Waar is buitenaards leven mogelijk?

Om buitenaards leven mogelijk te maken moet er een atmosfeer zijn. Ook moet er water aanwezig zijn en de temperatuur moet liggen tussen de –20 graden Celsius en +60 graden Celsius. Een planeet die dus heel veel lijkt op de aarde.
Wetenschappers denken dat er water op Mars heeft gestroomd en daar wordt ook nog onderzoek naar gedaan. De atmosfeer op Mars bevat slechts ongeveer 1/1000 van de hoeveelheid waterdamp als dat van de aarde. Het kan dus best mogelijk zijn dat er ooit leven op Mars geweest is, maar dan in de vorm van bacteriën.
Op Mercurius is het te heet waardoor er onmogelijk organische moleculen kunnen ontstaan, op Venus is de atmosferische druk te hoog, Jupiter bestaat uit voornamelijk gas en de planeten Uranus, Neptunus en Pluto staan te ver van de zon af waardoor het daar te koud is. Er zijn dus heleboel planeten waar dit leven zich niet kan voordoen, omdat ze een bepaalde eigenschap missen.
Exoplaneten zijn reusachtige planeten die worden waargenomen om een aantal sterren. Ze zijn zo groot als Jupiter en hier is geen leven mogelijk, maar om deze Exoplaneten cirkelen wel een paar manen en op die manen is wel leven mogelijk. Er zijn nu al ongeveer 100 Exoplaneten waargenomen.
Ook sterren moeten aan bepaalde eisen voldoen om leven mogelijk te maken. Zo mag een ster geen dubbelster zijn, een dubbelster zijn twee sterren die om elkaar heen cirkelen. De banen van de planeten kunnen hierdoor verstoord raken en de sterren kunnen ook gaan botsen. Ook mag de ster geen rode reus zijn, een steeds groter groeiende ster die zijn planeten opslokt met al het leven van die planeten.

* Communicatie

Stel dat buitenaards leven bestaat en ze komen hier op aarde. Hoe communiceren we dan met ze? Wij communiceren bijvoorbeeld met tekst, klanken, mengsels van kleur en licht en lichamelijke bewegingen. De meeste dieren schijnen ook met behulp van geur te kunnen communiceren, terwijl die mogelijkheid bij de mens onderontwikkeld lijkt te zijn en het grootste deel van menselijke communicatie is gebaseerd op het zicht.

Als we buitenaardse wezens tegenkomen, kunnen we eigenlijk wel herkennen dat zij communiceren?
Deze vraag valt uiteen in twee delen:
• Zijn wij intelligent genoeg om te herkennen dat zij communiceren
• Zijn zij intelligent genoeg om te kunnen communiceren?
Conclusie: Moet je intelligent zijn om te communiceren of ben je intelligent als je communiceert?

Tot nog toe schijnen wijzelf degenen te zijn die het nodig vinden om met andere wezens te communiceren. We leren chimpansees onze gebarentaal, we leren dolfijnen symbolen te herkennen en we leren paarden te tellen. Hiermee bewijzen we alleen hoe intelligent die dieren zijn (of hoe dom wijzelf zijn) door aan te tonen dat zij onze communicatiemiddelen kunnen begrijpen. Als die dieren het zelf nodig hadden gevonden om met ons te communiceren, konden zij dus onze communicatiemiddelen gebruiken. Ze zijn er tenslotte intelligent genoeg voor. Omdat de meeste dieren dit niet doen, ligt het voor de hand te veronderstellen dat zij er geen reden voor hebben en daarom misschien buitenaardse wezens ook niet.

