Inleiding:
Ik heb gekozen voor het onderwerp abortus omdat ik dat wel een geschikt onderwerp voor biologie vond, en er veel over te vertellen is. Er zijn veel verschillende manier van abortus en ook heel veel verschillende redenen. Ook is het vaak in discussie punt in de politiek of op school. Mensen zeggen dat ze abortus moord vinden. Maar ik vind dat je niet zomaar kunt zeggen dat je tegen abortus bent, omdat je de redenen van de moeders en hun achtergrond niet weet. Wat zou jij doen als je in zo’n situatie terecht komt? Misschien zelfs wel hetzelfde. Dus ik vind dat je over abortus nooit van te voren kan oordelen.

Abortus Provocatus , of ook wel opzettelijke vruchtafdrijving, is de medische term voor het voortijdig afbreken van een zwangerschap door (medisch) ingrijpen. In het Nederlands wordt meestal de term abortus gebruikt voor deze handeling.
Het woord abortus betekent echter alleen voortijdige geboorte of miskraam. Een miskraam wordt door medici dan ook wel aangeduid als een "spontane abortus".
Abortussen in Nederland in 2006:
In 2006 zijn er 32.992 abortussen uitgevoerd. Van de duizend vrouwen en/of meisjes tussen de 15 en 45 jaar zijn er 8.6 abortussen uitgevoerd. Dus het abortuscijfer ligt op 8.6. Per jaar ligt het aantal abortussen in Nederland ongeveer op 33.000.
13.7% van de vrouwen komen uit het buitenland en laten speciaal abortus in Nederland doen. Het abortuscijfer in Nederland ligt laag ten opzichte van andere landen in de wereld. In andere Europese landen en de VS ligt het abortuscijfer ongeveer 2 a 3 keer zo hoog.
Ongeveer de helft van de vrouwen die een abortus liet uitvoeren, heeft kinderen. Eén op de drie vrouwen die een abortus laat uitvoeren, heeft al eerder een zwangerschap laten afbreken.
Elke 7 minuten sterft een vrouw onnodig aan de gevolgen van illegale abortus

Er zijn verschillende redenen voor abortus als een optie te gebruiken:
 Erfelijke afwijkingen
 Financiële situatie
 Geestelijk gezondheid
 Gezinsgrootte
 Lichamelijke gezondheid
 Moeders leeftijd
 Moeders opleiding
 Moeders persoonlijke rede
 Problemen met de partner
 Verkrachting/incest
Andere landen:
Roemenië: In Roemenië wordt abortus zelfs al ´voorbehoedsmiddel achteraf´gebruikt. Dat was tot ongeveer 1967 het geval. Zelfs in de landen waar abortus is toegestaan vinden er ook nog abortussen plaats onder riskante omstandigheden. Bijvoorbeeld met een breinaald of bij vergif. Meestal gebeurt dit omdat er een gebrek is aan geld en kennis. Polen: In polen is er sinds 1994 een stekte abortuswet, die eigenlijk alle gevallen van abortus verbiedt. Portugal: in Portugal is abortus ook altijd verboden geweest. De socialisten wilden dan in 2005 veranderen. Ook de Portugese bevolking wilden dat. Nu geld er in Portugal een beperking van abortus. Je mag alleen abortus uitoefenen als je minder dan 10 weken zwanger bent. Malta: de meerderheid van de bevolking en ook de regering in malta is tegen abortus. Ze veroordelen elke inbreuk op het levensrecht van het ongeboren kind.
Chili: in Chili is abortus verboden zonder uitzonderingen, wanneer er sprake is van verkrachting of wanneer het leven van de moeder of embryo in gevaar is, het maakt niet uit. Abortus is verboden.
In de meeste landen in Latijns-Amerika is abortus wel mogelijk, maar dan wel onder strikte voorwaarden. Word daar aan voldaan dan is het nog moeilijk om abortus ook werkelijk te laten plaatsvinden. Want er zijn maar enkele gebieden in Latijns-Amerika die abortus in alle situaties toestaan. Dat zijn Cuba, Guyana en Mexico-stad
Adoptie:
Een andere oplossing in plaats van abortus, een veel betere dan abortus, is natuurlijk adoptie. Zo behoud de moeder haar eigen leven en heeft ze toch een nieuw uniek mensje een kans gegeven. Wanneer een moeder spijt krijgt van de abortus, zal ze het kind nooit meer terug zien. Wanneer een moeder haar kind heeft afgestaan, bestaat de kans dat zij haar kind terug ziet.

