Werkstuk Ckv

Info over dit verslag

Geschreven door:	Madelon
Niveau:	2VMBO
Waardering:
Woorden:	6756
Opvragingen:	11

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (6 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Wat is Manga?
Manga is het Japanse woord voor comic/strips. Het bestaat al heel lang, in de 12e eeuw werden er al grappige verhaaltjes getekend, het woord manga kwam in Japan voor het eerst voor in de 19e eeuw? Hokusai Manga?, de manga van een bekende kunstenaar van die tijd Hokusai. De huidige vorm stamt af van die na de tweede wereldoorlog. Manga bevat vaak veel details van de Japanse cultuur, wat echt heel typerend is. Dat zie je in westerse strips veel minder. Manga wordt in Japan gewaardeerd als kunstvorm en ook als populaire literatuur, het wordt zelfs als studie materiaal gebruikt. Manga wordt in Japan vaak ’comic’ genoemd. Traditioneel gebonden manga wordt van rechts naar links gelezen en van achter naar voren. Eerder werd manga door de westerse uitgevers nog wel omgedraaid, zoals wij het gewend zijn. Maar door vele protesten van de artiesten en de fans, gebeurt dat (gelukkig) steeds minder.

Doelgroepen
De doelgroepen verschillen van leeftijd en geslacht, het komt er op neer dat je speciale manga hebt voor jongens (shounen) en voor meisjes (shoujo). Het onderscheidt wordt al duidelijk als je de cover van de manga bekijkt. Ze staan in de winkels ( in Japan) ook niet bij elkaar gepresenteerd, maar staan ze apart. Yosei (vrouwen) Kodomo (kinderen) Seinen (mannen) Shoujo (meisjes) Shounen (jongens)

Genres
Net als in anime zijn er heel veel verschillende genres te vinden in manga en je doordat er geen wet is die voorschrijft wat er wel en niet getekend mag worden in een manga, komt er nogal eens geweld en seks in voor. Gelukkig zijn er wel duidelijke categorieën aangegeven en manga die je hier kan kopen daar staat vaak een leeftijdsindicatie.
 
Nog enkele wetenswaardigheden over manga
De tekenaar van een manga, wordt mangaka genoemd. Omdat Japans geen meervoud kent gebruik je manga ook als je het over meer dan een hebt. Manga is zeker niet alleen voor kinderen, het is voor alle leeftijden. Manga wordt door iedereen gelezen in Japan. Manga bevatten meestal meer dan 100 pagina's en kan meerdere delen bevatten, dat hangt af van hoe populair een manga is. Manga zijn helemaal in het zwart/wit, met uitzondering van de cover en soms enkele van de eerste pagina’s. De prijs van een manga ligt in Nederland tussen de 6 tot 15 euro.

Wat is anime?
Anime [uitspraak aa-nie-mee] is het Japanse woord voor tekenfilm en komt van het Engelse woord animation. Buiten Japan wordt het woord anime gebruikt om aan te duiden dat het gaat om Japanse tekenfilms. Het is dus geen manga, manga zijn Japanse stripverhalen. Na de oorlog, begon men in Japan begonnen aan de ontwikkeling van anime, omdat er niet genoeg geld was voor acteurs en om films te maken. Getekende films waren veel goedkoper. Deze getekende figuren worden zo realistisch mogelijk weergegeven en kennen dagelijkse problemen, net als de doelgroep kijkers. In film bestaan veel verschillende genres en zo ook in anime. Er zijn series voor kinderen, speciaal voor jongens en speciaal voor meisjes, maar ook voor volwassenen.

Anime in Nederland
In de jaren '80 was er in Nederland al anime op tv te zien. Denk maar aan serie zoals; Alleen op de wereld, Candy Candy, Heidi, Vrouwtje theelepel, Strijd der Planeten, Teddy Ruxpin, Boes en Alfred J. Kwak. Omdat deze series niet echt Japanse kenmerken tonen, m.u.v. Strijd der Planeten, had men vaak geen idee dat het ging om Japanse tekenfilms. Begin jaren 90 kende men in Nederland eigenlijk alleen de term mangafilm, die eigenlijk gelijk stond aan tekenfilms met veel seks en geweld. Hierdoor kreeg anime eigenlijk een slechte reputatie en tot op de dag van vandaag is anime dat imago nog niet helemaal kwijt. Nadat hier Pokemon werd uitgezonden, werd anime vooral onder jongeren steeds populairder. En al gauw kwamen er meer series bij zoals Dragonball Z, Digimon, Sailormoon, Cardcaptor Sakura, Transformers, Gundam Wing, Yu-Gi-Oh, Hamtaro, Shin Chan en anderen.

Genres & Doelgroepen
Kodomo - speciaal voor kleine kinderen [doelgroep].
Shoujo - speciaal voor meisjes [doelgroep].
Shounen - speciaal voor jongens [doelgroep].
Mecha - anime met alles wat mechanisch is maar meest herkenbare zijn robots. Ecchi - erotische anime, meestal is de doelgroep mannelijk.
Sentai - waarin de hoofdrolspelers veranderen in strijders die het kwaad bestrijden. Magical girl waarin de hoofdrolspeelster veranderen in strijdster die het kwaad bestrijden.
Science Fiction - de verre toekomst, vaak in combinatie met mecha.
Space Opera - grote gevechten in de ruimte (combinatie met mecha & science fiction).
Hentai - pornografische anime.
Shounen-ai - met liefde tussen twee (of meer) jongens.
Shoujo-ai - met liefde tussen twee (of meer) meisje.
Fantasy - sprookjesachtig en ver van de werkelijkheid.
Occult - met thema's over bijzondere gaven en spiritualiteit.
Sport - anime over sport.
Historisch - over de Japanse geschiedenis (vaak Samurai verhalen).
Martial Arts - thema draait om vechtsporten.
Maid - met dienstmeisjes.
Horror - angstig, vaak met enge monsters of demonen.
Comedy - met veel grappige momenten.
Drama - waar het vooral draait om het gevoelsleven van een persoon.
Adventure - avontuur, vaak zijn de personages onderweg op zoek naar iets of iemand.
Gothic - meestal een samen spel van Occult en (lichte) horror. Donkere sfeer.
 
