Voorwoord:

Ons onderwerp in de Praktische opdracht is “Crisis in Darfur”. Het is een spraakmakend onderwerp waar je veel over hoort. In het nieuws, op de radio, in kranten en tijdschriften, noem maar op. Er wordt zoveel aandacht aan besteed omdat het zo’n ernstige zaak is. Wij wilden er wat dieper op in gaan en kozen het daarom als onderwerp van de PO. De titel luid: Crisis in Darfur: Een kwestie van verdelen.“ Met het laatste bedoelen wij de oorsprong van de drama. De verdeling van grond had het kunnen voorkomen. Het gaat telkens over de scheiding tussen 2 volken, met 2 leefwijzen.
De hoofdvraag luid: “Wat houd de Crisis in Darfur precies in?”
De deelvragen worden per hoofdstuk uitgewerkt, en in de conclusie vind is de uiteindelijke samenvatting van alle deelvragen, als antwoord op de hoofdvraag te vinden.
In de hoofdstukken kan worden gerefereerd naar de bijlagen. De plaatjes of artikelen die er worden verwezen worden aangeduid met een nummer.

Zie hieronder het schema.

Hoofdvraag: Wat houd de crisis in Darfur precies in?

Deelvragen:
- Hoe is de crisis ontstaan? Hf. 1
- Is er sprake van genocide? Hf. 2
- Hoe is de situatie tegenwoordig in Darfur? Hf. 3
- Wie zijn de vergeten vluchtelingen? Hf. 4
- Wat word er gedaan tegen de crisis, wat kan men eraan doen? Hf. 5

Inhoud:

1) Titelblad en Voorwoord
2) Hoofdstuk 1 : Hoe is de crisis ontstaan?
Hoofdstuk 2: Is er sprake van genocide?
Hoofdstuk 3: Hoe is de situatie tegenwoordig in Darfur?

Ontbrekende hoofdstukken:
Hoodstuk 4: Wie zijn de vergeten vluchtelingen?
Hoofdstuk 5: Wat word er gedaan? Wat kan er gedaan worden?
3) Conclusie
4) Nawoord
5) Bronnenlijst
6) Bijlagen

Hoofdstuk 1: Hoe is de crisis ontstaan?

1. Geologische indeling van het land.
Darfur ligt in het zuiden van Sudan, een land in Afrika. (1) Het Darfurgebied is ongeveer 490 000 km2 groot en word bevolkt door zo’n 3,1 miljoen mensen. Het grenst aan Libie, Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek. Het is grotendeels een woestijnachtige hoogvlakte met het Marrahgebergte en een aantal vulkanische bergen met een hoogte tot 3000 meter in het midden van de regio. Het noorden bestaat grotendeels uit een zandwoestijn (Sahara) het zuiden word bedekt door bos.

2. Economische indeling
Er zijn ruw gekeken twee verschillende groepen in Darfur. Een groep, de Arabieren hebben een nomadische leefwijze en ze leven van veeteelt. De andere groep, de Afrikaanse boer leeft meer gebonden aan een plaats en hij leeft van de landbouw.
Er is niet zo veel land en wie dit mag gebruiken is een moeilijke kwestie.

Het is daarom ingewikkeld, want het vee van de Arabische groep leeft van het groen. Aangezien het land erg droog en dor is in de buurt van Sudan en Darfur, is het snel op. De grond is snel kaalgevreten en hierdoor kan de woestijn oprukken. De grond word niet meer goed vastgehouden door de planten. Zo ontstaan grote zandstormen. De stukken grond dat de Afrikaanse boeren kunnen gebruiken voor landbouw word steeds kleiner, en onvruchtbaarder. Op plaatsen waar het eenmaal woestijn is, kan niets meer worden geplant. Het kost heel erg veel geld om er weer landbouwgrond van te kunnen maken, en dat is nou eenmaal niet te doen in een arm land als Afrika.

Er is al weinig groen voor het vee van de Arabieren beschikbaar, dus moeten ze trekken naar de plekken waar nog wel groen is. Ze moeten op de plek waar ze kunnen eten ook gelijk heel veel eten. Op deze manier kan in een korte tijd een groot stuk groen land worden kaalgevreten. Hierna trekken ze weer verder naar andere plekken en kan het proces opnieuw plaatsvinden.

3. Ontstaan burgeroorlog.
De Afrikaanse landbouwer kan het onvruchtbare land niet meer bebouwen.
Hierdoor is er te weinig voedselvoorziening en die zet zich na een tijd om in een hongersnood. Het is zo ingewikkeld, omdat beide bevolkingsgroepen voedsel nodig hebben. De manier om aan voedsel te komen is verschillend. Ze werken tegen elkaar in. De Arabieren die leven van veeteelt en het vee dat voedsel nodig heeft, en de Afrikanen leven van de landbouw. De hoeveelheid beschikbare weide neemt sterk af. Hierdoor neemt ook de druk op de overgebleven grond toe. Er ontstaan al snel ruzies en onenigheden, die zich voortzetten in een burgeroorlog. Dat wil zeggen gewapende conflicten tussen de concurrenten om de grond en water.

