Algemene gegevens
• Titel: Het stuk heet Aïda opgevoerd door Guiseppe Verdi.
• Verantwoordelijk voor de artistieke invulling is de Opéra Royal de Wallonie uit Luik.

• Namen van de hoofdrolspelers: Aïda: Laura Niculescu (1-3-8 sept), Melanie Isar (2-9 sept). Amneris: Stefania Toczyska (1-3-8 sept), Mariana Cioromila (2-9 sept). Radames: Antonio Nagore (1-3-8 sept), Miguel Olano (2-9 sept). Amonasro: Alain Fondary. Ramfis: Wojtek Smilek. De koning: Léonard Graus. De hogepriester: Miyaghi Osada. ‘un messo’ : Guy Gabelle.
• Regie: Claire Servais. (Eindredactie: Rob Huppertz (Mecc))
• Muzikale leiding: Friedrich Pleyer.
• Datum en plaats: De opera werd opgevoerd in het (Maastrichts Expositie & Congres Centrum) Mecc te Maastricht. Op de dagen vrijdag 1 t/m zondag 3 september en in het aansluitende weekend op vrijdag 8 & zaterdag 9 september.

Plot
Het verhaal gaat over de onmogelijke liefde tussen Aïda en Radames. Op een dag ontmoet veldheer Radames de opperpriester Ramfis. Deze vertelt aan Radames dat hij het Egyptische leger aan zal voeren in de strijd tegen de Ethiopiërs. Maar hij is stiekem verliefd op de slavin Aïda. Maar niemand weet dat de gevangen genomen Aïda de dochter is van de Ethiopische koning (Amonasro). Aïda is in het geheim ook verliefd op Radames dus wil ze wel dat hij wint, maar aan de andere kant zou dat ook het verlies van haar vader betekenen. Haar meesters (en tevens rivale), prinses Amneris (die zelf ook verliefd is op Radames en ook in de gaten heeft dat Aïda en hij op elkaar verliefd zijn) verteld haar vervolgens het onware bericht dat Radames gedood zou zijn in de strijd. Later ziet ze Radames in een triomftocht binnenkomen, maar ook onder de krijgsgevangen ziet ze haar vader, die verloochent dat hij de koning van Etiopië is. Radames laat de gevangenen vrij, met als uitzondering van de koning, die als gijzelaar in Egypte moet blijven.
Radames zal als beloning voor zijn succes met Amneris trouwen en troonopvolger worden. Aïda is ontroostbaar en wil terug naar Etiopië, maar ontmoet eerst haar vader. Die onthult haar dat het Ethiopische leger onderweg is naar Egypte. Radames ontmoet Aïda en wil ook vluchten met Aïda en haar vader. Vader en dochter kunnen ontkomen maar Radames wordt gevangen genomen en beschuldigd van hoogverraad zijn vonnis daarvoor is dat hij levend ingemetseld wordt. Amneris wil hem daaruit redden als hij haar liefde beantwoordt. Het lukt niet. Maar wanneer de grafsteen dichtklap ontdekt Radames dat Aïda zich in de graftombe heeft opgesloten om samen met hem te sterven…..

In deze opera komen meerdere conflicten voor maar eigenlijk toch maar één, ik zal even uitleggen wat ik hiermee bedoel: Het conflict tussen Aïda en Amneris is één conflict, er is het conflict dat Aïda moet kiezen tussen haar vader en Radames en het conflict van Radames die moet kiezen tussen zijn koning worden en zijn liefde voor Aïda. maar dit alles komt eigenlijk neer op maar één heel conflict en dat is de onmogelijke liefde tussen Aïda en Radames.

Het toonbeeld
De voorstelling vond plaats in een hele grote zaal van het Mecc, het publiek zat verhoogd (steeds hoger hoe verder weg je van het podium zat) in een half rondje om het podium heen. Dat was vrij vervelend omdat ik vrijwel achteraan en helemaal links zat dus was het moeilijk om te zien omdat het te ver weg was en erboven werd de vertaling geprojecteerd en die kon ik ook moeilijk lezen.

Links in de hoek stonden allemaal mummies. Dan had je het toneel zelf met een doek ervoor en rechts weer mummies. Erboven werd de vertaling geprojecteerd.
Het toneel zelf had allerlei verschillende decors die allemaal te maken hadden met Egypte omdat het verhaal zich in de tijd van de Egyptische farao’s afspeelde en ook in Egypte. Dit was onder andere ook te zien aan hun klederdracht die typisch deed denken aan Egypte, maar deze klederdracht wisselde ook steeds bij iedere scène.