* Contact

Ze zoeken meestal contact door te reizen in een Ufo. Een Ufo betekend Unidentified Flying Object, in het Nederlands Ongeindentificeerd Vliegend Object.
Het is een vreemd voorwerp in de lucht waarvan wij niet weten wat het is. Het lijkt toch onwaarschijnlijk dat buitenaardse wezens de aarde bezocht hebben, omdat planeten waar mogelijk intelligent leven is, misschien wel miljoenen lichtjaren van ons verwijderd zijn. Een lichtjaar is de afstand die het licht in een jaar aflegt. Zelf al hebben buitenaardse wezens veel betere technologieën dan wij is het nog heel onwaarschijnlijk. Toch zijn er mensen die denken ontvoerd te zijn door Ufo's, en zijn er in sommige graanvelden graancirkels te zien, en nog veel andere onverklaarbare dingen die mogelijk toch wel op Ufo's kunnen wijzen, het is dus een raadsel of Ufo's bestaan of niet.
Graancirkels zijn kale cirkels in graanvelden die soms ook iets uitbeelden. Meestal zijn die door mensen gemaakt, maar soms zijn er geen sporen van mensen te zien en is er die nacht ervoor licht gezien. Zouden buitenaardse wezens die cirkels dan toch van uit hun vliegende schotels hebben ingestraald...?
Men probeert ook via radio contact te zoeken naar buitenaardse beschavingen. Er zijn speciale radiotelescopen waarmee men radiosignalen vanuit de ruimte opvangt. Men heeft wel verschillende signalen uit de ruimte ontvangen maar niet van buitenaardse beschavingen.
Er worden ook radiosignalen de ruimte in gestuurd in de hoop dat buitenaardse wezens die ontvangen. De boodschappen en de golflengten worden zo simpel mogelijk gehouden, zodat ze makkelijker te ontcijferen zijn voor het buitenaardse leven. Maar er is een probleem, de kans dat de buitenaardse wezens net zo intelligent en op technologisch gebied exact net zo ver zijn als wij hier op aarde, is zeer klein. De buitenaardse wezens kunnen minder ver zijn en dan kunnen zij onze radiogolven niet ontvangen. Als de buitenaardse wezens verder ontwikkeld zijn, gebruiken ze misschien geen radio meer of zijn ze niet meer geïnteresseerd in het in hun ogen "primitief" intelligent leven.
War of the worlds
Op 30 oktober 1938 (Halloween) bracht Orson Welles in het programma "The Mercury Theater on the Air" op de Amerikaanse radio een hoorspelversie van het sciencefictionverhaal The War of the Worlds van H.G. Wells, waarin de mensheid door wezens van de planeet Mars wordt aangevallen.
Welles streefde ernaar het hoorspel zo realistisch mogelijk te maken: zijn hoorspel leek een gewoon muziekprogramma op zondagavond, dat plots door steeds meer verontrustende nieuwsberichten werd onderbroken. Veel luisteraars raakten in de war en dachten dat New Jersey echt door marsmannetjes werd aangevallen, waardoor een geweldige paniek uitbrak. Reservisten werden opgeroepen en de snelwegen liepen vast door vluchtende families. De volgende ochtend was dit voorpaginanieuws over heel de wereld. Orson Welles was op slag beroemd, en dit resulteerde uiteindelijk in een contract met de filmmaatschappij RKO
* Buitenaardse Mannetjes
Zijn er nou echt buitenaardse wezens op aarde?
Sinds de UFO-crash in 1947 in Roswell zijn er Ruimtemannetjes van alle soorten gesignaleerd, van harige dwergen tot eenogige reuzen. Ook worden er elk jaar zo’n 7000 mensen ontvoerd door aliens. Een heleboel aanwijzingen, maar nog steeds geen hard bewijs. Het is uitgegroeid tot een geloof, de meeste UFO-gelovigen denken dat de Amerikaanse overheid alles verduisterd...
Buitenaardse wezens zijn wezens die oorspronkelijk niet van de planeet aarde komen. Tot op heden is er door de wetenschap nog geen buitenaards wezen ontdekt. Wel zijn er mensen die zeggen ervaringen met ze te hebben gehad, meestal bedoelen ze hiermee dat ze inzittenden van UFO's zagen verschijnen.
In de wetenschap wordt aangenomen dat er buiten de aarde ook leven kan ontstaan dat tot een intelligente vorm kan evolueren, maar toch is het volgens de meeste ruimtevaartdeskundigen niet waarschijnlijk dat dit buitenaardse leven de aarde bezoekt.
Het uiterlijk van aliens kan per planeet verschillen. Hoe ze er echt uit zien kunnen wij niet weten omdat we ze nog nooit in het echt gezien hebben. Ze kunnen op mensen lijken maar kunnen er ook heel anders uitzien. Intelligente wezens zullen in elk geval wel armen moeten hebben om werktuigen vast te pakken. Communicatie hoeft niet met geluid te gaan maar kan ook met bijvoorbeeld radiogolven die ze met antennes op hun kop uitzenden of met lichtsignalen en geluid zouden ze ook wel met hun huid kunnen opvangen in plaats van met oren want geluid bestaat uit trillingen.
Ze hebben een hart- en bloedvatenstelsel net als wij of hebben ze een ander transportsysteem, bijvoorbeeld speciale cellen die alle voedingstoffen vervoeren en afvalstoffen kunnen afvoeren die gewoon door het lichaam heen kruipen. Hebben ze een in of uitwendig skelet of is hun weefsel zo stijf dat ze die niet nodig hebben.
Eten en ademen ze net als wij? De atmosfeer van hun planeet kan ook zo samen gesteld zijn dat ze alleen maar hoeven te ademen de atmosfeer bestaat dan uit bijvoorbeeld uit 10% CO2 10% NH3 15% CH4 5% H2O 5% SO3 45%N2 wat dan door micro-organismen steeds weer word aangevuld. Of zit alles in hun eten en hoeven ze niet te ademen. Misschien kunnen ze ook zelf met behulp van fotosynthese zuurstof en koolhydraten aanmaken net als planten.
Op de aarde is een man en vrouw nodig voor de voortplanting maar misschien hoeft dat op sommige planeten niet en kunnen ze dat zelf m.b.v zelf bevruchting zoals bij sommige planten op aarde, of door deling zoals bacteriën.
* Mannen Van Mars & Vrouwen Van Venus
De Theorie van Darwin: De mens leeft al 3 tot 5 miljoen jaar op deze aarde. Het sterkste soort overleeft, dus de sterkste mannen en vrouwen zorgden voor een gezond en krachtig nageslacht, waardoor er ook een specialisatie in de hersenen plaatsvond. Fysieke en psychische specialisatie. De man werd steeds beter in het jagen en het zich beter kunnen concentreren op lange termijn doelen. Ze leerden het negeren van bijzaken en het verbeteren van hun ruimtelijke oriëntatie voor de jacht. De vrouw moest juist aan verschillende dingen tegelijk denken en heel veel gelijktijdig kunnen organiseren. Ze moest de groep in de gaten houden en op alle mogelijke gevaren van buitenaf letten. De specialisatie van de man was dus gericht op de jacht en overleven en de specialisatie van een vrouw juist op sociale organisatie en communiceren. Er ontstond dus een verschillende specialisatie in de hersenen van mannen en vrouwen...

