Welke ontwikkelingen heeft de economie van China de afgelopen eeuw doorgemaakt.


China staat bekend om zijn grote economische groei over de laatste jaren. Wat de meeste mensen niet weten is dat China al sinds de 1958 begonnen is met zijn economische groei. Deze groei heeft de bevolking veel problemen gegeven.

Het propaganda van Mao

In mei 1958 lanceerde Mao zijn ,,grote sprong voorwaarts” in de economie van China. Dit plan was er om China tot een wereldmacht te maken op economische gebied. Dit wilden zij bereiken door een snelle industrialisatie door te maken. Hiervoor had China geld nodig dat er niet was. Mao had bedacht dat de export van landbouwproducten voor het nodige geld zou zorgen.

Om genoeg geld uit de landbouw te halen moest de landbouw enorm groeien. Hiervoor werden honderden miljoenen boeren gedwongen om in hoog tempo irrigatiestelsels op te zetten. Dit hield in dat er dammen en reservoirs moesten worden aangelegd. Hierin investeerde Mao veel geld en tijd.

Mao wilde de 4 plagen ook uitroeien de ratten, de vliegen, de muggen en de mussen. Deze dieren zorgden op grote schaal voor het verwoesten van de oogsten. Mao beging een grote fout door het op mussen jagen te promoten. Deze mussen aten namelijk niet alleen de oogsten maar ook de insecten die de oogsten vernielde. Toen Mao hier eindelijk achter kwam waren de gewassen er veel slechter aan toe dan met de mussen. Mao besloot toen om mussen te kopen bij de Russen. Hij besloot ook de jacht op de mussen te stoppen.

Het programma van Mao zou er juist voor moeten zorgen dat de landbouw er op vooruit zou gaan. Dit programma was vernoemt naar de Russische satelliet Spoetnik. De politie van China had veel vertrouwen in dit plan en zal er alles voor over hebben om het te laten slagen.

De oogsten vielen heel erg tegen maar China exporteerde toch een grote hoeveelheid landbouwproducten op de internationale markt. Dit was gedaan om de industrialisatie te bekostigen. Hier door lijdt de bevolking het jaar daarna een grote hongersnood, omdat alle boeren voor de overheid werkten. En dat voedsel ging naar het buitenland. Maar het zorgde er wel voor dat China een grote economische stap zette. Exacte gegevens zijn niet bekend omdat die nooit naar buiten zijn gekomen. Dat komt omdat de Chinese economie draaide op het communisme en dus alles met de regering te maken had.

Ook hoorde bij het plan van Mao een vergroting van de productie van staal. Hij zette een beleid in werking waarbij mensen in de achtertuin staal moesten produceren. Om dit staal te maken dat nodig was voor de industrialisatie van China hadden ze veel brandstof nodig. Om de hoogovens van brandstof te voorzien werden bossen met de grond gelijk gekapt en huizen gesloopt. Dit was tot grote onvrede van de bevolking. Door deze maatregel kwam Mao toch aan zijn staal dat hij hard nodig had. Er bleek dat maar 40% van dit staal goed was om te gebruiken voor de industrialisatie.

Deze bloei van de economie heeft aan miljoenen mensen het leven gekost en hield aan het begin van de 60e jaren al op. Dit plan had niet gewerkt maar had China wel een boost in de goede richting gegeven op economische gebied. Maar liet wel een uitgeput land achter.

In de regering periode van Mao was echter wel een groei van de zware industrie van 8 % per jaar. Er was ook een flinke afname van het aantal analfabeten en een vooruitgang van de volks gezondheid. Daarentegen faalde de landbouw en was er in de landbouwgebieden maar weinig zichtbare verbetering van de levensstandaard.

Stop communistisch systeem met betrekking tot de economische groei

In de 70 jaren bloeide de economie van China weer op. Dit kwam mede door een langzame overstap van de planeconomie naar een kapitalistische systeem. Het voornaamste product van China was toen landbouw. Ongeveer de helft van de Chinezen werkte in de landbouw. Er was een enorme groei in de landbouw dit kwam door privatisering van de landbouw. Deze privatisering werd door de opvolger van Mao Hua Fuodeng verwezenlijkt. Er werden economische zones opgezet om de economie in het land te verbeteren. Binnen deze economische zones bemoeide de overheid zich niet met de productie en handel. Dat betekende dat er ook voor het eerst in China buitenlandse bedrijven welkom waren dit met uitzondering van Hongkong. Hongkong was namelijk een kolonie van de Engelsen en dreef een westerse economie. Dit was een belangrijke stap naar het vrijer worden van de Chinese economie. De speciale economische zones werden opgericht in 1984. Maar toch hield De Chinese overheid dit goed in de gaten. Ze wilde voorkomen dat China een westerse (kapitalistische) koers zou gaan varen.

