Filmverslag CKV

Geschreven door:	Lucas [meer]
Datum ingestuurd:	22 april 2005
Niveau:	4 havo
Woorden:	1232
Opvragingen:	1499 (7 deze maand)
Waardering:	Currently 2.17/5 1 2 3 4 5 2.2/5 (6 stemmen)

Download dit verslag in PDF-formaat

25th hour

Voorbereiding

Ik heb de film 25th hour gekozen. Ik was aan het surfen op internet, zoekend naar een geschikte plaats waar een filmhuisfilm te zien was de komende tijd. Ik had namelijk al een hollywoodfilm gezien voor mijn lijst, en aangezien ik een filmfreak ben, wilde ik dan nu maar eens een filmhuisfilm kiezen.
Op de site “ www.depul-uden.nl “ kwam ik uit. Onder het kopje filmhuis stond deze film vermeld. Na de beschrijving gelezen te hebben, iemand die na een dag de gevangenis moet, was ik gelijk enthousiast.
Samen met mijn tante ben ik naar de film gegaan. De sfeer was aardig, en na een drankje besteld te hebben achter de bar, en een praatje gemaakt te hebben met de andere bezoekers, begon de film.

De voorstelling

De film was een non-fictiefilm. Alles wat ik gezien heb, zou in het echt ook gebeurd kunnen zijn.
Al is het volgens mij niet echt gebeurd, maar het zou wel kunnen. Er zijn wel meer mensen die de dag voordat ze naar de gevangenis moeten nog.
Montage is vrij belangrijk voor deze film. De stukken die van belang zijn, de vele gebeurtenissen die plaatsvinden op de laatste vrije dag van de hoofdpersoon, zijn aan elkaar geplakt. De “loopscenes”, van de ene naar de andere scène zijn voor het grootste gedeelte weggelaten. Eenvoudigweg omdat je niet hoeft te zien hoe bijvoorbeeld iemand van zijn of haar eigen huis naar de bank loopt. Je ziet in dat geval alleen het huis en de bank.
De kadering is volgens mij niet vaak erg bewust gebruikt. Soms zie je dingen niet helemaal, zoals bij de binnenkomst in de discotheek. Je ziet eerst, close-ups, later pas de hele discotheek.
De belichting is niet veel bijzonders. Er zijn nauwelijks scènes geweest waarin gespeeld is met de belichting. ‘S Nachts is simpelweg alles donkerachtig, overdag licht. De discotheekscène daarentegen is wel erg donker gemaakt.
Het cameragebruik is wisselend, de ene keer close-up, de andere keer van veraf. Omdat de camera niet schot, zal vaak statief gebruikt zijn. Zowel medium shot, en long shot, hebben een rol gespeld.
Van Mise-en-scène is niet echt sprake in de film. Het beeld is in ieder geval bij mij ontstaan dat de voorwerpen echt voor het scherm geplaatst zijn voor de film. Die stonden er al. Het effect hiervan is dat de film betrouwbaarder overkomt. Een echter beeld krijg je van de film, omdat niet alles bewust voor het camerascherm geplaatst is.

Het plot maakt het verhaal spannend. Gaandeweg de film vordert, kom je steeds meer te weten over het verleden van de hoofdpersoon. Zo weet je steeds meer, en ga je je steeds meer afvragen hoe het verhaal afloopt. Op het eind is wat verwarring: je ziet dat de hoofdpersoon weg rijdt van huis, de woestijn in, om daar een bestaan op te bouwen, met vrouw, die hij daar vindt, later kinderen. Sommige mensen dachten dat dit ook werkelijk gebeurd was, maar dat is niet het geval. Het was enkel een droom van de hoofdpersoon. Uiteindelijk gaat hij toch naar de gevangenis. Maar daar is nog niet iedereen het over eens, denk ik.

De film wordt vertoond in een kleine bioscoop. Het effect is dat je je meer kan inleven in het verhaal, omdat het scherm groter is. Reacties op het verhaal onder de film heb ik niet gehoord, in de pauze kan je wel met elkaar praten over de film. Hiedoor ga je meer nadenken, wat je thuis achter de video niet zou hebben.

Muziek speelt een grote rol in deze film. Soms hoor je harde voetstappen, die hard doorklinken. Achtergrondmuziek is er nauwelijks. De waarde van de echte geluiden is zo veel mogelijk in waarde gehouden, doordat er weinig achtergrondmuziek is. Dat vind ik vaak goed aan een film. Dat je zonder achtergrondmuziek een net zo’n sterk gevoel meekrijgt als zonder.

