Sectorwerkstuk Biologie

Geschreven door:	Patricia van Eijk
Datum ingestuurd:	15 april 2006
Niveau:	vmbo
Woorden:	2827
Opvragingen:	4107 (34 deze maand)
Waardering:	Currently 3.39/5 1 2 3 4 5 3.4/5 (23 stemmen)

Download dit verslag in PDF-formaat

Aids

Inleiding

Aids is een ernstige ziekte die niet te genezen is. Overal ter wereld worden mannen, vrouwen en kinderen geïnfecteerd met Hiv, ook wel het Aidsvirus genoemd.
Wij vinden dat mensen niet genoeg weten over deze seksueel overdraagbare aandoening. Daarom maken wij hier een werkstuk over, om mensen goed en duidelijk te informeren. Wij onderzoeken wat Aids precies is en geven antwoord op de meest voor de hand liggende vragen over Aids.
Wij zijn van plan dit werkstuk op het internet te zetten zodat anderen ervan kunnen leren.
Aan de hand van deelvragen hebben wij onze hoofdvraag beantwoord.
Hoofdvraag: Wat is Aids?
Deelvragen:
1 Wat heeft Aids met Hiv te maken?
2 Hoe loopt iemand Hiv op?
3 Hoe gaat het virus te werk?
4 Klachten en ziekteverschijnselen
5 Mythes over Aids, wat is wel waar en wat niet?
6 Genezing en medicatie
7 Geschiedenis van Aids
8 Hoe help je mensen met Aids?

Hoofstuk 1: Wat heeft Aids met Hiv te maken?

Hiv is de afkorting van:

H humaan : menselijk
I immunodeficiëntie : de afweer, het immuunsysteem, wordt aangetast.
V virus: een organisme dat zich in levende cellen kan vermenigvuldigen.

Aids is de afkorting van:

A acquired: tijdens het leven opgelopen, dus niet geërfd

I immune: immuniteit - afweer(systeem), het natuurlijke systeem in het lichaam dat beschermt tegen ziekten veroorzaakt door bijvoorbeeld bacteriën, virussen en schimmels.

D deficiency: tekort, gebrek, verminderde functie.

S syndrome: syndroom, ziektebeeld, de gezamenlijke verschijnselen van een bepaalde ziekte

Het Aids-virus breekt het afweersysteem ofwel immuunsysteem af. Het immuunsysteem is een verdedigingssysteem in je lichaam. Het heeft als doel indringers zoals virussen, bacteriën te bestrijden en giftige stoffen in je lichaam op te ruimen.
Het woord immuun komt van het Latijnse immunis dat letterlijk vrijgesteld en bescherming tegen indringers betekend.
Het Aids-virus valt dus het immuun systeem aan en om specifiek te zijn valt het de zogenaamde CD4 + T-cellen aan. Dat is een groep van witte bloedcellen.

Witte bloedcellen worden ook wel leucocyten genoemd. Witte bloedcellen hebben een beschermende functie in het lichaam. Het beschermt je lichaam tegen lichaamsvreemde stoffen . Zoals ziektes, bacteriën en virussen. Het zorgt ervoor dat het lichaam gezond blijft. Wanneer lichaamsvreemde stoffen het lichaam binnen dringen sluiten de witte bloedcellen zich eromheen en maken zo de schadelijke stof onschadelijk. Het zijn als het ware de soldaten van je immuunsysteem.

Omdat het virus juist het immuunsysteem aanvalt en zwakker maakt word het lichaam vatbaar voor allerlei infecties en bepaalde vormen van kanker, waartegen het anders wèl bestand zou zijn. Dit gebeurt eerst zo goed als ongemerkt, maar na verloop van tijd, soms wel jaren, krijgt de persoon steeds ernstigere ziekteverschijnselen. Deze verschijnselen kunnen uiteindelijk leiden tot de diagnose Aids. We gaan hier dieper op in in hoofdstuk 3.

Je zou kunnen zeggen dat Aids een verzamelnaam is voor de ziektes die een mens oploopt door Hiv. Omdat Hiv ervoor zorgt dat je Aids krijgt.
Wat Aids dus met Hiv te maken heeft is dat Aids een gevolg is van Hiv.

Hoofdstuk 2: Hoe loop je Hiv op?

