De ontdekking van de meteoriet.

In de zomervakantie van 2006 wordt door de overheden van verschillende landen een grote meteoriet waar genomen. De meteoriet is gesignaleerd door een nieuwe techniek die nog niet bij burgers bekend is en is zo ver weg dat het door gewone telescopen waar genomen kan worden. Door deze meteoriet ontstaat er onder de wereldleiders een grote paniek. De meteoriet is ongeveer net zo groot als Venus en komt recht op de aarde af. De botsing die staat te gebeuren betekent een einde van de aarde. Daarom hebben de leiders besloten om de wereldburgers niet attent te maken op dit gevaar. Plannen worden gemaakt om de meteoriet op te blazen en te zorgen dat de stukken langs de aarde heen gaan. Na veel overleg wordt er 5 jaar later gekozen voor kernwapens. Dit niet alleen voor de vernietigende krachten maar ook om de aarde meer kernwapen vrij te maken. Nadat Iran begon met het verrijken van Uranium kwam de dreiging van een kernoorlog steeds dichterbij, dit was een oplossing voor alle landen om gezamenlijk van hun wapens af te komen en om de aarde te redden.
Ondanks de zorgvuldig geplande plaatsing van de raketten met kernwapens op de meteoriet heeft het niet de gewenste resultaten. In plaats van in vele stukken uit een te vallen die om een baan om de aarde gaan breekt de meteoriet in 2 grote stukken uit waarvan 1 nog steeds op de aarde af komt. Nog steeds zijn de mensen op aarde nog niet gewaarschuwd voor het dreigende gevaar en wordt er een 2de poging gedaan om de meteoriet in kleinere stukken te verdelen die de aarde niet raken, dit keer wordt er gekozen voor een waterstofbom. De kracht van deze bom heeft meer succes. 3 Grote delen van de meteoriet vliegen om de aarde heen, maar een nog redelijk groot deel vliegt nog steeds recht op de aarde af. Ook al is het niet meer groot genoeg om het leven op aarde te vernietigen zal het wel gevolgen hebben voor de aarde.

De metoriet
Pas in 2020 14 jaar na de ontdekking van de meteoriet werd het nieuws onder de wereld bevolking bekend. De meteoriet die op aarde afkwam was compleet gemaakt van een tot dan toe onbekende stof. Deze stof werd later bekend als Meteorium. De stof
werd zo genoemd vanwege de meteoriet die deze stof met zich meebracht. Het atoom bevat 137 protonen en elektronen en nog eens 208 neutronen. Dit geeft een atoommassa van 345u en is dus het zwaarste atoom tot nog toe bekend. Maar dat is niet alles Meteorium bleek ontzettend radioactief te zijn en had een halfwaarde tijd van zo'n 46 jaar. Meteorium bleek al snel zowel gamma- als bèta straling uit te zenden. Toen kleine stukjes van de meteoriet onderzocht werden bleek dus dat er eerst fotonen werden uitgezonden en nadat een foton
was uitgezonden er elektronen werden uitgezonden. Deze elektronen waren afkomstig van neutronen die in de atoomkern zitten, deze neutronen splitsten zich op in protonen en elektronen, vervolgens werden deze elektronen uitgezonden. Dit resulteerde 46 jaar later in een nieuw atoom, Azium. Azium werd zo genoemd omdat de meteoor in de Himalaya in Azië neer viel. Dit atoom werd ontdekt als radioactief ion en was een afval product van Meteorium en heeft dezelfde atoommassa, maar een proton meer dan Meteorium. Zoals al eerder genoemd werden er pogingen gedaan de meteoriet op te blazen. Bij de tweede poging werden kernfusiebommen gebruikt op de meteoor. Dit was voldoende om de meteoor in twee grote stukken te verdelen een stuk ter grootte van ongeveer een 2,5 miljoen meter doorsnee en een kleiner deel met een doorsnede van ongeveer 0,5 miljoen meter. Door de schokgolf van de explosie en door de snelheid die de meteoriet al had kwam hij in de atmosfeer met een snelheid van 60 meter per seconde, door deze snelheid verdampte de meteoriet bijna helemaal, op een stuk na met een doorsnede van 5km doorsnede en met een gewicht van zo'n 25000 kg. Doordat de meteoriet in het Himalaya gebergte viel was de krater relatief klein, maar van het gebergte was niets meer over. De kracht die uitgeoefend werd door de meteoriet inslag zorgde ervoor dat de aarde langzamer ging draaien en dus ging de middelpuntvliedende kracht omlaag en dit resulteerde weer in een iets grotere zwaartekracht. Ook ontstond er een stof wolk in het gebergte, gelukkig bleef deze in het gebergte hangen vanwege de hoge bergen kon de stofwolk niet weg. Hierdoor kon de stof niet het licht blokkeren in de rest van de wereld. De krater zat diep genesteld tussen de bergen en sommige delen van omringende bergen waren compleet verdwenen door de inslag. Door de inslag ontstond er een schokgolf door de hele aardkorst, die zorgde voor wereldwijde aardbevingen. Deze aardbevingen zorgden weer voor zeebevingen die weer zorgden voor enorme vloedgolven en veel kustplaatsen werden vernietigd. Door de verdamping van het merendeel van de meteoriet ging het Meteorium oplossen in het aanwezige water in de wolken. Doordat Meteorium een radioactieve stof is werd het water in deze wolken dus ook radioactief en kwam er dus radioactieve regen overal op aarde. De totale massa van dit regenwater met daarin opgelost het Meteorium was genoeg om de massa van de aarde aanzienlijk te doen toenemen met ongeveer 2%. Hierdoor werd de zwaartekracht nog wat vergroot dit had weer effect op al het leven op aarde. De maximale massa van vogels om te kunnen vliegen veranderde ietsjes en wereldwijd moesten weegschalen worden aangepast. Ook de valversnelling nam toe en er was een grotere snelheid nodig om te kunnen vliegen in het vliegtuig. Ook moesten schepen iets worden aangepast door de toegenomen zwaartekracht, want de opwaartse kracht van het water steeg niet. Ook het menselijk lichaam kreeg hieronder te lijden want het was gebouwd om te functioneren in de zwaartekracht van voor de inslag, men moest leren leven met de druk van een grotere zwaartekracht. Na een aantal jaren was bijna iedereen op aarde gewend aan een grotere zwaartekracht.

