard af van de dopingstof of – stoffen die worden gebruikt.het gebruik van anabole steroïden kan leiden tot een vette huid en puisten. Ophoping van vocht, verhoogde kans op hart en vaatziekten, leverfunctiestoornissen, veranderingen in de stemming van gedrag (BV. Agressie achterdocht en depressie hierdoor kan zeker criminaliteit veroorzaakt door worden) en ook verminderde vruchtbaarheid, kaalheid en verstoring van de groei.



Als steroïden je leven beheersen
interview:
Ex-gebruiker vertelt: "Mooi van buiten, rot van binnen"
Bij de Lijf, Sport & Middelen projecten heeft het NeCeDo direct contact met sporters in sportscholen en fitnesscentra waarbij er open en eerlijk gepraat kan worden over middelengebruik. Deze keer geen verhaal over de effecten en bijwerkingen van steroïden, maar over de invloed van steroïden op iemand zijn leven. Wij laten een ex-gebruiker van steroïden aan het woord aangezien hij zijn verhaal graag aan meerdere sporters kwijt wil. Ook hij is immers maar met één kuurtje begonnen. Het NeCeDo kan geen enkele aansprakelijkheid aanvaarden voor beweringen en uitspraken gedaan door de geïnterviewde.
Hij wil niet met zijn naam in de publiciteit. "Daar ben ik nog niet aan toe. Noem me maar Cees." Om anderen voor hetzelfde te waarschuwen wil Cees wel zijn verhaal kwijt. Zijn verhaal over een verwoest leven. Een periode die hem zijn levensgeluk - een baan en een gezin - had moeten brengen, ontaardde in een nachtmerrie. Door doping. Tien jaar lang is Cees in de ban van doping geweest. Het begon op zijn achttiende, toen hij een sportschool opzocht om wat te trainen. "Ik deed aan karate en wilde sterker worden. Dan moet je met gewichten aan de slag. Nou, ik zag al heel snel dat ik met mijn training niet de omvang kreeg van grote jongens die er rondliepen. Dus vroeg ik op een gegeven moment: 'hoe doen jullie dat?' 'Met pillen', kreeg ik meteen te horen." Eén kuurtje, meer niet! Cees stond er wel open voor. En kreeg via dezelfde jongens in zijn sportschool een Dianabol kuur. "Ik dacht: 'één kuurtje Dianabol, daarna niet meer.' Natuurlijk liep het anders. Ik zag mijn spieren door die acht tabletten per dag groeien als kool, vond dat prachtig en ging nog meer trainen en meer gebruiken. Er kwamen injecties met anabolen steroïden bij. Mijn ultieme doel was toen: zo groot en sterk mogelijk worden." Via zijn 'vrienden' kwam Cees terecht bij een sportarts. "Althans, zo werd deze persoon aangekondigd. Het bleek een masseur of beter nog: een kwakzalver. Maar dat had ik toen nog niet in de gaten. Hij controleerde mijn bloeddruk en zei zonder wat dan ook te controleren dat mijn lever prima functioneerde. Ik kon gerust doorgaan met gebruiken. Dat was precies wat ik wilde horen. Met mijn gemiddelde lengte groeide ik van 90 naar 120 kilo. Ik kon 225 kilo bankdrukken. Het ging echt goed. Alleen niet meer met mijn portemonnee. De kosten voor de anabolica en de rest waren abnormaal hoog.
Op een gegeven moment kon ik dat niet meer betalen, terwijl ik een goede baan had, veel uren 'aan de deur stond' en ook nog wat verdiende aan de verkoop van het spul. Want dat was heel makkelijk. Ik hoefde niet ver te zoeken om aan mijn spullen te komen. Maar alle inkomsten waren niet genoeg om alles te kunnen betalen. Zo heb ik ook nog een deel van mijn huis moeten opeten." Superman De gevolgen van het overmatig steroïdengebruik vielen steeds meer op. Cees veranderde van een normale jongen in een asociale gozer. "Ik dacht dat ik Superman was, en dat iedereen moest buigen voor me. Ik kickte erop als ik merkte dat mensen bang voor me waren." Net als veel van zijn makkers was Cees portier bij een nachtclub. "Dat was helemaal het einde. Kon je lekker provoceren. Dat deed ik dus ook. Maar niet alleen daar. Ook thuis was ik vervelend. Voor het minste of geringste zat ik op de kast. Mijn relatie met mijn vriendin ging kapot. Daardoor raakte ik ook mijn kind kwijt." Angstaanval Cees bleef jarenlang op die manier leven: trainen, slikken, spuiten en als portier indruk maken. Ook zijn volgende grote liefde hield het daardoor niet bij hem uit. Maar er gebeurde meer. Op zijn achtentwintigste bezweken lichaam en geest. "Ik kreeg opeens vreselijke angstaanvallen. Echt niet normaal. Ik kon niet anders dan rennen en huilen. Uiteindelijk ben ik naar de huisarts gegaan, die al wel wist van mijn gebruik. Hij wist alleen niet hoe hij me moest helpen en stuurde me door naar het RIAGG. Daar was ik er ook al snel achter dat ze niet wisten waar ze over praatten. Van druggebruik weten ze alles af en zijn er heel veel zelfhulpgroepen druggebruikers. Van doping weten ze helemaal niets. Nog steeds een onderwerp waar een taboe op rust. In feite moest ik de hulpverleners uitleggen wat ik deed en wat er met me gebeurd was."
En dus stond Cees er alleen voor. Een zelfmoordpoging volgde. "Nu zeg ik: 'gelukkig is die mislukt.' Toen was ik daar heel wat minder blij mee." Zijn tweede ex hielp hem weer enigszins op de been. Mede daardoor is Cees momenteel bezig weer langzaam uit het dal te klimmen. Moeilijk is dat wel, vindt Cees, het gaat dag voor dag beter. De gevolgen van het jarenlange gebruik hebben namelijk diepe sporen nagelaten in het lijf van de man. De lijst met kwalen is imposant: hoge bloeddruk, astma, slechte bloedwaarden, een niet goed functionerende lever en een allesbehalve optimale geestelijke gesteldheid. "Net als zoveel anderen: mooi van buiten, rot van binnen", zegt Cees cynisch. Zijn lichamelijke en geestelijke toestand zijn er de oorzaak van dat Cees werkloos aan de kant van de maatschappij staat. "Ik wil graag weer werken", praat hij zichzelf moed in. "Maar nu kan dat absoluut nog niet. De ene dag voel ik me aardig, en ga ik weer trainen. Soms blijf ik gewoon thuis, dan voel ik me klote en wil ik niet naar buiten. Ik probeer te genieten van mijn kinderen die ik gelukkig toch nog kan zien. Ik ben blij dat ik dat tenminste nog kan. Er zijn gebruikers van mijn leeftijd die hun kinderen niet zien opgroeien. Die zijn gestorven, meestal aan een hartaanval. Ik voorspel over tien jaar veel meer sterfgevallen. Het is niet normaal meer wat ze tegenwoordig gebruiken. Over een tijd zal dat wel goed duidelijk worden. Van zijn vrienden op de sportschool heeft hij tijdens zijn donkerste dagen, maar ook daarna nooit meer iets vernomen. "Die gasten zijn zoals ik was: puur asociaal. Bovendien willen ze niks te maken hebben met mensen die er kapot aan gaan. Het zou hen zelf namelijk ook kunnen gebeuren en dat willen ze niet weten." Cees ziet hen niet meer. Hij traint nu in een andere sportschool. "Niet dat ik de indruk heb dat daar alle bezoekers clean zijn, maar het spul ligt hier tenminste niet zo voor het oprapen. Als mensen me vragen hoe ze hun spieren net zo kunnen laten groeien als die van mij, vertel ik hun mijn verhaal. En dan is mijn advies duidelijk: gewoon niet doen." Meer voorlichting De toekomst van Cees is zeer twijfelachtig. Het liefst zou hij willen helpen dat anderen niet in de valkuilen stappen, waar hij wel in donderde. Voorlichting is belangrijk. "Omdat het bij velen nog onbekend is. Zoals ik al zei: op doping rust er nog steeds een enorm taboe. Bij de sporters zelf, maar ook bij de hulpverleners. Daarom is het goed dat er een instantie is waar je betrouwbare informatie kan krijgen. Ook de huisarts moet meer kennis over doping krijgen. Bij de meeste huisartsen is het onderwerp niet bespreekbaar. Maar desondanks zijn er altijd gebruikers die hun gang zullen blijven gaan en zich in de ellende storten.
De voormalig gebruiker, 37 jaar oud, zegt uit het dal te klimmen. Tergend langzaam, dat wel. Op dagen dat hij zich goed voelt, gaat hij weer onder de ijzers liggen, maar er zijn genoeg dagen bij dat hij zijn bed niet uitkomt. "Ik ben een wrak, geestelijk èn lichamelijk. Ik leef bij de dag, probeer mijn kinderen zoveel mogelijk te zien opgroeien. Er zijn genoeg leeftijdsgenoten uit het circuit, die dat niet meer kunnen. Die gingen dood. Pats-boem, een hartaanval door dat rotspul" waarna Cees nog een paar pillen wegslikt ……… tegen depressiviteit.

