Hf 1 Geschiedenis
Japan:
Volgens Japan zelf werd Japan opgericht door de eerste keizer Jimmu. Maar Volgens de Chinese bronnen waren Japan kleine eilandjes, die door Koningin Hamiko werd verenigd en een groot land werd. De 4, 5 en 6 eeuw China stelde het Boeddhisme aan Zuid Korea. De koning van Zuid Korea zond in de 6 eeuw een Boeddhabeeld naar Japan met de woorden, dat het boeddhisme heilzaam kon zijn voor het land. Met de introductie van het Chinese schrift.

De Senguko-periode:
De Senguko-periode was een tijd van binnenlandse crises, oorlogvoering en sociale chaos in Japan van mid-15e eeuw t/m het begin van de 17e eeuw. Het was een periode waarin 3 eenmakers van Japan elkaar opvolgden tot de uiteindelijk overwinning van de daimyo Tokugawa Ieyasu en de vestiging van de Tokugawa-shogunaat die heerste van 1603 tot de Meiji-restauratie in 1868.

De Atoombom:
Japan had jarenlang buurlanden bezet ook Vietnam. De Amerikanen gingen boycotten om olie. Japan viel Amerikaanse vloot aan en Hawai deze was bijna helemaal verwoest. De VS verklaarde oorlog, Azie werd zo ook betrokken aan de oorlog. De Japaners wonnen deze oorlog de. VS nam wraak en gooiden atoombommen een Hiroshima en een op Nagasaki.

Hf 2 Geloof Boeddhisme
Het boeddhisme is een religieuze stroming die werd gestart door Gautama Boeddha. Er zijn ook alternatieve data die gangbaar zijn vanuit de geloofstradities zelf. Alle bronnen zijn het er echter over eens dat Boeddha stierf op 80-jarige leeftijd[1]. Het boeddhisme heeft zich geleidelijk over andere delen van Azië uitgebreid en heeft een centrale rol gespeeld in de spirituele, culturele en sociale ontwikkeling van de oosterse wereld. De oorspronkelijke naam van het boeddhisme is Boeddhasasana.

Traditie
De Boeddhisten vieren vooral op volle maan feesten. Hun tradities hebben veel invloed op de leven van de boedhistische mensen. Ze leren vooral de wetten van hun geloof: Nooit liegen, Respect voor alles wat leeft, natuur.

Thee-Cerenomie
De theeceremonie is de traditionele manier waarop een gastheer of gastvrouw de thee bereidt en opdient voor zijn of haar gasten. De ceremonie zelf vindt haar oorsprong in de 16de eeuw en werd zeer wordt gebruikt door het Zen Boeddhisme. Vandaag is de theeceremonie eerder een vrij populaire soort hobby veel Japanners die houden van hun tradities volgen een cursus Theeceremonie bij een of andere leraar. De echte theeceremonieën worden steeds gehouden in traditionele Japanse kamers in culturele centra of privéwoningen. De ceremonie zelf bestaat uit verschillende rituelen die men uit het hoofd moet leren. Nagenoeg elke beweging van de hand is voorgeschreven. De thee die gebruikt wordt is bittere groene thee, gemaakt van gemalen theeblaadjes die niet gefermenteerd zijn.

Hf 3 Klimaat
Klimaat:
Japan behoort tot de gemiddelde temperatuur. Het klimaat varieert van subtropisch in het zuiden tot zeer koele temperaturen in het noorden, maar het klimaat varieert ook naargelang de hoogte en ligging ten opzichte van de Pacifische Oceaan. Noord-Japan heeft warme zomers en lange en koude winters met hevige sneeuwval, Centraal-Japan heeft warme, vochtige zomers en korte winters, en het zuiden van Japan heeft lange vochtige zomers en milde winters.

