We moesten een leesdossier maken voor Nederlands.
Deze moest bestaan uit 8 boeken.
Voor elk boek was 1 á 2 onderdelen.
Deze onderdelen zitten op volgorde in deze map.
Op de volgende pagina vindt je de inhoudsopgaven van dit dossier.

Veel leesplezier!

Inhoudsopgave

Hoofdstuk 1: onderdeel A: Wat betekent lezen voor je?
Hoofdstuk 2: onderdeel B: Verslag van een gesprek over een boek.
Hoofdstuk 3: onderdeel C: Gedichten.
Hoofdstuk 4: onderdeel D: Belevingsverhalen.
Hoofdstuk 5: onderdeel E: Lezen over lezen.
Hoofdstuk 6: onderdeel F1: Je fantasie gebruiken.
Hoofdstuk 7: onderdeel F2: Je fantasie gebruiken.
Hoofdstuk 8: onderdeel F3: Je fantasie gebruiken.
Hoofdstuk 9: onderdeel G: Boek en film.
Hoofdstuk 10: onderdeel J: Twee boeken vergelijken.
Hoofdstuk 11: onderdeel K: slotopdracht.

Hoofdstuk 1: onderdeel A: wat betekent lezen voor je?

Vraag 1: lees je graag boeken?
Ik hou niet echt zo van lezen maar omdat ik veel moet lezen voor school zal ik toch moeten leren me te concentreren tijdens het leren van bijvoorbeeld een examen.
Vraag 2: Wat voor boeken en/of onderwerpen lees je het liefst?
Waar heb je juist een hekel aan?
Ik lees het liefst het boek “Spijt”van Carry Slee, omdat ik het een goed onderwerp vindt om over te praten.
Literatuur vind ik minder leuk, omdat het vaak over een saai onderwerp gaat.
Vraag 3: Hoe kies je je boeken en hoe kom je eraan?
Ik kies mijn boeken door de achterzijde van het boek te lezen en als het boek me aanspreekt lees ik het. Ik haal mijn boeken uit de bibliotheek of ik heb ze zelf.
Vraag 4: Wat vond je op je twaalfde het mooiste boek dat je ooit gelezen had? En wat is nu je meest geliefde boek?
Griezelstate van Anthony Horowitz. Dit boek sprak me aan omdat het grappig maar ook spannend is.
Nu is mijn geliefde boek ‘Spijt”van Carry Slee. Dit boek sprak me aan omdat ik zelf ook heel erg gepest ben op de lagere school.
Vraag 5: Welke verschillen zijn er tussen de boeken die je op je twaalfde las en boeken die je nu leest?
Toen waren de boeken veel meer in kindertaal geschreven, nu is dat meer voor volwassenen.
Vraag 6: Welke boeken hebben je nog meer geboeid?
“Kappen”van Carry Slee. Dit sprak me aan omdat dit over drugs ging.
Vraag 7: Lees je een boek altijd uit? Waarneer wel
Waarneer niet?
Ik lees een boek pas uit als het me interesseert anders eigenlijk niet dan haal ik een ander boek.
Vraag 8: Lees je wel eens boeken voor de tweede keer? Zo ja: welke soort boeken? Waarom juist die?
Griezelverhalen omdat ik me daar goed bij kan inleven in een verhaalfiguur.
Vraag 9: Praat je wel eens met iemand over wat je leest, of doordat je iets hebt gelezen? Met wie en wat voor soort gesprek is dat dan?
Ja, vooral op school en vaak wordt dat dan een kleine discussie die gewoon verloopt.


Hoofdstuk 2: onderdeel B: verslag van een gesprek over een boek. Samenvatting van Gebr.

Marius, het broertje van Luuk, is een half jaar geleden overleden aan de ziekte van Wilson, dat is een ernstige aandoening aan je stofwisseling. Hun moeder wil de spulletjes verbranden in de achter tuin. Dat is haar manier van afscheid nemen. Luuks moeder had gezegd dat hij de spulletjes die luuk wilde bewaren mocht pakken uit Marius kamer. Ze had de nadruk gelegd dat Luuk absoluut niet aan Marius privé-spullen mocht zitten. Toch pakt hij zijn broers dagboek en gaat er in schrijven, maar niet lezen. Dat dagboek had Marius gekregen voor zijn 12e verjaardag van Luuk. Volgens hem bestaat er een wet dat je niet in iemands dagboek mag lezen, maar wel in een andermans dagboek schrijven. Daarom schrijft hij er in wat hij altijd doet overdag allemaal doet.