Verschil met westerse tekenfilms
Het wordt tegenwoordig steeds moeilijker te zien, omdat de stijl van anime veel wordt nagedaan in westerse tekenfilms. Het belangrijkste verschil is toch wel dat anime werkt met karakters, die vrij dicht bij de werkelijkheid komen, zelfs als ze geen menselijke vorm hebben. Dat komt vooral omdat de karakters goed worden uitgewerkt, er wordt veel aandacht besteed aan wie ze zijn en waarom ze zo zijn. Daarom kan je makkelijker meeleven met een karakter in anime. Verder staat anime bekend om typische expressies met de ogen, maar ook met kleine symbolen, zoals bijvoorbeeld een zweetdruppel naast het hoofd of een # op het voorhoofd. Al deze kleine symbolen hebben hun eigen betekenis en komen een veel anime steeds weer terug. Dit is zeer typerend voor anime, maar vergis je niet, want ook dit wordt tegenwoordig veel nagedaan in westerse tekenfilms. Onmiskenbaar zijn natuurlijk de grote ogen, moderne kleding en wapperende haren in (vaak) uitbundige kleuren. 

Algemene begrippenlijst
A-con = Anime conventie AMV = Anime Music Video Cosplay = afkorting voor Costume Play. Verkleden als anime/game karakter. DDR = Dance Dance Revolution. Een dans spel op een mat of arcade. Dub of dubbed = Nagesynchroniseerd dialoog ED = ending song Fanservice = 'ondeugende' momenten. OP = Opening Song OST = Original Sound Track - muziek van de anime OVA = Original Video Animation; anime voor de directe verkoop en niet voor tv. Kwaliteit is vaak beter. Subtitles of sub = Ondertiteling 11. Japanse begrippenlijst A Anime = Japanse tekenfilms Arigatou = Dank u wel. [nettere vorm is Arigatou Gozaimasu] Ai = liefde Aniki = Oudere broer  Baka = Idioot, kluns, sukkel Bishoujo = mooi meisje/ vrouw Bishounen= mooie jongen/man Bishi = algemene uitspraak voor mooie man of vrouw  Chara = karakter in anime/manga Chibi = Klein, verkleinde versie van een anime/manga karakter, soort kindvorm -chan = achter de naam, vaak bij meisjes. Bijv. Natsumi-chan, Mizuki-chan D Doujinshi = manga gemaakt door fans. Ook wel 'Dojin' genoemd. E Ecchi = Erotische afbeeldingen/scenes Gomen nasai = sorry / het spijt me H Hajimemashite = Aangenaam kennis te maken. J-pop = staat voor zowel Japanse popmuziek als Japanse populaire cultuur J-rock = Japanse rockmuziek  Kawaii = schattig Konnichiwa = Hallo (meestal voor de middag) -kun = komt achter de naam bij jongens. In beleefde vorm komt het achter de familienaam. Bijv. Souji-kun. Kodomo = kind of manga voor kinderen. Katana = zwaard van een samurai Kunai = werpmes van een ninja (wapen) Manga = Japanse strips Minna-san = allemaal [wordt ook wel alleen 'minna' gebruikt] Mangaka = professionele Japanse striptekenaar Mecha = Term voor mechanische objecten of dat genre anime. bijv. robots, auto, vliegtuigen.  Neko = kat Nee-chan = zus [letterlijk], wordt ook gebruikt om een meisje te roepen. Nee-san = (oudere) zus, -san beleefde vorm Nii-chan = broer (tje), wordt ook wel gebruikt om een jongen te roepen Nii-san = (oudere) broer, -san beleefde vorm  Otaku = een extreme anime fan. In Japan heeft het vaak een negatieve betekenis. Otouto = jongere broertje Okasan = mama Otosan = papa Sempai = is een oudere leerling en wordt aangesproken met sempai -san = beleefdheidsvorm in de zin van meneer/mevrouw en wordt meestal achter de familienaam geplaatst. Bijv. Hijikata-san, Asato-san. -sama = beleefdheidsvorm voor een hoogstaande persoon, zoals een koning, keizer, priester. -sensei = aansluiting aan de naam van een leraar of iemand met een voorbeeld functie. Bijv. Kondo-sensei. Seiyuu = stemacteur, degene die de stem van een anime karakter inspreekt. Sayonara = vaarwel, goedendag [afscheid] Shoujo = meisje, ook de term van manga voor meisjes Shounen = jongen, ook de term van manga voor jongens Shuriken = werpster van een ninja (wapen) Sugoi = geweldig, gaaf T Tadaima! = "Ik ben weer thuis".

Mangafilm
Mangafilm wordt door het gewone publiek gebruikt om Japanse tekenfilms aan te duiden. Deze benaming is echter verkeerd. De goede term voor Japanse animatie is anime. Manga is de aanduiding voor Japanse stripverhalen.

