Arm en Rijk

Als we het over arm en rijk hebben, moet ik eerst uitleggen wat we onder arm en rijk verstaan.
Arm en rijk zijn twee totaal verschillende begrippen, die voor iedereen een andere betekenis heeft, want de begrippen arm en rijk kunnen zowel als subjectief of als objectief worden bekeken. Bij een subjectieve benadering ga je af op hoe mensen zich voelen, maar bij een objectieve benadering richt je je naar het daadwerkelijke vermogen aan geld, goederen en mogelijkheden. Naderhand wordt er een verband met elkaar beschouwd om overstemming of een verschil vast te stellen.
De begrippen arm en rijk kunnen ook relatieve begrippen zijn. Ze drukken dan een verhouding uit in verschillen tussen mensen of groepen:zo ben je rijk, omdat je meer hebt dan een ander. Terwijl de ander arm is, omdat hij minder heeft dan jij.

Nu werk ik de verschillende visies uit die een betrekking hebben op kinderarbeid.

Christendom:

Naast vrede en gerechtigheid zijn ook solidariteit en saamhorigheid belangrijke waarden binnen het Christendom. Als Christen hoor je dus op te komen voor mensen die het moeilijker hebben dan jijzelf. Zij vinden dat we in Nederland wat soberder moeten gaan leven, zodat alles wat wij overhouden naar landen kunnen sturen waar ze het minder goed hebben. De Christenen vinden het dus dat de sterkeren de zwakkeren moeten helpen door bijvoorbeeld niet te overdreven van alles te nemen.
We zouden dus genoeg moeten nemen met wat we hebben. Als we dat zouden doen dan konden de arme mensen er beter van worden. Dat betekent dan ook dat kinderarbeid zou verminderen, want door hulp te geven, zouden ze minder honger hoeven te lijden en geld hebben om naar een arts te kunnen gaan. Zo voorkomen de Christenen dat kinderarbeid met de dag toeneemt. De kinderen kunnen dus in plaats van werken naar school om later een goeie toekomst te hebben. Zo denk ik ook dat de Christenen het absoluut niet goed vinden dat er kinderarbeid is, want zij vinden dat genoeg genoeg is.

Humanisme:

De waarde van een mens is erg belangrijk voor het humanisme. Mensenrechten,
verantwoordelijkheid en zelfontwikkeling zijn een aantal punten die een grote betekenis hebben in hun leven. Uit het verhaal op blz. 41 en 42 van het boek las ik ongeveer hetzelfde. Dan denk ik ook dat in het humanisme de medemens centraal staat en belangrijker is dan jezelf.
De humanisten proberen de mensen te helpen die het moeilijk hebben. Ze vinden het niet goed dat er zoveel armoede en honger is op aarde. Ook vinden ze dat het in strijd is met de waardigheid van de mens. De humanisten vinden het dus nuttig om mensen te helpen en vinden ook dat er meer geholpen moet worden. Bijvoorbeeld door onze kennis beschikbaar te stellen en door meer aan ontwikkelingssamenwerking te doen, zodat ze meer geld beschikbaar maken om in ieder geval de belangrijkste voorzieningen, zoals scholen en ziekenhuizen te laten bouwen. Hieruit kan ik dus opmaken dat de humanisten het niet willen dat de kinderen werken, want zij willen ervoor zorgen dat er scholen worden gebouwd om later een goede baan voor de kinderen te zorgen. En als dit gebeurt, voorkomen ze kinderarbeid. De kinderen hoeven dan niet te werken, omdat er hulp wordt verleend en kunnen zo voor een goede toekomst zorgen. Dit willen de humanisten bereiken.

Hedonisme en materialisme:

Binnen het hedonisme is het genot het belangrijkste waarde, want het gaat ervan uit dat een mens goed moet handelen met als doel zoveel mogelijk genot. Een hedonist wil dus gelukkig zijn en verwacht het minste ongemak en verdriet.
Binnen deze visie kun je gelukkig worden als je geld hebt:materialisme. Het gaat er dus om dat geld het mogelijk maakt om spullen te kopen en daardoor meer te genieten.
Binnen deze opvatting kan ik dus opmaken dat armoede en honger geen rol spelen, want het gaat vooral om genieten. Ook al verrichten de kinderen arbeid voor hen (, zoals fietstaxi rijden, iets bedienen of schoenenpoetsen) doe ze er toch niets voor. Bij hun handelingen kunnen ze dus zelfs gebruik maken van kinderen.
De hedonisten denken dus dat alles draait om genot, gemak en rijkdom en daarom hebben zij geen aandacht voor kinderarbeid.

Eudemonisme:

Binnen deze visie is geluk veel meer uitgebreider en heeft een grotere betekenis dan veel genieten en consumeren. De eudemonisten willen op een eerzame wijze leven en anderen helpen, rechtvaardig te zijn en de waarheid te spreken.
Door goed te leven, kun je gelukkig worden, want je leeft op een eerzame manier die zorgt voor een tevredenheid. Als je bijvoorbeeld een ander helpt door geheel een behoefte te voldoen. De eudemonisten vinden het daarom dat het ook goed is om te geven en niet alleen maar te krijgen. Daarom denk ik ook dat de eudemonisten kinderarbeid niet willen. Ze willen de kinderen wel helpen, zodat ze gelukkig kunnen zijn, want het geeft een behaaglijk gevoel en een harmonieus leven. Dat vinden ze ook heel belangrijk.

Wat is kinderarbeid?

Kinderarbeid houdt in dat kinderen jonger dan 15 jaar arbeid uitvoeren, waarbij er een gevaar wordt gevormd voor hun geestelijke en lichamelijke opzicht en groei.

Waar komt kinderarbeid voor?

Over de hele wereld (zie bron 1)zijn er ongeveer 250 miljoen arbeid verrichtende kinderen (jonger dan 14 jaar) die geforceerd worden om te werken. Kinderarbeid komt voor 95% voor in de ontwikkelingslanden. Het overblijvende deel van de kinderen werken ergens anders.
U krijgt nu een overzicht van werelddelen waar kinderarbeid voorkomt.

Azië:
De grootste hoeveelheid kinderarbeiders komt in dit continent voor. Het zijn er liefst 125 miljoen kinderen die arbeid verrichten. Dat komt omdat er heel veel mensen in dit continent wonen die het economisch gezien het niet goed hebben.
In India zijn er ongeveer 50 miljoen kinderarbeiders. Dit geldt ongeveer ook voor Pakistan en Bangladesh.
De kinderen in dit continent verrichten vooral arbeid in de fabrieken, zoals tapijtknoper of als leerbewerker.