Op een dag begint hij te lezen wat er allemaal in het dagboek stond wat zijn broer allemaal geschreven heeft. Het valt hem op dat het meestal alleen over zichzelf en Marius ging. Door het te lezen komt Luuk zijn overleden broer beter kennen maar ook zichzelf. Marius had toch een heel ander beeld dan Luuk zelf van zelf zichzelf had. Hij ontdekte dat hij meer van jongens hield dan van meisjes. Luuk had dat zelf ook. Hij hield ook meer van jongens dan van meisjes. Hij had gelezen dat in één gezin vaak maar één homoseksuele kon voorkomen. Er staat ook een heel stuk in over Alex en Maus (zo noemde Luuk hem) die samen naakt in bed liggen en een beetje met elkaars piemel te spelen. Als hij alles in het dagboek heeft gelezen dan vertelt hij over de tijd toen Marius nog leefde.

Op een dag was hun moeder een keer in een melige bui en zei dat ze eigenlijk een zigeuner was en dat Luuk en Maus zigeuner kinderen waren. Ze wisten dat er op een veldje vlak bij hun huis zigeuners hun kamp hadden. Na schooltijd zijn ze er heengegaan en in de bosjes naar de zigeuners gaan kijken hoe ze er nou uitzagen hoe ze zich gedroegen. Opeens kwam er een zigeunerjongen op hen af. Ze schrokken allebei en ze wilden weg rennen. Marius zei wat tegen Luuk maar er kwam geen antwoord want Luuk was in een boom geklommen en de zigeunerjongen stond er in een vreemde taal onder te praten. Luuk verstond er niets van maar het waren vriendelijke woorden die uit de mond kwamen van de zigeunerjongen en dat hoorde Luuk wel en kwam uit de boom. Marius rende door naar huis om het zilveren bestek op te halen omdat hij wist dat zigeuners gek op zilver waren. Ondertussen zaten Luuk en de zigeunerjongen, met de naam Tibor, samen een bloemenkrans te maken. Dat vond Luuk heel leuk want toen werd hij eindelijk gerespecteerd zoals hij is. Een paar dagen later waren de zigeuners alweer vertrokken.
Omdat Marius gestorven was aan de ziekte van Wilson Moest Luuk ook onderzocht worden. Hij had gelukkig geen Wilson. Zijn moeder wilde 's middags de spulletjes van Marius verbranden en ook zijn dagboek. De moeder van Luuk had gezegd dat hij van Marius zijn privé-spullen moest afblijven. Hij zal nu moeten zeggen dat hij Marius dagboek had. Toen hij het aan zijn moeder vertelde was zijn ze helemaal niet boos want ze had het wel verwacht dat hij zijn broers dagboek zou pakken. Toen hij ook nog eens vertelde dat hij homoseksueel was werd zij ook niet boos, dat wisten ze al vanaf zijn geboorte. Dat voel je als moeder zijnde, had ze gezegd. En dat ze geen kleinkinderen zou krijgen vond ze ook niet erg. Ze namen wel een hond.

Titel: Gebr.

Auteur: Ted van Lieshout

Naam uitgever + jaar van verschijnen: Malmberg, Den Bosch, boektoppers 2003, eerste druk: 1996.

Aantal bladzijde: 188

Zijn pseudoniem: geen pseudoniem.

