Artikel 29 Naar beneden.
Natuurlijk of ecologisch evenwicht. In zo’n systeem blijven de levende en de niet-levende bestanddelen min of meer gelijk in aantal en van gelijke soort. ZE vormen, planten, dieren en mensen met de omgeving waarin zij leven samen een evenwicht. Dat wil niet zeggen, dat in zo’n systeem alles stilstaat: het is een dynamisch evenwicht.

De bodem waarop wij leven bestaat uit simpele stoffen: zand, klei, water, lucht en verder nog uit plantaardig en dierlijk afvalmateriaal.

Bij droogte kan de bodem uitdrogen en scheuren; na regenval herstelt de bodem zich. Maar als de men de bodem uitput door steeds maar meer water uit de grond te pompen, raakt het evenwicht blijvend verstoord.
Er zijn verschillende soorten grond vb: veengrond, kleigrond, zandgrond.
Veengrond bestaat uit organisch materiaal, dat zijn plantenresten van eeuwen geleden. Klei en zand zijn verweringsproducten van bergen en rotsen. Het verschil tussen klei en zand is de grootte van de korrels.

De meeste bodems zijn mengsels van zand en klei. Grond kan ook humus bevatten dat is een stof die door invloed van schimmels en bacteriën ontstaan uit planten en dierenresten. Als je humus door zand mengt, krijgt deze zandgrond meer samenhang en houdt hij water beter vast.
Als je humus door klei mengt, wordt deze grond juist losser, waardoor het water kan worden afgevoerd en lucht kan binnenkomen. De eigenschap om water vast te houden maakt klei geschikt als voedingsbodem voor landbouwgewassen, maar ook als boetseermateriaal voor porselein of voor beeldjes. Door de uit klei gevormde producten eerst te drogen en dan te bakken ontstat een harde en vuurvast materiaal, dat geen water doorlaat.
Op honderd meter diepte voelt de aarde nog steeds koel aan, maar op een diepte van duizend meter is het al behoorlijk warm, en het wordt steeds warmer. De aardkorst bestaat uit vast gesteente en tot nu toe is men niet dieper gekomen dan 12 kilometer. De dikte van de aardkorst is ongeveer 70 kolometer en daaronder bevindt zich een laag van gloeiend gesteente: de aardmantel. Nog dieper zit de aardkern, die uit metaal bestaat. Het gloeiende gesteente, het magma is in een heftige beweging tussen de aardkorst en de aardkern. Door de hoge temperaturen en druk kom het soms onstuitbaar omhoog en zo ontstaat een vulkaanuitbarsting. Het magma komt naar buiten dat heet lava. Magma en lava zijn dezelfde materie.
De aardmantel loopt van een diepte van ongeveer 70 km tot een diepte van circa 2900 km. Het materiaal van de mantel is een pindakaasachtig, half gesmolten gesteente, dat witheet is. De temperatuur is waarschijnlijk een paar duizend graden Celsius. Maar er zijn redenen om te veronderstellen dat het materiaal van de aardmantel in beweging is. Seismische beelden van de aardmantel werden gebruikt voor het opstellen van het model (29-10) door een groep Canadese geologen. De twee rode gedeelten zijn grote hete ballonachtige pluimen, die langzaam omhoog rijzen: een onder Afrika en een onder de stille Oceaan. De blauwe plakken zijn kouder en zakken langzaam naar beneden onder de zijkanten van de Stille Oceaan. De hete pluimen kunnen in de aardkorst allerlei geologische veranderingen veroorzaken. Hoeveel miljoenen jaren deze bewegingen erover doen, weet men niet, maar dat het beweegt is zeker.

Japan onderzoek: waar men in het klein, dus op de laboratoriumtafel, de hoge drukken en temperaturen van de aardmantel heeft gesimuleerd .De onderzoekers gebruikten een aantal materialen, waarvan men denkt dat ze in de aardmantel zitten en voegden daar ook wat water aan toe. Tot hun verbazing werd het water helemaal in de massa opgenomen als kristalwater.

Door de zonnestraling op de aarde is er een grote hoeveelheid duurzame gratis energie aanwezig, genoeg om onze huizen te ver warmen of af te koelen en om te baden. Zolang de zon blijft schijnen is dit een onuitputtelijke bron van energie, maar helaas 1 probleem: de temperatuur van de aardoppervlakte is niet erg hoog zo’n 10 a12 graden. Daarom is een zogenaamde warmtepomp nodig.