Essay Dierenrechten
Jesse komt bij de kinderboerderij met zijn kleinere zes jaar oude zusje en zijn moeder. Als ze bij de varkens langskomen, zegt zijn zusje, Marieke: “wat een vieze beesten zeg! Ze zitten daar lekker zich vet te vreten met hun bolle buikjes, wat hebben zij het makkelijk zeg!” Moeder kijkt haar verbaasd aan en zegt tegen haar: “vies?! Nou, dat zei je gisteravond anders niet, toen likte je nog je vingers af bij die koteletjes die je aan het oppeuzelen was!”
“Hè!”, zegt Jesse, “wil jij zeggen dat wat wij gisteren hebben gegeten van dit, dit.. beest af komt?! Maar is dat dan niet zielig, dat wij ze dan zo opeten?”
“Tja, of je het zielig vindt, dat moet je zelf weten. Maar dit is inderdaad wat wij elke avond eten.”
“Maar dat kan toch niet?! Wij eten elkaar toch ook niet op? Ik vind het gewoon zielig, hebben ze dan geen rechten of zo?!”
“Tja, het is eenmaal zo dat ze voor ons worden gefokt zodat wij ze later kunnen opeten. Maar jij laat je bord toch ook niet staan, want je vindt het vlees wel erg lekker of niet soms?”
“Ik weet het allemaal niet hoor”, zegt de kleine Marieke, “ik vind het gewoon stom!” Moeder zucht diep en spoort haar kinderen weer aan om door te lopen naar paarden, want zo zegt ze: “die eten wij niet op”, tenminste zo denkt ze.

Zijn dieren gelijk aan mensen of zijn wij mensen juist superieur aan hen?Wat hebben wij dan overeen met elkaar en wat niet?
Een eerste overeenkomst is dat dieren net als de mens, levende wezens zijn die ook gevoel hebben en dus kunnen lijden. Kortom ze hebben dus een morele status. We kunnen echter een vraagteken zetten of het voelen van dieren aangemerkt kan worden als leed. Kunnen lijden veronderstelt immers dat, om het letterlijk te nemen, je iets meemaakt en dit als onaangenaam ervaart. Maar wie zegt eigenlijk dat dieren(hier in veronderstelling dat er wel degelijk een onderscheid is tussen mens en dier) dingen niet als onaangenaam ervaren? Lijden is een van de dingen dat hoort bij ‘voelen’. Dus zou je dan moeten zeggen dat dieren helemaal niet voelen? Dus dan zouden ze meer moeten ervaren dan pijnprikkels. Kunnen ze dan ook door psychologische ervaring een veronderstelling krijgen van doelen in het leven oftewel een beter leven? Om zulke doelen immers te veronderstellen is taal nodig om benamingen te kunnen geven voor zulk soort termen en eventueel onderling te communiceren om ideeën uit te wisselen over doelen in het leven. Maar bij dieren is de communicatie beperkt en komt dit niet verder dan; ‘Kijk voedsel!’ en ‘Kijk uit, gevaar!’ Maar is dat dan ook bij elk dier zo? Is dat dan niet verschillend per diersoort?

Zou een intelligenter dier dan ook meer rechten verdienen dan een minder intelligent dier? Als we naar de intelligentste dieren kijken na de mens dan zien wij de mensaap op een respectievelijke 2e plaats staan gevolgd door walvisachtigen en op plaats 4 het varken. Als we het over de intelligentie van dieren gaan hebben moet ik ten eerste de betrouwbaarheid van de bron gaan betwijfelen; de mens. Ik ben van mening dat het erg moeilijk te meten is, want als je een kat probeert brokjes te sorteren op vorm, dan kan het wezen dat hij daar gewoon geen zin in heeft ook al weet hij precies wat hij moet doen. Ik denk dat als je iemands intelligentie wilt meten, je eigenlijk beperkt wordt door je eigen intelligentie. Om een voorbeeldje te nemen, nemen we de IQ-testen hier in Nederland. Hierin zitten elementen van taal en logische redeneren dat je op de basisschool geleerd hebt. Maar stel je laat een Afrikaanse immigrant deze test maken, dan zal eruit komen dat hij ‘net zo intelligent is als een ezel’. Te concluderen dat ze dan minder intelligent zijn dan wij is verkeerd, het is dus een waarschijnlijkheidsdiagnose.

Ik denk dat dieren wel degelijk rechten hebben alleen in beperkte vormen. Want ik kan concluderen dat kijkend naar de morele status van dieren tegenover die van de mens, die van de dieren wordt beperkt doordat ze geen veronderstellingen kunnen maken van doelen in het leven. Hoewel ik toch vraagtekens zet achter de mens als degene die beoordeelt, want er gaan veronderstellingen bij vooraf als wij deze dingen beoordelen. Is een schakel nou net iets anders dan er veronderstelt wordt dan kan het misschien helemaal niet kloppen. Dus wie zijn wij om te beoordelen?