Opzet

Het probleem dat ik ga beschrijven is één van de grootste problemen in de wereld. Misschien wel het grootste probleem. Jaarlijks sterven duizenden mensen aan deze verschrikkelijke ziekte. Daarom wil ik hier ook aandacht aan besteden. Deze ziekte is niet in een paar A4tjes te beschrijven, daar is een heel boekwerk voor nodig. Dus kan ik alleen een kleine samenvatting geven. Over dit onderwerp is genoeg informatie te vinden; in boekwerken op het internet en ook in krant staat heel veel informatie. Daarom heb ik ook besloten om het internet op te gaan en tegelijkertijd in boekwerken te gaan neuzen. Dit verslag zal in een verslagvorm worden uitgewerkt. Redenen daarvoor zijn dat er genoeg tekst te vinden is maar daar tegenover weinig plaatjes die informatie verschaffen. Behalve het doel om een goed cijfer te halen wil ik nog iets bereiken. Ik wil meer leren over deze ziekte en het ook gaan begrijpen zodat ik het ook weer door kan geven aan andere mensen. Dan kun je ook de mensen waarschuwen voor de gevaren en hoe je kunt voorkomen de ziekte te krijgen. Dat lijkt mij een mooi streven.

Aids in het algemeen

Zoals ik al zei is aids een zeer groot maatschappelijk probleem dat zich over de hele wereld verspreidt. Aids is een zeer ernstige infectieziekte. Die ziekte word veroorzaakt door het HIV-virus en het vormt een ernstige bedreiging voor de gezondheid. Aids staat voor Acquired Immune Deficiency Syndrome, in het nederlands is dat Verworven Immuun Deficiëntie Syndroom. Een hoop moeilijke woorden die mij niks zeggen maar waarvan ze op mijn bron zeggen dat het betekent dat het afweersysteem van de mens niet meer goed functioneert. Dat geloof ik dan maar. Het aids word veroorzaakt door HIV, een
afkorting voor Humaan Immunodeficiëntie Virus. Het afweersysteem, bestaande uit cellen en weefsels die ons beschermt tegen ziektes, is niet opgewassen tegen dit virus. Het virus breekt het afweersysteem af en er is dan dus geen goed afweersysteem meer en het lichaam is dan erg kwetsbaar. Het kan aandoeningen krijgen waar het normaal tegen zou kunnen maar nu niet meer, bijvoorbeeld een bepaalde longontsteking.

Al die informatie die in de alinea hierboven word verteld is redelijk recent. Pas in 1981 werd het virus ontdekt. In Los Angeles onderzocht de Amerikaanse arts Micheal Gottlieb vijf homofielen waarbij het virus geconstateerd was. Hij had toen nooit ook maar kunnen dromen van wat de ziekte nu is geworden. Sinds die tijd zijn er miljoenen mensen gestorven aan deze vreselijke ziekte.

Je kunt Aids bij iemand aantonen door middel van een Aids-test. Men kan kijken of het lichaam antistoffen tegen HIV aanmaakt, is dat het geval dan is die persoon besmet, we noemen dat seropositief. Zo’n test is betrouwbaar mits de test zes maanden na het oplopen van het virus gebeurt. Daarvoor zijn er nog niet genoeg antistoffen aangemaakt om het HIV-virus vast te stellen. Dit betekent overigens niet meteen dat iemand ook echt ziek is, je draagt de ziekte maar je merkt er niks van. Pas als het virus het afweersysteem ook echt aantast kunnen ziekteverschijnselen ontstaan. De eerste ziekteverschijnselen zijn vaak dezelfde als die van andere infectieziekten. Verschijnselen die niet willen weggaan of steeds terugkomen. Er zijn een hele hoop verschijnselen zoals:
- sterke verkoudheid
- moeheid
- aanhoudende koorts
- hardnekkige diaree
Naast deze zijn er nog wel wat andere symptomen die aantonen dat er wat mis is. Als dit het geval is moet je naar je huisarts gaan die je kan zeggen wat het is of doorverwijzen naar het ziekenhuis.

Vaak zit er een lange tijd tussen het oplopen van de ziekte en het ook echt ziek worden. Maar dat kan ook heel erg verschillen. Vaak ligt het aan de gezondheid van dat moment. De gemiddelde tijd tussen besmetten en uitbreken is 9 jaar. Het kan ook 10 of 15 jaar zijn maar ook een paar jaar.

