Voornaamwoordelijke aanduiding
Met een persoonlijk voornaamwoord of een bezittelijk voornaamwoord verwijzen naar een zelfstandig naamwoord.

Persoonlijke voornaamwoorden:
Het-woorden -> Onzijdig -> het
De-woorden
- Mannelijk -> hij/hem = concreet = vastpakken
- Vrouwelijk -> zij/haar = abstract = niet vastpakken

Bezittelijke voornaamwoorden:
Mannelijk -> zijn
Vrouwelijk -> haar
Onzijdig -> zijn

Beknopte bijzin
Nadat ik thuisgekomen was, reed ik de auto in de garage. (bijzin – hoofdzin)
Bijzinnen beginnen vaak met omdat, nadat, wanneer of een andere tijdsbepaling.
Thuisgekomen, reed ik de auto in de garage. (beknopte bijzin, onderwerp en persoonsvorm worden weggelaten)
Je kunt een beknopte bijzin herkennen aan een komma in de zin, en een korte zin voor die komma.

Je mag dus alleen van een bijzin en een hoofdzin een beknopte bijzin maken als het onderwerp in de hoofdzin en in de bijzin hetzelfde is.

Samentrekkingen
Bij een samentrekking laat je een zinsdeel weg.
Hij gaat ’s avonds laat naar bed en hij staat ’s morgens vroeg op.
Hij gaat ’s avonds laat naar bed en staat ’s morgens vroeg op (samentrekking, je laat een zinsdeel weg)
Een samentrekking kun je herkennen aan het woordje en.

Samentrekking mag alleen als:
1. Het weggelaten zinsdeel dezelfde grammaticale functie heeft (onderwerp, persoonsvorm, lijdend voorwerp)
2. De volgorde van onderwerp en persoonsvorm hetzelfde is.
3. De betekenis hetzelfde is.
4. Het weggelaten zinsdeel hetzelfde getal (enkelvoud of meervoud) heeft.

Congruentie
Onderwerp en persoonsvorm moeten beide enkelvoud of meervoud zijn. Is dat niet het geval dan spreek je ven een congruentiefout. Controleer dus altijd eerst of het onderwerp enkelvoud of meervoud is en pas de persoonsvorm daar bij aan.

De VS heeft gisteren opnieuw de rentetarieven verlaagd. Het onderwerp is VS. Dat is meervoud dus moet ook de persoonsvorm in het meervoud. De goede zin is dus: De VS hebben gisteren haar rentetarieven verlaagd.

Contaminatie
Bij een contaminatie haal je twee uitdrukkingen door elkaar en maak je er een foute uitdrukking van.
Je moet altijd een opdracht even nachecken. Nachecken is fout, omdat het een contaminatie is van nakijken en checken.

Pleonasme
Bij een pleonasme heb je een overbodig bijvoeglijk naamwoord, omdat het informatie geeft     die ook al in het zelfstandig naamwoord zit.
Soms is er sprake van een stijlfiguur (bijv. witte sneeuw) en dat is goed, maar in sommige     gevallen is het echt fout. Je kunt een pleonasme herkennen aan een bijvoeglijk naamwoord en een zelfstandig naamwoord. Het bijvoeglijk naamwoord is overbodig.

Tautologie
Bij een tautologie gebruik je twee uitdrukkingen, die ongeveer hetzelfde betekenen. Soms is er sprake van een stijlfiguur (vast en zeker) dat is goed, maar in sommige gevallen is het fout. Je kunt een tautologie herkennen aan een dubbel zelfstandig naamwoord.