De Arabische president Omar al Bashir heeft hierbij de strijd nog meer aangewakkerd door zijn ideologische campagne voor arabisatie van het gebied.
Het lijkt erop dat de president de problemen van de zwarte boerenbevolking negeert. De internationale gemeenschap raakt hier ook steeds meer van overtuigd. Door de slechte behandeling van de regering ontstaan rebellentroepen die vechten voor het belangen van de zwarte boer. De belangrijkste rebellengroepen in Darfur zijn het Sudanees Volksbevrijdingsfrond (SPLA) en de Beweging voor rechtvaardigheid en Gelijkheid (JEM). Zij zijn in oorlog met het regeringleger, en de Arabische Janjaweed. Die zijn aangewezen als de grote schurken in het drama gebied in Darfur. Uit alle onderzoeken en getuigenissen blijkt dat zij huishouden onder de ‘Afrikaanse landbouwers’ in Darfur.De groepen worden gevormd door krijgers van de Arabische veehouders in de regio. Deze groepen vechten dus tegen elkaar, en hierdoor vallen talloze slachtoffers, waaronder heel veel onschuldigen. De groepen vechten niet alleen tegen elkaar, ook tegenstanders, of simpelweg aanhangers van de andere stammen worden vermoord. De rebellentroepen vernielen een heel dorp, nemen de vrouwen en kinderen mee en vermoorden de rest. Het gaat dus niet alleen om gevechten tussen de specifieke groepen. Iedere aanhanger van het andere front wordt gezien als slecht. En ook vermoord in vele gevallen.

Hoofdstuk 2 : Is er sprake van Genocide?

1. In grote lijnen: Wat is genocide precies?
Genocide is het systematisch en bewust uitmoorden van een groep op basis van hun etniciteit, nationaliteit, religie of cultuur. Als genocide word geconstateerd is volgend het internationale recht ingrijpen vereist. Of er sprake van genocide is of niet, zeker is dat zich een verschrikkelijke menselijke ramp afspeelt in de provincie Darfur in Sudan. Er zijn geen precieze cijfers te geven, maar er wordt geschat dat het conflict tot nu toe minstens 200.000 mensen het leven heeft gekost.
Zo proberen ze hun oorlog te winnen. Iedereen die niet meedoet aan jou manier van denken, anders is dan jou, tegen je is of wat dan ook, wordt vermoord. Zo word het gezien vanuit het opzicht in bijvoorbeeld Darfur op dit moment door onder andere het Amerikaanse Congres.

2. Genocide in Darfur? Voor en tegenstanders.
Er kan niet worden bewezen dat er in Darfur genocide is gepleegd. Dat bevestigt een Verenigde Naties rapport van februari 2005. De commissie die de misdaden onderzocht stelt in het rapport dat de regering waarschijnlijk geen volkerenmoord nastreeft. De onderzoekers spreken wel van systematisch geweld tegen de burgers in Darfur en van ernstige schendingen van internationale mensenrechten. Het amerikaanse congres vond echter wel dat de misdaden tegen de bevolking konden worden gezien als genocide. Volgens de Afrikaanse Unie is er geen sprake van volkerenmoord. Zo zie je dat er verschillende denkkaders zijn. De Afrikaanse Unie wil natuurlijk niet dat algemeen bekend word dat er genocide plaatst vind in zijn land. Ze dwingen ook de cijfers van bijvoorbeeld de doden terug naar 25.000. Wat nogal wat minder is dan wat bronnen bevestigen zoals de VN.

Hoofdstuk 3: Hoe is de situatie tegenwoordig in Darfur?

1. Vluchtelingen
Tot nu toe heeft de crisis ruim 200.000 mensen het leven gekost. Ruim 3 miljoen mensen zijn in het eigen land op de vlucht geslagen, en ongeveer 240.000 mensen hebben toevlucht gezocht in het buurland Tsjaad.
Er zijn nu nog ongeveer zes vluchtelingenkampen in het gebied rondom het de regio. Er is veel te weinig te eten. Dit komt onder andere doordat de regering lange tijd hulp uit het buitenland afwees. De regering wilde geen hulp, wilde het zelf oplossen. Uiteindelijk is er toch hulp gekomen doordat de Verenigde Staten druk hebben gezet op de Sudaanse regering.

Darfur is nog steeds een immense crisis. Geen dag gaat voorbij zonder geweld, geen dag gaat voorbij zonder dat iemand moet vluchten. Geweld en onveiligheid heersen. Terreur en wreedheid zijn aan de orde van de dag. Mensen leven constant in angst. Hun grootste zorg op dit moment is angst en geweld.

En het gebrek aan veiligheid neemt niet af: bijna elke dag behandelen de medewerkers van oa Artsen Zonder Grenzen mensen met verwondingen, opgelopen toen ze op zoek gingen naar water of brandhout. Als inwoners hun kamp verlaten, lopen ze het risico gedood, opgepakt of verkracht te worden. Zelfs in de kampen voelen mensen zich niet veilig. Het nachtelijke geluid van schoten herinnert ze aan het geweld. Door het voortdurende gevaar stokt de humanitaire hulp. Meer dan twee miljoen mensen in nederzettingen en kampen zijn helemaal afhankelijk van de hulp die wordt geboden door humanitaire organisaties. Hun leven hangt aan een zijden draadje. (Voor hulpacties zie hf 5)