Ontstaansgeschiedenis
De term mangafilm is ontstaan uit de samentrekking van MANGA (van MANGA Video, het bedrijf die de MANGA hype startte) en het woord film. MANGA Video bracht aan het begin van haar bestaan vooral anime uit die seks en/of geweld bevatte. Deze anime kunnen we vergelijken met de B-films van Hollywood. In Japan zijn deze tekenfilms vooral bestemd voor volwassenen (18+), maar werd hier verkocht aan mannelijke tieners (15+). Titels uit deze genres maken slechts een paar procent uit het totale aanbod in Japan. De reclamecampagne van MANGA Video slaagde erin om een hype te creëren. De hype was echter fataal voor het bedrijf. Door de negatieve verslaggeving op radio, televisie (Twee Vandaag) en de kranten , zakte de hype in Nederland na een paar jaar weer in. MANGA Video probeerde ook anime uit te geven die kwalitatief beter is en geen seks of geweld bevatte, maar de imago bleef. Uiteindelijk moest de Nederlandse tak van het bedrijf stoppen. Dankzij deze hype, heeft anime een slechte imago gekregen, verloor Nederland al haar anime uitgevende bedrijven (MANGA Video en Kiseiki) en was de hele fanbase bijna verdwenen. Dankzij de inzet van fans, en de opkomst van de Pokémon hype, zijn er weer uitgeverijen die anime uitbrengen. Het heeft echter enkele jaren geduurd voordat er eindelijk weer anime op tv kwam. 

Een aantal genre besprekingen (uitgebreider)
Shounen
Jongen is het Nederlandse woord voor shounen. Shounen anime en manga richt zich dan ook op wat de jongens willen. En dat is natuurlijk voornamelijk actie, maar ook thrillers, komedie en science fiction. Er zijn ook genres die bijna altijd met shounen worden geassocieerd, zoals mecha, het genre met een grote rol voor robots en andere mechanische dingen. De hoofdrol in shounen series wordt meestal bezet door een echte held: een persoon die elke jongen wel wilt zijn en die als een soort van voorbeeld dient. Dat is dan ook een kenmerk van shounen series. Een ander kenmerk van deze series is dat er vaak ecchi in voorkomt. Hoewel het genre op jongens gericht is, wil dit niet zeggen dat het niet geschikt is voor meisjes om naar te kijken. Een aantal voorbeelden van typische shounen series zijn: Rurouni Kenshin, Gundam Wing en Neon Genesis Evangelion.

Shoujo
En tegenover shounen staat natuurlijk shoujo: het genre dat zich richt op meisjes. Dat betekent dus: liefde, liefde en nog eens liefde! Maar dat is natuurlijk niet het enige wat er in shoujo series voorkomt. Het mahou shoujo genre over doodgewone meisjes die op een dag magische krachten blijken te bezitten en die moeten gebruiken om de wereld te redden is namelijk ook een belangrijk deel in het shoujo genre. Verder draaien de verhalen in dit genre meestal om het dagelijkse leven, waar dan natuurlijk iets abnormaals gebeurt. Omdat doodgewone meisjes of jongens de hoofdrollen spelen, kun je, je goed identificeren met hen. Daarom zijn het vaak de shoujo series die je echt raken. Daardoor is shoujo dan ook erg populair: ongeveer een derde van alle series valt in dit genre. Maar het is niet alleen populair om de inhoud van de series, ook de vormgeving van de series is erg aantrekkelijk. Vaak is het erg schattig getekend, met veel kleuren en schitterende ogen. Shoujo wordt trouwens ook vaak geapprecieerd door jongens; vaker dan shounen door meiden wordt gelezen of bekeken. Een aantal voorbeelden van shoujo series zijn: Cardcaptor Sakura, Weiss Kreuz en Marmalade Boy.

Kodomo
Aan de kinderen van 6 tot 11 jaar is natuurlijk ook gedacht, en er is een nieuwe genre ontstaan: kodomo. De kodomo series zijn dus gericht op kinderen en daarom ook nogal kinderachtig. Dus zonder ingewikkelde verhaallijnen, complexe karakterontwikkelingen en bloederig geweld, maar met de nodige levenslessen. Het moet natuurlijk wel leerzaam blijven! Trouwens, de series waarmee wij het meeste in aanmerking komen hier in Nederland bestaan voor het merendeel uit kodomo. Kijk maar naar alle anime op zenders als Foxkids en Yor kiddin: Digimon, Pokemon, Hamtaro, Shinzo, Beyblade etcetera….

Seinen
En dan zijn er nog de series voor de volwassen man. De series in dit genre zijn vaak wat sensueler, psychologiseer en/of gewelddadiger dan de shounen series en zijn daarom dus ook voor een volwassener publiek bestemd. Seinen series zijn ook meestal minder gefocust op de actie, en meer op het plot. Om deze reden wordt seinen soms door de war gehaald met shoujo, omdat karakter ontwikkelingen en diepgang van het verhaal daar ook een grote rol spelen. Seinen zijn echter veel realistischer en draait bovendien niet om idealistische relaties, zoals dat wel zo in shoujo is. Verder valt een deel van de seinen series ook wel onder hentai, vanwege het seksuele aspect.

Josei
Josei? Ja, josei! Dat is het genre dat zich richt op volwassen vrouwen. Net zoals bij seinen, zijn veel van deze series ook echt “volwassen” en is de humor volwassener, de verhaallijnen ingewikkelder en komt er meer seks in voor. Veel van de josei series kunnen dan ook worden ondergebracht bij hentai.

Shounen-ai
Dit genre draait om de liefde die plaats vindt tussen jongens. Net zoals bij shoujo-ai gaat het om de meer romantische kant van deze liefde. Dat tegenover yuri en yaoi die de seksuele kant van de liefde omvatten. Strelingen en zoenen horen nog wel bij het shounen-ai genre maar als er meer gebeurt, dan hoort de serie toch echt in het yaoi genre. Shounen-ai is een deel van het shounen genre, en is dus eigenlijk voor jongens bedoeld.