Abortus behandelmethodes:
 Plaatselijke verdoving
 Volledige narcose
 Abortuspil

Plaatselijk verdoving:
Je kunt alleen abortus ondergaan als je een getekende brief van je huisdokter afgeeft bij het ziekenhuis aan de balie. Dan word er een echo gemaakt, zo kunnen ze zien hoever je zwanger bent. Als je te ver zwanger bent word er een afspraak gemaakt voor andere klinieken. Eerst geeft de dokter uitleg over de behandeling. Er worden vragen gesteld over je gezondheid. Er wordt uitgelegd wat een soa is en je
krijgt informatie over verschillende voorbehoedsmiddelen.
Er wordt besproken welk middel je wilt gaan gebruiken na de abortus.
De behandeling:
De dokter verdooft uw baarmoedermond met een paar prikjes en met een apparaatje word de baarmoeder leeggezogen. Dan kijkt de dokter het weefsel na of de baarmoeder leeg is. De zwangerschap is beëindigd
Uitrusten:
In een rustruimte houd een verpleegkundige je in de gaten of het goed gaat. Je moet ongeveer 30min tot 2uur blijven en de verpleegkundige zegt of het goed gaat.
Na gesprek:
In het nagesprek worden de regels verteld waar je je de komende tijd aan moet houden. Ook krijgt je uitleg over het bloedverlies en er wordt verteld wanneer je moet bellen voor als er iets is. Er wordt nog uitleg gegeven over voorbehoedsmiddelen en informatie over SOA’s.
Na controle:
Na 3 weken komt er een controle bij de huisarts er wordt dan meestal weer een echo gemaakt en vragen worden beantwoord. Verder kan je bij de na controle nog je klachten en ervaringen kwijt.

Volledige narcose:
Bij volledige narcose mag er niet gegeten of gedronken worden 6 uur vóór de behandeling. Je mag ook niet roken en ook geen kauwgom kauwen.
Ook bij volledige narcose word een echo gemaakt om te zien hoever je zwanger bent.
Er wordt een buisje met een naald in je arm geplaatst. Hierdoor komt de vloeistof in je arm gespoten waardoor je gaat slapen. Een apparaatje zuigt de baarmoeder leeg. Daardoor kan je last hebben van krampen. Daarna kijkt de dokter de baarmoeder na. Na 3weken moet je op na controle bij de huisarts. Daarbij word weer een echo gemaakt.

Abortuspil:
Er wordt een echo gemaakt, zo kunnen ze zien hoever je zwanger bent voor een abortuspil kan je kiezen voor gewone abortus.
Als je de Pil krijg moet je die gelijk innemen. Na 2 dagen moet je terug komen voor nog 4 pillen. Je krijgt dan de eerste 2 pillen die je in de vagina moet inbrengen. Het gevolg ervan is dat je erge buikkrampen krijgt en veel bloedverlies. De overige 2 pillen moet je vier uur later inbrengen op dezelfde manier.
Na 3 weken is er een na controle, je moet dan ochtendurine inleveren omdat ze toch nog een zwangerschaptest willen doen en er wordt weer een echo gemaakt.
Intacte dilatatie en evacuatie: Deze mogelijkheid word maar zeer zelfden toegepast en kan alleen gebruikt worden bij een zwangerschap van meer dan 28-30 weken. Hierbij wordt een verdoving uitgevoerd en nadat de baarmoederhals is verbreed trekt de arts met een instrument de foetus gedeeltelijk uit de baarmoeder met de voeten eerst. Daarna word een insnijding gemaakt bij de schedelinhoud en word dat verwijderd van de foetus. Waardoor de foetus doodgaat. Als laatste word de foetus geheel uit de baarmoeder gehaald.

Gevolgen van Abortus:
Veel jonge vrouwen die een abortus hebben ondergaan, hebben later vaak te maken met psychische problemen als angsten en depressies. De psychische gevolgen van een abortus blijven vaak jaren in gedachten. Een vrouw kan zich na de ingreep opgelucht en blij voelen dat ze het leven kan volgen dat ze zich had voorgesteld. Of ze krijgt schuldgevoelens dat het kind geen kans heeft gekregen. Uit onderzoek is gebleken dat vrouwen die een abortus hebben ondergaan vaker depressies, angsten en problemen met alcohol hebben dan vrouwen die hun kind lieten komen of die niet zwanger zijn geworden.
Er wordt algemeen aangenomen dat de kans op psychische schade na een abortus toch vrij klein is.

De wetgeving van abortus in Nederland:
In Nederland mag er abortus uitworden gevoerd maar dat is alleen toegestaan tot het moment dat de foetus buiten het lichaam van de moeder levensvatbaar is. Ook mag er geen abortus meer ondergaan worden als je langer dan 24 weken zwanger bent. Artsen houden daar rekening mee om er zeker van de te zijn dat je niet langer dan 24 weken zwanger bent en ze zich aan de wet houden. Daarom voeren ze vrijwel geen abortussen mee uit na 22 weken zwangerschap.Abortus mag alleen plaatsvinden in ziekenhuizen en klinieken die daar een vergunning voor hebben. Er zijn 16 abortusklinieken in Nederland.