In 1987 startte de opvolger van Mao het verantwoordelijkheidssysteem. Dit hield in dat de boeren contracten tekenden met de overheid waarin stond hoeveel zij moesten produceren voor de staat. Alles dat boven deze verwachtings grens zat mochten de boeren op de vrije markt verkopen. Het doel van het verantwoordelijkheidssysteem was om te zorgen dat boeren meer gingen produceren. Voor dit nieuwe systeem maakte het niks uit voor de boer of hij nu veel of weinig produceerde hij kreeg een vast loon. Dit nieuwe systeem was een enorm succes. De gehele landbouwproductie steeg enorm. Door deze stijging in productie gingen de lonen van de boeren ook omhoog. De achtergestelde landbouw kreeg hierdoor eindelijk het impuls die het nodig had.

Er vond ook een verschuiving plaats in de industriële sector. De verschuiving vond plaats van de zware industrie naar de lichtere industrie. Bij de lichtere industrie gaat het om verbruiksgoederen. Om dit te kunnen realiseren was er modernisering van de machines en van het management nodig. De nieuwe moderne machines moesten uit Japan komen, tevens moest de kennis ook uit Japan komen. Hierdoor kwam er een doorbraak in de internationale contacten.

Hu Jintao is vandaag de dag president van China. Hu besteedt veel aandacht aan de bevolkingsgroepen van China. Hierdoor is er niet veel ruimte voor economische hervorming. Hij houdt zich nu bezig met het vooruithelpen van achtergestelde gebieden. Hiermee kiest hij niet voor het landsbelang maar voor het individueel belang. Hu kijkt ook naar waarom ze achter zijn gesteld. Hij wil de grote inkomenskloof, die ontstaan is door de vrijemarkt kleiner maken..

In 2003 werd China getroffen door de uitbraak van het gevaarlijke virus SARS. De SARS zorgde voor een lage groei van 6,7% in het tweede kwartaal van 2003. Zo’n lage groei was al sinds 1992 niet meer voorgekomen. Het SARS virus had vooral invloed op de dienstensector/ passagiersvervoer. In 2004 groeide de economie dan China verrassend hard. Met 9,5% groeide het BNP op een nog sneller tempo van in 2003 (9,3%). De enorme groei droeg voor een groot deel bij aan de stijging van de olieprijs. In voorgaande jaren ging de regering steeds uit van een streefpercentage van 7%, om de mensen aan het werk te blijven houden.

Chinese exportproducten zijn erg goedkoop maar helaas zit er ook een keerzijde aan de goedkope exportproducten. De import producten zijn flink duurder geworden. China heeft veel behoefte aan de noodzakelijke grondstoffen zoals olie en staal. Door deze grote vraag naar deze grondstoffen is de prijs van de grondstoffen flink gestegen. De Chinese centrale bank probeert de inflatie terug te dring door minder krediet te verlenen. in 2003 was meer dan 33% van de uitstaande leningen niet liquide. Er zijn nog meer structurele problemen waar China mee kampt. Uit onderzoek blijkt dat de overheidsfaciliteiten erg achterlopen op de economische groei. Deze zijn nodig om de economie van China te laten groeien. China wil deze kloof dichten en wil daarom de economische groei afremmen.

Sinds het najaar van 2003 is er sprake van een economische oververhitting. Vele provincies in het land kampen met een tekort aan grondstoffen en energie, waardoor fabrieken niet altijd continu kunnen produceren. Er is sprake van overcapaciteit in diverse industriesectoren zoals cement, staal, auto’s, en bouw. De overheid neemt maatregelen om het tij te keren. Zo beperken de banken het verstrekken van leningen en is de rente verhoogd. Nieuwe investeringsprojecten in de infrastructuur of in de oververhitte industriesectoren worden ontmoedigd of verboden.

In 2005 was de economische groei 9,9 procent. In het eerste kwartaal van 2006 nam het bbp zelfs toe met 10,3 procent. Ondanks de maatregelen van de overheid zijn de investeringen toegenomen. Hierdoor blijft het probleem van economische oververhitting bestaan. De Economist Intelligence Unit voorziet voor geheel 2006 een economische groei van 8,6 procent en voor 2007 van 8,2 procent. De Chinese export steeg in 2005 met ruim 28 procent tot 761,4 miljard US dollar en de import steeg met 23,5 procent tot 660,2 miljard US dollar. Volgens voorspellingen zal de export in 2006 stijgen tot 931,4 miljard US dollar. De import zal naar verwachting stijgen tot 851,9 miljard US dollar. In 2005 was er een handelsoverschot van 101,2 miljard US dollar. Dit zal naar verwachting in 2006 dalen tot een overschot van 79,5 miljard US dollar. De directe buitenlandse investeringen namen in 2005 met 3,5 procent af tot 53 miljard US dollar. Volgens voorspellingen zullen in 2006 de directe buitenlandse investeringen 51 miljard US dollar bedragen.