Het bespreekschema theater en dans.
Algemeen:De naam van de voorstelling is: 42nd Street.
Ik heb de voorstelling in de Twentse schouwburg in Enschede gezien.
De volgende personen spelen/ dansen de voorstelling:
Dorothy Brock:Mariska van Kolck/ alternate:  Frédérique Sluyterman van Loo
Julian MarshBart Oomen/ alternate:
Hugo Haenen
Peggy SawyerAngela Schijf
Maggie JonesGerrie van der Klei/ alternate:
Frédérique Sluyterman van Loo
Billy LawlorRein Kolpa
Pat DenningHugo Haenen
Bert BarryJimmy Hutchinson
Andy LeeJerrel Houtsnee
Anytime AnnieAnouk van Nes
Abner DillonDick Schaar
MacNorman van Huut
De regisseur is Mark Bramble en de cheograaf is Randy Skinner.
De originele regie en choreografie is Gower Champion. Oorspronkelijke geproduceerd op Broadway door David Merrick.
De voorstelling duurt ongeveer 2 uur en 30 minuten.
Mijn verwachtingen van de voorstelling zijn heel mooi. Ik heb al enige stukjes gelezen en gezien en dat sprak mij heel erg aan.

Kenmerken: Het type voorstelling is: dans en ook wel kleine stukjes toneel.
Het tekstgebruik speelt niet zo'n belangrijke rol. Wel speelt de zang en de dans een belangrijke rolanders weet je niet waarover het gaat.
Er wordt veel gebruik gemaakt van lichten. De personen die op het podium stonden werden door de lichten gevolgd.
Ook werd er gebruik gemaakt van gekleurde lichten.
Het geluid vormt wel de basis en er is sprake van een orkest beneden voor het podium.
Er is sprake van kostuums. Er worden meerdere kostuums per persoon gebruikt. De kostuums zijn speciaal voor deze musical gemaakt, want het zijn kleren uit de jaren '30. ( die hebben ze niet bewaard uit de jaren '30! ) Iedereen draagt kostuums. De kleuren zijn bij sommige stukken heel fel en bij andere heel sober/ faal.  
Het decor speelt een rol bij de voorstelling. De decors zijn speciaal voor de voorstelling gemaakt. Er vinden decorwisselingen plaats.
De personen zijn niet gegrimeerd. De grime is naturel. De personen zijn in dezelfde maten gegrimeerd.

Ik ervaar geen spanningsontwikkeling.
De personen zijn goed op elkaar ingespeeld.

Inhoud:De voorstelling gaat over:
Als een lopend vuurtje gaat het nieuws door New York: 'Julian Marsh maakt een nieuwe musical!'. Net als in heel Amerika is het werk schaars op Broadway. Binnen korte tijd is het theater aan 42nd Street gevuld met hoopvolle jongens en meisjes. Ze willen allemaal een plaats bemachtigen in de nieuwe musical Pretty Lady.
Aan het einde van de auditie heeft plattelandsmeisje Peggy Sawyer al haar moed bij elkaar geraapt om auditie te doen. Ze is te laat, maar wordt aangespoord door Billy Lawlor, hoofdrolspeler in Pretty Lady, om toch auditie te gaan doen. Andy Lee, de choreograaf, is onder de indruk, maar laat duidelijk weten dat hij geen tijd heeft voor laatkomers. Teleurgesteld verlaat Peggy de auditie.
Vanwege de recessie gaan de zaken niet goed voor regisseur Julian Marsh. Hij heeft een hit nodig. Dat bedenkt hij zich om Dorothy Brock, die al tien jaar over de top is, de hoofdrol te laten spelen. Haar oom, de rijke Abner Dillon, , is bereid om 100.000 dollar te investeren.
Als Julian Peggy alsnog ziet dansen, biedt hij haar een rol in het ensemble aan. Na een zware repetitie valt Peggy flauw. Pat Denning, een oude vlam van Dorothy, helpt haar er doorheen, maar dit valt totaal verkeerd bij Dorothy. Ze ontploft en Julian is bang dat Abner's investering niet meer veilig is. Hij stuurt daarom een paar zware jongens op Pat af om te zorgen dat hij voorlopig uit de buurt blijft. Na dit voorval besluit Julian de repetities en de try-outs te verplaatsen naar een rustige omgeving; Philadelphia.
Als Peggy Dorothy per ongeluk omver botst tijdens de eerste show lijkt het dat ze haar kansen verspeeld heeft. Dorothy kan niet meer overeind komen en Peggy wordt op staande voet ontslagen.
Dorothy blijkt haar enkel te hebben gebroken. Regisseur Julian Marsh ziet het niet meer zitten en wil de productie afblazen. Annie, een ensemblemeisje, overtuigt Julian ervan dat Peggy Sawyer het talent heeft om op korte termijn de hoofdrol over te nemen.
Julian besluit om uit Philadelphia weg te gaan om de gok te wagen en meteen in première te gaan op Broadway. Alleen moet Peggy nog overtuigd worden. Peggy heeft haar droom opgegeven en zit teleurgesteld op het station op de trein te wachten, als Julian haar vindt. Hij zorgt ervoor dat ze weer in zichzelf gaat geloven.
Terug op 42nd Street, New York zijn er nog precies 36 uren te gaan om Peggy klaar te maken voor de Broadway première. Dat betekent: 25 pagina's tekst, 6 liedjes en 10 choreografieën
binnen anderhalve dag instuderen. Julian gelooft er heilig in dat ze het kan en sleept haar door het zware repetitieproces heen.
Uit onverwachte hoek krijgt Peggy nog de laatste tips, maar vlak voordat ze op moet wordt het haar allemaal teveel. Ze gaat toch op en de hele show loopt perfect. Het is een daverend succes. Peggy en Pretty Lady staan aan het begin van een welbelovende carrière.
Het wordt duidelijk waarover de voorstelling gaat, als je er naar kijkt.

Persoonlijke mening: Mijn verwachtingen zijn allemaal uitgekomen. Ik vond het een
hele mooie voorstelling. Het is echt een aanrader.
Mijn conclusie: Ik vond deze voorstelling heel mooi. Alle voorstellingen die ik tot nu toe heb gezien, vond ik heel mooi. Ik ben van plan om voorstellingen blijven te bezoeken en dan vooral musicals.