Wat zijn de risico's van een abortus?
 De kans op complicaties na een abortus is veel kleiner dan na een normale bevalling. Hoewel overal zorgvuldig mogelijk wordt gewerkt is infectie het grootste risico. Om dat te voorkomen krijg je in de abortusklinieken antibiotica (of een recept daarvoor) mee.
Ook bestaat, voornamelijk na een late abortus, het risico van langdurig bloedverlies of heftig navloeien. Dit treedt meestal op als er weefsel na de ingreep in de baarmoeder is achtergebleven. Als dat weefsel niet vanzelf wordt uitgestoten, moet er een nabehandeling worden gedaan om het er alsnog uit te zuigen. Bij het gebruik van een abortuspil is de kans groter om veel bloed te verliezen dan wanneer er een zuig techniek word toegepast.
In zeldzame gevallen kan bij de behandeling de baarmoeder worden beschadigd. Over het algemeen kan dat in een ziekenhuis worden hersteld.
Als de zwangerschap erg jong is (nog maar een paar dagen "over tijd") dan is het risico groter dat bij de behandeling het nog heel kleine vruchtzakje wordt gemist. Zo'n heel vroege abortus wordt ook wel een "Overtijdbehandeling" genoemd. Het is niet zo dat een overtijdbehandeling minder pijnlijk is dan een gewone abortus. Sommige artsen raden daarom aan om niet in zo'n heel vroeg stadium te komen.
Habituele abortus: word ook wel herhaalde miskraam genoemd. Dat is wanneer een vrouw drie miskramen (tot 20 weken) achter elkaar of meer. Dus zonder dat er een gezonde zwangerschap tussendoor geweest is). Primaire habituele abortus: betekend dat een vrouw nog nooit een zwangerschap verder dan 20weken heeft uitgedragen. Secundaire habituele abortus: is wanneer de vrouw wel al eerder een zwangerschap volledig uitgedragen heeft.
Mogelijkheden voor een abortus. Voor week 7: Tot 16 dagen over tijd is een overtijd-behandeling mogelijk, hiervoor is geen bedenktijd.

Er zijn beneden de 7 weken twee soorten abortus mogelijk:
 Curettage: daarbij word de baarmoeder via een buisje dat ingebracht word door de baarmoederhals leeggezogen.

 Abortuspil
Bij 6 tot 14 weken: Onder plaatselijke verdoving of onder gehele narcose wordt een zuigbuis door de baarmoederhals in de baarmoeder ingebracht. Via deze zuigbuis wordt het zwangerschapsproduct uit de baarmoeder verwijderd (curettage). Deze ingreep duurt ongeveer 15 minuten en de vrouw kan meestal nog dezelfde dag naar huis.

Na week 14:
In sommige abortusklinieken vindt een soort curettage plaats. Bij zwangerschapsafbrekingen wegens een foetus met een erfelijke of aangeboren afwijking wordt steeds vaker gebruik gemaakt van de abortuspil, 24 tot 48 uur later gevolgd door veelal vaginaal in te brengen prostaglandinetabletten.
Na 16 weken: De arts gaat met een naald met een geconcentreerde zoutoplossing door de buikwand van de moeder, de foetus neemt de geconcentreerde zoutoplossing op en wordt zo vergiftigd. De huid van de foetus verbrandt en hij sterft ongeveer na 1 uur. Na 24u wordt de dode foetus geboren.
20e week: Abortus door middel van Keizersnede. De keizersnede gebeurt gewoon zoals een gewone keizersnede maar het verschil zit hem bij het afknippen van de navelstreng


De artsen:
Een arts mag besluiten een abortus te (laten) verrichten als hij na gesprekken met de zwangere vrouw en haar eventuele partner, geconstateerd heeft dat de zwangerschap voor deze vrouw een noodsituatie betekent die niet op andere wijze kan worden opgelost.
De arts beslist of er sprake is van een noodsituatie. De vrouw en de arts beslissen samen over de abortus, in eigen verantwoordelijkheid. De arts heeft 3 dagen bedenktijd en heeft de plicht een aantal zaken goed te controleren. Of de vrouw andere oplossingen kent? Waar de noodsituatie van de vrouw precies uit bestaat? Bij het vinden van een antwoord op deze vragen is een aantal indicaties nodig:

Waar moet de arts op letten bij het beslissen van een abortus:
 Of het leven van de moeder wordt bedreigd wanneer men de zwangerschap
zou voort laten duren.
 Als de zwangerschap een bepaalde aandoening zal verergeren of blijvende
schade oplevert voor de moeder.
 Als er een ernstige bedreiging voor de psychische gezondheid aanwezig is.
 Of er sprake is van een extreme noodsituatie. Bijvoorbeeld als jonge ongehuwde meisjes hun toekomstplannen in rook zien opgaan, of geen huisvesting hebben.
 Als bij onderzoek blijkt dat een kind met afwijkingen geboren zal worden.
 Als de zwangerschap een gevolg is van verkrachting of incest of van seksueel misbruik van minderjarigen.


Conclusie:
Ik vind dat abortus kan, dat het mag omdat sommige mensen daar echt een goede reden voor hebben. Waar ik echter niet tegen kan, zijn mensen die om een financiële rede of vanwege het ‘ongelukje’ een abortus ondergaan en er later spijt van hebben. Ik snap het wel als je bent verkracht, dan heb je alle redenen om een abortus te ondergaan. Ook vind ik dat je samen met de doctor of artsen moet beslissen welke abortus je ondergaat. Vanwege je eigen gezondheid maar ook van het kind dat je misschien ter wereld gaat brengen.