Werkelijke naam: Ted van Lieshout

Biografie van Ted van Lieshout:

Ted van Lieshout werd op 21 december 1955 geboren in Eindhoven. Na de middelbare school ging hij in Amsterdam (waar hij sinds 1975 woont) aan de Gerrit Rietveldacademie studeren. In datzelfde jaar werden zes gedichten gepubliceerd in een debutantenbundel. Vijf jaar later ging hij aan de slag als gediplomeerd illustrator en grafisch ontwerper. Tot 1984 bestonden zijn werkzaamheden voornamelijk uit het ontwerpen van boekomslagen voor uitgeverijen als De Arbeiderspers en Manteau, en het maken van tekeningen voor kranten en tijdschriften als NRC-Handelsblad, Huisarts & Praktijk en Vrij Nederland. Hij was tevens huistekenaar van het vijf jarenproject 'Lees je knetter'.
In 1982 begon hij te illustreren voor De Blauw Geruite Kiel, de kinderkrant van Vrij Nederland en vanaf 1984 publiceerde hij daarin gedichten en verhalen. De eerste publicatie was: 'De achterkant van mijnheer van Vliet'.
Twee jaar later verschenen zijn eerste boeken: de jeugdroman Raafs Reizend Theater bij Van Goor en de eerste dichtbundel Van verdriet kun je grappige hoedjes vouwen bij Leopold. Deze bundel werd in 1987 onderscheiden als beste bundel met een Vlag & Wimpel. In dat jaar verschenen het verhaal 'zondag' in het boek 'Dit is echt gebeurd!' evenals Luitje en de limonademoeder uitgegeven bij Van Goor en de tweede dichtbundel, Als ik geen naam had kwam ik in de Noordzee uit, een uitgave van Leopold. Bij Zwijsen verscheen in 1988 Kaatje Koe, bij Van Goor De allerliefste jongen van de hele wereld, waarvoor hij in 1989 een Vlag & Wimpel kreeg, en bij Leopold de derde dichtbundel Och, ik elleboog me er wel doorheen, die in 1989 met een Zilveren Griffel werd bekroond. In 1989 verscheen Kind te huur bij Van Goor en in 1990 Ik ben een held, dat in 1991 werd onderscheiden met een Vlag & Wimpel en dat ook werd Getipt door de Kinderjury; Zwijsen publiceerde Giel heeft een geheim en Leopold Mijn botjes zijn bekleed met deftig vel, waarvoor Ted van Lieshout in 1991 zijn tweede Zilveren Griffel kreeg en daarnaast de Kunst voor Kinderenprijs, een initiatief van studenten van de sectie Kind & Media van de Universiteit van Leiden. In 1993 werd de bundel door een internationale jury onderscheiden met de Premio Europeo Letteratura Giovanile Pier Paolo Vergerio. Voor de illustraties in het poëzieprentenboek werd hij geëerd met plaatsing op de IBBY Honour List.