Feitjes:
• Vrouwen kunnen zich beter emotioneel uitdrukken (zowel mondeling als schriftelijk) omdat hun hersenhelften beter samenwerken en hun limbisch systeem (het centrum van de emoties in onze hersenen) groter is.
• Vrouwen ruiken beter dan mannen, omdat dit vermogen in het limbisch systeem ligt.
• Vrouwen zijn beter met woorden en kunnen reeksen onsamenhangende woorden beter onthouden.
• Vrouwen zijn beter in het gebruik van een routebeschrijving waar veel herkenbare punten op staan omdat ze hun goede visuele geheugen hiervoor gebruiken, mannen kunnen door hun goede ruimtelijke inzicht beter kaarten lezen.
• Vrouwen zijn in staat om meerdere taken tegelijk uit te voeren omdat hun hersenhelften beter samenwerken.
• Vrouwen zijn beter in het herkennen van gezichten.
• Vrouwen kunnen sneller zien of twee afbeeldingen hetzelfde zijn.
• Vrouwen hebben meestal een betere fijne motoriek.
• Vrouwen gebruiken hun hersenen efficiënter dan mannen, mannen compenseren dit met grotere hersenen.
• Vrouwen hebben een breder blikveld terwijl mannen een verder blikveld hebben, ook kunnen mannen zich beter op één doel concentreren.
• Vrouwen kunnen beter onsamenhangende informatie opslaan terwijl mannen beter zijn in het opslaan van geordend informatie.
• Mannen zijn minder gevoelig voor depressies omdat ze zich minder bewust van hun emoties zijn.
• Mannen hebben een beter ruimtelijk inzicht en kunnen objecten beter visualiseren.
• Mannen kunnen beter complexe technische problemen oplossen.
• Mannen zijn bij problemen meer op actie gericht terwijl vrouwen meer op communicatie gericht zijn.
• Mannen hebben meer verbindingen tussen de hersencellen dan vrouwen waardoor de informatie overdracht tussen de cellen sneller verloopt waardoor ze beter complexere problemen kunnen oplossen.