Postduiven straks ook op doping onderzocht!!

De Nederlandse Postduivenhouders Organisatie gaat duiven op Doping testen. In Belgie wordt een techniek ontwikkeld die het mogelijk maakt dergelijke testen te doen via mest van de duiven. In Nederland gebeurd het nog niet op zo’n grote schaal als in Belgie, maar een aantal kwekers geeft toe dat ze met doping experimenteren. Tot nu toe was het probleem dat duiven te weinig bloed hebben om ze op de gangbare manier op anabole steroïden te testen. Deze methode is vrij eenvoudig toe te passen. Wat de effecten zijn van steroïden op duiven is nog niet precies bekend.
In de postduiven wereld wordt nog niet zoveel gecontroleerd als in de sportwereld van de mensen. Vaak is het in deze wereld zo ; als je aan de goede spulletjes kan komen win je… omdat je doping gebruikt.

The Dianabol song.
We’re healthy young athletes
The world’s strongest I’ve heard
When we add this pill,
Our strength becomes absurd

In sports, they say that fairness
Is the name of the game
Then why in East Germany
Do the doctors get the fame?

Oh why must there be Dianabol at all?









Het Dianabol lied.
Wij zijn gezonde atleten
De sterkste ter wereld naar ik verneem
Maar als we ook die pil nog nemen
Wordt onze kracht echt wel ongemeen

In de sport, zo zegt het verhaal,
Draait alles om de faire moraal
Waarom gaan dan in Oost -Duitsland
De artsen met alle roem aan de haal?

O, waarom moet er toch Dianabol zijn?


Dit lied heeft Al Feuerbach een kogelstoter, op genomen.