Avonturier is mijn ambacht

In een kleine reddingsboot wil de Duitse Arved Fuchs over de gevaarlijkste zee van de wereld zeilen.

1) Wat voor een reis: in een reddingsboot over een zee, dat geteisterd wordt door orkanen, de gevaarlijkste zee ter wereld, waarin de golven regelmatig boven de 20 meter torenen. Vervolgens te voet over een onbewoond eiland, die uit ijs en rotsen bestaat.
2) “Het wordt een uitdaging” zegt Arved Fuchs. Avonturier is zijn beroep. De 46-jarige uit Bad Bramstedt, een kleine stad nabij Hamburg, is bereid te voet naar de Noord en Zuidpool te lopen, heeft in de winter met een zeilboot Kap Horn omcirkeld, is met een oude zeilboot door de Russische Arctis gevaren en heeft om Noord en Zuid Amerika gezeild.
3) Maar de expeditie, die midden januari zal beginnen, de moeilijkste van allemaal, zegt Fuchs. “Het is het uiterste, wat ik in risico vervangen kan.” Met zijn driekoppige crew wil hij 700 zeemijlen over de Zuid Atlantische Oceaan zeilen, van het Noord Antarctica tot in het Zuiden gelegen eiland Zuid Georgië, in een boot, dat een bootje is: zeven meter lang, twee meter breed en 1,50 meter hoog.
4) Al eenmaal, 1916, hebben mannen deze roekeloze tocht gewaagd. De Britse poolonderzoeker Ernest Shackleton en vijf mannen, zijn bemanning, bleef geen andere keus over. Pakijs had een zeiler ingesloten en uiteindelijk verpletterd. Terwijl dit gebeurde en er 22 bemanningsleden achter bleven, maakt Shackleton en zijn kleine crew met de reddingsboot James Caird een weg naar Zuid Georgië, om van een walvisvangststation, hulp te halen.
5) De overlevingskansen waren zeer gering, maar na ongelooflijke inspanningen zette de poolonderzoeker en zijn mannen echt voet aan land in Zuid Georgië – maar aan de onbewoonde kant. In een vertwijfelde krachttoer bedwongen ze gebergte en gletsjers en bereikte ze eindelijk het walvisvangststation Stromness. In de volgende reddingsexpeditie kunnen bemanningsleden van de Endurance in goede staat geborgen worden.
Shackleton en zijn bemanning hebben een zeemannelijk meesterstuk geleverd, zegt Fuchs.
6) Zijn expeditie “Shackleton 2000” ziet hij als een Hommage aan de poolonderzoeker.
Zo heeft Fuchs origineelgetrouw de James Caird II laten nabouwen. Onder Fuchs is de Poolse zeilleraar Henryk Wolski, 49, de geograaf Martin Friederiks, 38, en de eiland bewoonster Sigridur Sverrisdottir aan boord. De 28-jarige werkt in een reisbureau in Reykjavik, voor de Zuidpoolreis heeft ze onbeperkte vakantie genomen. Alle drie zijn de ervaren zeilers, een goed samenwerkend team, die Fuchs bereid was om te begeleiden.
Kou, natheid, moeheid en zeeziekte, het afstand doen van je dagelijkse privé-sfeer – het schrikt je niet af. “ De bemanning moet ook menselijk goed met elkaar omgaan,” zegt Fuchs. Vier weken zijn voor de zeil- en roerreis ingeplant, drie dagen voor de doorgang naar Zuid Georgië. Vier weken moet de crew in een engstem kamer met elkaar uithouden – aan boord van James Caird II kan men niet normaal staan, maar alleen hurken of liggen. De dagopbouw is streng geregeld: drie uur stuurwacht, drie uur stand-by staan en drie uur slapen. En dan gaat het weer van voor af aan.
7) Het toilet bestaat, bij Shackleton, uit een houten emmer. Anders is de uitrusting die zij hebben, weliswaar Spartaans, maar modern, ongeveer bij de astronautenvoeding of de warme isolerende kleding. Ook waterdichte camera’s, een reddingseiland en een kleine zend-ontvangapparaat ontbreken niet. Bij nood kan Dagmar Aaen om hulp geroepen worden. De in 1931 geboren zeiler begeleid als moederschip in enige afstand de James Caird II. Aan boord zijn o.a. de levensgezel van Arved Fuchs en een filmploeg. Een jaar lang had Fuchs Shackleton 2000 voorbereid, 250.000 euro aan sponsorgeld had hij verzameld. “Ik ben geen Hasardeur” zegt hij. “Expedities geven alleen maar plezier, wanneer men weer heelhuids thuis komt.” Tot zover is alles goed gegaan. “Voor mij zijn avonturierreizen een ambacht”, zegt Fuchs. Zijn belevenissen verwerkt hij in boeken en lezingen met dia’s. Saai is vindt hij het in die 26 jaar niet geworden. Hij wordt er steeds weer door gefascineerd, zijn kracht met die van de natuur te meten. Daarom gaat hij de natuur ervaren en niet overwinnen.
8) Natuurlijk, de risico’s van schipbreuk lijden is er bij elke expeditie, zegt Fuchs. Ook bij Shakleton 2000. Maar daarover maak ik me geen zorgen. Mijn motto is: niet opgeven.