Afrika:
Afrika bezit ongeveer 80 tot 90 miljoen werkende kinderen. In de meeste gevallen werken deze kinderen op het land of in de huishouding. Hierdoor zijn er mensen die dit soort problemen niet nabij kennen, omdat het niet duidelijk te zien is. Daarom kunnen de regeringen in dit continent zeggen dat arbeid verrichtende kinderen in Afrikaanse landen er niet zijn. Er is dus geen duidelijk bewijs.

Latijns-Amerika:
Ook in dit continent verkondigen de regeringen dat er geen arbeid verrichtende kinderen zijn of dat kinderarbeid niet zo zeer zwaar is (in de landen van Latijns-Amerika).
Op grond van de organisaties van de Verenigde Naties zijn er in zijn geheel ongeveer 15 miljoen werkende kinderen.
Meestal komt het voor dat deze kinderen arbeid verrichten in de huishouding, op het land of in de straatverkoop.

Verenigde Staten:
In dit continent zijn er ongeveer 250. 000 werkende kinderen die onder de 12 jaar zijn. Deze kinderen werken vooral in de landbouw. Het zijn vooral kinderen die vanuit Latijns-Amerika naar de Verenigde Staten zijn gevlucht.

West-Europa:
In dit continent komt kinderarbeid ook voor, maar dan in slechts vier landen, zoals Griekenland, Portugal, Italië en Spanje.
In Portugal zijn er arbeid verrichtende kinderen tussen de 90. 000 en 150. 000 .
In Spanje bepaalde men dat er ongeveer 100. 000 kinderarbeiders waren. En in Italië zijn er ongeveer 300. 000 werkende kinderen. Vooral in Zuid-Italië komen veel kinderarbeiders voor.

Oost-Europa:
Na het communisme gingen de regeringen besparingen maken op het gebied van onderricht en kinderopvang. Hierdoor moesten de kinderen gaan werken om geld te verdienen. De hoeveelheid arbeid verrichtende kinderen in dit continent ontwikkelt zich snel, zoals in Rusland.

Welke soorten werk moeten deze kinderen doen?

Mijnbouw:
In Latijns-Amerika en in India (zie artikel 1)verrichten een groot aantal kinderen arbeid in de mijnbouw. Het zware klus is zeer onveilig en riskant, want in enkele gevallen vallen de mijnen neer, waardoor het onmogelijk is om te ontsnappen.
Onder de grond bevindt zich een ziekelijk lucht, waardoor de arbeid verrichtende kinderen er ziek van kunnen worden. Daarom kunnen de kinderen al op een jonge leeftijd sterven door longkanker.

Het leger:
De kinderen worden tijdens het strijden in het leger geplaatst, zodat ze de tegenstanders kunnen doden. Het militaire vind het handig om de kinderen als soldaat te gebruiken, want ze zijn klein, snel en vrijwel niet te zien als ze door het gras kruipen.
Omdat de kinderen ongeveer 12 jaar oud zijn hebben ze geen idee wat ze aan het doen zijn.

De steengroeve:
Een aantal kinderen rond de leeftijd van 7 jaar verrichten arbeid in een steengroeve (zie bron 2). Hier verdelen ze de grote stukken stenen in kleinere stukken. Later worden die stenen ingenomen om asfaltwegen te maken.

Sigaren en sigaretten rollen:
Ook komt het heel vaak voor dat kinderen arbeid verrichten om sigaren en sigaretten te rollen. In de bladeren plaatsen ze het tabak en wikkelen ze het op. Vervolgens gaan de sigaren naar de fabriek, zodat ze een doosje eromheen krijgen. Ook hier werken veel kinderen, waarbij een groot aantal uit meisjes bestaat.
In zo’n dergelijke fabriek zal de lucht blijkbaar ongezond zijn voor de kinderen.

Landbouw:
Landbouw is een gevaar opleverend werk voor kinderen, want de meeste gewassen bevatten giftige bestrijdingsmiddelen.
U begrijpt wel dat het een riskante werk is, maar toch verdienen ze heel weinig.

Schoenen poetsen:
Meestal doen de kleine jongetjes dit en vaak hebben ze conflicten met de politie, omdat die hun verdrijven.

Prostitutie:
In oost-zuid Azië komen veel meisjes terecht in de prostitutie. Zij werken in de stad en gebruiken geen middelen ter voorkoming van zwangerschap of ter voorkoming van Aids. De meeste van dit soort kinderen beginnen ook drugs te gebruiken, waarbij ze na enige tijd sterven.

Werken op straat:
Ook zijn er kinderen die op straat werken en meestal hebben die ook geen verblijfplaats (zie bron 3). Ze ‘passen’ op auto’s, poetsen schoenen, zoeken op de vaalt, bedelen of verkopen kranten. Ook deze kinderen raken al snel verslaafd aan drugs en kunnen ook in de prostitutie terecht komen.

Wat zijn de werkomstandigheden van de kinderen die kinderarbeid verrichten?

De toestand waarin de kinderen arbeid verrichten is erg slecht. Kleine kinderen maken lange werkdagen, waarbij ze 12 uur werken. Bovendien komt het soms ook voor dat ze 16 uren werken.
De ruimte waarin zij arbeid verrichten is heel slecht verzorgd, want er hangt een ongezonde lucht en er is haast geen licht.
Een grote hoeveelheid kinderen worden snel ziek, omdat ze met riskante stoffen arbeid verrichten, zoals verf, vuurwerk en chemische stoffen. Veel voorkomende ziektes zijn tuberculose, nachtblindheid, huidziekten en misvormingen van benen en rug.
Als de kinderen anders werken dan de bedoeling is of als ze langzaam beginnen te werken, worden ze op een slechte wijze behandeld.
Het salaris dat ze krijgen is maar enkele ruppees per dag (1 ruppee = 0, 016)
Dus kortom:Het is werk, waarbij er geen maatregelen zijn genomen en het is vies, zwaar en gevaarlijk.

Wat zijn de oorzaken van kinderarbeid?

