Titel
De Kolos van Rhodos

Griekse titel
O Kolossos oths Rodou

Latijnse titel
Colossus Rhodi.

Schrijver
De Romeinse geschiedschrijver Gaius Plinius Secundus.

Genre
Historische avonturenroman.

Tijd
Ca. rond 290 en 280 jaar voor Christus, ruim 2300 jaar geleden.

Een jonge Griekse held, Dareios kwam op bezoek bij zijn oom op Rhodos om Athene te vertegenwoordigen als generaal bij de inwijding, hij was zeer onder de indruk van dit geniale bouwwerk. Rhodos heeft de constructie van een enorme kolos, die deel uitmaakte als één de zeven wereldwonderen, afgerond ter ere van de god Helios. De kolos diende om wacht te houden over de haven als een vesting ter verdediging en als een vuurtoren. Rhodos heeft een alliantie geplant met de Phoeniciërs te sluiten met het doel tegen de Grieken te zweren. Dareios flirt met de schone Diala, de dochter van de bouwmeester Karete, die inmiddels in aanraking is gekomen met een groep opstandelingen onder leiding van Peliokles. De opstandelingen willen de intrigante heersende koning Xerxes uit de weg ruimen, voor de vrijheid van het volk, die onderdrukt en uitgebuit werden door Xerxes alsook door zijn rechterhand, Thar. Maar, toen ook Dareios slachtoffer werd van hen, sloot hij zich aan bij de groep van Peliokles. De opstand van de vrijheidstrijders dreigt te mislukken om het machtssymbool van Xerxes, de kolos, te elimineren. Als Peliokles en zijn mannen gevangen worden genomen en gedwongen om de mensen, in de plaatselijke arena te vermaken, volgt er later een enorme aardbeving, die alles ondersteboven haalt. Niet alleen de kolos in de haven, maar ook de machtsbalans van Rhodos stortte uiteen.

Het verhaal begint zich rond het jaar 280 voor Chr.