De invloed van de ‘nieuwe maan’ van de aarde.

Door de explosie van de bommen werd het deel dat niet in de dampkring viel in een baan om de aarde geslingerd. In eerste instantie werd dit brokstuk in tegenovergestelde richting gestuwd, maar door de wrijvingskrachten van de aarde ging het stuk in een baan om de aarde met de zelfde richting als de draairichting van de aarde. Door deze wrijving is de draaisnelheid van de aarde ongeveer met een tiende afgenomen en dit had weer gevolgen voor de zwaartekracht en de middelpuntvliedende kracht. De verkleinde middelpuntvliedende kracht zorgde er voor dat de valversnelling op aarde toenam en hiermee de zwaartekracht. Deze nieuwe maan heeft een baan die aan de binnenkant van de oude maan langs gaat en wanneer deze twee manen elkaar passeren zijn er springgetijden overal ter wereld. Het is tot nu toe gelukkig nog niet voorgekomen dat zowel de zon, de oude maan en de nieuwe maan in een lijn staan. Dit zou rampzalige gevolgen hebben voor de wereld. Er zouden vloedgolven ontstaan en hele steden, de paar die nog aan de kust zijn zullen worden overspoeld, met een vernietigende werking. Maar wanneer de twee manen precies tegen over elkaar staan dan worden de getijden als het ware uitgedoofd en verdwijnen eb en vloed geleidelijk. Vaak treed er ook een resulterende zwaartekracht van beide manen op die het water een bepaalde richting op trekt. Deze resultante is of sterker of zwakker dan de afzonderlijke gravitatiekracht van een van beide manen, dit hangt natuurlijk af van de positie waarin de manen verkeren ten opzichte van elkaar. Door deze twee manen kwamen zonsverduisteringen ook veel vaker en het bioritme van veel dieren word hierdoor verstoord. Aan de andere kant hoef je zo ook minder lang te wachten voordat je een volledige zonsverduistering kunt zien er dicht bij je in de buurt.