Shoujo-ai
Liefde tussen vrouwen speelt de hoofdrol in het shoujo-ai genre. De scheidingslijn tussen shoujo-ai en yuri is nogal vaag, maar in shoujo-ai bevinden zich vooral series die zich focussen op de romantiek die te pas komt bij de liefde tussen vrouwen. Het is dus ook veel softer dan het seksuele yuri. Shoujo-ai kan worden ingedeeld bij het shoujo genre. De term shoujo-ai is vrij nieuw, hoewel het fenomeen zelf al vrij oud is. Oniisama E is namelijk een van de eerste shoujo-ai manga series en deze serie is niet echt nieuw meer. De term shoujo-ai wordt trouwens niet gebruikt in Japan, maar alleen door westerse anime en manga geïnteresseerden.

Yaoi
Yaoi is de term voor het genre over de liefde tussen (homoseksuele) mannen. Het gaat hier echter om de meer seksuele kant van deze liefde en dus niet zo zeer om het romantische. Het genre past in het shoujo of yosei gedeelte, omdat het natuurlijk voor meiden en vrouwen bestemd is.

Yuri
Yuri is de naam voor het genre series dat over liefde tussen vrouwen gaat. Shoujo-ai en yuri worden nog al eens door elkaar gehaald, en dat is eigenlijk wel logisch, want ze zijn ook bijna hetzelfde. Met yuri wordt echter de meer seksuele kant van deze liefde tussen vrouwen bedoeld. Het genre wordt meestal getekend door en voor mannen en past dus het beste in de shounen en seinen gedeeltes. Omdat yuri ook vaak pornografisch is, zou het ook niet mis staan in de hentai sectie.

Ecchi
Dit is eigenlijk niet echt een genre, maar meer een verschijnsel dat in andere genres voorkomt. In ecchi series zijn veel toespelingen naar seks, maar dan op een onschuldige manier. Je moet dan denken aan opwaaiende rokjes en dergelijke. Het woord is afkomstig van het woord “hentai” : het is alleen de “H” daarvan en die spreek je in het Japans uit als “ecchi”. Ecchi is echter duizendmaal onschuldiger dan hentai.

Hentai
Een van de eerste woorden waarmee een persoon die onbekend is met de wereld van anime en manga zal komen aanzetten wanneer hij of zij manga of anime hoort is waarschijnlijk hentai. Ja, het woord voor het pornografische gedeelte van de anime en manga series is vrij bekend. Het nadeel hiervan is dat sommige mensen alle anime en manga associëren met hentai, terwijl het maar een klein onderdeel is van alle genres… Hentai betekend letterlijk in Japans “pervers”, en heeft dan ook een erg negatieve betekenis daar. Het is niet echt een woord dat je zomaar op straat wenst te gebruiken: het wordt daar trouwens niet gebruikt als aanduiding van het genre hentai. Men is begonnen met het tekenen van pornografische tekenfilms en strips, omdat echte pornografie door de wet verboden is in Japan. Hentai komt in meerdere vormen: in anime en manga, maar ook op het internet. Je bent vast wel eens per ongeluk in een hentai plaatjes galerij beland. Ook doujinshi is een term die in samenhang met hentai genoemd kan worden. Dat zijn namelijk de door de fans zelfgetekende manga series en die zijn vaak hentai. Maar lang niet allen hoor!! Je hebt ook nog een lichtere vorm van hentai, ecchi, en een zwaardere vorm van hentai, sukebe.

Sukebe
Ook bij dit genre heb je weer te maken met scheidingslijnen. Wat is nu hentai en wat is sukebe? Met sukebe wordt dus de nog ergere en explicietere pornografie dan hentai bedoeld. Alhoewel hentai dus al redelijk erg is, is sukebe dus nog erger. Denk aan verkrachtingen door monsters en tentakel seks. Als je het mij vraagt, kun je dit genre dus beter mijden! Letterlijk betekent het trouwens: obsceen, vies. Manga meisje hebben altijd grote ogen, die in verhouden niet kloppen met de gewone mens. Maar doordat de ogen zo groot zijn, kun je meestal goed aan de ogen zien hoe zo iemand zich voelt, want het gezicht krijgt zo’n mooi uitstraling (vind ik). De mond is als die gewoon dicht is heel klein, kleiner dan in verhouding, maar zodra ze boos wordt en gaat gillen, kan de mond ineens gigantisch groot worden. Dat is ook dus uit verhouding. De benen van een Manga meisje zijn altijd veel te lang dan eigenlijk in verhouding zou moeten zijn. Het zijn altijd lange dunne benen, dat zullen ze wel mooi vinden in Japan. Ik denk dat veel van deze kenmerken het schoonheidsbeeld idealiseert van de Japanners. De neus bij de manga meisje zijn heel klein en zitten laag net boven de mond. Het hele gezicht is dus eigenlijk uit verhouding vergeleken met een gewoon mensen gezicht. Het haar van de manga meisjes is vaak of heel lang of heel kort, ja of er tussenin, maar vaak heel lang. Je hebt veel verschillende stijlen voor het haar, gewoon mooi naast het meisje hangend, of strak in hoeken en punten, en het staat alle kanten op.

Vooroordelen
Naast seks en geweld bestaan er nog meer vooroordelen over manga. Bijvoorbeeld dat alle mangafiguren grote ogen hebben en leven in een futuristische wereld vol monsters en technische snufjes.

Toekomstverhalen
Sciencefictionmanga is een tijdje populair geweest. Dat was toen Japan binnen korte tijd een modern land werd. Niet alleen in manga, maar in de hele maatschappij speelde techniek een grote rol. Japan maakte namelijk allerlei technische producten die over de hele wereld verkocht werden, zoals televisies, videorecorders en fototoestellen.
Veel mensen vonden al die nieuwe technische mogelijkheden een beetje eng. Mangakas uitten deze angst in hun strips, die zich vaak in een toekomst afspeelden waar de techniek voor nare dingen had gezorgd.

