Hoofdstukken:

1. Wie is Anton Mussert?
2. Het politieke leven van Mussert.
3. De NSB
4. Mussert in de tweede wereldoorlog.
5. Plan-Frederiks.
6. De dood van Mussert

Wie is Anton Mussert?

Anton Mussert werd geboren op 11 mei 1894. Hij was het vierde kind van de hoofdonderwijzer van de openbare lagere school in het protestantse Werkendam. Mussert wou graag bij de Marine maar door zijn korte lengte werd hij afgewezen. In 1913 overleed zijn vader hij raakte daardoor in een dip. Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog meldde hij zich als vrijwilliger. Maar verder als korporaal was hij niet gekomen. Door een nierziekte werd hij voortijdig afgekeurd. Met de verpleegster die hem verzorgde toen hij ziek was ging hij in 1917 in het huwelijk. Hij was toen pas 23 jaar en zijn vrouw was 18 jaar ouder dus 41 jaar. In 1918 slaagde hij in zijn studie. Via een baan bij rijkswaterstaat kwam hij in 1920 te werken bij de Provinciale Waterstaat in Utrecht. Hij was een vakkundig talent, enkele ontwerpen van hem zijn ongewijzigd uitgevoerd.

Het politieke leven van Mussert.

In 1925 sloten Nederland en België een overeenkomst die erop neerkwam dat Antwerpen via een kanaal werd verbonden met de Rijn en zo met het Duitse achterland. Een grote klap voor vooral Rotterdam, dat zijn concurrentiepositie ernstig bedreigd zag. Mussert, de waterstaatman, kon niet aanvaarden dat het vaderland de eigen belangen zo slecht bewaakte en begon met een aantal anderen een actie zonder te overleggen. Hij richtte het Nationaal Comité op en werd er zelf secretaris van. Dat Comité kwam in de Tweede Kamer. Door deze actie dachten de mensen dat hij in de politiek een goede leider zou zijn. In 1927 werd hij tot beste talent in de provinciale waterstaat benoemd. Daarmee was zijn carrière in de politiek tijdelijk ten einde.

De NSB.

Mussert heeft 14 december 1931 met Cornelis van Geelkerken samen de NSB opgericht. De NSB betekent Nationaal Socialistisch Beweging. Officieel werd de NSB pas op 4 november 1932 in het leven geroepen. Mussert was de alledaags leider van de stichting. Hij moest een algemene raad van 5 personen benoemen. Met die functie kon hij de mensen ontslaan wie het werk niet goed deden. Hij moest ook besluiten nemen zonder overleg met de leden. Om de NSB te onderscheiden van andere Politieke partijen in Nederland heeft hij een ander woord voor partij gebeurt. Daarvoor heeft hij het woord Beweging gebruikt. De NSB haalde halverwege de jaren '30 maximaal 8% van de stemmen bij de verkiezingen. Later toen Adolf Hitler aan de macht kwam veranderden de regels steeds meer. De Joodse-mensen kregen steeds mindere positie’s. Na het begin van de Tweede Wereld Oorlog werd hun lidmaatschap zelfs afgepakt en de Joden hadden geen toegang meer tot het NSB. Na 1941 waren alle Politieke Partijen verboden behalve de NSB. Omdat die voor de Duitsers waren en vertrouwde erop dat er een Nieuw-Europa kwam. Naar de Tweede Wereld Oorlog werd de NSB uit de geschiedenis gehaald en uit de Politieke Partijen.

Mussert in de 2e wereld oorlog.

Toen de oorlog begon dook Mussert onder. Hij was volgens hem zelf de eerste onderduiker van de 2e wereldoorlog. Na de overgave van de Nederlandse strijdkrachten kwam Mussert tevoorschijn en zette zich in als vertegenwoordiger van het Nederlandse volk. Mussert wou een Groot-Nederland oprichten daarin zou Nederland worden samengevoegd met Vlaanderen, Frans Vlaanderen en later met Wallonië. Maar de Duitse bezetters namen hem niet serieus dus het plan ging niet door. Mussert mocht wel in 1941 de eed van trouw aan Hitler zweren. In 1942 werd Mussert goedgekeurd als leider van het Nederlandse volk. Mussert was tijdens de oorlog een tegenstander van het opgaan van Nederland in Duitsland en hij voerde daarom een strijd met Rost van Tonningen. Mussert was een zwakke leider. Hitler zag niks in Mussert. Zijn pogingen om een goede leider te worden mislukte en daardoor werd hij zelfs in eigen kring belachelijk gemaakt. Aan het einde van de oorlog durfde Mussert zijn reispapieren niet meer te laten verlengen want hij was bang dat dat zou worden geweigerd. Hij bleef de hele tijd trouw aan Hitler. Toen bekend werd gemaakt dat Hitler 30 april was overleden prees Mussert hem nog.

Plan-Frederiks

In de Tweede-Wereldoorlog moesten alle Joden op korte termijn worden gedood. Karel Johannes Frederiks Minister van Binnenlandse zaken werd door 5 bevriende Joden gevraagd of hij een oplossing kon bedenken voor de Joden. Frederiks begon een lijst samen te stellen van Joden die een maatschappelijke waarde hadden. Bijvoorbeel kunstenaars of oud soldaat van de Eerste wereld oorlog. Frederiks plan mocht uitgevoerd worden. Mussert had ook een aantal Joodse vrienden want zijn partij had voor de oorlog Joodse leden gehad. Hij wou dat zijn Joodse vrienden in Villa Bouchina in Doetichem werden geplaatst. Hij stelde een lijst samen met in totaal 64 Joden. Die kregen de kans om door de bezetters beschermd te worden en dus niet naar een vernietigingskamp werd gestuurd. Van de 64 Joden belandden er uiteindelijk maar 9 Joden in de Villa Bouchina. In april 1943 werden de Joodse vrienden van Mussert toch nog vervoerd naar Theresienstadt. Dat is een stad in Tsjechie waar een concentratiekamp waar Joden tijdelijk verbleven aanwezig was.

De dood van Mussert.

Een dag na de overgave van de Duitse troepen werd Mussert gearresteerd. Op 12 december werd hij ter dood veroordeeld, wegens: hulpverlening aan de vijand, een aanslag op de grondwettige regering en een poging Nederland onder vreemde heerschappij te brengen. Hoewel Mussert direct na het einde van de 2e Wereldoorlog door velen werd gezien als de 'landverrader bij uitstek' is hij beschuldigd van dat hij Nederland onder een vreemde heerschappij wilde brengen dus onjuist. Anton Mussert heeft zich door zijn verbond met Adolf Hitler misschien wel schuldig gemaakt aan de andere twee beschuldigingen. Het proces tegen Mussert is dus niet helemaal niet waar. Op 20 maart 1946 werd zijn doodvonnis bevestigd. Op 7 mei 1946, werd Mussert op de Waalsdorpervlakte gedood.