Spreekbeurt Geschiedenis

Geschreven door:	Alexander van den Berg [meer]
Datum ingestuurd:	24 juli 2001
Niveau:	5 vwo
Woorden:	1253
Opvragingen:	2632 (41 deze maand)
Waardering:	Currently 2.03/5 1 2 3 4 5 2.0/5 (34 stemmen)

Download dit verslag in PDF-formaat

Wij gaan jullie 10 minuten lang iets vertellen over de Oost-Europese landen na de WOII. Zoals jullie wel weten werden de Oost-Europese landen door het Rode Leger bevrijdt. Op de conferenties van Jalta en Potsdam werd er afgesproken dat er in Oost-Europa Russische invloedssferen kwamen. Ook sprak men af waar de grenzen zouden te komen liggen. De regeringen van de Oost-Europese landen zouden pro-SU worden en er zouden democratische verkiezingen komen. Hier kwam niet veel van terecht. De SU o.l.v. Stalin zorgde er met terreur voor dat er in de landen van Oost-Europa communistische partijen aan de macht kwamen. De regeringen in de Oost-Europese landen deden precies wat de SU wilde. Dit kwam door de dreiging van de Russische regering en het Rode Leger. Opstanden in Oost-
Europa, als ze er al waren, werden hard de grond in gedrukt.

De landen van oost-europa tijdens de KO:
Polen
Polen had na de 2e wereldoorlog een pro-westerse en een pro-Russische regering. Er was een groot verzet tegen het communisme. De vakbond Solidariteit werd eerst verboden later wederopgericht in 1980. De economie stortte in door stakingen en de SU was niet in staat dit optelossen. Na de val van de muur werd polen weer een land onder leiding van Lech Walesa. (in 1990)

DDR
De DDR volgde in de buitenlandse politiek de lijn van de SU en was heel strak georganiseerd.

Roemenië
Sinds 1965 was de partijleider van de communistische partij genaamd Ceausescu de man die in Roemenië de scepter zwaaide. Hij regeerde heel streng en met harde hand. Wel stelde hij zich zeer onafhankelijk op ten opzichte van de SU. Hij wilde de dorpen van Roemenië met de grond gelijk maken. Hiertegen was groot verzet maar hij weigerde af te treden. De veiligheidsdienst moordde enkele demonstranten uit waarna hij na enkele dagen van bloedige strijd werd terechtgesteld. De macht bleef  wel in handen van zijn volgelingen.

Bulgarije
Dit land was net als de DDR een trouw volgeling van de SU. Zowel voor de binnen- als voor de buitenlandse politiek hielden zij vast aan de denkwijzen van Moskou.

Joegoslavië
Dit land werd in de 2e wereldoorlog bevrijd door de communistische verzetsbeweging die onder leiding stond van Tito. Hij was populair en werd de leider van Joegoslavië. Hij keerde zich van de SU af door onder meer het Marshallplan te aanvaarden en andere hulp van het Westen te accepteren. Tito koos geen partij en hield bovendien de verdeeldheid in zijn land goed onder controle wat na zijn dood wel veranderd is.

Albanië
Ook dit land werd door een communistische verzetbeweging bevrijd. De leider Enver Hoxha voerde een zeer strenge vorm van het communisme in die erg afweek van het marxisme lenisme en na de dood van Stalin verbrak hij de banden met de SU. Na de dood van de Chinese leider Mao Zedong verbrak hij ook de banden met China. Albanië kwam toen erg op zichzelf te staan en voerde nauwelijks in of uit. Na de dood van Hoxha wordt Albanië steeds vrijer en westers.