Grote ogen
Wat veel mangafiguren met elkaar gemeen hebben zij hun grote ogen. Hoewel lang niet iedereen ze heeft, zijn ze wel een beetje het kenmerk van manga geworden. Over waar de grote ogen precies vandaan komen zijn de meningen verdeeld. Een van de redenen zou zijn dat je iemand met zijn ogen heel veel kunt laten zeggen zonder dat de persoon echt praat. En omdat gezichtsuitdrukkingen in manga een grote rol spelen, wordt er veel gebruik gemaakt van ‘sprekende’ ogen.

Even tussendoor
1. Het is bij manga vaak moeilijk in te schatten met wat voor soort strip je te maken hebt. Bij westerse strips zien de slechteriken er meestal ook slecht uit. Maar bij manga kan een kleine babydinosaurus met grote puppieogen zomaar een oversekst of allesverscheurend monster blijken te zijn…
2. Er zit in een manga dan misschien minder gesproken tekst dan in veel westerse strips, toch staan er vaak nog aardig wat woorden in. Japanners zijn namelijk erg goed in het bedenken van woorden voor klanken die bij ons niet bestaan. We kennen allemaal wel de 'Paf!' en de 'Kaboooem!!!' van een vuistslag of ontploffende bom. Maar Japanners hebben bijvoorbeeld ook een woord voor als er helemaal niets te horen is. Voor stilte dus. Hoe dat klinkt? 'Sjinnn'.
3. Een van de eerste anime die in Nederland bekend werd is Akira. Het is alweer een oude film, maar nog steeds erg populair en een goeie manier om kennis te maken met actie-anime. Hou je meer van sprookjes, dan is Spirited Away een goede keuze.
4. In Japan is het enkelvoud en het meervoud voor strips hetzelfde. Beiden noem je manga. Jongens- en meisjesmanga hebben wel verschillende namen; ‘shonen’ voor de jongens en ‘shojo’ voor de meisjes.
5. Om al deze stripliefhebbers van stripboeken te voorzien verschijnen er elke maand honderden nieuwe manga. In manga weekbladen of als stripalbum. Dat moet ook wel. Omdat manga meestal weinig tekst hebben lezen Japanners hun strips erg snel. Zo’n weekblad of stripboek is soms net zo dik als een telefoonboek, en toch heeft een Japanner het in 20 minuten uit. Dat is 4 seconden per pagina!
6. Manga is in Japan zelfs zo populair dat de Japanse premier in 1995 zijn mededelingen niet op het journaal of in de krant deed, maar in een bekend manga tijdschrift. Wat wil je ook in een land waar kinderen geschiedenisles krijgen in de vorm van, je raadt het al; manga!
7. Voor de echte verslaafden of mensen die zo snel lezen dat ze hun boek op het midden van de avond al uit hebben staan er in Japan zelfs manga-automaten op straat. In plaats van snoep of cola trek je daar dus een tijdschrift uit. Een manga die is uitgelezen, belandt trouwens meestal niet in de boekenkast. Uit is op, dus dat boek gaat gewoon de prullenbak in. Op naar de volgende aflevering!
8. Manga zijn in Japan een stuk goedkoper dan de stripboeken hier. Een manga tijdschrift kost ongeveer 2 euro. Dat komt omdat het papier dunner is en de plaatjes meestal niet ingekleurd zijn. Vaak hebben de eerste paar bladzijden nog wel mooie kleuren om kopers te lokken, maar daarna is het al snel weer zwart-wit. Je bent dus gewaarschuwd!

Fansubs
Een fansub (afkorting voor fan subtitled, fan ondertiteling) is een versie van een buitenlandse film of tv-programma waaraan fans ondertiteling hebben toegevoegd in hun eigen taal. Meestal wordt hiermee de fan-vertaling van een anime bedoeld. Traditionele fansubs werden verspreid via videobanden en andere videoformaten en waren van een aanzienlijk lagere kwaliteit dan het origineel. Het aantal kijkers van fansubs was in die tijd nog erg laag. Met de komst van breedband internet en digitale videoformaten eind vorige eeuw is de distributie verschoven van videobanden naar internet. Fansubs werden zo voor een groter publiek bereikbaar en zijn bovendien van een veel betere kwaliteit dan in de beginjaren. Onder de vertalers heeft altijd een bepaalde gedragscode bestaan. Deze houdt onder andere in dat er geen winst gemaakt mag worden op fansubs. Ze zijn van en voor fans en mogen daarom niet meer kosten dan het gekost heeft om ze te maken (de kosten van de lege videoband en distributie). Om die reden worden fansubs nog altijd gratis verspreid. Een ander punt uit deze gedragscode is dat de vertaler dient te stoppen met het ondertitelen van een bepaalde serie wanneer deze is gelicenseerd in zijn of haar eigen land. Deze gedragscode wordt tegenwoordig echter minder gehandhaafd dan vroeger. Tegenwoordig worden ook series die al gelicenseerd zijn, zoals One Piece, Bleach en Naruto nog steeds ondertiteld door fansub'ers voor de fans van de Japanse versie. 