Armoede:
De belangrijkste oorzaak van kinderarbeid is armoede. Er zijn families die het heel moeilijk hebben om voor de behoeften te kunnen zorgen. Daarom sturen ze hun kinderen naar werk om ervoor te zorgen dat zij ook geld verdienen. Want anders redden ze het niet. Ook zijn er ouders die hun kinderen toedienen aan de schuldeisers, zodat ze de tekortkoming zo kunnen vergoeden. Vaak komt het voor dat de kinderen heel lang moeten werken voor de schuldeisers, want het schuld is zo groot geworden dat het heel moeilijk is om af te betalen (zie artikel 2)

Bevolkingsgroei:
Dit is ook een van de belangrijkste oorzaken, want er zijn behoorlijk veel mensen in een gebied, waarbij er nauwelijks te eten is. Vandaar dat de kinderen worden gedwongen om te werken.

Veranderd productieproces:
De bedrijven in de derdewereld landen houden het tarief van hun artikelen laag, zodat ze geld kunnen verdienen. Vaak komt het voor dat zo’n bedrijf kinderen laat werken, omdat ze met kinderen goedkoop uitkomen, want die krijgen een lage salaris.
De keuze voor kinderarbeid is dan makkelijk gemaakt.
De vicieuze cirkel:
Om kinderarbeid op te lossen, is heel moeilijk. Men begrijpt wel dat het een belangrijke zaak is binnen de maatschappij.
Kun je ouders verbieden om hun kinderen te laten werken als ze zelf geen geld hebben om eten van te kopen? Kun je bedrijven verbieden om kinderen in dienst te nemen als dat betekent dat ze failliet gaan?
Het is dus voor de volwassenen niet makkelijk om te gaan werken, want dat komt omdat de kinderen voor lage lonen werken. De fabrikanten nemen daarom eerder kinderen dan volwassenen, want de kinderen zijn goedkoper en handiger.

Onderwijs:
Omdat veel kinderen arbeid verrichten, gaan ze niet naar school. Ook is het zo dat er in de derdewereld landen een tekort aan onderwijs is. Hierdoor is het onderwijs veel kostend en gaan er maar weinig kinderen er naar toe (zie artikel 3).

Wat zijn de gevolgen van kinderarbeid?

Voor de werkende kinderen heeft kinderarbeid grote gevolgen. Die gevolgen kun je verdelen in geestelijke gevolgen en in lichamelijke gevolgen.

Geestelijke gevolgen:
De ontwikkeling van de werkende kinderen loopt af. Hierdoor zullen de kinderen steeds achter op zijn, omdat ze niet naar school zijn gegaan. Daarom zullen ze voor altijd arbeid verrichten in de fabrieken of op het platteland.
Doordat de kinderen lange werkdagen maken, hebben ze weinig band met hun ouders. Als ze thuis zijn, beginnen ze te eten en dan gaan ze naar bed.
In enkele gevallen zijn er zelfs kinderen die hun ouders nooit zien. Dat komt omdat ze slapen en eten waar ze arbeid verrichten.

Lichamelijke gevolgen:
De kinderen maken lange werkdagen. Doordat ze heel erg lang werken, vermindert hun vermogen en worden ze enkele keren ziek. U begrijpt natuurlijk wel dat er geen voorzieningen of middelen aanwezig zijn (zie bron 4). Als ze ziek zijn kunnen ze ook niet in een hospitaal verblijven, omdat het allemaal geld kost.

Organisaties tegen kinderarbeid:

Novib:
Novib is een organisatie die kinderarbeid wil voorkomen. Ze willen dit bereiken door het construeren van scholen en door de gezinnen te helpen met geld. Zo denken ze dat de kinderen dan niet hoeven te werken, maar dan wel naar school kunnen gaan. Deze handeling wordt de Novib methode genoemd.
Ook heeft Novib belang voor het reclame maken om kinderarbeid te voorkomen. Veel mensen zouden dan meer geïnformeerd kunnen worden. Hierdoor zou een organisatie als Novib meer leden kunnen krijgen en dat betekent dus dat ze meer hulp kunnen geven.

Unicef:
Een zeer belangrijke opdracht van Unicef is het inlichten van mensen en kinderen op school. Dit behandelen ze in Nederland en in de meeste derdewereld landen.
Het doel van Unicef is dat ze de mensen informeren dat kinderarbeid heel erg slecht is en om de kinderen naar school te kunnen sturen (zie artikel 4).

FNV:
De FNV geeft hulp voor ontwerpen die ervoor zorgen dat kinderarbeid wordt verminderd. Met ‘’STOP KINDERARBEID’’ maken zij ook reclame (zie bron 6 en zie artikel 5).

Save the Children:
Uit een onderzoek van deze organisatie bleek dat de moeilijkheid van de kinderen en hun ouders, het tekort aan onderwijsmogelijkheden was. School is kostend en werken brengt geld binnen.
Save the Children is bezig om een oplossing te vinden. Ze denken dat ze samen met andere organisaties een plan maken om een ander mogelijkheid voor de kinderen te geven. In plaats van het werk te verbieden, werken de organisatie samen om de kinderen en hun gezinnen trainingen, spaarkredieten en vervangende bronnen van inkomen te geven. Dit wil Save the Children bereiken.

Rugmark:
In India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Marokko en Iran zijn er veel kinderen die arbeid verrichten in de tapijtindustrie. Meestal werken ze als wevers.
Op grond van de Indiase wet is het niet toegestaan dat kinderen arbeid verrichten in de tapijtindustrie. Maar een belangrijk punt is dat ze niet nagaan of het waar is dat kinderarbeid bestaat of niet.
De kinderen hadden hele slechte dagen, werden ziek en soms werden ze zelfs mishandeld. En dat nog ook voor lage lonen.
Rugmark doet dat op een nette wijze (zie artikel 6), zoals dat wel zou moeten gebeuren. Rugmark is een merknaam voor de tapijtindustrie in India en Nepal. Het merk mag alleen in voorwaarden gebruikt worden. Dat is dat de eigenaren van de fabrieken voldoende salaris geven aan de arbeiders en dat de arbeiders geen kinderen mogen zijn.
Ook onderhoudt Rugmark voor het onderwijs van de kinderen. Zo hebben ze bijvoorbeeld in India scholen gesticht.

