Het filmverslag

1. Algemeen:

- Titel: Dangerous Minds
- regisseur: John Smith
- Jaartal: 11 augustus 1995
- Land van herkomst: Verenigde Staten
- Belangrijkste Liedjes:

Tombourine Man Bob Dylan
Gangsta’s paradise Stevie Wonder

- Belangrijke spelers:

Louanne Johnson - Michelle Pfeiffer
Hal Griffith - George Dzundza
Raul Sanchero - Renoly Santiago
Emilo Ramirez - Wade Dominguez
Callie Roberts - Bruklin Harris
Gusmaro Rivera - Roberto Alvarez
Durrell Benton - Richard Grand
Lionel Benton - Raymont Grand
Angela - Marisela Gonzales

- Ik heb de film gezien in het muziek lokaal op school en een klein stukje thuis omdat ik een stukje gemist had.

- de film valt onder het genre ‘drama’ er komen veel vrij realistische problemen voor in de film.

2. Plot

Louanne Johnson wordt aangenomen op een middelbare school in California als lerares. Waar ook een oude vriend van haar werkt; Hal Griffith. Ze weet alleen niet dat ze een klas les moet geven waar allemaal onhandelbare kinderen uit getto wijken in zitten. Ze hebben helemaal geen zin om te leren op school en ze denken dat ze het ook niet kunnen.

De eerste dag als ze voor de klas staat wordt ze uitgemaakt voor ‘sneeuwwitje’ omdat ze blank, niemand wil luisteren ze luisteren alleen naar Emilio, dat is de leider van de klas, hij heeft verkering met Angela. Louanne wil gelijk stoppen maar de volgende dag pakt ze het anders aan. Ze trekt stoere kleding aan en hoopt dat ze meer aandacht krijgt. Ze vertelt dat ze bij de marine heeft gewerkt en goed is in karate ze laat Durrell en Raul het ook doen, ze heeft nu wat meer aandacht van de klas. Ze geeft iedereen een tien, iedereen is blij, maar ze moeten die tien wel zien te behouden zegt ze.

De volgende dag gaat Mrs Johnson weer verder met de gewone lesstof, alleen de klas wil karate doen. Emilio weigert te luisteren naar haar dus de rest van de klas volgt dat op. Als het pauze is ziet Louanne Gusmaro en Raul met Emilio vechten ze stopt het en de jongens beloven niet meer te vechten maar even later gaan ze gewoon weer verder. De politie komt er bij, Emilio zegt tegen Louanne dat hij was begonnen met vechten simpel gezegd omdat hij er zin in had, hij zegt dat ze hem niet begrijpt en dat hij arm is en gescheiden ouders heeft, de jongens worden een paar dagen geschorst.

Louanne begint met een andere lesstof dan het boek, ze laat de kinderen gedichten (voor)lezen, en geeft ze snoep als ze het goed doen om ze een beetje om te kopen, ze belooft ze dat als ze het gedicht af hebben dat ze naar een pretpark gaan, dat gebeurt ook. Daarna organiseert Mrs. Johnson voor haar klas een Dylan Thomas – Bob Dylan wedstrijd , de winnaar gaat met haar uit eten in een chique restaurant. De winnaars zijn Raul, Durrell en Callie, maar Durrell en Callie kunnen niet dus gaat ze alleen met Raul. Als ze met hem in het restaurant zit vraagt hij haar of hij een paar dagen vrij kan krijgen, Louanne vraagt hem waarom en hij zegt haar dat hij het nieuwe jack wat hij aanheeft gestolen heeft en het terug moet betalen. Louanne laat dat niet toe en geeft hem haar geld om het jack terug te betalen met één voorwaarde da hij het terugbetaalt als hij slaagt. Ze brengt daarna een kip uit het restaurant naar Callie die aan het werk is, ze komt er dan achter dat Callie zwanger is en volgend jaar naar Clearview gaar, dat is een jonge moeders school. De school heeft haar dat geadviseerd, maar Louanne zegt haar dat ze gewoon kan blijven en Engels kan gaan studeren, ze gaat daarvoor langs bij haar thuis.