DNA/Straling

Door de gamma- en bèta-straling ontstonden er mutaties in het DNA van alle wezens. Door de straling was leven in de buurt van de meteoriet onmogelijk en het duurde wel zo’n 60 jaar voordat er ook maar weer nieuw leven begon te komen. Want binnen een straal van 100 km was elke vorm van leven onmogelijk gedurende deze 60 jaar. Na deze 60 jaar begonnen er weer bacteriën te komen die tegen de straling konden, ook was de hoeveelheid straling toen al gehalveerd vanwege de halfwaarde tijd van 46 jaar. Na deze bacteriën begonnen er weer klein leven in het water te ontstaan, maar dit duurde nog eens 20 jaar. In de rest van de wereld ontstond er een kanker epidemie vanwege het radioactieve regenwater. Maar het duurde een aantal jaren voordat ze ontdekten dat het drinkwater dat uit de bodem komt radioactief was. Want de regen kwam in de bodem terecht en dit gebruikten ze om drink water van te maken. Het water fungeerde als inwendige stralingsbron en het water in oceanen, meren, rivieren, enz. op de wereld zorgde ook voor een constante stralingsbron. De straling zorgde in het begin alleen maar voor kanker maar naarmate de tijd verstreek ontstonden er ook mutaties in de productie van zaad- en eicellen. Kinderen met afwijkingen waren het gevolg, sommige mutaties waren positief, maar vele mutaties waren negatief. Onder de positieve mutaties hoorden bijvoorbeeld een grotere hersencapaciteit en een betere natuurlijke bescherming tegen de straling door middel van een beter herstelmechanisme. Dit waren eigenschappen die ze ook nodig hadden. Mensen in Oost-Azië en Australië hadden nog meer last van de mutaties dan de rest van de wereld. Dit kwam doordat de meteoriet nog altijd ligt in de Himalaya en dus straling over heel Oost-Azië en het Noorden van Australië uitzendt. Lichamelijke en geestelijke afwijkingen kwamen daar erg veel voor en nog steeds zelfs nu nog in 2084. Het zal vele honderden jaren duren voordat de straling weg is en tegen die tijd is de mens al genoeg gemuteerd en geëvolueerd dat het niet meer uitmaakt. Maar ook in de rest van de wereld kwamen lichamelijke en geestelijke afwijkingen vaak voor. Veel van deze lichamelijk afwijkingen werden gewoon en na een aantal jaar gaf niemand meer om zo’n afwijking het hoorde erbij. Alleen de mensen met een geestelijke afwijking werd nog voor gezorgd zoals we dat van voor de meteoriet kennen. Mensen kijken niet meer raar op als iemand kanker heeft, het hoort er gewoon bij. Je gaat naar het ziekenhuis en daar behandelen ze de tumor. Dit doen ze door een stof in de haarvaten rond de tumor te spuiten die de telomerase van de tumor stopt en daarna doen ze de bloedvaten naar de tumor verwijderen zodat de tumor afsterft. Dit is een heel standaard ingreep geworden en alleen bij zeer grote tumoren doen ze aan wegsnijden van gedeelten. Om van het Meteorium in het drinkwater af te komen ging men demineraliseringinstallaties DNA voor mutatie
bouwen.
Hiermee verwijderden ze alle opgeloste stoffen in het water en zo ontstond er zuiver water. De bouw van de demineraliseringinstallaties had als bijkomende gunstige eigenschap dat het ook alle andere opgeloste stoffen in het water er uithaalt. Na jarenlange verontreiniging van het drinkwater werd het water nu eindelijk eens echt schoon gemaakt. Zo kon men ook het water blijven hergebruiken Het Meteorium werd opgeslagen in een waterbad en daaromheen Lood en dit was weer in een betonnenruimte met een muurdikte van 3 meter. Het kon in water worden
opgeslagen omdat vast Meteorium niet wilde
oplossen in water. Dit bleek alleen te willen wanneer er sprake was van gasvormigheid van Meteorium. Maar ze konden onmogelijk al het zeewater zuiveren. Maar zo was er tenminste geen straling meer in het drinkwater. Het stralingloze drinkwater zorgde voor een enorme vermindering van kanker en mutaties. Alhoewel het nog altijd als ongezond werd beschouwd om te wonen in de buurt van grote wateren dit komt door de grote hoeveelheden straling die hier voorkwamen. Mensen die leven op eilanden hadden hier nog meer last van. En mutaties komen daar dan ook veel meer voor. In de woestijnen komen kanker en mutaties in veel mindere mate voor, behalve dan de Gobi woestijn. Dit komt doordat deze woestijn te dicht bij de meteoor ligt. Hierdoor treden ook daar veel mutaties in het genetisch materiaal voor en is kanker daar ook veelvoorkomender. Maar het is altijd minder dan aan de kust bij Zuid-Oost Azië. In de Himalaya woont echter helemaal niemand, door de enorme hoeveelheid straling is leven er onmogelijk. 46 Jaar na de inslag schijnen er eindelijk weer vormen van leven te ontstaan. De eerste levensvormen waren de bacteriën. Sommige bacteriën hadden een resistentie opgebouwd voor de straling en konden zich hier bevinden. Na de bacteriën kwamen er wat eencellige- waterplantjes en diertjes die zich daar konden nestelen. In 2060 was er dus eindelijk weer ‘dierlijk’ leven in de Himalaya.
Niet alleen mensen en dieren waren degenen die muteerden, ook planten, schimmels en bacteriën muteerden. Bij veel genetisch gemodificeerde planten werden de opbrengsten verminderd door een terugdraaiende mutatie. En bij de schimmels werkten bepaalde antibiotica geheel anders. De bacteriën muteerden zo dat ze zorgden voor nieuwe ziektes die met een deel van de hernieuwde antibiotica konden worden bestreden. Daarnaast ging een heel groot aantal bacteriën dood door de straling. Door de constante stralingsinvloed veranderen de bacteriën continu en is het maar afwachten hoe goed we ons kunnen beschermen tegen deze bacteriën.