Hiv kun je oplopen door de volgende dingen:

Onveilig seksueel contact:
Iedereen die onveilig vrijt, loopt risico op een infectie met Hiv of een andere seksueel overdraagbare aandoening. De kans op een Hiv -infectie is groter bij seksuele contacten met mensen uit groepen waarbinnen Aids veel voorkomt. Bijvoorbeeld mensen die drugs spuiten, mannen met wisselende homoseksuele contacten en mensen die afkomstig zijn uit gebieden waar Aids veel voorkomt. Het is niet aan iemand te zien of hij of zij tot één van deze groepen behoort. En lang niet iedereen weet zelf of hij of zij besmet is. Ook dat is niet aan een persoon te zien.

Onveilige seksuele handelingen zijn:
• Vaginale geslachtsgemeenschap zonder condoom.
• Anale seks zonder condoom.
• Orale seks, waarbij sperma of (menstruatie)bloed in de mond komt.
• Onderling gebruik van seksattributen, zoals een dildo, zonder deze tussendoor schoon te maken.

Gebruikte naalden:
Een persoon kan niet met Hiv geïnfecteerd worden alleen door drugs te gebruiken. Mensen die drugs spuiten en elkaars naalden gebruiken, lopen wel risico, omdat in de naalden en spuiten bloedresten achtergebleven kunnen zijn. Ook het gebruiken van andermans spuitattributen (zoals lepel, glas, water en watjes) en het overhevelen van drugs van de ene naar de andere spuit geven risico op besmetting. Het Hiv-virus en andere virussen die ziekten verwekken, kunnen zo in de bloedbaan terechtkomen.

Moeder-kindoverdracht:
Hiv kan worden overgedragen van moeder op kind tijdens de zwangerschap of bevalling, als de moeder besmet is.
Na de bevalling kan de moeder het virus overdragen via de borstvoeding. Dat kan omdat de melk in de moeder zelf gemaakt word en de stoffen die Aids veroorzaken ook daarin zitten en zo terecht komen in het kind.

Bij de geboorte kan er bloed dat de moeder verliest in aanraking komen met het kind en dus zo geïnfecteerd worden. Dit is de meest voorkomende oorzaak van kinderen die geïnfecteerd worden door hun moeder.

Het is dan ook belangrijk dat mensen beseffen voordat ze besluiten een kind te nemen ofwel te houden, dus geen adoptie of abortus plegen, wat het voor hun toekomstige kind zou kunnen betekenen als die ook besmet zou raken. Dit is een groot dilemma voor mensen die besmet zijn maar wel een kinderwens hebben.

Onveilige bloedproducten:
De kans om Aids te krijgen door een bloedtransfusie is in Nederland heel erg klein. Sinds juli 1985 worden alle bloeddonaties door testen gecontroleerd op Hiv. Besmet bloed wordt natuurlijk niet gebruikt. Hetzelfde geldt voor andere Europese landen en de Verenigde Staten. In ontwikkelingslanden wordt het bloed niet altijd gecontroleerd en is de kans daarom ook groter om geïnfecteerd te worden.

In aanraking komen met het bloed van een geïnfecteerde persoon terwijl de niet geïnfecteerde persoon een open wond heeft kan ook gevaarlijk zijn.

Hoofdstuk 3 “Hoe gaat het virus te werk?”

Hiv kan niet zomaar ieder cel infecteren. Het Hiv moet zich aan een cel kunnen binden. Bij die binding speelt het eiwit GP120, dat het grootste gedeelte van de buitenkant van het Hiv bekleed, een grote rol.
Op de membraan, een dun vliesje rondom de cel, de zogenaamde huid van de cel, zit een aangrijpingspunt dat ook wel een receptor wordt genoemd.
De receptor komt voor op de T4 cellen, omdat het een aangrijpingspunt is kan het virus zich hieraan hechten.. Wanneer het GP120 zich bindt aan deze receptor ontstaat een deuk in het membraan, die het membraan zwak maakt en het virus als het ware door het membraan heen kan zakken en zich vestigen in de kern van de cel.
Wanneer Hiv een cel binnendringt komt het materiaal van Hiv in het erfelijke materiaal van de persoon terecht. Ookwel DNA genoemd. Als deze cel zich dan gaat delen, wat continu per ongelovelijke hoeveelheden per seconde gebeurt, neemt het een stukje van het virus mee naar de nieuwe cel. Zo gebruikt het virus de cel om zich te kopieren en te verspreiden. Zon kopie heet provirus. Op dit moment is de persoon nog niet ziek en merkt de persoon niets maar is wel geïnfecteerd.

