Samenvatting ANW

Geschreven door:	Andrea [meer]
Datum ingestuurd:	11 februari 2008
Niveau:	4 havo
Woorden:	704
Opvragingen:	623 (10 deze maand)
Waardering:	Currently 3.50/5 1 2 3 4 5 3.5/5 (4 stemmen)

Download dit verslag in PDF-formaat

Artikel 27 Darwinisme: toepassing en misbruik.
1585 kreeg Darwin post uit de Molukken van een jonge Engelse bioloog genaamd Elfred Wallace:
hij was op een jarenlange rondreis door de Indische Archipel om vogelveren, orang oetang huiden en kevers te verzamelen. In het postpakketje dat hij Darwin stuurde, zat het manuscript van on the tendency of varieties to depart indefinitely from the orginal type, met het verzoek om een uitgever voor het boek te vinden. Darwin hield zijn eigen theorie in handen. Een paar maanden later las hij het boek van Wallace voor aan een genootschap van biologen, the Linnean Society. Darwin las ook stukjes voor uit zijn eigen ongepubliceerde boek, waarvan hij beweerde dat het al veel eerder geschreven was. Had Darwin zijn eigen boek na 20 jaar toch maar openbaar gemaakt omdat Wallace anders met de eer ging strijken? Men weet het niet zeker. Hij publiceerde diens boek als een soort co0productie met zijn eigen naam voorop. Wallace was niet in Engeland en kon er weinig tegen beginnen.

modelsysteem**

Manfred Eigen een Duitse onderzoeker begon eind van de tachtiger jaren virussen te kweken in een computergestuurde opstelling. Als hij de leefomstandigheden wat veranderde, deden de virussen het tijdelijk wat minder goed, maar na een tijdje had de viruspopulatie zich aangepast. Door de omstandigheden voortduren iets te wijzigen, verkreeg hij aan het eind van een experiment virussen die flink veranderd waren ten opzicht van die waarmee hij begon. Omdat virussen zich zo snel kunnen vermeerderen, kon hij zo’n experiment in enkele weken uitvoeren, terwijl het met zoogdieren al gauw duizenden jaren zou duren.

2000 2 Amerikanen: Hod Lipson en Jordan Pollack: computergestuurde evolutie van robotjes.
2002 Nederlandse informaticus Steven van Dijk een computerprogramma om via een Darwinistische truc de computer echt goede atlassen te laten tekenen. Na 50 generaties was het al voor 97% perfect.

In 1876 schreef Cesare Lombroso het boek L’Uomo delinquente . Hierin beschreef hij criminelen als mensen die in feite een terugval waren naar een primitief, ruw en gewelddadig stadium. Je zou volgens Lombroso zo’n geboren crimineel bijvoorbeeld kunnen herkennen aan zijn aapachtige hoofd. In de gevangenissen zijn in die tijd heel wat schedels opgemeten. Lombroso’s benadering is een voorbeeld van wat Pseudowetenschap wordt genoemd.
Darwinisme is het overleven van de best toegeruste individuen. In het engels luidt dit: survival of the fittest’.

Stalin-tijd Trofim Lysenko. Hij deed onderzoek aan graan en ontdekte dat je wintergranen kon veranderen in zomergranen door ze vlak na het kiemen even aan kou bloot te stellen. Het bracht hem op het onjuiste idee dat eigenschappen die een organisme tijdens zijn leven heeft gekregen ook aan de nakomelingen worden doorgegeven. We kennen deze erfelijkheid van verworven eigenschappen van de evolutietheorie van Lamarck. Lysenko was zo overtuigd van zijn gelijk dat hij vanaf 1935 Darwins evolutietheorie openlijk ging bestrijden.
1920 was Darwins Evolutietheorie ongeveer 60 jaar oud en geaccepteerd door vrijwel elke bioloog.
Paul Kammerer een Oostenrijker vroeg zich af of er ook andere oorzaken konden zijn van evolutie. Darwins theorie was in die tijd nog nauwelijks getoetst en kon wel weer eens een kritische blik gebruiken. Kammerer hield zich naast pianospelen vooral bezig met onderzoek aan padden. Het beroemdste experiment deed hij met de vroedmeesterpad. Deze pad heeft een aantal rare eigenschappen. Het mannetje sleept de eitjes met zich mee tot ze uitkomen. En voor padden heel bijzonder planten ze zich op het land voort. Daarom hebben ze ook niet de ruwe kussentjes op de voorpoten die onder water bij de glibberige paring voor een beetje houvast zorgen. Kammerer liet ze in het water leven en paren. Het lukte ze om zich voort te planten in een vreemde omgeving. Na een paar generaties zag Kammerer steeds duidelijker donkere vlekjes op de poten van de padden ontstaan: de kussentjes waren zich in hoog tempo aan het vormen! Dit was niet te verklaren met Darwins theorie. Kammerer werd wereldberoemd. Met zijn briljante bewijzen voor de evolutie volgens Lamarck was hij volgens sommigen in een klap de nieuwe Darwin genomen.
In 1926 ontdekte men dat de kussentjes nep waren. Iemand had wat inkt in de pootjes gespoten. Een maand later was Kammerer dood.