Weer in de klas mist ze de broers Durrell&Lionel al een paar dagen, ze gaat ook bij hun langs maar hun moeder zegt gelijk dat ze het onzin vind dat de kinderen nog naar school gaan omdat ze alleen maar gedichten lezen en karate doen. De kinderen mogen niet meer naar school, en komen ook niet meer terug.

Dan komt het volgende probleem, Emilio heeft ruzie met een jongen, de jongen (die aan de drugs zit) zegt dat hij Angela van hem af heeft gepakt en wil Emilio vermoorden, Emilio wil hem daarom voor zijn en de jongen neerschieten. Angela grijpt in en haalt Louanne erbij, Emilio slaapt die avond bij Louanne, ze zegt hem dat hij naar de politie moet gaan.De volgende ochtend is Emilio verdwenen, hij was naar school gegaan om het verhaal te vertellen. Louanne gaat naar school en vraagt bij de directeur of Emilio langs is geweest, de directeur zegt ja, maar ik heb een weggestuurd want hij had niet geklopt. Een paar uur laten hoort Louanne dat Emilio is neergeschoten vlak bij school, hij is overleden. Ze is helemaal kapot en vertelt het de klas, iedereen valt stil en huilt.

Louanne vertelt de klas de dag erna dat ze vertrekt, ze kan het niet meer aan, Durrell, Lionel, Callie en Emilio. De volgende dag zit Callie ineens weer in de klas en ze halen haar over om toch te blijven.

3. Middelen

De film speelt zich op verschillende locaties af. Het grootste deel op de school, in het klaslokaal, op het schoolplein en in de gangen, maar ook bij een paar leerlingen (Raul, Lionel&Durell, Gusmaro en Callie) en Mrs Johnson thuis, verder nog in de auto het restaurant het pretpark en even in de supermarkt waar Callie werkt. De belangrijkste locatie is het klaslokaal omdat ze daar het meest zijn. De sfeer was op elke locatie weer anders in de huize van de leerlingen was het allemaal grauw en getto ‘achtig. In het pretpark natuurlijk gezellig en de sfeer in het klaslokaal was altijd weer anders.

Ik vind dat belichting geen rol speelt, er was ook geen speciale belichting nodig.

Mrs Johnson had in het begin nette kleding en later gaat ze zich net als de leerlingen kleden, een beetje armoediger en stoerder en niet chique in pak ofzo. De leerlingen hebben allemaal iets anders aan geen uniformen, hun kledingstijl varieert van tuttig tot hoerig tot stoer en motor achtig, van alles en nog wat dus.

In de film is gelet op bijpassende muziek. De titelsong is ‘Gangsters paradise’ wat helemaal bij de film paste. De liedjes zijn niet speciaal voor deze film gemaakt. Het viel mij op dat er veel van muziek gebruik werd gemaakt tijdens de pauze’s van de kinderen. Er werd wel op de muziek gelet, tijdens het gevecht was de muziek wat dreigend en gevaarlijk en tijden de ‘dylan’ wedstrijd werd er gebruik gemaakt van het liedje Tombourine Man van Bob Dylan. Er waren verder niet echt geluidseffecten maar gewoon de liedjes zelf.

4. Personages

De belangrijkste personen:

Louanne Johnson de lerares en de hoofdpersoon, ze helpt de kinderen met hun problemen. Ze is lerares geworden op die school door haar vroegere vriend Hal Griffith hij is nu een collega van Mrs. Johnson, ze gaat naar hem als ze het even niet meer ziet zitten.In de klas die Louanne les geeft is er een soort van leider, Emilo, hij gaat dood in de film, zijn vriendinnetje is Angela die ook in de zelfde klas zit net zoals Raul die een jack koopt en er geen geld voor heeft, Callie die zwanger is, Gusmaro die met Emilio vecht en Durrell & Lionel die niet meer naar school mogen van hun moeder.