Mogelijke oplossingen:

Er is geen oplossing, waarbij kinderarbeid in een dag kan stoppen, maar er zijn wel degelijke oplossingen, waarbij het mogelijk is dat het over een langere periode kan stoppen (zie artikel 7)
De mogelijke oplossingen zijn als volgt:

-De werkzaamheden zijn bestemd voor volwassenen. Hiermee bedoel ik dus dat het werk dat door de kinderen wordt verricht eigenlijk bestemd is voor volwassenen. Om kinderarbeid tegen te gaan zou er op een autoritaire wijze toezicht gehouden moeten worden. Zo zouden volwassenen werk krijgen en kinderarbeid zou dan verdwijnen.

-In landen waar kinderarbeid voorkomt, groeit de bevolking snel. Dit zou moeten verminderen en om dit waar te maken zouden er speciale voorlichtingsprogramma’s voor vrouwen en meisjes moeten komen.
Als de groei van de bevolking minder wordt, dan wordt het aanbod van werk ook minder en daarmee dus ook de werkloosheid.

-De overheid moet meer geld geven, zodat ze de scholing kosteloos kunnen maken. Als de kinderen naar school gaan, kunnen ze voor een goeie toekomst zorgen. Dat betekent dat ze later meer mogelijkheden hebben op een baan. Hierdoor zou kinderarbeid verminderen en dat betekent dat de volwassenen meer kans hebben om werk te vinden.

-De wetten in de derdewereld landen moeten worden veranderd. In India geldt de leerplicht tot 10 jaar, terwijl als de wetten worden veranderd dat leerplicht misschien tot 14 jaar zou worden.

-Kinderarbeid is eigenlijk niet toegestaan, maar toch komt het voor. Om het te voorkomen zouden er meer toezicht gehouden worden. Zo zou het kunnen verminderen.

-Ook kunnen we lid worden bij organisaties die kinderarbeid willen tegengaan.
Bijvoorbeeld bij Novib, Unicef, FNV, Save the Children en Rugmark.
Op internet zijn er ook veel acties, die ervoor willen zorgen dat de kinderen naar school kunnen gaan (zie artikel 8).

Ook heb ik een persoon geïnterviewd, want ik vond het interessant wat de anderen van kinderarbeid vinden.

Wat vindt u van kinderarbeid?
Ik vind dat het niet toegestaan is. We moeten alternatieve oplossingen vinden die ervoor zorgen dat kinderarbeid wordt verminderd.

Kunt u een voorbeeld daarvan geven?
Een voorbeeld kan bijvoorbeeld zijn dat de bevolkingsgroei in de derdewereld landen moet dalen. Een ander mogelijkheid kan zijn dat de kinderen maximaal 2 uur per dag arbeid verrichten en dan naar school kunnen gaan. Maar het arbeid dat ze verrichten moet niet zwaar zijn.

Wat zijn de oorzaken van kinderarbeid, denkt u?
Armoede, want de mensen in de derdewereld landen verkeren in moeilijke situaties, waarbij ze de kinderen dwingen om te gaan werken.

Wat zijn gevolgen van kinderarbeid, denkt u?
Ik denk dat de kinderen het best zwaar hebben met werken. Doordat ze lange dagen maken, worden ze ook snel moe.
Ze worden ook snel ziek. Dat komt door het ongezonde lucht binnen de fabrieken.

Heeft u wel eens een kind geholpen?
Ja, ik heb een kind geholpen.
Op tv komen er veel reclames en daar geef ik ook geld aan.

Dit was mijn interview. Het moest wel kort, want degene had geen tijd.

Ik keur kinderarbeid zeker niet goed, want het is geen goede manier van leven.
De werkomstandigheden zijn niet gunstig genoeg, want veel arbeid verrichtende kinderen sterven door longkanker. Vervolgens worden sommigen zelfs mishandeld. Dat vind ik niet normaal.
Ook omdat ze nog eens voor lage lonen werken. Ik vind het heel erg voor die kinderen, want ze moeten geld verdienen onder slechte omstandigheden. Ze kunnen niet naar school, want daarvoor hebben ze geen genoeg geld.
Ook is het heel erg triest dat ze zowel als geestelijk en als lichamelijk gewond raken. Maar uiteindelijk heb je weinig keus, want je moet gaan werken.
Verder vond ik het heel leuk om een werkstuk over kinderarbeid te maken. Ik wist er al iets over en dankzij dit werkstuk weet ik er veel meer over.

Kinderarbeid, waarbij mijn geloof betrekking op heeft.

Als Moslim vind ik het niet goed en mijn geloof vindt dat ook zo.
De Islamieten vinden het niet handig dat een kind gaat werken, terwijl die eigenlijk naar school hoort te gaan. Maar als het kind geen keus heeft dan moet hij/zij wel gaan werken, maar dan wel op een nette manier. Dus zonder te stelen en zonder criminaliteit.

Een van de vijf zuilen van de Islam is zakat. Deze zuil is erg belangrijk voor de moslims. Wij als moslims helpen de behoeftigen en armen.
Er zijn ook Islamitische organisaties, waarbij de rijke mensen kinderen kunnen helpen door ze naar scholen te sturen. De Islam vindt het heel belangrijk dat de kinderen onderwijs kunnen volgen.
Laatst zag ik op tv een Islamitische school in een land (in Afrika). Deze school biedt onderwijs voor kinderen die niet genoeg geld hebben om het te kunnen betalen.
De moslims vinden het dus heel belangrijk dat de kinderen niet gaan werken, maar naar scholen gaan waar ze later op een goeie toekomst kunnen garanderen.

Het volgende tekstje uit de Koran (2:110) vond ik heel mooi :
‘Verricht de Salat en geeft de Zakat’. En wat jullie vooraf voor jullie zelf goeds gedaan hebben, dan zullen jullie bij God vinden. Wat jullie doen doorziet God.

Artikel 1:
FELLE AANKLACHT TEGEN WIJDVERBREIDE KINDERARBEID IN MIJNBOUW INDIA10-06-2005 12:04

Dit jaar staat de internationale dag tegen kinderarbeid in het teken van de omstandigheden in de mijnbouw. De ILO roept overheden, werkgevers- en werknemersorganisaties op tot een daadkrachtige aanpak van de kinderarbeid in deze sector.