Natuurrampen
Japan ligt in een zeer onstabiel gebied, 10% van de alle actieve vulkanen ter wereld liggen in Japan. Jaarlijks worden er meer dan 1500 aardbevingen opgemeten, bevingen van 4 tot 6 op de schaal van Richter zijn niet ongewoon. Af en toe zijn er ook grote, catastrofale aardbevingen, de bekendste in de 20e eeuw was waarschijnlijk de Kanto-aardbeving in 1923, waarin 130.000 mensen om het leven kwamen. Onderzeese aardbevingen zorgen voor het gevaar van vloedgolven of tsunami's op de lange kustlijnen van Japan. Ook wordt Japan regelmatig getroffen door orkanen, die de archipel bereiken via de Grote Oceaan.
Japan is een wereldleider geworden betreffende het onderzoek naar de oorzaken en voorspellingen van aardbevingen, de ontwikkeling van geavanceerde technologieën heeft de constructies van wolkenkrabbers in gevoelige gebieden toe gelaten.

Hf 4 Steden
Hoofdstad:
Tokio is de hoofdstad van Japan. Tokio betekent letterlijk “Oorsprong van de Zon”. Tokio is de hoofdstad van Japan omdat het keizerlijke huis daar is. Tokio heeft hebben 23 perfecte wijken. Tokio bestaat uit drie delen, Groot Tokio, Chiba en Tokio.

Eilanden:
Japan bestaat voornamelijk uit de vier grote eilanden: (van noord naar zuid) Hokkaido, Honshu, Shikoku en Kyushu. Honshu is het grootste eiland; hierop zijn de belangrijkste steden van Japan gevestigd. Tevens behoren de Riukiu-eilanden in het zuiden van de vier grote eilanden tot Japan, samen met vele andere kleinere eilanden. Het land is verdeeld in 47 prefecturen. Op Hokkaido ligt een gebied waar onder meer de Ainu wonen, de oorspronkelijke bewoners van Japan.
De algemene eigenschappen van de vier belangrijke eilanden zijn: besneeuwde steile bergen (waaronder de beroemde vulkaan Fuji), korte rivieren, beboste hellingen, onregelmatige en mooie meren en kleine, vruchtbare vlaktes. Op het gecultiveerde land, dat slechts 11 procent van totaal het landgebied van Japan vormt, is de bevolkingsdichtheid zeer hoog.
Aantal inwoners: 128.000.000
Taal: Japans
Hoofdstad: Tokyo.
Munteenheid: Yen
Oppervlakte: 377.873 km²

Hf 5 Cultuur
Ainu:
Japan is een uiterst homogene maatschappij waarin niet-Japanners, vooral Koreanen, minder dan 1% van de bevolking uitmaken. De inwoners van Japan zijn hoofdzakelijk de nakomelingen van diverse volkeren die in voorhistorische tijden naar Azië migreerden een van de eerste groepen, Ainu. is de oorspronkelijke bevolkingsgroep van Japan. Momenteel wonen ze vooral op eiland Hokkaido, het noordelijkste eiland van Japan. Er zijn nog maar weinig zuivere Aino. Schattingen lopen uiteen van 10.000 tot 150.000. In die laatste schatting zijn ook de gemengde Aino opgenomen, voortgekomen uit het huwelijk tussen een Aino en een Japanner. Slechts enkele honderden beheersen het Aino nog volledig.

Kleding:
Kimono (betekent letterlijk: hetgeen iemand draagt) is een traditioneel Japans kledingstuk. Het is een losse mantel of japon met wijde mouwen die met een ceintuur wordt dichtgebonden. Die ceintuur heet een 'obi' . In de obi kunnen spulletjes meegenomen worden. De strik die aan de achterkant bevestigd wordt heet 'munsuko', wat geboorte betekent. De Japanse woorden voor zoon en dochter zijn ook van dit woord afgeleid.
Zori zijn traditioneel, Japanse slipper- of sandaalachtige schoenen, waarbij tabi als sokken gedragen worden. De zori waren vroeger van rietstro of glanzend hout. Tegenwoordig worden ze van kunststof gemaakt.
Geta zijn Japanse schoenen van hout. Deze schoenen worden meestal gedragen met traditionele kleding zoals de kimono. De zolen zijn hoog. Er staan twee 'blokjes' op omdat de Japanse wegen vroeger heel erg modderig waren en met die 'verhoogjes' zaten ze niet met hun voeten in de modder. Omdat hun voeten niet vuil werden maar hun schoenen doen de Jappaners altijd hun schoenen uit.