Je kreeg informatie over de personen door wat ze deden en zeiden en door te zien wat een thuissituatie en problemen waren.Maar ook door hoe anderen op hun reageerde zoals bij Emilio, dat heel de klas hem opvolgde.

Het verhaal is heel er realistisch en speelt zich af in de moderne tijd, alles zoals drugsgebruik, wapengebruik en tienerzwangerschap komt nu nog steeds voor. Je merkt dat goed dat de kinderen uit Getto wijken komen door hun taalgebruik en hun doen&denken. In Nederland komen ook gevechten voor maar in de film was het toch wel wat Extremer.

5. Thematiek en interpretatie

Het thema van deze film is de Getto, je krijgt te maken met problemen van kinderen uit gettowijken, ik denk dat de bedoeling van de regisseur was dan ook mensen duidelijk maken wat er allemaal gebeurt met kinderen in gettowijken, hoe hun leven is en wat ze meemaken. Er is geen boek van deze film dus het is niet verfilmt.

6. Boeiende werking

Ik vond het wel een boeiende film, hij was niet nep en wel realistisch, het zet je aan het denken over kinderen uit gettowijken. Ze stelen, vechten en zijn snel op het verkeerde pad. Het is interessant om te zien omdat het vrij dichtbij je staat. De film was wel vrij voorspellend, je wist bij veel dingen wel hoe het ongeveer af zou lopen. De regisseur heeft gebruik gemaakt van een toen en nu nog steeds actueel onderwerp, dat is denk ik het meest effectief geweest.

7. Camerawerk en montage

Deze scènes zijn mij het meeste bijgebleven:

De scène waarin Gusmaro, Raul en Emilio gingen vechten omdat het toch wel een spectaculair en spannend stukje is.

De scène waarin Louanne naar Raul’s huis gaat, om zijn ouders te vertellen dat hij haar favoriete leerling is. Het was zo gefilmd dat je zag hoe armoedig zijn huisje eruit zag.

De scène waarin Louanne in het huis van Callie praat over haar vroegere zwangerschap en dat ze abortus heeft gepleegd omdat het toch wel een ingrijpend stukje was net zoals de scène waarin Louanne te horen krijgt dat Emilio is vermoord en het aan de klas vertelt.

8. Recensie

Al weken voor ‘Dangerous Minds’ uitkwam was de clip ‘Gangsters Paradise’ van Coolio, met Michelle Pfeiffer in de hoofdrol, dagelijks te zien op alle muziekzenders. Een prachtige en dreigende clip die een voorproef zou zijn van het drama. Niets is minder waar. Alles wat deze videoclip heeft, heeft: 'Dangerous Minds' niet. John N. Smith mag van geluk spreken dat hij Michelle Pfeiffer heeft weten te strikken voor de rol van Louanne Johnson. Dankzij haar komt in ieder geval het belangrijkste personage geloofwaardig over. Leuk om te weten dat Pfeiffer voor deze film daadwerkelijk een aantal weken heeft doorgebracht bij de marine. De titel en de soundtrack doen anders verwachten maar deze creatie van Smith is voorspelbaar, aandoenlijk en zo nu en dan grappig. Niet wat je zou verwachten van een ‘gangsterfilm’.

Ik ben het gedeeltelijk eens met deze recensie, de film was inderdaad voorspellend maar ik vond het acteren wel aardig , ook dat van de jongeren zelf. Ik vind dat de regisseur geslaagd is in de uitwerking van het hoofdthema ; getto, het beeld van gettokinderen kwam goed naar voren. Dat alles is 1 zo’n klas gebeurt is natuurlijk wel een beetje ongeloofwaardig en dat de lerares de kinderen meeneemt uit eten en naar pretparken is ook wat verdreven. Maar de problemen zelf vond ik wel geloofwaardig. Ik zou de film als cijfer een 7 geven omdat het geen perfecte film is maar best aardig.