Doujinshi
Doujinshi komt oorspronkelijk vanuit Japan en daar komt de meeste dojinshi nog steeds vandaan. Vaak zijn de dojinshi fan manga’s die gebaseerd zijn op bestaande anime, manga, computer spelletjes, Japanse popsterren, speelfilms, gewone leesboeken en televisieshows. Ter verduidelijking van de bovengenoemde begrippen: Anime zijn Japanse tekenfilms in de mangastijl. Manga zijn de Japanse stripverhalen. Computer spellen zoals Final Fantasy. Er bestaat dojinshi van de Lord of the Rings als voorbeeld voor de op film gebaseerde dojinshi. Harry Potter dojinshi is ook erg in trek als voorbeeld voor de op gewone leesboeken gebaseerde dojinshi. Dojinshi cirkels zijn groepen tekenaars die samen verhalen tekenen en schrijven om die vervolgens te kunnen verkopen of gratis te verspreiden via internet. Je zou vermoeden dat het maken van verhalen afgeleid van bestaande verhalen copyright problemen met zich mee neemt. Dit is echter niet het geval omdat het in de meeste gevallen getolereerd wordt door de oorspronkelijke rechthebbenden. Dojinshi cirkels verkopen de door hun gemaakte dojinshi vaak voor een lage prijs waarbij de drukkerskosten er net uit worden gehaald. Veel winst maken ze echter niet. Ook zijn heel veel professionele manga tekenaars begonnen als dojinshi cirkel. Als de dojinshi af is wordt deze verkocht. Dit gebeurt vaak op speciale conventies. In Japan zijn er conventies die alleen gericht zijn op het verkopen van dojinshi. Maar dojinshi wordt ook verkocht op zogeheten "anime conventies". Dojinshi cirkels houden vaak een website bij waarop het laatste nieuws staat betreffende hun nieuwste werkjes en op welke conventie ze deze zullen gaan verkopen.

Animecon (of Animeconventie)
Een animeconventie is een conventie waar fans van Japanse animatie en strips bijeen komen op een locatie waar verschillende evenementen zijn georganiseerd gerelateerd aan anime (kort voor "animation") en manga (Japanse strips). De grootste echte animeconventie is de AnimeExpo in de Verenigde Staten (Anaheim, Californië), met zo'n 44000 bezoekers in 3 dagen. Velen denken dat de Comiket in Tokio, Japan, de grootste animeconventie is (met bijna een half miljoen bezoekers in 3 dagen) maar de Comiket is eigenlijk een dojinshi-cirkel-bijeenkomst (Comiket is een verbastering van "Comic Market").

Geschiedenis in Nederland
Nederland heeft relaties weinig en qua bezoekersaantallen kleine animeconventies. De eerste Nederlandse conventie was de Famicon in Papendrecht, waar in 1995 32 mensen op af kwamen. In 1999 begon in Rotterdam de eerste animeconventie die een beetje lijkt op de animeconventies in Nederland op dit moment. De Anime '99-conventie (de eerste keer dat de 'AnimeCon' in Nederland werd georganiseerd) trok 208 bezoekers, en had buitenlandse gastbezoeken van onder andere studiomedewerkers uit Japan. De AnimeCon heeft vanaf 1999 elk jaar plaatsgevonden. De meest recente editie (juli 2007) haalde rond de 1500 bezoekers. In 2003 begon de Abunai!-conventie in Enschede op de campus van de Universiteit Twente met 180 bezoekers. De vorige editie (oktober 2007) werd door ongeveer 1261 bezoekers bezocht. In 2007 werd Chibicon opgezet, de derde Nederlandse conventie, met 600 verkochte kaarten. Chibicon duurde één dag, waar AnimeCon en Abunai drie dagen duren.

Evenementen
Tijdens een animeconventie zijn vaak meerdere dingen te doen. In Nederland gaan animeconventies vaak niet alleen over anime en manga, maar wordt er ook aandacht besteed aan de Japanse cultuur. Enkele evenementen en bezienswaardigheden tijdens een typische Nederlandse conventie zijn: Videovertoningen. Vooral anime, maar ook Japanse dramaseries worden door middel van een videoprojector op een scherm geprojecteerd. Dealerroom. Bezoekers kunnen hier onder andere anime, manga en merchandise van uitgevers en distributeurs kopen. Cosplaycompetitie. Als anime- en mangapersonages of personen uit de Japanse entertainmentindustrie verkleedde bezoekers laten optredens zien. Karaoke. Het meezingen met bekende liedjes, waarbij de stem van de originele zanger verwijderd is. Anime music video-competitie. Verschillende ingezonden anime music video's worden vertoond en vervolgens beoordeeld door een jury of het publiek. Japanse spellenworkshops. Hierbij kan gedacht worden aan bordspellen als Go en ruilkaartspellen. Japanse culturele evenementen. Voorbeelden zijn: het maken van typisch Japanse beeldjes, origami vouwen, een vechtsportdemo en het omdoen van Japanse kleding zoals kimono's. Gamesroom. Japanse computerspellen kunnen hier worden gespeeld op spelcomputers, met veel aandacht voor retrospellen. Dance Dance Revolution. Een Japans ritmespel waarbij gedanst moet worden. In Nederland heeft het een soort cultstatus bereikt.

Internationaal karakter
Nederlandse conventies zijn over het algemeen internationaal gericht. Dit houdt in dat de voertaal tijdens evenementen vaak Engels is. Ook zijn de meeste anime die worden vertoond Engels ondertiteld, omdat dichtbijgelegen landen (Duitsland, België en Frankrijk) vaak ook in redelijke aantallen vertegenwoordigd zijn op Nederlandse conventies. Anime en manga zijn met name in Duitsland en Frankrijk een stuk populairder.