* Crash In Roswell
Het verhaal van de crash bij Roswell begon op 2 juli 1947 toen de schapenboer Mac Brazel een krachtige explosie in het midden van een onweersbui hoorde. De volgende morgen ging Brazel, die werkzaam was in de boerderij van Foster (zo'n 120 km ten noordwesten van Roswell en 32 km te zuidoosten van het stadje Corona), een waterpomp nakijken. Op weg daarheen ontdekte hij een gebied van 1 km waarop wrakstukken verspreid lagen die vanzelf openvouwden als hij ze opvouwde. Er waren ook enkele wrakstukken die later als T-balken werden omschreven met vreemde lavendelkleurige symbolen langs de binnenkant van de T. De balken hadden het gewicht van balsahout, maar konden niet breken of verbranden.
Op zondag 6 juli reisde Brazel door het hele land met enkele wrakstukken in haar oude pick-up. Hij nam ze mee naar George Wilcox, het hoofd van de politie in Roswell die contact opnam met de militaire basis en majoor Jesse Marcel, de functionaris van inlichtingen. Hij bekeek het materiaal, vond het erg vreemd en merkte op dat het verschilde met de wrakstukken die hij ooit tijdens zijn diensttijd in de Tweede Oorlog had gezien. Als functionaris van inlichtingen van de enige atoombombasis ter wereld, kon men vertrouwen op Marcel's oordeel. De basiscommandant van Roswell, kolonel William Blanchard, gaf Marcel en Sheridan W. Caritt, een officier van de binnenlandse veiligheidsdienst, de opdracht om Brazel naar de afgelegen weiden te volgen en de wrakstukken te verzamelen.
Na de brokstukken verzameld te hebben, die volgens Brazel niet meer woog dan 2,5 kg, laadden ze ze in de koffer van Marcels wagen. Op de weg naar Roswell stopte Marcel bij zijn huis om zijn vondst te tonen.
De zoon van Marcel, Jesse jr. (nu 60 jaar en dokter in Helena), herinnerde zich wakker gemaakt te zijn door zijn vader die hem een soort metaal toonde met enkele rare tekens dat volgens hem op hiëroglyfen leken. De zoon was maar 10 jaar die tijd, maar kon vertellen dat zijn vader nogal opgewonden was en dat hij vliegende schotels zei.
Dat is bijna hetzelfde dat majoor Marcel zei wanneer hij aankwam bij de luchthaven. Zoals Walter Haut, die toen de 509ste persofficier was, het vertelde, was hij opgedragen door kolonel William Blanchard om een persverslag vrij te geven.
Haut, nu 75 jaar, herinnerde Blanchard vertellen: "We hebben een vliegende schotel in ons bezit". Dit was gecrasht ten noorden van Roswell en vervoerd naar de 8ste luchtmachtbasis in Fort Worth.
Het persverslag dat Haut had vrijgegeven zorgde voor heel wat opschudding. Het Roswell Daily Record kondigde op 8 juli aan: raaf bemachtigt vliegende schotel op de ranch in de regio van Roswell. Het nieuw spreidde zich zeer snel en de telefoonlijnen in het kantoor van sheriff Wilcox en eerste luitenant Haut zaten voor uren vast met persvragen van over de hele wereld.
Dezelfde nacht maakte men in een tweede persbericht bekent dat het niet ging om een vliegende schotel, maar om een weerballon. De stokken en het aluminiumfolie dat gevonden was zou afkomstig zijn van een reflector die werd gebruikt om de ballon te volgen op de radar. De volgende dag melde het Daily Record dat hij zijn verklaring had ingetrokken.
In 1978, toen Stanton Friedman (UFO-onderzoeker) aan het wachten was in een televisiestation voor een interview, werd hem gezegd dat Jesse Marcel, die reeds lang op pensioen was van de luchtmacht, eens gehandeld had met de wrakstukken van een UFO. Na Marcel te hebben ondervraagd, herbekeek Friedman de oude verhalen over Roswell en interviewde andere getuigen. Zij onderzoek en conclusies werden de basis van het boek: 'The Roswell Incident' dat in 1980 werd uitgegeven. Deze publicatie zette Roswell terug in de kijker...