Het genre van de film is moeilijk te bepalen, aangezien en vele verschillende stukken in voorkomen. Er werd gezegd dat het een actiefilm is, maar ik vind dat niet, er wordt weinig in gevochten of geschoten. Eerder een thriller Want de spanning voel je de hele film lang.

De nadruk in het verhaal ligt op wat er gebeurd, dat wordt uitgelicht als belangrijk, wat doet de hoofdpersoon de laatste vrije dag? Verder is de ontwikkeling van hem ook belangrijk. Hoe is hij crimineel geworden? Je ziet bijvoorbeeld film dat er drugs was gevonden in zijn bankstel. Daardoor moest hij de gevangenis in.

De film is denk ik gemaakt om emoties op te roepen. Wat is het als je zeven jaar in de bak moet zitten? Hoe wordt daarmee omgegaan? Daar wordt antwoord op gegeven.

De kunstenaar/ regisseur http://us.imdb.com/name/nm0000490/bio>

Spike Lee

Spike Lee is geboren in 1957, in Atlantia Georgia. Lee komt van een intelligente achtergrond. Zijn vader was jazz-muzikant, zijn moeder lerares.
Op het Morehouse college in Atlana heeft hij zijn filmkwaliteiten kunnen ontwikkelen. Na deze school ging hij naar de filmschool. Hij maakte zijn eerste film genaamd “The answer”, die tien minuten duurde. De film daarna duurde 25 minuten.
Zijn doorbraakgeschiede in 1986. De film brang zeven miljoen dollar (!) op. Hierna heeft hij nog veel meer films gemaakt, tientallen. Sommige gebaseerd op zijn verleden, sommige ook niet. (de meeste) Ook heeft Lee Dramafilms gemaakt.
Zijn persoonlijk leven is bekend geworden. Hij had een relatie met Halle Bary, en hij maakte een familie van hem en Tanya Lewes, ze kregen twee kinderen. Men verwacht dat hij nog veel goede films zal maken.

Cultuurhistorie
http://scholieren.samenvattingen.nl/search/open/3422415/

Vroeger waren thrillers duidelijk anders dan nu. Een moord filmen ging bijvoorbeeld anders dan nu. Je zag het mes van de moordenaar en daarna het slachtoffer. En je verplaatste je in de rol van de moordenaar, die wist dat hij iemand ging vermoorden, maar dat weet het slachtoffer nog niet. In de loop der tijden zijn de films steeds echter geworden. Nu zie je hoed de moord gepleegd wordt.

Snelle bewegingen of close-ups werden nog niet veel gemaakt. Dat was veel te moeilijk. Ook muziek speelde nog niet zo’n grote rol. Vroeger werd spanning opgebouwd door van een ijzige stilte opeens over te gaan in hard geschreeuw. Als het goed is voel je dan de spanning door je lijf gieren.

Omdat cameratechnieken er nog niet waren, was het verhaal erg belangrijk, de kreeg veel meer nadruk dan nu. Nu wordt er wel eens gezegd: “Ja, een goede film vond ik het niet, maar de special effects vond ik wel vet” Toen was dat niet zo. Als de regisseur erin slaagde een goed, spannend verhaal neer te zetten was at al een goede basis voor de film.

Mening

Ik vond het over het algemeen gezien een mooie film. Dat komt omdat de emoties soms erg hoog oplaaien. De hoofdpersoon zegt bijvoorbeeld tegen zijn vriendin: zoek een ander. En hij vraagt, smeekt, zijn vriend hem toe te takelen, omdat hij dan misschien erkend wordt in de gevangenis. Zonder enige wonden zou hij het niet redden.

Het verhaal kwam langzaam op gang, zeker voor de pauze voelde ik de spanning niet echt. Pas later in het verhaal kwam de spanning op bij mij, en je wil om meer te weten.

Ik heb nog nooit een film van Spike Lee gezien, maar misschien ga ik in de toekomst nog vaker naar films van hem kijken. Deze film kon ik in ieder geval waarderen.

Waarom ik de film kon waarderen was ook door het geloofwaardige verhaal. Het kwam niet over als een “in vijf minuten bedacht verhaaltje”. Duidelijke en mooie scènes speelden daarbij ook een rol.