Tsjechoslowakije
Na het einde van de WOII vond het Westen Tsjechoslowakije onbelangrijk. Het was daarom ook logisch dat het communisme veel aanhang kreeg. In 1946 werden de eerste democratische verkiezingen gehouden. De communistische partij won weliswaar de verkiezingen, maar had geen meerderheid en kwamen met behulp van het Rode Leger aan de macht. Anderhalf jaar later hadden de communisten de totale macht o.l.v. Klement Gottwald. De Tweede Republiek van Tsjechoslowakije was hiermee gevestigd, nadat de Eerste al in 1918 was gevestigd. Gottwald had weinig tegenstand, omdat hij het leger en de politie in handen had. Ook hadden de communisten veel aanhang onder de jeugd. Het verschil tussen de communistische partij en de oppositie was dat de communistische partij een visie had. Deze visie hield in dat het leger van Tsjechoslowakije later een blok moest gaan vormen samen met het Rode Leger. Maar er kwam toch ontevredenheid onder het volk, want de regering regeerde met sterke hand. Hiervan was het gevolg dat er veel terreur kwam. Hierdoor werden vele mensen, waaronder de oppositielanden, opgesloten. Vijf jaar later sterft Gottwald, maar de politiek wordt voortgezet, ook na de dood van Stalin. Hiervoor in de plaats kwam in 1953 Chroesjstov In de volgende lange periode was er veel terreur maar er gebeurden niet veel belangrijke dingen. Pas in 1968, toen Alexander Dubcek aan de macht kwam, kwam er rust. Dit kwam door drastische veranderingen en een nieuwe socialistische regering. Deze periode heet de Praagse lente. In 1975 kwam Gustav Husák aan de dictatoriale macht. Zijn leger sloeg er flink op los. Slechte tijden volgden voor de Hongaarse bevolking. In 1977 sloten de regering en het volk een niet-aanvalsverdrag. Dit verdrag staat bekend als Charta 77. Dit verdrag hield 11 jaar stand, want in 1988 kwam er een opstand onder leiding van drie mannen, Alexander Dubcek, Valtr Komarek en de latere inmiddels overleden president Vádar Havel. Aan het einde van dat jaar deed het socialisme een laatste poging om de macht te houden, door middel van Karel Urbanek aan de macht te helpen. Dit mislukte, want in 1989 werd Vádar Havel gekozen als president van het op dat moment ontstane Derde Republiek. Geleidelijk werd de parlementaire democratie ingevoerd en met de hervorming van de economie. Er werden nieuwe politieke partijen toegelaten. Inmiddels was de Koude Oorlog al afgelopen. Er kwamen conflicten over de geschiedenis tussen de Slowaken en Tsjechen. Uiteenvalling leek uitgesloten, omdat er al twee federaties waren. Begin 1993 kwam het dan uiteindelijk: Tsjechoslowakije viel uit elkaar in Tsjechië en Slowakije. Havel werd president van Tsjechië, waarna hij in 1998 stierf.

Hongarije

Hongarije is altijd een eenzaam land geweest. De enige landen waarmee ze echte goede banden hadden waren Estland en Finland. Dit illustreert de eenzaamheid van het Hongaarse volk. Het land zit dus eigenlijk in de groep van de SU. Ondanks de slechte banden kwam er in 1947 toch een communistische regering aan de macht. In 1979 veranderde er veel. Alles waarmee Hongarije succes had, ging ten gronde. Rákosi was inmiddels aan de macht gekomen. Deze hield er een streng beleid op na. Deze was zelfs zo streng dat de SU om versoepeling vroeg. In 1953 moest Rákosi een klein stapje terugtreden, want Imre Nagy werd premier. Rákosi bleef echter wel de meeste invloed houden. Deze Nagy werd in 1955 ontslagen. Een jaar later gebeurde er iets vreselijks. Er ontstond een volksopstand. Deze werd door de SU hoofdzakelijk de kop ingeslagen en Nagy werd als leider van de opstandelingen opnieuw premier. Hij willigde de eisen van de opstandelingen in. Opmerkelijk genoeg werd hij in 1958 opgehangen. In 1957 was János Kádár aan de macht gekomen. Deze voerde een zeer streng beleid. Er werd onder andere een avondklok ingesteld. Kádár begon langzamerhand vertrouwen te winnen. Hij werd toch in 1962 afgezet. In 1963 werd er een andere richting van politiek gekozen: er kwam iets meet vrijheid en Reszö Nyers kwam aan de macht. In 1968 introduceerde hij een nieuw economisch model, waarin meer Westerse invloed te merken viel. Echter liep de economie in 1972 vast, vanwege de oliecrisis. Daarna kwam János Kádár terug aan de macht. De economie kwam in 1979 uit het slop. Er kwamen weer reële prijzen bijvoorbeeld. Maar dit duurde niet voor lang, want drie jaar later kwamen ze weer een crisis. De werkeloosheid, het sterftecijfer en de criminaliteit stegen. Eindelijk ging Kádár in 1988 weg, waarna Kárdy Grósz premier werd. In 1989 kwam er eindelijk een einde aan de opstand van 33 jaar. Daarna volgden nog een stuk of 10 premiers. In 1995 kwam er eindelijk rust toen Arpád Göncz president werd.