* Het Mysterie Van Area51
Ongeveer 120 kilometer ten zuiden van Las Vegas ligt een gebied ter grote van Zwitserland. De Officiële naam van het gebied is Directorate for Development Plans Area, maar het is over de hele wereld beter bekend als Area 51. Er bestaan ontzettend veel verhalen over dit dorre stukje Amerika, volgens vele worden hier bizarre en geheimzinnige dingen gedaan met buitenaardse wezens en hun ruimteschepen.
Maar wat moeten we nou allemaal geloven van deze theorieën?
Bijna alle verhalen over Area 51 verwijzen naar buitenaardse activiteiten, alles wat ook maar enigszins met buitenaardse wezens te maken heeft is daar wel eens gesignaleerd, van neergestorte UFO’s tot gevangengenomen aliens.
Het begon allemaal met het neerstorten van een of ander vliegend apparaat in de buurt van het, nu ‘beroemde’, plaatje Roswell (New Mexico). In 1947 vond ene Mac Brazel daar metalen ‘brokstukken’ verspreid over een gebied van ongeveer anderhalve kilometer. Het was raar spul je kon het makkelijk vervormen maar het boog terug in z’n oorspronkelijke vorm zodra je het los liet. Volgens de instanties ging het om een neergestorte weerballon, maar al snel kwamen er ‘getuigen’ die beweerden buitenaardse lijken te hebben gezien tussen de wrakstukken. Vage foto’s waren hier ‘het bewijs’ van. Ook een Amerikaanse luchtmacht kapitein vertelde lijken tussen de brokstukken te hebben gezien die zeker niet menselijk waren. Al dit alles werd natuurlijk meteen ontkent door de overheid, maar volgens de ufo-gelovigen was al het bewijsmateriaal afgevoerd naar een geheim complex: Area 51
Vanaf die tijd werd het erg druk op de punten vanaf waar je het geheime complex te zien was, het gebied werd, naast Roswell natuurlijk, de grote trekpleister voor UFO-fanaten. Clubs werden opgericht en er kwamen nog veel meer geruchten over de basis bij.
Toen ineens was er in 1989 een Tv-interview met ene Bob Lazar die beweerde te hebben gewerkt in een complex zo’n 20 kilometer van Area 51, hij vertelde dat hij daar samen met andere wetenschappers aan vliegende schotels had gewerkt die onmogelijk met aardse techniek gebouwd konden zijn. De dingen waar hij aan gewerkt zou hebben gingen tegen alle natuurwetten in, en de universiteiten waar hij gestudeerd zou hebben kenden hem niet, hoe kon je zo iemand serieus nemen? Zelf beschuldigde hij de Amerikaanse overheid van het uitwissen van alle sporen van zijn verleden, maar of dit mogelijk zou zijn geweest?
Kortom, hij had voor veel mooie verhalen gezorgd, maar waarschijnlijk is het allemaal verzonnen.
De Amerikaanse overheid heeft natuurlijk allemaal mooie verklaringen voor de UFO-spottings, maar de meeste UFO-gelovigen slaan dat allemaal af als in-de-doofpot-stoppen. Aangezien het gebied wel als z’n oefenterrein voor de Amerikaanse luchtmacht wordt gebruikt is het ook niet zo gek dat UFO-kijkers van alles zien vliegen. Aangezien het gebied wel als z’n oefenterrein voor de Amerikaanse luchtmacht wordt gebruikt is het ook niet zo gek dat UFO-kijkers van alles zien vliegen.
Over Roswell heeft de US Air Force echter een heel rapport samen laten stellen; het neergestorte apparaat zou een grote weerballon zijn geweest die gebruikt werd om Russische kernproeven waar te nemen. Het lijkt alsof het allemaal een beetje rustiger wordt rond de UFO-complotten, de basis lijkt verlaten. Een paar jaar geleden zijn een paar Amerikaanse journalisten gaan kijken en konden tot hun verbazing gewoon doorrijden langs de ‘zware bewaking’.

Misschien zijn het allemaal mooie praatjes, maar het kan ook best dat het allemaal juist gestimuleerd is door de Amerikaanse overheid, want je zou in zo ontzettend veel onzin een supergeheim project goed kunnen verstoppen.