Titel: Le Fabuleux destin d’Amélie Poulain

Naam regisseur: Jean-Pierre Jeunet

scenarist: Jean-Pierre Jeunet
scenarist: Guillaume Laurant

Jaartal: 2001

Land van Herkomst: Frankrijk

Hoofdrolspelers:
Audrey Tautou - Amélie Poulain
Mathieu Kassovitz - Nino Quincampoix
Rufus - Raphael Poulain (de vader)
Jamel Debbouze - Lucien (het kruideniershulpje)
Yolande Moreau - Madeleine Wallace (de conciërge)
Dominique Pinon - Joseph
Isabelle Nanty - Georgette
Serge Merlin - Raymond Dufayel (een buur)
Urbain Cancellier - Collignon (de kruidenier)
Lorella Cravotta - Amandine Poulain (de moeder)

Belichting:
De belichting is altijd buiten en in de kamer heel warm maar op het station is de van stations goed te voelen door de koudere belichting.

Kleding:
Het was allemaal vrij naturel, de personages waren niet opvallend gekleed. Hierdoor leek het echter en waren de personen ook echter.

Muziek:
Er was een bepaald muziekje dat elke keer weer terugkwam. De film begon ermee en de film sloot ook af met hetzelfde melodietje. Telkens als er iets belangrijks gebeurde dan kwam dat muziekje weer. Soms wat harder, soms wat zachter.
Het paste erg goed in de sfeer van de film, af en toe haast sprookjesachtig en poëtisch.

Samenvatting

Amélie Poulain groeit op met weinig liefde en aandacht. Haar moeder overleed doordat er een vrouw van de Notre-Dame afsprong en haar verpletterde. Haar vader, een arts, raakte Amélie alleen aan als hij haar medische onderzocht. Daardoor heeft Amélie haar eigen wereldje gecreëerd.
Amélie, die nu ouder is, woont op zichzelf in de zogenoemde Montmarte-wijk in Parijs en werkt daar in een café.

De dood van Prinses Diana verandert alles voor Amélie. Geschokt door het nieuws over het fatale auto-ongeluk, laat de jonge serveerster de deksel van een potje op de grond vallen, dat vervolgens tegen een tegeltje in haar badkamer rolde, het tegeltje raakte los en Amélie kwam erachter dat en iets achter verstopt zat. Achter de tegel vindt Amélie een oud doosje waarin een jongetje lang geleden zijn “persoonlijke schatten” bewaarde.

Amélie is zo nieuwsgieren en besluit het doosje terug te brengen naar de eigenaar. Dit veranderde haar leven en begon haar nieuwe leventje: ze realiseert zich dat ze het leven van anderen aangenamer kan maken door ongemerkt hun wensen in vervulling te brengen. Zo zorgt zij ervoor dat haar verwarde conciërge brieven ontvangt van haar overleden echtgenoot en dat ze de jaloerse ex-vriend van haar collega, Josephine, op een subtiele wijze gekoppeld wordt aan Georgette, een andere collega.
Op een hele aparte manier zorgt ze dat de norse kruideniersbaas, Collignon, ophoudt met zijn hulpje, Lucien, te pesten en dat haar vader uiteindelijk iets meer durft te doen. Zelf wordt Amélie verliefd op de mysterieuze Nino. Haar buurman Raymond deed ook een goede daad, maar dan in het voordeel van Amélie. Hij stuurde haar een videoband waarin hij vertelde dat ze het leven en de liefde te omhelzen.
Door die band kreeg ze een relatie met de jongen waar ze gek op was, Nino.

Mijn mening

Ik vond de film best wel leuk. Alleen begreep ik er soms niks meer van omdat het te ingewikkeld werd. Helemaal met de foto’s, van wie ze nou waren en de man in het station op de grond was ook geheimzinnig. Verder is de film heel leuk gemaakt. Zoals hoe de mensen doen en dat je heel erg moet opletten.