Het HIV-virus kan op een paar manieren worden overgebracht. Het HIV-virus zit vaak in lichaamsvochten als bloed, sperma en vaginaal vocht. dat betekent dat het virus op deze manieren kan worden overgedragen:
- Onveilig seksueel contact (onveilig vrijen)
- Overdracht van virus van moeder op baby tijdens zwangerschap, bevalling of borstvoeding.
- Bloedtransfusie met besmet bloed
Het meest voorkomende en meest gevaarlijke overdracht is via bloed of sperma. Dit wordt ook vaak in het nieuws gebracht als waarschuwing. Ook in andere lichaamsvochten kan het virus aanwezig zijn als speeksel, zweet, tranen en urine maar dan is er een te lage concentratie van om echt gevaarlijk te worden.

Wat wel moet worden voorkomen is dit misverstand, dat je mensen die seropositief zijn meteen niet meer kan aanraken. Je kan absoluut niet besmet raken door middel van:
- tongzoenen
- huidcontact
- adem
- niezen
- dieren
- zwemwater
Vooral over dat eerste ontstaan wel eens misverstanden. Gelukkig word er in de westerse landen al veel aandacht gegeven aan het voorlichten van Aids en wat wel en niet gevaarlijk is. In derde wereld landen is dat nog heel anders. Daar beginnen ze net met voorlichting en dan alleen nog maar in grote steden. Op het platteland is totaal geen vorm van voorlichting en zijn er dus ook veel aids gevallen.

Één van de vele Aids acties
Verspreiding van Aids over de wereld

Alles is begonnen in 1981 wanneer Michael Gottlieb het Aids-virus ontdekt. Hoe het daarna is gegaan heb ik in het volgende schema gezet:

1982: Het Aids-virus wordt onderkend en men vindt de overgang van het virus: -Bloed
-Moeder-Kind
-Seksueel contact
Tot nu toe komt het virus alleen voor bij homoseksuelen.

1983: Het HIV-virus word aangewezen als oorzaak voor Aids. In Afrika zijn de eerste gevallen van heteroseksuele geïnfecteerden.

1985: De ziekte heeft zich verspreid. In elk land van de wereld wordt wel een drager van het virus gevonden.

1987: De eerste organisaties worden opgericht, de eerste in Uganda.
De eerste internationale organisatie de ICASO word opgericht.
De eerste therapie voor Aids word in Amerika in gebruik genomen.

1988: In Londen wordt de eerste grote conferentie over Aids gehouden door gezondheidsministers over de hele wereld.

1994: Onderzoekers hebben de eerste behandeling tegen de overdracht van het virus bij moeder op kind.

1995: Het virus breekt ook in west Europa uit onder drugsspuiters.

1996: Bewijs van de werking van de nieuwste methode (HAART) tegen Aids is bewezen.

1999: De eerste effectieve probeersel van een mogelijke Aids vaccinatie start in Thailand.

2000: De VN veiligheidsraad overlegd voor de eerste keer over Aids.

2001: De VN secretaris-generaal Kofi Annan roept om over te gaan tot actie, daarbij moet er een Aids-fonds worden opgericht.

Het aantal gevallen van Aids is inmiddels enorm. In 20 jaar is het aantal seropositieven in wereld gegroeid tot wel 36,1 miljoen. Dat is wel heel erg veel. En dan zijn er in de twintig jaar ook nog 22 miljoen mensen gestorven al is dit nog maar een lichte schatting. Van alle continenten heeft zwart Afrika ruim de meeste besmettingen, wel 25,3 miljoen. In de rest van de gebieden zijn er de volgende getallen:

- West-Europa 540 000
- Oost-Europa 700 000
- Noord-Afrika Midden-Oosten 400 000
- Oost-Azië 640 000
- Zuid- en Zuid-Oost Azië 5 800 000 - Australië en Nieuw-Zeeland 15 000
- Noord-Amerika 920 000
- Caraïbisch gebied 390 000
- Latijns-Amerika 1 400 000

Dit is allemaal nog maar geschat. Ook is China (1/6 deel van wereldbevolking) niet meegeteld. Daar kunnen ze nog geen goed beeld scheppen, al proberen ze er alles aan te doen. Één ding wisten ze al wel, in een dorp was wel 65% van de mensen seropositief. In Zuid-Afrika is het probleem het allergrootst, 1 op de 9 mensen daar is seropositief.

