Ik en werk

‘Evenementen organiseren - Huisarts - Kinderpsycholoog’

Iets met psychologie vind ik interessant. Vooral kinderpsychologie of iets in die richting. Je helpt dan kinderen, en kan jezelf er ook in verplaatsen, hoe jij het vroeger zou doen. Je helpt dan mensen zonder ze onder je te zetten. Ik zou dan een orthopedagoog willen worden, of een kinderpsychiater of psycholoog. Ik weet nog niet zeker of ik dit wil gaan doen, huisarts lijkt me ook wel interessant. Hierbij help je ook mensen. Verder vind ik een hele andere richting ook nog wel interessant, het organiseren van evenementen. Dat is weer een hele andere richting, maar dat lijkt me gewoon leuk.

Voor orthopedagoog of kinderpsycholoog en huisarts heb je VWO nodig. Bij de een volg je de opleiding psychologie en bij de andere medicijnen. Dit zijn allebei lange en moeilijke opleidingen. Volgens mij moet je voor deze opleidingen ook ingeloot worden. Bij de andere opleiding weet ik het niet, maar ik kon niet vinden hoe die opleiding heten.

Ik vind deze dingen leuk, omdat het me erg aanspreekt. De richting psychologie spreekt me aan omdat ik nu al vaak heb dat ik met sommige kinderen die ergens mee zitten goed kan praten. Dat bevalt mij dan ook wel. Ik verplaats me dan vaak in hun, om te kijken hoe ik dat zou doen. Zelf heb ik ondertussen ook wel het een en andere meegemaakt. Vaak herken ik de dingen dus wel. Huisarts lijkt me gewoon erg leuk, kijken wat mensen hebben. Het kan dan heel veel zijn of juist niks. Je gaat dan met veel verschillende mensen om, van jong tot oud. De verschillen lijken mij erg leuk. Het organiseren van evenementen vind ik gewoon erg leuk. Vind het nu al leuk om feesten en dergelijk te organiseren. Ik help ook graag mee als andere mensen dat doen. Ik maak ook wel vaak mee, dat we geplande weekendjes hebben, van organisaties van mijn vaders werk. Dat vind ik altijd leuk en gezellig. Ze organiseren het dan leuk, dat zou ik zelf ook wel willen.

Voor de opleiding psychologie moet je kunnen luisteren naar mensen hun problemen, dat kan ik opzicht wel. Ik heb vaak ook wel ideeën hoe het opgelost zou kunnen worden. Je moet ook geduld hebben, als ik dat zelf wil, heb ik dat ook. Als je die opleiding hebt gevolgd en kinderen hun problemen hebt gehoord, ga je zelf ook anders in het leven staan. Je kijkt er anders tegen aan, omdat je weet dat er veel mensen met problemen in de wereld zijn. Dat lijkt me ook heel bijzonder. Voor de opleiding medicijnen moet je het echt willen. Je doet er heel lang over, maar als ik iets wil, ga ik er ook helemaal voor. In dit beroep heb je ook weer geduld nodig, om naar de mensen hun klachten te luisteren. Je moet er dan ook achter proberen te komen, hoe ernstig het is. Sommige mensen stellen zich aan, en sommige mensen maken van een enorme pijn, een klein pijntje. Je moet daar verschillen tussen kunnen maken, dat kan ik wel. Ik kan vaak ‘door’ mensen heenkijken. Voor het organiseren van evenementen moet je slim nadenken. Goed kunnen schatten hoe veel dingen zouden gaan kosten, want dan weten mensen wat ze ongeveer kwijt zijn. Dat kan ik wel. Je moet ook altijd vol leuke ideeën zijn. Het evenement moet nou eenmaal origineel zijn, en ook nog eens leuk en voor niet al te veel geld. Als er een thema bij zit, moet er daar aangehouden worden, zulke dingen kan ik allemaal wel. Waardoor ik het leuk vind.

Wat ik leuk vind aan die opleiding weet u ondertussen wel. Ik vind het minder leuk dat psychologie en medicijnen allebei heel lang duren. Je moet lang studeren, en zou het liefst zo beginnen met werken. Alleen wil wel graag een baan die aardig goed verdient, en deze banen doen dat wel. Van het organiseren van evenementen vind ik het minder leuk, dat het een enorme druk kan geven. Alles moet binnen een bepaalde tijd bedacht zijn, en geregeld. Het moet ook allemaal goed gaan, want anders is de klus niet goed geklaard. De andere twee opleidingen verdienen ook veel beter.

Ik kan er niet heel veel mee bereiken, kan minste steeds beroemder worden, dat mensen uit verre plaatsen naar mij toe komen. Dat kan bij alle beroepen. Alleen er echt mee groeien is moeilijk.

Dat ik iets in de medische richting wil gaan doen, komt voor een gedeelte door mijn vader en mijn opa. Ik ben met medische dingen op gegroeid. Ik hoor al heel me leven dingen over ziekenhuis en huisartsen en zulke dingen. Dat ik dingen wil organiseren komt helemaal uit mezelf. Ook wel een beetje doordat ik vaak op georganiseerde evenementen ben geweest.

Op zich heb ik niet heel veel geleerd van dit verslag, veel dingen wist ik al. Ik had al veel dingen aan mijn ouders en andere mensen gevraagd. Als ik dingen er niet over wist. Ben er alleen wel achter gekomen, dat ik het allemaal wel even leuk vind. Nu moet ik nog kijken wat uiteindelijk het best bij mij past. Daar ben ik zelf nog niet helemaal achter. Misschien wordt het later toch wel heel anders. Ik kan nu de dingen nog niet zeker zeggen, doordat ik nog wel eens van mening verander.