Over de hele wereld werken kinderen onder mensonterende omstandigheden in de mijnbouw. Alleen al in India werken honderdduizenden kinderen in natuursteengroeven en ijzerertsmijnen. Kinderen vanaf vijf jaar worden ingezet bij het uitgraven, breken, zeven en transporteren van (ijzerertshoudend) gesteente en allerlei soorten natuursteen. De kinderen lopen hierbij niet zelden verwondingen en ernstige gezondheidsproblemen op. “Dit is een zaak van internationaal en nationaal belang” aldus Monique Lempers van Hivos, tevens coördinator van de Stop Kinderarbeid campagne. “Indiaas ijzererts vindt over de hele wereld gretig aftrek. India is een belangrijke exporteur van natuursteen. Ook Nederland importeert natuursteen uit India. Nederland is de zesde grootste importeur van natuursteen en natuursteenproducten uit ontwikkelingslanden binnen de EU (kijkend naar importwaarde). Nederland importeert bijvoorbeeld graniet uit India, in de vorm van halffabrikaten (platen) en bewerkte producten (zoals grafmonumenten). “Het Nederlandse bedrijfsleven en de overheid kunnen hier de ogen niet langer voor sluiten” aldus Monique Lempers. Recent onderzoek van prominente Indiase NGO’s onderschrijft de noodzaak van internationale aanpak van kinderarbeid in de mijnbouw. Gedetailleerde rapporten over de Hospet-Bellary regio in de deelstaat Karnataka (‘Our mining children’, mmv. de MV Foundation) en het Bundi-district in de deelstaat Rajasthan (‘Budhpura Ground Zero’ door de Mine Labour Protection Campaign in opdracht van de Landelijke India Werkgroep) wijzen op wijdverbreide kinderarbeid. Naast de slechte omstandigheden waarin de kinderen werken vraagt de Stop Kinderarbeidcampagne ook aandacht voor de gevolgen voor de samenleving hiervan. In de directe omgeving van steengroeven en mijnen zijn meestal geen scholen te vinden. Het leeuwendeel van de steengroevenwerkers zijn migranten die van groeve naar groeve trekken, waardoor kinderen zich niet op een school kunnen inschrijven. De kinderen groeien letterlijk in en om de steengroeven en mijnen op, en weten niet beter dan dat dit hun natuurlijke habitat is. Schuldarbeid is ook een belangrijke factor bij het verklaren van het verschijnsel kinderarbeid. De ouders bouwen onaflosbare schulden op, waaraan kinderen dan noodgedwongen moeten meebetalen. Perspectief op een betere toekomst ontbreekt. De Stop Kinderarbeidcampagne roept op de Internationale dag tegen kinderarbeid het Nederlands bedrijfsleven en de overheid dringend op een pro-actieve rol te spelen bij het uitbannen van kinderarbeid. Het toepassen van hoge standaarden op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen door de gehele toeleveringsketen is daartoe een noodzakelijk stap. KindereisenWij, 1100 werkende kinderen van India, die naar Madras zijn gekomen voor onze nationale conventie, willen graag aan de volwassenen van dit land onze wensen en eisen voorleggen. 1. Wij zijn arme kinderen, we hebben goed voedsel nodig. We moeten ook goedkope winkels, water, licht en gezondheidsvoorzieningen dicht bij onze huizen krijgen. 2. We willen dat jullie ons naar school laten gaan. We willen goede en gratis scholen dichtbij onze huizen en ook gratis boeken en uniformen. Als we goed te eten krijgen op school zullen onze ouders ons eerder naar school toe sturen. U kunt ons ook financiële hulp geven zodat we naar school kunnen gaan. 3. We willen niet werken. Maar onze ouders hebben geen banen, ze hebben moeten lenen. Als zij genoeg geld hebben hoeven wij niet meer te werken. Als het niet anders kan geeft u ons tenminste veilige banen! Demonstraties tijdens de nationale conventie tegen kinderarbeid in Madras. "Wij eisen goed en gratis onderwijs. "
4. Overal werken wij, dag en nacht. We krijgen allerlei ziektes. Geef ons zekerheid en veiligheid. Voor degenen van ons die ver van huis werken kan voor overblijfscholen, tehuizen, gezondheidsvoorzieningen en goed eten gezorgd worden. 5. Als er crèches en dagverblijven zouden zijn konden onze jongere broertjes en zusjes daar blijven. Alleen dan kunnen wij naar school gaan. 6. Werkgevers, politie en ouders die kinderen slaan, hun geld aan alcohol uitgeven, hun dochters heel jong uithuwelijken, zouden streng gestraft moeten worden. 7. Zeg alstublieft aan de mensen in ons dorp en onze ouders dat werken niet mag van de wet en dat het niet goed is voor ons. Waarom weten zij niks van de wereld om zich heen? Als we niet leren zullen wij en onze volgende generatie arm en achtergesteld blijven! 8. Wie houdt er niet van spelen? We zouden mogelijkheden moeten hebben om te dansen, te zingen, te spelen, te tekenen en veel meer dingen te doen. Wie zou er niet graag leren? Kunt u ons onderwijs geven dat interessant is? 9. Tijdens verkiezingen plakken we posters en schreeuwen we hoera, waardoor die politici een paar zetels krijgen. Daarom moeten ze iets goeds voor ons doen. Stuur ons niet weg na deze bijeenkomst. Ouderen, onderwijzers, ouders en de overheid moeten iets doen om een eind te maken aan kinderarbeid. Laten we niet ophouden met deze strijd tot dat het doel bereikt is. Nationale Conventie van Kinderarbeiders18-20 december 1994, Madras, India

Artikel 2:
'Sharif (ongeveer 12) is een bhattiwallah, wat wil zeggen: hij zit aan de oven en prikt er bellen glas. Hij heeft een doek rond zijn hoofd gedraaid om zijn haar tegen schroeihitte en uitslaande valmmen te beschutten. Hij toont littekens aan beide onderarmen. Zijn ouders zijn werkloos. Sharif verdient, zegt hij, 20 tot 25 roepia's (ƒ 1, - tot ƒ 1, 25, ofwel ongeveer € 0, 50) per dag voor ongeveer 12 uur werk. Hijzelf krijgt op het werk een karige hapte eten, maar over zijn ouders en vier jongere broers en zussen, maakt hij zich zorgen. Zijn loont stelt zijn ouders niet in staat alle monden te voeden, en in afwachting van het moment dat andere kinderen van de familie aan de slag gaan, heeft zijn vader bij de baas van Sharif geld moeten lenen. Hoe groot de oorspronkelijke lening was, weet Sharif niet meer, maar met rente erbij is het bedrag inmiddels tot 4. 000 roepia's opgelopen. Dit geld bindt Sharif aan de fabriek: hij moet blijven werken tot de schuld is afbetaald, of tot een van zijn broertjes of zusjes als onderpand kan dienen. '
(Rudy Rotthier)

Artikel 3:
Kinderarbeid.
Naar schatting gaan ruim 100 miljoen kinderen niet naar school. 246 miljoen daarvan werken: vaak lange dagen en onder erbarmelijke omstandigheden. Scholing is de beste manier om uit de vicieuze cirkel van armoede te komen. Toch is armoede er lang niet altijd de oorzaak van dat kinderen niet naar school gaan. Voor veel ouders, met name zij die zelf ook niet naar school zijn geweest, is het geen traditie om hun kinderen naar school te sturen. Bovendien is de kwaliteit van scholen vaak onder de maat en komen veel arme leerlingen ook nog eens achter in de klas te zitten, waardoor zij nog minder aandacht krijgen. Ouders beschouwen het schoolgeld daarom (en niet altijd onterecht) als weggegooid geld, iets wat veel gezinnen in ontwikkelingslanden zich niet kunnen veroorloven.