Het volgende boek was Majlent, dat in 1991 bij Van Goor verscheen. In dat jaar kwam bij dezelfde uitgeverij het boek 'Een kerstmis vol verhalen' uit, met daarin zijn verhaal 'Kerstopa'.
In 1992 verschenen bij Leopold Het droevige leven van Weggedaantje Stippelmuis en de vijfde dichtbundel, Multiple noise. In 1993 publiceerde hij het samenleesboek Wat drink je? O, pies! Bij Van Goor en ook bij die uitgeverij De winkel van Wimper; bij Zwijsen verscheen Toen oma weg was, dat in 1994 een Vlag & Wimpel kreeg. In 1994 verscheen bij Leopold Begin een torentje van niks. Deze bundel werd bekroond met de Gouden Griffel 1995, die nooit eerder in de meer dan 40-jarige geschiedenis van de prijs werd toegekend aan een bundel van één auteur.
In 1995 verscheen bij Van Goor het kleine voorleesboek Herrie en bij Leopold werden de niet meer verkrijgbare eerste drie bundels gedichten opnieuw uitgebracht, thans in één band en onder de titel Van, Als & Och. In 1996 verscheen Gebr. Bij Van Goor. Dat boek won de allereerste Zilveren Zoen in 1997; Mijn tuin, mijn tuin, een prentenboek met collages van Daan Remmerts de Vries dat bij Querido verscheen in 1996, kreeg in 1997 een Zilveren Griffel. In de allerlaatste dagen van 1997 verscheen het poëzieprentenboek Een lichtblauw kleurpotlood bij Leopold.
Begin 1998 kwam Stil leven uit bij SUN, een "essay" voor kinderen vanaf tien over kunstgeschiedenis. Het boek werd onderscheiden met een Zilveren Zoen 1999.
In augustus 1999 verscheen de achtste dichtbundel bij uitgeverij Leopold: Zeer kleine liefde.
Uit de recensies: 'Wat Van Lieshout heeft geschreven is pure, schitterende poëzie, waarin hij op zuivere toon de grootste liefde uit zijn leven bezingt. Een liefde met scherpe kanten.' - Selma Niewold, De Volkskrant
'Mooie gedichten over trouw, vertrouwen en liefde.' - Aukje Holtrop, Vrij Nederland
'Niet eerder in de literatuur werden de emotionele kanten van een pedofiele relatie zo genuanceerd neergezet.' - Joke Linders, Algemeen Dagblad
'Zijn taal is helder. De dingen die hij opmerkt verrassen, doordat ze, in zekere zin, juist voor de hand liggen. Ze waren er altijd al, maar hadden Van Lieshout nodig om gezien te worden.' - Judith Eiselin, NRC-Handelsblad.
In 1999 werd Bruder, de Duitse vertaling die Mirjam Pressler maakte van Gebr, onderscheiden met de Deutscher Jugendliteraturpreis.
In mei 2000 kwam de negende dichtbundel bij uitgeverij Leopold uit: Het is een straf als je zo mooi moet zijn als ik. Precies één jaar later is Klein groen koffertje verschenen. In 2001 kreeg Ted van Lieshout de tweejaarlijkse Nienke van Hichtumprijs voor Zeer kleine liefde, en in dat jaar verschenen ook de langverwachte Deense, Engelse, Franse en Noorse vertalingen van Gebr. (Zie voor buitenlandse recensies English please! in het menu.)
In 2002 werden de Estlandse en Italiaanse vertaling van Gebr. uitgegeven; in april kwam bij uitgeverij Leopold het "poëssay" Papieren Museum uit.
In 2003 verschenen de poëzieverzamelbundel Jij bent mijn mooiste landschap (Leopold) en de omnibus Luitje, Wimper & Pipet (Van Goor), met daarin drie eerder verschenen boeken.
In dat jaar werd hij, als enige jeugdboekenschrijver, genomineerd voor de eerste Brabantse Schrijversprijs, een nieuwe onderscheiding voor een literair oeuvre; in 1989 al werd hij onderscheiden met de oeuvreprijs voor beginnende schrijvers, het Charlotte Köhler Stipendium.
Sinds 1984 schrijft Ted van Lieshout scènes en liedjes voor de NPS-televisieprogramma's Sesamstraat (hij schreef onder andere Sinterklaasspecials en creëerde de Oma van Frank) en sinds 1988 voor Het Klokhuis. In 1989 schreef hij het toneelstuk 'Dubbele Dief' voor het Amsteltoneel (thans Huis aan de Amstel).
Voor volwassenen schreef hij het door de NCRV in 1991 uitgezonden: 'Kabouters bestaan niet, tenzij ze bestaan', en voor de NOS de korte televisiefilm 'Ben stout...', eveneens in 1991 uitgezonden als aflevering van de serie 'Suite 215'. In het jaar daarop werd, in dezelfde serie, het televisiespel 'Toyboy' uitgezonden.
Hij had een belangrijk schrijversaandeel in de NOS-serie 'De Mankementenshow', waarvoor hij behalve scènes ook liedjes schreef. Bovendien werkte hij mee aan de comedyserie 'Vrienden voor het leven' en 'De Van Duin Show'. Daarnaast schreef en bewerkte hij liedjes voor Jenny Arean, Karin Bloemen en Lenette van Dongen.
Tot medio 1990 was Ted van Lieshout werkzaam aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag als docent tekenen en illustreren.
In 1998 won hij een subsidie van de Stichting Lezen voor de publieke omroep die zijn leesbevorderend spelprogramma S.O.S. op de buis brengt. Het plan haalde de omroep echter niet en de veertigduizend guldens zijn dan ook niet uitgekeerd.

Verslag dat ik gemaakt heb met Bart Zwinkels.