Muziek en geluidseffecten
Er werd veel gebruik gemaakt van geluidseffecten die dienden om scènes te ondersteunen zoals droevige muziek bij de dood van Aïda en Radames, spannende muziek bij de rechter toen het vonnis van Radames werd beslist, marcherende muziek toen de strijd gevochten werd tussen Egypte en Etiopië(ook kwamen er toen echte paarden met een koets langsgemarcheerd.)Er werd ook veel gebruik gemaakt van lichteffecten, tijdens de sterfscène van Aïda en Radames werd koud blauw licht gebruikt en ergens anders weer ander licht.
De muziek werd juist niet bij de overgang van en scène gebruikt maar juist voor ondersteuning bij de handeling die zich in die scène afspeelde.

Personages
De belangrijkste personages waren Aïda, Radames en Amneris.
Aïda kwam zeer overtuigend over hoewel ik niet goed kon zien wat haar gezichtsuitdrukkingen waren (zoals bij veel van de spelers), omdat ik veel te ver weg zat. Ze was een aardige vrouw die veel voor haar vader overhad, maar nog meer voor haar grote liefde Radames..
Radames had veel over voor zijn land hij was een moedig man, maar werd zwak uit liefde .. voor Aïda gaf hij zijn land op. Zijn daden waren erg geloofwaardig door overtuigende manier waarop hij het speelde.
Amneris was eigenlijk een vrij kwaadaardig persoon, omdat zij tegen Aïda zei dat Radames dood was, maar dat was uiteindelijk toch alleen maar uit wraak, omdat hij verliefd was op Aïda maar zij op hem. Maar de liefde was ook hetgeen wat haar zwak maakte..ze wou hem redden uit zijn vonnis.
Aïda en Radames waren verliefd op elkaar, maar eigenlijk waren zij vijanden omdat zij beide van een ander volk waren dat tegen elkaar strijde. Amneris was ook verliefd op Radames maar die liefde was niet wederzijds en dat kreeg ze wel door en dat is ook de rede (ondanks dat Aïda van een ander volk kwam) dat Amneris tegen Aïda zo kwaadaardig deed.
Deze gegevens over de personages kun je opmaken uit de gevoelens van de spelers die worden getoond door gezichtsuitdrukkingen, toonhoogtes van de stem, en de bedeleiding van muziek.

Waar gaat de voorstelling over?
Het belangrijkste thema uit deze opera was de onmogelijke liefde tussen Aïda en Radames, dit denk ik omdat in welke scène dan ook uiteindelijk heeft het allemaal te maken met de onmogelijke liefde tussen die twee zoals de scène waarin het vonnis van Radames bepaald werd of de scène dat Radames aan de koning van Ethiopië de weg die het Egyptische leger zal nemen verraad. Dit heeft allemaal betrekking tot de liefde van Radames en Aïda. Dit thema had bij mij helemaal geen betekenis, ik kan me wel zoiets voorstellen, maar dit raakt me niet of zo.
De regisseur zal waarschijnlijk niet een eigen visie op het verhaal erin hebben gemaakt, omdat het verhaal al zo bestond en zo moest het ook uitgevoerd worden.

Boeiende werking
De opera was vooral erg interessant omdat dit de eerste keer was dat ik een opera gezien had, ook het spektakel met de mooie decors en geluidseffecten spraken mij erg aan. Maar wat ik vooral tof vond waren de stemmen van de personen die soms heel hoog en soms heel laag waren, dit was echt heel mooi.
Minder aan deze opera was de tijd, het duurde wel 3 en een half uur, dit is misschien wel normaal voor een opera maar ik vond het wel erg lang. Ik kreeg pijn van het zitten na een tijdje omdat we ook hele gammele stoeltjes hadden en de scènes worden soms belachelijk lang ik geloof dat de sterfscène wel een half uur duurde.

Structuur
In het verhaal kwamen gelukkig geen flash-backs voor, het verhaal speelde zich af in een logische volgorde. Na iedere scène ging het licht uit en werd het decor (soms) veranderd, dit ook omdat het zich soms opeens in een andere plaats (bijv. eerst paleis toen in de graftombe) afspeelt, of in een andere tijd en met deze decorverwisseling konden ze dat duidelijk maken.

Recensie
De voorstelling vond ik erg boeiend omdat het de eerste keer was dat ik een opera had gezien, maar ook door de spelers die hadden een grote indruk op me gemaakt omdat zij allen zo’n mooie stem hadden en ook nog goed toneel konden spelen en met die stem ook hun gevoelens konden laten horen. En dit werd nog eens ondersteund door het gebruik van allerlei theatrale middelen zoals prachtig decor, lichteffecten, kostuums..
Uit de krant heb ik over Aïda verschillende artikelen geknipt, één over Nardij Graus (de koning in Aïda), die verteld over het stuk en zijn ervaringen, één over reclame van Aïda en één over hoeveel mensen het wel niet trok, maar een recensie heb ik niet gevonden.

Het is zeer spectaculair, iets wat je denk ik nog nooit gezien hebt en als het 20.000 bezoekers heeft getrokken waarom jou niet.
Aan de andere kant is het er duur de prijs is van 60 tot 130 gulden…