Artikel 4:
WAT DOET UNICEF
TEGEN KINDERARBEID?
UNICEF heeft ervoor gezorgd dat het
Verdrag voor de Rechten van het Kind tot
stand kwam. Maar UNICEF houdt ook in
of regeringen genoeg aan kinderrech-
ten doen. Aan het beschermen tegen kinderarbeid,
bijvoorbeeld. UNICEF helpt regeringen
in ontwikkelingslanden daarmee.
Werkende kinderen krijgen ook hulp van
UNICEF. Straatverkopertjes kunnen bijvoorbeeld
naar school. Vaak zijn deze scholen
gewoon op straat! Vroegere tapijtwevers
kunnen met behoud van hun salaris naar
een gewone school. In Nederland zet UNICEF
zich samen met andere organisaties in
voor kinderen die kinderarbeid verrichten,
zoals tapijtwevers en kindsoldaten. UNICEF
vraagt ook aan de Nederlandse regering,
hieraan iets te doen. En UNICEF maakt
voor scholen en kinderen in Nederland lesmateriaal
om kinderen te informeren over
kinderarbeid.

Artikel 5:
STOP KINDERARBEID DATUM:14 NOVEMDER 2005
Meer dan honderdduizend handtekeningen gaan op woensdag 16 november naar minister Agnes van Ardenne van ontwikkelingssamenwerking. Tegelijkertijd met de overhandiging in het Nationaal Onderwijsmuseum in Rotterdam opent de tentoonstelling 'School, de beste werkplaats' over kinderarbeid in Marokko. De handtekeningenactie en de expositie maken onderdeel uit van de campagne 'STOP Kinderarbeid'. Een oproep aan de politiek om ook een steentje bij te dragen aan de bestrijding van álle vormen van kinderarbeid. Alleen dan heeft elk kind de kans om naar school te gaan.

De foto's van Merel Maissan laten zien dat het heel goed mogelijk is om de oorzaken van kinderarbeid aan te pakken. In Marokko fotografeerde zij kinderen die dankzij samenwerkende onderwijsbonden toch in de schoolbanken zitten. Op de bijeenkomst zal de Marokkaanse vakbondsman Ahmed Bouziane zijn ervaringen delen. Verder vertelt Shantha Sinha, voorzitter MV Foundation in India, over de successen van haar project.

De partners van 'STOP Kinderarbeid' vinden dat Nederland zich bij de hulp aan onderwijs in ontwikkelingslanden veel te weinig richt op de integratie van werkende kinderen in het gewone dagonderwijs. Nog te vaak wordt kinderarbeid gezien als noodzakelijke bijdrage aan het gezinsinkomen. En krijgen kinderen alleen een avondklasje aangeboden. Ook is er te weinig aandacht voor andere oorzaken als discriminatie en de ingewikkelde papierwinkel die kinderen van analfabete ouders van school houdt.

De campagne is een gezamenlijk initiatief van Hivos, FNV Mondiaal, de Algemene Onderwijsbond en de Landelijke India Werkgroep. Op Europees niveau werken zij samen met organisaties in Duitsland en Ierland. Ook daar ontvangen de ministers van ontwikkelingssamenwerking tienduizenden handtekeningen tegen kinderarbeid. De verzameling uit de drie landen wordt op 22 november in Brussel aangeboden aan Europees Commissaris Louis Michel.

Wat: overhandiging handtekeningen en opening tentoonstelling
Wie: STOP Kinderarbeid - School, de beste werkplaats
Waar: Nationaal Onderwijsmuseum Rotterdam, Nieuwemarkt 1a
Tijdstip: 14. 00 tot 16. 00 uur

door Han

Artikel 5:
Notitie
'Kinderarbeid, basisonderwijs en het Nederlandse ontwikkelingsbeleid'
oktober 2003

Vanuit het uitgangspunt dat elk kind recht heeft op fulltime onderwijs van goede kwaliteit pleit de campagne 'Stop Kinderarbeid - School, de beste werkplaats' voor coördinatie en integratie van het Nederlandse beleid op het gebied van onderwijs én bestrijding van kinderarbeid in ontwikkelingslanden. Dit is des te meer van belang nu binnen enkele jaren 15% van het totale Nederlandse ontwikkelingsbudget zal worden besteed aan onderwijs.
Daarom wordt het tijd werk te maken van een beleid dat ook de nu nog werkende kinderen uitzicht geeft op kwalitatief goed en gratis fulltime onderwijs.