Hoofdstuk 3: onderdeel C: Gedichten.

Gedicht 1:

De dag van morgen
Levend naar de dag van morgen,
kijkend naar de hemellucht,
ligt de toekomst nog verborgen,
in een wereld die diep zucht.

Schrijdend naar de nieuwe dagen,
wankelend naar een nieuw begin
ontzagwekkend, vol van vragen,
naar de oorsprong en de zin

Help mij Heer met al mijn zorgen,
zoveel vragen op mijn pad
Help mij op de weg naar morgen,
maak mijn weg en paden glad

Onbekend, maar zéker weten,
álles wat er komen gaat,
heeft Zijn Hand al uitgemeten,
Schepper van de juiste maat.

Naam dichter: Cobie Verheij-de Peuter
Waar vandaan: http://www.cobieverheij.gedichtensite.nl/
Waarom spreekt het me aan: de zinsbouw van het gedicht vind ik heel mooi en het gedicht zelf is heel erg mooi.

Gedicht 2:

‘s NACHTS

De regen van noem mij desnoods geen regen
wordt door geen oor wordt door de huid gehoord.
Booglamplicht geeft waarom daarom zijn zegen;
de hemel zwijgt en zwijgt van enzovoort.
En niemand komt niemand dan niemand tegen.
En iemand zegt ik ben een iemandswoord.
En iemand zegt ik ben maar ben verzwegen.
De hemel zwijgt en zwijgt want enzovoort.
En wij wijzelf gaan wonderlijke wegen:
wij varen om de tropen van de noord
figuurlijk zelfs met ons figuur verlegen.
En staan op straat en lopen toch weer door ’t
noem mij desnoods noem mij desnoods dan regen.
De hemel zwijgt en zwijgt en enzovoort.

Naam dichter: Hans Andreus.
Waar vandaan:
http://www.websophia.com/index.html?http&&&www.websophia.com/gedichten/
wat sprak me aan: de stijl van Hans Andreus spreekt me heel erg aan het gedicht zelf.

Gedicht 3:

Gedachten

wat stelt het leven nog voor
als je niet samen kan zijn
met de gene waarvan je ziels veel houd
wat stelt het leven nog voor als je je zelf niet meer bent
wat stelt het leven voor als je onzeker en niet gelukkig bent
is het niet beter dan om alles te verlaten en te gaan
naar een wereld waar dit alles wel kan
had ik maar meer lef dan had ik het al gedaan
er is iets dat me tegen houd
maar misschien gebeurt er nog ooit iets
en komt geluk er voor mij toch nog aan
zullen daar maar op wachten
misschien ooit gaat het toch komen
alleen zag ik het maar

Naam dichter: Marion Janssens
Waar vandaan: http://www.leukegedichten.nl/bekijkgedichtautheur.php?gedichtid=15179
Waarom spreekt het me zo aan: de stijl van schrijven en de inhoud van het verhaal.

Gedicht 4:

Naderend einde
Je zei:
"Ik heb niet lang meer te gaan."
Ik ontkende,
steeds opnieuw.
Vandaag las ik
je ogen zonder leven,
je ziel zonder angst.
Je had de dood
bij je op schoot.
Jij hebt aanvaard,
dit einde,
een nieuw begin.
Mijn hart brak open.
Ik zal je missen.
Je hebt hier steeds goed gedaan.
Van mij mag je gaan.
Geef grootmoe een zoen van mij.

Naam dichter: onbekend
Waar vandaan: http://users.pandora.be/cdr/
Wat spreekt me aan: de stijl van schrijven en de inhoud van het gedicht.

Gedicht 5:

Ik weet alleen

ik weet alleen
ze is ermee geboren
met in haar ogen al
dat blauw

zo gauw ze woorden wist
was zij ze al vergeten
maar weten doet ze wel
ze vouwt de lakens op

schudt dekens uit ze
zegt ik ben een
poosje weggeweest
meer woorden zijn er niet

en ook de zin ontbreekt
de zin om woorden
in te zetten
want om te zeggen

wat haar overkomen is
heeft ze het zwijgen en
ze huilt als ze hoort wat
ze met die stilte zegt

Naam dichter: Henriette Faas.
Waar vandaan: http://meander.italics.net/gedichten/gedicht.php?id=738
Wat spreekt me aan: de stijl van schrijven en het gedicht zelf.