Als Hiv dit allemaal heeft gedaan kan een cel blijven leven of doodgaan. Als het blijft leven kan het stukje DNA van het hiv virus geactiveerd worden. Wanneer dat gebeurd ligt aan de persoon en
Als het provirus aanwezig is, kan het, zolang de gastheercel leeft, altijd geactiveerd worden. Gaat de cel over tot virusproductie, dan wordt het provirus-DNA gebruikt als matrijs voor RNA synthese, gevolgd door translatie van eiwitten, assamblage tot viruspartikels met behulp van het enzym protease. Nieuwe hiv-partikels verlaten via afsnoering de gastheercel, dit proces heet Budding. De nieuwe hiv-partikels worden verspreid door de bloedstromen en zijn weer in staat om nieuwe cellen te infecteren.

Hoofdstuk 4: Klachten en ziekte verschijnselen?

Een door HIV geïnfecteerde persoon wordt HIV positief of seropositief genoemd. Als iemand seropositief bent, hoeft die niet ziek te zijn.
Ieder virus heeft een incubatietijd. Dat is de tijd tussen de besmetting en het uitbreken van de ziekte. Bij Aids is de gemiddelde incubatie tijd 9 a 10 jaar. Dat wil niet zeggen dat ieder persoon pas na 10 jaar last krijgt van de ernstige klachten en ziekteverschijnselen. De incubatietijd verschilt per persoon. De leeftijd van de persoon speelt hierbij een grote rol en waar de persoon vandaan komt. Daarnaast spelen de erfelijke eigenschappen een rol en het soort Aids virus waarmee iemand besmet raakt.

Na de incubatie tijd wordt de persoon echt ziek. Doktoren spreken van de diagnose Aids als er per milliliter bloed nog slechts 200 T-helpercellen of minder worden aangetroffen.

Als je met HIV bent geïnfecteerd, kan je het virus wel doorgeven aan anderen. Zelfs zonder dat je het zelf merkt. Dat is het gevaarlijke aan HIV. Iemand weet het pas als die een test heeft gedaan. Pas als het afweersysteem door het virus is aangetast en je lichaam antistoffen heeft aangemaakt tegen het virus, kan een arts vaststellen dat je Aids hebt.

De eerste klachten beginnen over het algemeen met griep en opgezette klieren. Dan verdwijnen de klachten en slaat de ziekte pas echt toe. Tenminste, als er geen medicatie is toegepast. Daar ga ik dieper op in in het hoofdstuk genezing medicatie, voorkomen.

De serieuzere klachten zijn:
• Klachten van de luchtwegen. PCP. PCP is een soort longontsteking die door een bepaalde parasiet wordt veroorzaakt.
Verschijnselen: droge hoest, benauwdheid, pijn in de borst, koorts en vermoeidheid.
• Klachten van huid en slijmvliezen. Een van de meest voorkomende klachten is Kaposi's sarcoom, een vroeger zeldzame vorm van kanker die voorkomt in huid, mond, darmen en longen.
De verschijnselen: paarse, rode of bruine vlekken op de huid.
• Koorts, diarree en gewichtsverlies. Dat zijn vaak gevolgen van infecties door parasieten, bacteriën of virussen.
• Klachten aan het zenuwstelsel, zoals hersenvliesontsteking en dementie.
Verschijnselen: hoofdpijn, koorts, stijfheid in de nek.
• Klachten aan de vrouwelijke geslachtsorganen, zoals baarmoederhalskanker. Verschijnselen: bloedverlies.

• Klachten aan de ogen, zoals slechtziendheid en blindheid. Die worden veroorzaakt door een infectie met CMV (cytomegalovirus). dat is een infectie dat tot de herpes virussen behoort.
• Het non-hodgin-lymfoom, een ziekte die het lymfestelsel aantast.
Verschijnselen: koorts, gewichtsverlies, misselijkheid, hoofdpijn en buikpijn.

Als deze verschijnselen zicht voortdoen en de enige oorzaak HIV kan zijn, stelt de arts vast dat de persoon aids heeft.
Er zijn dus veel factoren nodig wil een dokter aids vaststellen bij een persoon.

Hoofdstuk 5: Mythes over Aids, wat is wel waar en wat niet?