In een brief van 12 september jl. schreven wij aan de leden van de Tweede Kamer:
'Wij zijn door onze jarenlange betrokkenheid bij kinderarbeid en basisonderwijs in het Zuiden, tot de conclusie gekomen dat armoede geen belemmering hoeft te zijn om elk kind fulltime onderwijs te kunnen bieden. Ook is kinderarbeid, zoals vaak wordt beweerd, meestal niet nodig om 'hun familie te laten overleven'. Ervaring in een land als India leert dat bestaande sociale normen, uitsluiting van groepen en niet of slecht functionerend basisonderwijs de belangrijkste redenen zijn waarom kinderen werken en niet naar school gaan. Onze Indiase partnerorganisatie MV Foundation heeft de afgelopen twaalf jaar 240. 000 arme kinderen, waaronder veel meisjes, laten instromen in het openbaar basisonderwijs. Hun ouders konden betere lonen bedingen toen hun kinderen niet meer voor werk beschikbaar waren. De voorzitster van de MV Foundation, mevrouw Shantha Sinha, heeft daarvoor onlangs de belangrijke Aziatische Ramon Magsaysay Award ontvangen. '
En:
'De discussie over het recht op onderwijs wordt vaak gevoerd zonder daarbij te betrekken dat kinderarbeid een groot aantal kinderen belet om naar school te gaan. Scholen bouwen en verbetering van de kwaliteit van het onderwijs is dan niet genoeg. Noodzakelijk is ook een actieve aanpak van kinderarbeid (inclusief thuiswerk van meisjes), om alle kinderen onder de 14 jaar naar school te krijgen en daar te houden. Daarbij hoort noodzakelijk het (herbe)vestigen van de norm dat werk nooit een belemmering mag zijn voor het volgen van dagonderwijs. Velen - ook de Nederlandse regering - gaan er echter onterecht van uit dat veel kinderarbeid een 'noodzakelijk kwaad' is. Daardoor worden vooral de ergste vormen van kinderarbeid aangepakt. Dit leidt vaak tot ad hoc oplossingen, vervanging van de ene groep kinderen door een andere en bestendiging van het probleem. Nodig is echter: het bestrijden van álle vormen van kinderarbeid die kinderen belemmeren om naar school te gaan. '

Artikel 6:
Rugmark is een keurmerk dat geldt voor tapijten geproduceerd in India en Nepal. Wil een tapijt voor het Rugmark-keurmerk in aanmerking komen dan moet het aan een aantal eisen voldoen.
Er mag geen kinderarbeid aan te pas zijn gekomen. Een uitzondering geldt voor familiebedrijven. Hier mogen eigen kinderen of familie onder de 14 jaar werken mits kan worden aangetoond dat ze ook naar school gaan.
Knopers (die dus volwassen moeten zijn) dienen het ter plekke geldend minimumloon betaald te krijgen.
Er moet een lijst zijn waarop staat wie in de tapijtfabrieken werken. De Rugmarkorganisatie mag te allen tijden controleren of deze gegevens juist zijn.
De importeurs van Rugmarktapijten in Europa en de Verenigde Staten staan 1 procent van de totale importwaarde af aan het project. Hiermee worden projecten voor kinderen, hun familie en dorpsgenoten opgezet. Zo zijn in India inmiddels drie Rugmarkscholen van start gegaan. Enkele honderden jongens en meisjes krijgen daar nu les, in plaats van dat ze in de tapijtfabriek moeten werken. Inmiddels hebben in India 199 exporteurs met ruim 19. 000 weefgetouwen zich aangesloten bij Rugmark. Nog eens 100 exporteurs hebben het lidmaatschap aangevraagd. Meer dan 1 miljoen tapijten met het Rugmarklabel zijn inmiddels geëxporteerd. In Nederland heeft de winkelketen Carpetland toegezegd alleen nog maar handgeknoopte Indiase tapijten te zullen verkopen met het Rugmark. Met andere winkels is overleg gaande.

Artikel 7:
Jaap van Soest was tot 1999 directeur van Mensen in Nood, een Nederlandse organisatie die projecten in de Derde Wereld en Oost-Europa steunt. Op een rondreis door India kwam hij meermalen in aanraking met kinderarbeid. We vroegen hem naar een mogelijke oplossing. "Ik ben wel voor een verbod op kinderarbeid. Alleen is het niet mogelijk om dan de kinderarbeid meteen te stoppen. En soms is dat zelfs heel slecht. Als een gezin net genoeg verdient om te overleven en wanneer de kinderen dan niet meer mogen werken, dan komt dat gezin om van de honger en dat kan nooit de bedoeling zijn. "ik ben wel voor een verbod op kinderarbeid. alleen is het niet mogelijk om dan de kinderarbeid meteen te stoppen. en soms is dat zelfs heel slecht. als een gezin net genoeg verdient om te overleven en wanneer de kinderen dan niet meer mogen werken, dan komt dat gezin om van de honger en dat kan nooit de bedoeling zijn. Met andere woorden kinderarbeid kan pas helemaal afgeschaft worden, wanneer de volwassenen genoeg mogelijkheden hebben om genoeg geld te verdienen om het hele gezin te onderhouden. En dat wordt ook bepaald door ons hier. zijn wij bereid een hogere prijs te betalen voor hun producten, zodat er een beter loon kan worden gegeven?" Als het simpelweg verbieden van kinderarbeid niet helpt, wat dan wel? "Wat helpt is om in ieder geval te erkennen dat kinderarbeid niet meteen gestopt kan worden, zodat je kinderen die werken kunt helpen. Door bijvoorbeeld hun arbeidsomstandigheden te verbeteren, zodat ze minder uren hoeven te werken. Daarnaast kan je werkende kinderen een opleiding geven, zodat ze een betere toekomst hebben. ""wat helpt is om in ieder geval te erkennen dat kinderarbeid niet meteen gestopt kan worden, zodat je kinderen die werken kunt helpen. door bijvoorbeeld hun arbeidsomstandigheden te verbeteren, zodat ze minder uren hoeven te werken. daarnaast kan je werkende kinderen een opleiding geven, zodat ze een betere toekomst hebben. "
Acties 'daar'
Werkgevers nemen graag kinderen aan omdat die goedkoop zijn en nog niet zo goed voor zichzelf kunnen opkomen. In Nicaragua is daar verandering in gekomen. Werkende kinderen hebben daar NATRAS opgericht. NATRAS staat voor Niños, Niñas y Adolescentes Trabajadores of in het Nederlands: Werkende Kinderen en Jongeren. Het voorbeeld van NATRAS heeft elders in de wereld navolging gevonden. Eind 1996 hebben verschillende kindervakbonden in het Indiase Kundapur voor het eerst een wereldwijde bijeenkomst gehouden. In Zuid-India zien ouders zich uit armoede gedwongen om hun kinderen te laten werken, niet alleen in de textielfabrieken, maar ook als loterijkaartjesverkoper, schoonmaker in een hotel of hulp in een lunchroom. Zij denken dat onderwijs hun kinderen niet zal verlossen van de armoede. De organisatie SAVE is het hier niet mee eens. SAVE staat voor Social Awareness and Voluntary Education, in het Nederlands: Sociaal Bewustzijn en Vrijwillig Onderwijs. De afkorting SAVE is niet toevallig gekozen; in het Engels staat save ook voor redding. Een groot deel van de werkende kinderen van India is straatkind. JEEVA JYOTHI: OPVANG EN BEGELEIDING VAN STRAATKINDEREN organiseert regelmatig kampen voor straatkinderen waar ze een paar dagen in een nieuwe en gezonde omgeving ontspannen. Deze kampen bieden de straatkinderen de gelegenheid om na te denken over hun leven en te kijken of ze wat aan hun situatie kunnen veranderen. GLOBAL MARCH: EEN WERELDWIJDE MARS TEGEN KINDERARBEID. Kinderen en volwassenen uit meer dan 90 landen maken in 1998 een voetreis rond de wereld. Met deze GLOBAL MARCH willen ze aandacht vragen voor kinderarbeid en de noodzaak er een einde aan te maken.
Acties 'hier'
Tal van organisaties hier ondersteunen organisaties uit derdewereldlanden die actie voeren tegen kinderarbeid, of werkende kinderen op een of andere manier ondersteunen. Daarnaast zijn er diverse campagnes gericht op mensen in het Westen. Doel van die acties is mensen bewust te maken van de ernst van de situatie met betrekking tot kinderarbeid. Voor de kinderen in nood kun je iets doen. Je kunt met je klasgenoten een groep kinderen in de Derde Wereld steunen. Mensen in Nood heeft bijvoorbeeld een aparte actie voor straatkinderen: de actie 'Smeerpoets'. Bij Mensen in Nood zijn schoenpoetskistjes aan te vragen om daarmee de straat op te gaan om schoenen te poetsen en op die manier geld te verdienen voor straat- en werkende kinderen in de Derde Wereld. De Internationale Arbeidsorganisatie ILO voert wereldwijd campagne tegen kinderarbeid. In Nederland voert de FNV campagne tegen de meest extreme vormen van kinderarbeid, onder de naam Stop Kinderarbeid Het gaat hierbij om arbeid door kinderen jonger dan 12 jaar, om kinderprostitutie en handel in kinderen en om werk onder gevaarlijke omstandigheden. Veel handgeknoopte tapijten zijn door kinderen onder erbarmelijke omstandigheden gemaakt. In India is het initiatief genomen om hiertegen iets te doen. Daar is het Rugmark ontwikkeld, een keurmerk in de vorm van een lachend tapijtje dat garandeert dat de tapijten niet met illegale kinderarbeid gemaakt zijn. FNV, Novib, Unicef, de Landelijke India Werkgroep en Kinderen in de Knel zijn betrokken bij de introductie van het Rugmark-label in Nederland. De Schone Kleren Kampagne is een actie van meer dan 25 Nederlandse en Belgische organisaties. Ook in Frankrijk, Engeland en Duitsland zijn organisaties met de campagne bezig. Doel is om de arbeidsomstandigheden in de kledingindustrie te verbeteren. Samen met FNV en Novib heeft de Schone Kleren Kampagne het Eerlijk Handels Handvest voor Kleding (EHH) opgezet. Winkeliers die het handvest ondertekenen geven daarmee aan dat hun producten op menswaardige wijze zijn gemaakt en dat er geen kinderarbeid aan te pas is gekomen.