Gedicht 6:

VORST

Is Vorst
breken scherp en helder de stenen rijen
wegen scheuren
Schel schelt de schel
van de trem in de duizelruimte
hoge hoepel
staalhemel staalhelm
Naar klare spanbanen strammen stappen
laarzen slaan de straat tot luide ruimte

Is Vorst
breken stenen scherp
slaan laarzen klaar
schellen de schellen schel
helder

helder
helder
duizelruimte luidt

Naam dichter: Paul van Ostaijen
Waar vandaan: http://www.brakkehond.be/pvo/pvo2.html
Wat spreekt me aan: de stijl van schrijven en de inhoud van het verhaal.

Hoofdstuk 4: onderdeel D: belevingsverhaal

Samenvatting van het boek: Spijt! Van Carry Slee.

Op een dag gaat David naar school. Hij heeft zich verslapen en als hij bij de brug aankomt ziet hij dat Niels, zijn beste vriend al weg is. Hij komt nog net op tijd. Als hij de gymzaal binnen komt ziet hij dat Jochem er nog niet is. Hij hoopt ook niet dat hij nog komt want hij is dat gepest een beetje zat aan het worden. Op het laatste moment komt Jochem toch nog binnen. Natuurlijk maakt Tino van Dijk hun mentor en gymleraar weer een rotopmerking over de dikke Jochem. Als de gymles afgelopen is rennen Justin, Remco en Sanne meteen de kleedkamer in. Ze pakken Jochems kleren en hangen ze in een boom. Sanne, Justin en Remco willen namelijk niet dat Jochem op de klassenfoto komt die zo gemaakt gaat worden. Want hij zou alles verpesten. Ze zeggen tegen Jochem dat hij zijn kleren na de klassenfoto terug kan krijgen. Tino doet er niets tegen en lacht gewoon vrolijk mee.
Als David een paar dagen later bij Frans zit ziet hij dat hij zijn boek heeft vergeten. Sanne ziet het en geeft hem Jochems boek. David wil het teruggeven maar hij is bang uitgelachen te worden. Als Davids moeder ‘s avonds zijn Franse woordjes overhoord ziet ze dat hij niet zijn eigen boek heeft maar dat van Jochem. David vertelt met een smoes hoe hij daar aan komt en hij moet het van zijn moeder naar Jochem terug gaan brengen. Als hij bij Jochem aan komt zet zijn moeder meteen chips en cola op tafel. David weet niet wat hem overkomt. Het blijkt dat Jochems moeder helemaal niets van het gepest afweet en denkt dat David en Jochem de beste vrienden zijn. Jochem wil niet veel vertellen maar hij zegt dat hij 1 goede vriendin heeft die Nienke de Graaf heet. David zegt tegen Jochem dat als hij geholpen wil worden hij dat tegen David moet zeggen.
De avond van het klassenfeest breekt aan en David is vastbesloten verkering aan Vera te vragen wat hij al zo lang wou. Als het feest is begonnen zoekt David naar Vera maar hij kan haar nergens vinden. Als hij in de gang komt ziet hij Vera staan. Maar ze staat te zoenen met Youssef. Davids wereld stort in. Ondertussen zijn Sanne, Justin en Remco Jochem dronken aan het voeren. Hij staat te kotsen bij een boom en wordt uitgescholden voor varken. Hij roept David om hulp maar die heeft het te druk met Vera.
De volgende dag komt de rector binnen. Hij vertelt dat Jochem de vorige avond na het klassenfeest niet is thuisgekomen. Er gaat een schok door de klas. Iedereen weet dat het hun schuld is. Ze zijn te ver gegaan. En dat wisten ze. De politie is Jochem al aan het zoeken, maar nog zonder resultaat. David kan niet hulpeloos toekijken en besluit om zelf actie te ondernemen.
Hij belt Nienke op en samen gaan ze Jochem zoeken. Ze gaan langs alle plekjes waar Nienke en Jochem vaak samen naar toe gingen, maar nergens is Jochem te vinden. Ten slotte is er nog maar 1 plaats over. Dat is het meertje waar Jochem vaak zit als hij verdrietig is. En dat kwam vaak voor. Dan krijgen ze de schrik van hun leven. Op het water drijft een tas die wel heel erg veel op die van Jochem lijkt. David en Nienke barsten in tranen uit. Ook al is het niet zeker dat het Jochems tas is, weten ze al genoeg. Jochem is dood……
De duikploegen van de politie gaan op zoek naar Jochem en na een paar duiken wordt Jochems lichaam levenloos naar de kant gedragen.
Niemand kan geloven dat Jochem echt dood is. Maar het is toch echt waar. Iedereen treurt, de één omdat hij Jochem niet heeft geholpen, de ander omdat hij niet is gestopt met pesten. David voelt dat hij de grootste schuld heeft, omdat hij zijn woord heeft gebroken. Niemand is het met hem eens, want iedereen is schuldig geweest. De hele klas is aanwezig op de begrafenis van Jochem. David leest een aangrijpend verhaal voor uit het dagboek van Jochem. Na de begrafenis gaan ze in een lange stoet naar het meer waar Jochem is verdronken. Ze strooien daar witte bloemen op het water.
De hele redactie van de schoolkrant is het er over eens dat dit niet nog een keer kan en mag gebeuren. Ze moeten wat doen tegen het pesten op scholen. Zo bedenken ze de pestlijn. David, Vera, Manon, Niels en Youssef werken daar aan mee. Zo helpen ze veel kinderen. Op een dag is er ook een meisje met liefdesproblemen. Het blijkt Vera te zijn die op dat moment verkering aan David vraagt. David kan dan eindelijk zeggen wat hij altijd al heeft willen zeggen: Babe I love you!