Veel mensen hebben een totaal verkeerd beeld van Aids. Als je mensen over Aids hoort praten dan kun je er meestal uit opmaken dat mensen er bang voor zijn en veel vooroordelen verspreiden door die angst. Mensen waarschuwen anderen zelfs voor de omgang met seropositieve mensen. Daarom een duidelijk rijtje met dingen waarmee iemand niet besmet kan raken.

Huidcontact: HIv kan niet door een onbeschadigde huid dringen.

Zoenen: In het speeksel is te weinig virus aanwezig om iemand te infecteren.

Toilet en gebruiksvoorwerpen: Het virus kan niet in de buitenlucht leven dus ook niet op materialen zoals glazen, kopjes, wc-brillen, etenswaren, etc.

Insecten: Insecten, zoals muggen, kunnen niet het virus van een mens op een ander mens overbrengen. De hoeveelheid bloed dat een mug opzuigt in zijn lichaam en vervolgens in een ander lichaam zou kunnen injecteren is te klein daarvoor.

Adem, hoesten, niezen: nogmaals, het virus kan niet buiten een lichaam leven dus ook niet worden overgebracht op een ander mens met lucht als transportmiddel.

Hoofdstuk 6: genezing en medicatie?

Genezing is niet mogelijk bij Aids. Als iemand eenmaal geïnfecteerd kan iemand alleen maar behandelingen ondergaan die het virus remmen. Het virus zit in het bloed en kan er niet uitgehaald worden. Ook niet met een bloedtransfusie.

De standaardbehandeling van HIV bestaat uit drie of vier verschillende HIV-remmers, die je één- of tweemaal daags moet slikken.
Als je maar één HIV-remmer zou gebruiken, zou HIV de HIV-remmer al snel te slim af zijn. Dat komt omdat HIV een virus is dat zichzelf slordig kopieert. Tussen de vele slordige kopieën zit soms een virusvariant die de HIV-remmer te slim af is. De HIV-remmer verliest dan zijn greep op het virus. Het virus vermenigvuldigt zich daarna alsof je geen HIV-remmer zou gebruiken. Deze eigenschap van HIV heet resistentie. Door meer HIV-remmers tegelijkertijd te gebruiken, ontstaat die resistentie minder gemakkelijk. De aanmaak van nieuw HIV wordt krachtiger geremd en het wordt voor het virus moeilijker om aan de greep van al die HIV-remmers te ontkomen. Met een combinatie van middelen kan HIV vaak sterk en langdurig worden bestreden. Vandaar dat deze therapie combinatie therapie therapie heet.

Wat belangrijk is aan de behandeling is dat mensen trouw moeten blijven eraan. Dat betekend dus:
Dat de persoon geen pillen moet over slaan;
Niet minder pillen slikken dan voorgeschreven is;
Zich aan eventuele eetvoorschriften moet houden.(bij sommige pillen moet bij sommige pillen moet er eten bij worden ingenomen. Bij andere moet de persoon die ze inneemt een nuchtere maag hebben);
De pillen op tijd inslikken.

Als iemand HIV remmers slikt kan die last krijgen van bijwerkingen. De gene die het meeste voorkomen zijn misselijkheid, braken en diarree. Dat is afhankelijk van het soort medicijn dat iemand slikt.

Dan is er nog een behandeling die vooral word gebruikt om te voorkomen dat de seropositieve persoon bepaalde ziektes krijgt. Die medicijnen zijn dus gericht op een bepaalde aandoening. Deze behandeling heet profylaxe.

Er zijn ook alternatieve middelen die seropositieve gebruiken als een soort boost voor hun weerstand en gezondheid. Zoals:
- Vitamines en mineralen in fruit of vitaminepillen
- Cannabis
- Homeopathische middelen
- Meditatie
- Yoga

Deze middelen helpen vooral bij het tegen gaan van vermoeidheid, pijn en bijwerkingen van HIV-remmers.

Het tegengaan van de vele bijwerkingen van HIV-remmers kan gedaan worden door:
- Pillen tegelijkertijd met eten in te nemen
- Aanvullende medicijnen nemen tegen de bijwerkingen.