In Nederland valt het aantal in vergelijking met anderen wel mee, het is eigenlijk niks vergeleken bij die landen. In 1983 vielen er in Nederland 8 doden als gevolg van Aids. In 1994 waren dat er al 444. Gelukkig is door de goede voorlichting het aantal weer gedaald. In 1999 stierven er 137 mensen aan dit virus.

Voorkomen van Aids

Voor Aids bestaat helaas nog steeds geen goede behandelingsmethode. Daarom is het aan ons de taak om het te voorkomen, anders is het virus nooit meer te stoppen. Veel mensen hebben onveilige seksuele contacten en lopen daarbij een grote kans op om geïnfecteerd te worden. Als je partner en jezelf nog nooit met iemand seksueel contact heeft gehad is er geen probleem. Beiden zijn dan waarschijnlijk niet geïnfecteerd. Toch zijn er ook nog andere manieren waarop je partner besmet kan raken, bijvoorbeeld drugs spuiten en bloedtransfusies. Dit kun je allemaal nooit helemaal nagaan. Maar dan is er nog altijd de oplossing van veilig vrijen. Door veilig te vrijen help je jezelf en je partner. Vooral bij nieuwe relaties moet je erg oppassen dat je wel veilig vrijt omdat je nog maar heel weinig weet van je partner.

Voor veilig vrijen zijn verschillende mogelijkheden. De meest bekendste en ook wel de meest gebruikte is de condoom voor de man. Toch moet je nog wel uitkijken dat de condoom niet scheurt want dan heb je eventueel alsnog een probleem. Daarvoor is nog een oplossing die op TV veel wordt gepromoot, gewoon twee condooms meenemen. Dan is de kans wel heel klein dat er iets gebeurt. Er zijn dus een paar mogelijkheden om besmetting te voorkomen. Ook nog een goede bij een vaste relatie is om je te laten testen op HIV. Dan kan er al helemaal niks gebeuren. Toch is de beste manier nog altijd om van geslachtsgemeenschap af te zien. Dit zal natuurlijk bij een vaste relatie niet gebeuren.

Behandeling en Toekomst

Op dit moment is er nog geen goede inenting of vaccinatie. Ze weten ook nog niet of er binnenkort nog een vaccin word ontwikkeld. Het kan nog heel lang duren voordat ze een middel vinden tegen Aids. Wel bestaan er medicijnen tegen sommige ziekteverschijnselen van Aids. Ook wordt er veel onderzoek gedaan naar een medicijn dat het leven van een Aids patiënt kan verlengen. Dit wordt ook wel ziekteremmende medicijnen genoemd. Tot nu toe zijn de meeste van de middelen nog in een onderzoeksfase. Toch zijn er een aantal middelen beschikbaar die wel een beetje helpen.

Die middelen zijn antivirale medicijnen. De medicijnen zijn gemaakt om het virus tegen te gaan en zijn ontwikkeling te remmen. Het middel dat het beste schijnt te werken heet AZT ook wel zidovudine. Het middel remt de vermeerdering van het virus. Veel Aids patiënten hebben baat bij dit middel omdat het de kwaliteit van het leven verbetert. Helaas is dit middel vaak maar van korte duur. Soms wordt er ook een mengsel van vier verschillende anti-virusmiddelen gegeven waarbij men hoopt dat de toestand verbetert. Andere beschikbare middelen zijn ddl, ddC, D4T, ritonavir, indinavir en squinavir.

Intussen zoekt men nog steeds verder. Nieuwe middelen waarmee geëxperimenteerd wordt, lijken minder bijwerkingen te hebben dan AZT. Enkele van de nieuwe middelen worden nu ook in Nederland gebruikt. De middelen testen vereist langdurig en zorgvuldig onderzoek. Dit moet in laboratoria gebeuren maar ook in praktijk in ziekenhuizen waar men ervaring opdoet met de toepassing van de geneesmiddelen.

Afsluiting

Ik heb dit project gemaakt met twee instellingen: een goed cijfer halen en meer leren over aids. Dat laatste is zeker uitgekomen. Ik weet nu veel meer over Aids dan ervoor. Ik heb mijzelf als het ware voorgelicht. Ik kan er nu zelf ook voorzichtig mee om gaan. Ook heb ik meer geleerd over de grote omvang van het probleem en ook dat in Afrika dik de meerderheid aan patiënten leeft. Ook weet ik nu meer over de behandelingprojecten die er lopen en de behandelingen die op dit moment beschikbaar zijn. Over het algemeen een zeer leerzaam project. Nu alleen nog hopen dat er een goed cijfer uit komt.