Wanneer er een bevrijding plaats vindt van een aantal opstandelingen, waaronder ook hun leider Peliokles, die als gevangenen van de tiran Xerxes dwangarbeid moesten verrichten, als slaven. De jonge Griekse veldheer Dareios was als vertegenwoordiger voor Athene te gast op Rhodos bij zijn oom. Daar was hij om de inwijding van de grote kolos, die door de bouwmeester Karete ter ere van de zonnegod Helios werd gebouwd, bij te wonen. Tijdens deze ceremonie vond er een poging plaats om de intrigante Xerxes, die het eiland beheerste, te vermoorden. Deze aanslag mislukte echter. De broer van Peliokles werd neergeschoten met pijlen door de lijfwachten van Xerxes. In een geheime grot waar hij werd begraven, zei Peliokles tegen zijn zus en overige opstandelingen, die bij hem waren aangesloten, dat ze hulp van buitenaf nodig hebben om de heersende koning van Rhodos te kunnen verdrijven. Zij willen de veldheer Dareios als voorspreker naar Athene sturen, maar hij weet nog niets af van de situatie op het eiland en is derhalve ook nog niet op de hoogte van het bestaan van deze verzetsgroep tegen de slechte regering van Rhodos. Ook een tweede poging om Xerxes om te brengen door hem te vergiftigen mislukte, tijdens een feest ter ere van het beeld, want de koning liet een slaaf de eerste slok van de wijn drinken, die daarop stikte en ter plekke stierf. Tijdens dat feest werd Dareios door Diala, de dochter van Karete, in een geheime gang gelokt, die uitkwam in de vergaderkamer van Xerxes. Hij was op dat moment in een bespreking bezig was met zijn legerbevelhebbers en de ambassadeur van Phoenicië om samen te werken. Door de kolos in de haveninvaart was de binnenhaven van Rhodos een veilige schuilplaats voor Phoenicische handelsschepen. Phoenicië was echter al een vijand van Griekenland, vanwege hun rooftochten. Xerxes verdacht Dareios ervan om een spion voor Griekenland te zijn. Opdat moment kwam Dareios binnen en zei dat hij verdwaald was in het paleis. Om veiligheidsredenen zorgde Xerxes er echter voor dat niemand het eiland kon verlaten, door de binnenhaven af te sluiten, dus ook Dareios kon niet naar huis. De volgende dag zag hij een stoet slaven arriveren op het eiland, die echter in werkelijkheid Phoenicische soldaten waren, die het eiland wilde overnemen buiten het weten van Xerxes om. Met behulp van de vrijheidstrijders probeerde Dareios Rhodos in de nacht te verlaten, maar toen hun schip zich onder de kolos bevond, werd er een grote schaal met vuur op hen gegooid waardoor het schip zonk de opvarenden gevangen werden genomen. In de tussentijd werden de zogenaamde slaven die Dareios in de haven zag, naar een tempel gebracht,waar zij hun leider, de ambassadeur van Phoenicië , ontmoetten voor verdere instructies. Door een geheime gang onder het altaar gingen zij naar een ondergrondse schuilplaats. Later werden de gevangengenomen vrijheidstrijders samen met Dareios in dezelfde tempel gebracht om berecht te worden, maar zij werden bevrijd door hun vrienden, die hen gewapend te hulp kwamen. Ook de oom van Dareios hielp hen om te ontsnappen. Later ervoeren zij van een verspieder dat de Phoenicische soldaten in samenwerking zijn met de rechterhand van Xerxes via een list op het eiland gekomen zijn om de macht over te nemen. Nu hebben de vrijheidstrijder niet alleen met Xerxes te maken, maar nog met de Phoeniciërs. Ze besloten om de kolos te veroveren om de controle over de haven in handen te krijgen en om de leiders van het volk te bevrijden die in de kerkers binnen de kolos gevangen zaten. De tralies konden echter alleen maar ontgrendeld worden via een speciale mechanisme. Maar omdat Dareios niet wist dat Diala samen zweerde met zijn vijanden en zelfs haar eigen vader liet ombrengen had hij haar zonder er erg in te hebben de schuilplaats van zijn vrienden verraadden. De meeste van hen trof hij daarom later niet allemaal levend aan. Zijn oom, zijn vriend Peliokles en de rest werden in de plaatselijke arena gebracht. Het lukte hem om hen daar te bevrijden, maar op dat zelfde moment kwamen de Phoenicische soldaten ten aanval en schoten met bogen pijlen Xerxes dood. Daarna volgde een enorme gevecht tussen het leger van Rhodos en de Phoenicische indringers. Binnen de kortste tijd hebben de Phoeniciërs het eiland in bezit en verwachten de aankomst van een Phoenicische vloot. Dareios en zijn vrienden konden de gevangenen in de kerkers bevrijden, maar hij werd nu zelf ook gevangen genomen en vastgeketend in de kolos. De bestorming van de kolos door de opstandelingen mislukte omdat er gloeiende lava en vuur vanaf het hoofd van de kolos op hen werd afgevuurd met grote en sterke katapulten. Intussen lag de Phoenicische vloot nog voor de kust, maar opeens kwam er een zware storm met een aardbeving, waardoor de kolos ging wankelen. De Phoenicische soldaten vluchtten naar buiten en staken zelfs hun eigen ambassadeur neer toen hij zich hun in de weg stond. Buiten werden zij door de opstandige mensen van Rhodos verslagen. Door de aardbeving werd de stad grotendeels verwoesten ook de wankelende kolos brak af bij zijn zwakke plek, zijn knieën en viel vervolgens om en stortte neer in de haven. Later wilden ze het beeld nog gaan restaureren, samen met de steden die in puin zijn opgegaan, maar het is nooit meer herbouwd, vanwege het feit dat een daarvoor geraadpleegd oude Griekse mythologische uitspraak door een orakel dit ten strengste afraadde ’Wat goed ligt, dat moet men zo laten liggen’. Daarna heeft het verwoeste beeld dan ook echt ongeveer 900 jaar in brokstukken in de binnenhaven blijven liggen. Tot dat andere volken het eiland probeerden te veroveren is het onderstel, de sokkels en de overgebleven resten tot ongeveer 654 n. Chr. blijven staan. Daarna hebben de Arabieren, die een inval deden op Rhodos het koper, brons en de marmeren sokkels weg gestript en dan doorverkocht.