Hf 6 vechtsport
Martial Arts:
Veruit de meeste vechters hebben een achtergrond in het Thai- of kickboksen, (Braziliaans) jiujitsu of Grieks worstelen. Deze stijlen zijn het effectiefst gebleken. Karateka's of andere beoefenaars van 'traditionele' vechtstijlen zijn doorgaans minder succesvol vanwege de (vaak) te eenzijdige manier van vechten. Ook boksers zijn doorgaans weinig succesvol, omdat ze een te weinig gevarieerd repertoire in huis hebben. Daarnaast zorgt de typische verdediging tegen een stoot (met het hoofd wegduiken) voor een uitstekende positie om een high kick te ontvangen.

karate-dõ:
Een beoefenaar van karate heet een karateka. Karate komt van de Japanse woorden kanji kara te wat lege hand betekent. Er wordt ook vaak gesproken over het karate-dõ, hierbij wordt naast de kanji voor karate ook de kanji do gebruikt. Do kan worden vertaald als leerweg, lespad, route, lering, reis. De volledige naam is dan ook karate-dõ, echter wordt in de westerse wereld het woord do vaak weggelaten.

Dõ’s:
Bij karate onderscheidt men verschillende stijlen, elk met hun eigen aspecten en regels. De Federation of All Japan Karatedo Organization erkent 4 zogenoemde traditionele stijlen de Yondai Ryuha, dit zijn: Goju-ryu, Shotokan, Shito-ryu en Wado-ryu. Daarnaast bestaan nog vele andere stijlen, zoals: Genseiryu, Isshin-ryu Kissaki-kai en Kyokushinkai Bepaalde stijl in karate, ook wel Kraanvogel techniek genoemd

Naginata:
De naginata is een twee meter lange stok of staaf, met aan het eind een gebogen blad, vroeger was dat blad helemaal van metaal, maar nu van hout of bamboe. Vroeger werd dit wapen vaak gebruikt door vrouwen als zelfverdediging.

Jojutsu:
Deze vechttechniek maakt gebruik van een wapen van een anderhalf meter lang. Dat is een ronde stok van de witte eik. Het is een sport om een gewapende tegenstander te raken zonder hem dodelijk te verwonden. Jojutsu is in Japan waarschijnlijk de populairste sport van de bujutsu.

jiu-jitsu:
Dit is de techniek van het gevecht waarbij je handen de wapens zijn. Het is eigenlijk een aanvallende techniek maar je moet verdedigende technieken gebruiken als iemand je aanvalt. Wat bij andere sporten niet mag, maar bij Jujutsu wel zijn: steken, stoten en schoppen. Het is ontstaan door de samoerai maar ook door anderen die geen wapens mochten dragen. Uit Jujutsu zijn andere sporten als judo, Aikido en Kempo ontstaan.

Sumoworstelen:
Dit is een heel oude Japanse sport. In de cirkel staan twee worstelaars. De worstelaars worden 'sumotori' of 'rikishi' genoemd. Het doel is om de tegenstander buiten de cirkel te krijgen of om de tegenstander in de cirkel te laten vallen zodat hij de vloer raakt. Voor een toernooi begint komen de kampioenen uit de hoogste klasse in de ring. Iedere worstelaar heeft een helper bij zich. Deze kampioenen voeren dan een speciale openingsceremonie uit, ze stampen drie keer om de boze geesten weg te jagen. Hierbij dragen zij niet de gewone gevechtskleding. De normale gevechtskleding bestaat uit een soort grote riem en een soort schortje.