Hoe ziet een Manga strip eruit?
Het eerste dat je opvalt aan Manga strip is dat hij in het zwart wit is. Tekenaars moeten elke week nieuw werk inleveren het hebben daarom vaak geen tijd om het in de kleuren. Zwart wit klinkt wat ouderwets maar je raakt er gauw aan gewend. En de Japanners weten niet beter. Nog een belangrijk verschil tussen de Japanse en westerse strips is de leesrichting. Japanners lezen van rechts naar links en Manga’s worden dus ook zo gelezen. Als deze strips vertaald worden blijven ze meestal ook origineel en moet je dus ‘achterin’ beginnen te lezen. Ook is het veel werk (en prijzig) om de leesrichting om te draaien. Het grootste deel van de in Frankrijk voorgestelde Manga’s zijn zakformaat en zijn aanpassingen van de gewone Japanse Manga, dus niet van de luxeversies. Af en toe worden er vertalingen van luxeversies uitgegeven om, omdat ze bijvoorbeeld heel succesvol zijn. Vaak brengt de luxeversie enkele vernieuwingen aan, zoals bijvoorbeeld onuitgegeven verhalen, schetsen, technische fiches, bijkomende uitleg van de auteur, etc. In Japan is het de gewoonte dat de auteur een klein voorwoord schrijft bij het begin van elk nieuw deel van een manga. In het algemeen praat hij over alles en nog wat. Hij noemt ook vaak de problemen die hij heeft gehad bij het schrijven van een bepaald hoofdstuk. Veel Franse uitgevers nemen dit gewoon over. De omslag van de Japanse manga bestaat steeds uit een geplastificeerde kaft. De meeste Franse uitgevers hebben deze gewoonte overgenomen, er zijn een paar die karton gebruiken. Je hebt ook nog Prepublicatie magazines, dat zijn tijdschriften waarin verschillende series worden gelanceerd voordat ze in zakformaat worden uitgegeven. In oktober 1995 lanceerde Manga Player, de uitgeverij afhankelijk van Media Système zo’n maandblad. Naast de prepublicatie was er in dit blad ook veel plaats voor actualiteiten. Het was niet echt succesvol. Het tijdschrift Manga Player moest veel veranderingen ondergaan omdat het niet genoeg verkocht. De redactie zei dan ook in nummer 37 dat de lezer het tijdschrift gewoon wat doorbladerde om te weten wat er te krijgen was op de markt, maar het niet daadwerkelijk kopen. Ze lazen gewoon de verhalen die hen interessant leken, om ze daarna in zakformaat te kopen. De prepublicatie in Japan, werkte dus niet in Frankrijk en het magazine publiceerde dus nog enkel originele series die pas na een hele tijd zouden worden uitgegeven in zakformaat. Maar het tijdschrift hield op te bestaan na het failliet van Media Système en de series die gepubliceerd werden in het tijdschrift werden in februari 2001 gepubliceerd in zakformaat door Pika Editions. Een ander kenmerk van Manga zijn de tweeslachtige personages. In vele Mangaverhalen is het onmogelijk om te zien of een personage mannelijk of vrouwelijk is. Vaak valt het uit de tekst op te maken. In de Japanse taal is het niet mogelijk om uit een artikel af te leiden welk geslacht een personage heeft. De Franse vertaler van het Manga-stripverhaal ‘Fly’ heeft veel problemen gehad om het goede artikel te vinden om Aban, de meester van de held ‘Fly’, te beschrijven. Een typisch tweeslachtig personage en de vertaler heeft geen betere oplossing gevonden dan te praten over “hem (haar)” wanneer men het heeft over ‘Aban’. Gelukkig heeft hij zijn fout hersteld nadat hij een paar delen vertaald had. Zo is Aban nu een echte man geworden zoals in de Japanse versie. De vrouwelijke personages zijn getekend als hoe de Japanners zich een ideale Westerse vrouw voorstellen: grote ronde en fonkelende ogen met lange wimpers, een flinke boezem, een fijne taille, lange benen en een dikke lange bos haar. Een eerste techniek die Tezuka (een van de eerste Mangakas, hij wordt wel de ‘stichter’ van Manga genoemd, overneemt van de Amerikanen is een andere vormen van de vakjes. In de originele stripverhalen bestaat een illustratie uit een tiental rechthoekige vakjes, zoals bij ons in bijvoorbeeld de ‘Suske en Wiske’. Tezuka echter heeft in zijn Manga’s driehoekige, piramidevormige of zelfs ronde vakjes geïntroduceerd om de actie sterker weer te geven. Ook wordt er vaak over de vakjes heen getekend, bijvoorbeeld kleding of haardossen. Een andere uitvinding van Tezuka zijn de meervoudige vakjes: een aantal vakjes waarvan de inhoud hetzelfde blijft, maar waarvan telkens slechts een deel verandert in elk vakje. Tezuka gebruikt deze methode om een vertraagde actie te laten zien. Tezuka heeft eveneens het idee van een story-board geïntroduceerd in zijn Manga’s. De lay-out is soms erg vreemd. Dat komt omdat Tezuka de strips een filmachtige look wou geven. Hij probeerde elke actie te tekenen vanuit verschillende invalshoeken, opdat de lezer een beter zicht zou hebben op het geheel van de actie. Tezuka heeft het zonder te willen het werk van studio’s die mangatekenfilms maken een stuk makkelijker gemaakt. Deze techniek, is een van de redenen waarom de mensen die de wereld van de Manga niet goed kennen, zeggen dat de Manga niet veel belang hecht aan een uitgewerkte inhoud. Het is inderdaad zo dat iemand die slechts enkele pagina’s van een manga leest, de indruk kan krijgen dat het verhaal zeer oppervlakkig is. Maar men moet ook rekening houden dat mangastripverhalen in Japan erg snel gelezen worden, maar daarom is het nog niet oppervlakkig. Het is gewoon een verschil tussen Manga en Europese stripverhalen. De invloed van Amerikaanse stripboeken heeft Tezuka op het idee gebracht om volglijnen te gebruiken in zijn manga’s. Er wordt snelheid mee aangeven van een voorwerp of een persoon. Ook worden ze gebruikt als er ‘ingezoomd’ wordt. Een laatste techniek die Tezuka heeft overgenomen van de Amerikanen is het gebruik van grote ogen voor het merendeel van de personages. Walt Disney heeft hierop veel invloed gehad. Tezuka heeft de charme van grote ogen leren kennen door tekenfilms zoals Dumbo en Sneeuwwitje. Hij vond het schattig lijken, en je kon zo gemakkelijk gevoelens overbrengen. Vele andere Mangakas hebben deze technieken later overgenomen. Ook Frankrijk heeft invloed gehad. Veel Japanners denken dat een Franse look in de mode is. Dus veel mangakas hebben hun personages met een Franse look getekend (kleding). Het blijkt wel dat veel Japanners nog nooit in Frankrijk zijn geweest, ze dachten waarschijnlijk dat Franse vrouwen fel gekleurde haardossen hadden, zoals rood, groen of paars. Toen ze er later achterkwamen dat dit niet zo was, was het al te laat. Daarom hebben veel vrouwelijke Manga personages nu kleurige haardossen.

