Het vroege Christendom
Het Christelijke geloof ontstond in de tijd dat de evangelisten het evangelisme predikten, netals onze jaartelling. Dit gebeurde in een gebied dat werd bezet door de Romeinen. Het Christendom is monotheïstisch; er wordt slechts één god aanbeden, en ze aanbeden de Romeinse keizer dus niet als God. En hierin zat het probleem voor de Romeinen. Vooral de eenvoudige Romeinse burgers bekeerde zich ertoe, omdat het geloof sprak over broederschap en naasteliefde. De Christenen kregen van allerlei dingen de schuld en moesten in het geheim geloven tot 313 na Christus.

De bouwkunst
Omdat het eerst beter was alles geheim te doen werden er catacomben gebouwd; onderaardse gangen. Hier werd de dienst gehouden. Met de komst van keizer Constantijn in 313 werd openlijke belijdenis van het Christendom toegestaan. Omdat het Romeinse rijk al bezig was uit elkaar te vallen, werden veel gebouwen onbruikbaar. De Christenen hadden geen eigen bouwtraditie en daarom gebruikte ze de leeggekomen basilica als ontwerp voor de kerkebouw. ( z.o.z.) De kerken hadden nooit koepels; het bestond uit een eenvoudig, vlak plafond met een zichtbare balkconstructie. Kenmerkend is de campanile: een losstaande klokketoren.

De beeldhouwkunst
De beeldhouwkunst bedroeg voornamelijk reliëfs. Deze komen vooral voor op sarcofagen en bestaan voornamelijk uit bijbelse voorstellingen. Vrijstaande beelden komen in principe niet voor. Ivoor en de toepassing van goud en edelstenen werden zeer populair in het begin.