Hf 7 Opvoeding
Geisha’s:
Een geisha is een hoogopgeleide en gerespecteerde Japanse gastvrouw die zorgt voor vermaak op feestjes in theehuizen. Haar taak is de gasten te entertainen met een gesprek, zang, muziek en dans. Dit is niet alleen voor mannelijke gasten bedoeld, wat wel vaak de aanname is, maar net zo goed voor vrouwen. Geisha’s zijn geen prostituees, in tegenstelling tot wat veel westerlingen denken. In Japan kent men het beroep van prostituee of courtisane en dit was strikt georganiseerd. Bordelen waren gevestigd in een afgesloten deel van de stad en alleen via een poort bereikbaar. De vrouwen van lichte zeden worden yujo, oiran of tayu genoemd. Net als de geisha’s waren zij getraind in hun vak en konden hun gasten goed vermaken. De interesse in het beroep is tegenwoordig niet meer zo groot. Daardoor zijn er veel minder geisha’s dan vroeger en zijn er veel geishahuizen gesloten. In de jaren twintig was de geishaperiode op zijn hoogtepunt. Er leefden door het hele land wel 80.000 geisha’s. Na de oorlog was dit verminderd naar 1200. In 1999 waren er nog maar 195 gastvrouwen te vinden. De opleiding voor een Geisha begint vaak al op een jonge leeftijd, welke al in het zesde of zevende levensjaar een aanvang aan nam. De intrede van de nieuwe meisjes gebeurt in een okiya ofwel een geishahuis. Daar blijven zij de hele periode van hun opleiding.

Opvoeding:
De Japanse opvoeding word zeer serieus en streng genomen. Op school gaat het om perfectie, thuis gaat het om perfectie, ze moeten de hele dag letten op perfectie

Hf 8 Japanse keuken
Perfectie:
De Japanners zijn erg gevoelig voor de duurzaamheid van schoonheid. Dit is ook de reden dat men gevoelig is voor de seizoenswisselingen en een bijzondere band heeft met de natuur. Dat zie je ook terug in de Japanse keuken. De Japanse keuken uit zich vooral in de wijze waarop gerechten geserveerd worden. Een kok in een restaurant, maar ook iemand thuis, zal van elke maaltijd een kunstwerk proberen te maken. Japanners wonen dicht bij de kust en kunnen iedere dag verse vis kopen. Behalve vis worden er ook veel schelpdieren gegeten. Zelfs groenten worden door Japanners uit de zee gehaald. Zeewier bijvoorbeeld is in Japan een lekkernij. Bij een maaltijd hoort altijd rijst. Het Japanse woord voor ontbijt betekent eerste rijst. Japanners eten met stokjes. Daarom moet de rijst een beetje plakken. Rijst woord ook koud gegeten bijvoorbeeld bij een picknick of als tussendoortje.
Sushi is een heel bekend gerecht uit Japan. Het bestaat uit zeewier vis en rijst(en nog wat andere dingetjes. Je kunt sushi op verschillende manieren maken.

Rijst:
De Japanse rijst is eigenlijk de ziel van Japan. Het is zo belangrijk in het Japanse eten, dat het woord voor gekookte rijst gohan ook wordt gebruikt voor maaltijd. Zo is asagohan de ochtendmaaltijd of ontbijt. Een ander woord voor gekookte rijst is meshi en ook dit woord wordt gebruikt voor 'maaltijd'. Hoewel de rijstbouw uit China is overgenomen is de huidige Japanse rijst anders dan de rijst in de andere landen. De korrel van de Japanse rijst is ronder en na het koken is deze plakkeriger. Deze gewone, meest gebruikte rijst wordt uruchimai genoemd. Daarnaast is er ook nog de mochigome een rijst die heel dik en heel plakkerig wordt na het koken.