Het gedrag en de leefwijze van de vuursalamander

Van alle landsalamanders in Nederland is er nog maar één soort: de vuursalamander. Over het gedrag en de leefwijze van de vuursalamander ga ik nu wat schrijven.

Vuursalamanders leven in vochtige loofbossen in heuvelachtig land in de omgeving van helder water waar ook veel zuurstof in zit. De larven van de vuursalamander leven in voedselarme (weinig voedsel), snel stromende beekjes en bronnen. De volwassen vuursalamanders zijn echte landdieren, ze kunnen niet zwemmen en zullen in te diep water zelfs verdrinken! Vuursalamanders zijn nachtdieren, overdag verschuilen ze zich onder stenen, boomstronken enz. Alleen na zware regenbuien of dreigend onweer zijn ze overdag ook wel eens te zien, dan gaan ze opzoek naar voedsel. (’s nachts dus ook).

Van de eitjes die de vuursalamander legt komen er maar weinig uit. Dat komt door de vijanden. Libellenlarven, roofkevers en hun larven, stekelbaarsjes enz. vinden de eitjes erg lekker. Vuursalamanders worden ’s nachts opgegeten door egels, nachtvogels, dassen en bunzingen. De salamander is niet erg snel. Bij gevaar kan hij niet snel wegkruipen. Hij heeft wel een middel om zich te verdedigen. In hun huid zitten klieren die gif maken en dat schrikt de vijand af.

Omdat vuursalamanders koudbloedig zijn, moeten ze een winterslaap houden. Wanneer de winter in aantocht is gaan ze naar een veilige plaats. In mos of boomstompen, in de grond of in de modder. Eten en bewegen doen ze niet meer en ze halen nauwelijks adem. Het is net of ze dood zijn, maar dat is niet zo. Als het warmer wordt komt alles weer gewoon op gang. Als het erg warm is houden de vuursalamanders zich nóg verscholen.