Een aantal subcategorieën
• Yon-Koma: De oudste vorm van manga. Men kan ze beschrijven als een soort satires. Deze categorie van manga verschijnt in de Japanse kranten, meestal maar een paar tekeningetjes lang.
• Sarîman: In onze cultuur bestaat zo’n vorm niet. Deze mangastijl is bestemd voor de werkende Japanners. Meestal is het een parodie dat gaat over een werknemer, maar soms is er een diepgaander verhaal. Een voorbeeld van zo een verhaal is Kintaro. Hij handelt over een werknemer die zegt wat hij denkt en zich aanpast aan de veranderende situaties. Het verhaal is het tegenovergestelde van de werkelijkheid waar de werknemers bijna nooit afwijken van de tradities en de gewoontes. Er is grote Japanse firma in Japan geweest die toekomstige werknemers zocht die zich zouden gedragen als Kintaro. Zo zie je maar dat Manga zelfs een grote firma kan beïnvloeden.
• De sportieve manga: Deze manga gaat over sporten en wat daar omheen gebeurd. Voor bijna elke sport is er wel een Manga.
• Cyber-Punk: Een subcategorie van sciencefiction die ontstaan is de jaren ‘80. In deze mangastijl vindt men veel Mechas terug. Dit zijn gigantische robots die bestuurd worden door mensen. Een voorbeeld hiervan is Gundam Wing dat ook bij ons op de tv is te zien. Soms gaan deze verhalen over cyborgs (half mens half robot).
• De samoeraiverhalen: Een traditioneel onderwerp zijn de samoerais. Hoewel men deze manga’s normaal bij shonen kan rekenen komt dit onderwerp zo veel voor dat men eigenlijk kan spreken van een apart genre. Sommige van deze manga’s zijn niet gemakkelijk te exporteren omdat er heel veel wordt verwezen naar de ingewikkelde geschiedenis van Japan en naar de vele oude tradities (die wij vaak niet kennen). Toch zijn er een paar manga’s van dit genre doorgebroken bij ons.
• De manga-fantasiewereld: Dit is een van mijn favoriete onderdelen. Manga kent verschillende fantasiewerelden. Elfen, kabouters en andere betoverde wezens zijn populair in dit genre. De elven vind ik het allermooiste, vooral de manier waarop ze getekend zijn. Ik zal nu in het kort beschrijven hoe ze eruit zien. Elven mogen gespierd zijn, maar meestal is hun lichaam glad en zacht met een vredige ziel. De populaire elfen (de held van het verhaal) is altijd lang , slank en jeugdig. Elfen vertonen hevige emoties, en zijn daarom ook erg geschikt voor Manga. De stijl legt nadruk op betoverende en uitbundige kenmerken, vooral als het gaat om de ogen. Het gezicht van een elf is iets langer dan een normaal persoon. Hun kin heeft een stompe punt. De oren zijn lang en dun met een punt erop. Ze hebben een kleine neus en katachtige ogen met lange wimpers. Het haar is vaak wild en onverzorgd, dat komt omdat ze meestal in het bos of andere afgelegen gebieden wonen. In de verhalen hebben elfen vriendjes die hen gezelschap houden, net als gewone mensen een hond of een kat hebben. Ze zien er schattig en ondeugend uit. Vaak treden ze op als redders in nood en hebben een grote wrok tegen slechteriken. Veel van deze wezentjes zijn gevleugeld, daardoor zijn ze snel en schieten van de ene plek naar de andere, ze zijn slechteriken daarom vaak te slim af. Draken spelen ook een belangrijke rol in deze fantasiewereld. Ze kunnen goed of slecht zijn. Naast bovenstaande voorbeelden zijn er natuurlijk nog vele andere categorieën. Ik behandel ze verder niet omdat dat een heel groot deel van deze genres gewoon nooit zijn doorgebroken in Europa. Bovenstaande genres komen hier het meest voor, In Japan zijn er nog veel meer onderwerpen. Eigenlijk kennen we hier in Europa alleen de bovenste laag van de manga’s. Enkele voorbeelden van ongekende genres van manga’s in Europa zijn diegene die gaan over homorelaties of horror. Ook zijn er nog Manga ’s die van het mixed-genre zijn. Waarbij twee genres in één verhaal zitten, bijvoorbeeld een mix van western en sciencefiction. Er is eigenlijk geen limiet te stellen op de mogelijke onderwerpen van manga’s. Leerlingen van lagere scholen krijgen geschiedenis in de vorm van manga’s. Jonge moeders kunnen informatie lezen over hun situatie of zelfs anekdotes van andere moeders lezen in de ‘mamanga’. Alles kan het onderwerp zijn van een manga.
Ik hoop dat jullie het een mooi werkstuk vonden, en ik hoop dat je een deel kan gebruiken voor iets wat je ooit zelf wilt maken!