Het leven na de meteoriet.
In het jaar 2084 zal de mens er niet echt heel veel anders uit zien dan nu. De mutaties die plaats hebben gevonden in de afgelopen jaren zijn hebben vooral te maken met het inwendig werken van de mens. Toch zijn er wel een paar verschillen als je kijkt naar de kinderen die in 2006 geboren werden en nu. De gemiddelde lengte van kinderen is ongeveer 10 cm kleiner bij de geboorte en het gewicht bij geboorte is 7 % meer bij de geboorte. Dit leek eerst alleen in de landen te gebeuren die dicht bij de meteoriet waren. Later bleek het een trend te zijn die over de hele wereld gevonden werd. De verschillen tussen arm en rijk was bijna zo goed als verdwenen tussen de continenten. Door de toegenomen hersencapaciteit van de mensen werd er eindelijk in gezien dat door geweld er weinig bereikt kan worden. En nadat de wereld de dood in de ogen had gekeken, vond er verbroedering plaats. Nadat er samengewerkt was om de wereld te redden was het gewoon niet logisch meer om tegen elkaar te vechten en dan zelf de aarde te verwoesten.
Het dagelijkse leven was ook beïnvloed door de meteoriet. Als eerste was het geloof iets wat niet veel mensen meer hadden. Vooral de kinderen die met grotere hersencapaciteit werden geboren hadden een sterke afkeur voor geloof. Dit wordt dan steeds verder verspreid over de hele wereld en uiteindelijk komt er een algemene acceptatie dat er niks in behalve de mens en andere wezens op andere planeten. Nergens zijn kruizen, symbolen of beelden meer te zien die aan het geloof doen denken. Er is natuurlijk wel een kleine aanhang die nog wel gelooft maar dit was zo niet van deze tijd, dat deze mensen er meestal voor kozen om dit geheim te houden.
In 2084 bestaan scholen niet meer. Het is niet meer logisch om je te verplaatsen om kennis te krijgen. In de tijd dat je jezelf kunt verplaats, had je kennis kunnen krijgen. Als je tijdens het reizen kennis verkrijgt, waarom zou je dan nog naar een school gaan. Het internet is niet meer wat het in 2006 was. Computer schermen en toetsen borden zijn er ook niet meer. Nog iets wat totaal is verandert is het internet. Internet is overal niet alleen achter de computer, in je koelkast, je kledingkast, de stofzuiger overal. Het hele leven draait om het internet. En met een speciale bril kun je zien wat je moet hebben en via vinger en handbewegingen kun je alles regelen wat je wil. Als de kamer schoon gemaakt moet worden zwaai je even met je armen en beneden gaat de stofzuiger aan. Doordat kennis letterlijk in je vingertoppen zit zijn er erg veel ontdekkingen gedaan, als je iets niet weet zoek je het zo op of vraag je het aan iemand aan de andere kant van de wereld. Het maakt niet uit waar je bent.
Een erg opvallende ontwikkeling is het verdwijnen van sport. Bewegen wordt als tijd verspilling gezien. Het doel is om je hersens verder te ontwikkelen het fysieke telt niet meer echt mee. Je kunt toch veel makkelijker elke week naar een traincentrum gaan en zo je lichaam in conditie houden. Traincentra zijn gebouwen waarin je lichaam via impulsen wordt getraind terwijl je in een staat van lichte slaap wordt gehouden. En dan te denken dat er geen WK meer is. In geen enkel land is sport iets wat je wil doen. Zoals je vroeger een prof voetballer wil worden en liever geen genie zijn, is het nu precies anders om. Niemand wil geld verdienen met lichamelijk werk. Hoe beter je je hersens kunt gebruiken hoe meer prestege je hebt.