Je hebt in de ruimte veel gezondheidsrisico’s. Je moet daarom veel trainen in speciale trainingscentra voor de ruimtevaart er staat. Er bijvoorbeeld één in Keulen in het Europese Astronautencentrum en één in Rusland in het Yuri Gagarin Kosmonauten Trainingscentrum.
Bron1

In de ruimte heb je vaak last van ruimteziektes (eigenlijk is dat het ‘space adaptation syndrome’ SAS). Vooral bij je eerste vlucht kun je daar last van krijgen, dat komt door de gewichtloosheid. Bij driemaal de aardse zwaartekracht hebben de astronauten ook last van
bewegingsziekteverschijnselen (dat is eigenlijk: ‘sickness induced by centrifugation’, SIC). bron2.

Ook kun je last krijgen van rugklachten en een verstoorde bloeddrukregulatie. Bron3

Je kunt ook last krijgen van nierstenen.
Tijdens een ruimtevaart vindt er een verplaatsing plaats van je bloed naar je cel. Hierdoor ontstaat een geconcentreerde urine wat de kans op nierstenen verhoogt Het water van je bloed gaat in de cellen zitten en daardoor wordt de urine dikker en is de kans groter op nierstenen. Bron6

Ook heb je in de ruimte heel veel straling van de zon, omdat je ook dichter bij de zon zit. Je hebt bijvoorbeeld radioactieve straling en gammastraling. De kans is veel groter dat die nou op je huid schijnen en dat is niet goed voor je huid. Je kunt dan heel erg ziek worden en zelfs dood gaan. Je ruimtepak moet daartegen beschermen.

Je hebt ook de kans dat de botten die de gewrichten moeten dragen langzaam afbreken en brozer worden; er staat weinig druk op je botten. Ook kan je spiermassa teruglopen.
Je moet ook rekening houden met de zwaartekracht in de Ruimte en op aarde. In de ruimte zweef je en als je weer terug op aarde komt dan heb je weer zwaartekracht. Dat is niet goed voor je spieren. In de ruimte hoeven ze niks of weinig te doen en op aarde moeten ze veel harder werken. Als je dan na een reis in de ruimte weer terug komt op aarde moet je lichaam als het ware weer omschakelen en weer wennen aan de zwaartekracht. Je blijft daarom ook nooit langer dan een half jaar in de ruimte. Je word daarom eerst op een soort stoel / brancard gelegd om weer een beetje te wennen aan de aardse zwaartekracht. Bron4

André Kuipers heeft verschillende onderzoeken gedaan in de ruimte die van belang kunnen zijn als we als toerist de ruimte in kunnen gaan. Hij heeft bijvoorbeeld een vest getest met trilfunctie. Dan weet je waar onder en boven is. Dat kan heel handig zijn. Ook het proefje met het plantje kan wel handig zijn maar was eigenlijk nutteloos. Je bent er te kort voor in de ruimte en je moet dat plantje elke dag bijhouden. De mensen hebben daar niet zo’n zin in als ze op vakantie zijn in de ruimte. Bovendien neemt het veel plaats in om die planten te kweken en je moet ook een lichtvenster hebben.

Voordat je de ruimte in komt (de ruimte begint op ongeveer 150 km) kom je verschillende luchtlagen met verschillende temperaturen tegen.
Je moet in de troposfeer, stratosfeer, thermosfeer en de mesosfeer veel rekening houden met de temperatuur. In de troposfeer wordt het steeds kouder naarmate je hoger komt. In de stratosfeer wordt het juist steeds warmer en in de mesosfeer is het juist weer heel koud.
Je moet ook goed uitkijken dat je de dampkring goed inkomt, want er zijn veel giftige stoffen en er is veel hitte. Van die giftige stoffen kan je heel ziek worden of zelfs dood gaan.