Parels

Parels worden gevonden in de schelp van een oester. Deze oesters worden, heel toepasselijk, pareloesters genoemd. Een parel wordt ook in de oester zelf gemaakt, dit gebeurt als er een korreltje zand of een ander irriterend deeltje de schelp binnendringt. De oester maakt dan een bepaalde stof aan, calciumcarbonaat, dit gaat dan als een laagje, om het korreltje zand zitten. Al deze laagjes worden bij elkaar gehouden door
een hoornachtige stof, die stof wordt conchiolin genoemd. Dat vormt dan een parel, de glans van de parels hangt af van hoeveel laagjes er om het korreltje zand zitten. Hoe meer en hoe dunner de laagjes, hoe meer de parel glanst. Niet alle oesters maken parels, er wordt geschat dat 1 op de 15000 oesters een parel in zich heeft.
Parels zijn heel erg zeldzaam, omdat het gevaarlijk is voor de parelvissers om de parels op te duiken. Ze worden gevonden in de Perzische golf, Sri Lanka, Australië, Venezuela, Mexico en Panama. Je kan ook aan parels zien uit welk gebied ze komen, zo staat de Australische parel bekent om haar zuivere witte kleur en parels uit Japan hebben een groenige tint. Omdat parels zo zeldzaam zijn, zijn ze ook heel duur. Als je dus in het bezit bent van echte parels dan is dat wel een vorm van status. Daarom heeft men heel lang geprobeerd om parels te kweken. Dit is pas gelukt aan het begin van deze eeuw. De Chinezen kwamen er achter hoe je het productieproces van een pareloester op gang kunt brengen, maar het was een Japanner die met de eerste perfecte nagemaakt parel kwam. Hij injecteerde een bolvormig geslepen stukje van een mosselschelp in de pareloester een parelvisser
en daar kwam wat later een parel uit. Deze parels worden cultivé parels genoemd.
Met het blote oog is een cultivé parel niet te onderscheiden van een echte parel, dit kan je alleen zien met speciale röntgenapparaten. Daarom wordt vaak aangeraden om parels bij een erkende juwelier te kopen.
Over het algemeen geldt: hoe groter de parel, hoe meer waarde de parel heeft. Het duurt namelijk langer voordat een pareloester een grote parel heeft gemaakt, dan wanneer hij
een kleinere maakt. Verder is de glans ook van belang bij het bepalen van de waarde van een parel, een parel moet ook een mooie ronding hebben en er mogen geen vlekjes op zitten. Een parel mag wel een paar natuurlijke deukjes hebben.Parels kwamen pas echt in de mode in de jaren ’90, toen kwam Coco Chanel met lange parelsnoeren. Dat was niet te realiseren met echte parels, er moesten dus cultivé parels voor gebruikt worden. Eerst wilden de rijkere elite geen nep parels, maar ook zij moesten toegeven toen Coco Chanel met de lange parelsnoeren kwam. Op het moment is slechts 1% van alle parels echt en niet gecultiveerd.
Er zijn verschillende soorten parelkettingen:
· Choker: drie of meer rijen met grote, gelijkvormige parels (tussen 30,5 en 33 centimeter lang). Deze ketting wordt strak om de hals gedragen en al lange tijd bezitten vooral de rijke vrouwen er vrijwel allemaal een.
· Collier: één rij parels van gelijke grootte, tussen 35,5 en 40,5 centimeter lang.
· Matinée: is iets langer dan het collier, tussen 50,8 en 71 centimeter lang. Deze ketting past dus iedereen staat bij elk type halslijn. Wordt bij zowel een zakelijke als sportieve outfit gedragen
· Rope: is 114 centimeter of langer en kan in één of meer rijen gedragen worden. Deze ketting was favoriet van Coco Chanel.