Hoofdstuk 7 Geschiedenis van Aids

In 1985 werd in het westen van afrika een een variant op het hiv ontdekt. Hiv 2 Westelijk deel van Afrika een andere variant op het hiv ontdekt, hiv-2 genaamd. Het oorspronkelijke virus (het eerst ontdekte virus) heet nu hiv-1, het tweede logischerwijs hiv-2. Het hiv-2 is minder agressief dan hiv-1, het beloop is goedaardiger en langzamer. mensen die geïnfecteerd zijn met hiv-2 hebben gemiddeld een langere levensverwachting dan mensen die met hiv-1 geïnfecteerd zijn.
In bloedmonsters uit delen van Centraal Afrika werden antistoffen aangetroffen die zowel op viruseiwitten van hiv als siv reageerden. De overeenkomst met antistoffen tegen siv bleek groter te zijn dan die tegen hiv. Dit virus, dat dus hiv-2 genoemd is, is een tussenvorm die duidelijk verschilt van hiv-1 en meer overeenkomsten vertoont met siv. Het hiv dat aids in Europa en de Verenigde Staten veroorzaakt is hiv-1. Vooralsnog is de meerderheid van de mensen in Centraal Afrika geïnfecteerd met hiv-2.

Hoofdstuk 8 Hoe help je mensen met Aids?

Gekeken naar de omgang met mensen met Aids, kun je zelf natuurlijk het beste normaal tegen ze doen. Zelf zou je het ook niet leuk vinden als mensen ineens raar tegen je gaan doen.
Mensen met een ernstig probleem of een ziekte willen juist gewoon doorgaan met hun leven en normaal worden behandeld.

Je kunt mensen met HIV of aids helpen door ze de volgende site`s te laten bezoeken.

http://www.aids.org/info/testing.html

http://www.aidsmap.com

http://www.gmhc.org/health/basics.html

http://familydoctor.org/248.xml

http://www.hivnet.org/index.html

http://geslachtsziekten.nl/

http://www.aidsfonds.nl/donateur/

Plekken waar mensen zich kunnen laten testen zijn:
- Bij een huisarts, de uitslag is vertrouwelijk, de kosten zijn ongeveer € 14,- , deze worden door het ziekenfonds of ziektekostenverzekering vergoed.
- Bij de GGD, dit kan anoniem, kosten tussen de € 14,- en € 23,-.
- Bij het Rutgers huis, hier kan het ook anoniem.
- Bij ziekenhuizen.

Donaties.
Er zijn veel organisaties die zich inzetten voor Aids en die donaties accepteren.
Een paar voorbeelden zijn:
Artsen zonder grenzen
Het Aids fonds
Soa Aids Nederland
Stop Aids now!
HIV Vereniging Nederland

Door donaties te geven kun je mensen helpen over heel de wereld. Ook kun je vrijwilliger worden bij een van de organisaties. Vrijwilligers doen onder andere collecties en geven flyers rond aan mensen op straat. Dit is dankbaar werk en dus aan te raden.

Slot

Omgaan met geïnfecteerde mensen kan dus gewoon. Natuurlijk zal een deel van die angst altijd blijven omdat mensen nog steeds niet juist geïnformeerd worden, of fabels lezen op het internet of een ander media vorm. Wij vinden dat het de taak is van ouders en scholen om kinderen te informeren en te waarschuwen over deze vreselijke aandoening.

Wat Aids dus is is een seksueel overdraagbare aandoening die het immune systeem afbreekt waardoor je langzaam maar zeker ziektes oploopt. Die ziektes lijden uiteindelijk tot de dood.

Wij vonden het zeer interessant om hier een werkstuk over te maken. We hebben veel onderzocht. En hard gewerkt om de juiste informatie goed te formuleren. Het is een onderwerp dat bij sommigen gevoelig ligt en wij zijn van mening dat mensen niet genoeg kunnen weten over deze ziekte.

In het begin dachten we dat het moeilijk zou zijn om samen te werken omdat Patricia nogal de overhand nam maar dat is uiteindelijk goed gekomen door middel van verdeling van de hoofdstukken. En compromissen stellen. We hebben allebei geleerd beter naar elkaar te luisteren en te onderhandelen. Natuurlijk waren en complicaties maar die hebben geleid naar dit, voor ons, geslaagd werkstuk.

Bronlijst

www.aids.nl
www.aids.org
http://www.aidsmap.com/en/docs/9B9C5E65-C63A-4007-B196-A1C23644CFD0.asp
http://www.gmhc.org/health/basics.html
http://www.aidsfonds.nl/donateur/
http://www.soaaids.nl/hivaids/klachten_en_gevolgen