Artikel 8:

Acties op internet

Woensdag 16 maart a. s. wordt de website www. sendmyfriend. nl gelanceerd, waarmee een miljoen virtuele kinderen tot leven kunnen komen. Vriendjes die symbool staan voor alle kinderen wereldwijd die geen onderwijs krijgen. Miljoenen kinderen en volwassenen willen hiermee een duidelijk signaal afgeven: onderwijs is dé sleutel voor het doorbreken van de armoedecyclus. Zij roepen hiermee iedereen op om deel te nemen aan de wereldwijde actie Send my Friend to School. Want als er niets gebeurt is de kans groot dat de wereld-gemeenschap er niet in slaagt de onderwijs Millenniumdoelstelling te halen: in 2015 alle kinderen naar school.
In 2000 spraken de 189 VN-landen in de Millennium-doelstellingen duidelijke deadlines met elkaar af.
In 2005 evenveel meisjes als jongens naar school en in 2015 toegang tot goed onderwijs voor alle kinderen in de wereld. Artikel 28 van de VN Conventie voor de Rechten van het Kind stelt dat alle kinderen recht hebben op goed en gratis basisonderwijs. Basisscholiere Sierra Revius: “Ik vind het erg fijn om naar school te gaan en nieuwe dingen te leren. Het is vreselijk dat er zoveel kinderen in de wereld zijn die dat niet kunnen. ”

Beloften nakomen

Meer dan honderd miljoen kinderen krijgen nog steeds geen onderwijs. Tweederde van deze kinderen zijn meisjes. De Send my Friend to School-actie vraagt aandacht voor deze situatie door wereldwijd een miljoen virtuele vriendjes te creëren. Op www. sendmyfriend. nl sluiten Nederlandse kinderen op basis van hun eigen profiel vriendschap met een virtuele leeftijdsgenoot aan de andere kant van de wereld. Een ‘wake up call’ voor de wereldleiders die dit jaar in Edinburgh en New York bijeenkomen, zodat zij alsnog hun beloften om een eind te maken aan de wereldarmoede nakomen. Tijdens de Global Campaign for Education Actieweek - van 25 tot en met 30 april 2005 - vinden wereldwijd demonstraties plaats. Kinderen over de hele wereld zullen poppen maken en deze aan politici overhandigen als symbool voor de schending van dit kinderrecht. In Nederland zal dat op 27 april a. s. met een grote manifestatie op het Plein zijn.
Enkele cijfers: (bron: State of the World’s Children 2005)
· Wereldwijd gaan 104 miljoen kinderen niet naar school.
· Van de kinderen in ( sub-Sahara) Afrika krijgt maximaal 30% vervolgonderwijs na de basisschool.
· In Ethiopië gaan slechts 30% van alle jongens en meisjes naar school
· In Oeganda en Kenia krijgen vaak 100 kinderen in 1 klaslokaal les
· Van de kinderen in Afrika maakt 45% de basisschool niet af
· In India gaat 1 op de 4 kinderen niet naar school

Organisatoren:
Send my Friend to School is een wereldwijde actie van Global Campaign for Education (GCE). Bij deze organisatie zijn 400 ontwikkelingsorganisaties en vakbonden aangesloten. De Nederlandse partners zijn: De Algemene Onderwijsbond (AOb), Edukans, Novib, OCNV, Plan Nederland en Save the Children. Voor meer informatie: check www. campaignforeducation. org