Persoonlijk verhaal over het boek “Spijt”.

Hoe ben je aan het boek gekomen?
 het boek is mij een keer voorgelezen door een stagiëre van de basisschool en toen vond ik het een geweldig boek.

Wat vindt je van de kaft?
 ik vind het een heel mooie kaft en je kunt wel een beetje aflezen waar het boek over gaat. Op de kaft staat een jongen die na zit te denken en je ziet een schooltas die waarschijnlijk van die jongen is.

Wat is je eerste indruk?
 het lijkt me een heel spannend maar ook indrukwekkend verhaal, want het gaat namelijk over een jongen die gepest wordt en dat is al niet echt normaal.

Is het boek spannend, humoristisch, ontroerend enz.?
 het boek is spannend maar ook heel ontroerend.

Waarom vindt je dat?
 het meest ontroerende moment vind ik de zelfmoord van Jochem. Hij heeft dit gedaan omdat hij heel veel werd gepest.

Aan welke woorden dacht je bij het lezen van ’t boek: herkenning, verbazing, medelijden, angst, verontwaarding, verlangen, ongeloof, opluchting enz. En waarom?
 het eerste waar ik aan dacht toen ik het boek las was herkenning, omdat ik zelf op de basisschool altijd ben gepest.

Zou jij dit verhaal zelf willen meemaken? Uitleggen?
 nee, want gepest worden is absoluut niet leuk en ik zal het niet nog een keer mee willen maken.
Wat zou je eraan willen veranderen?
 ik zou graag zien dat iedereen respect voor elkaar heeft. In plaats van iedereen te gaan pesten. Zo kan iedereen een gewoon leven lijden en hoeft niemand zichzelf dood te maken dankzij anderen.

Met welk persoon leef je het meeste mee? Waarom?
 Het meest heb ik meegeleefd met Jochem. Hij was degene die werd gepest door zijn klasgenoten en zelfs door leraren. Dankzij dit gepest heeft hij zelfmoord gepleegd door te verdrinken.

Hoofdstuk 5: onderdeel E: Lezen over Lezen.

Samenvatting bikkels.

Hieronder een korte samenvatting van het boek “Bikkels”: •Het boek “Bikkels” gaat over Murat, een jongen van ongeveer 10 jaar oud, die wordt gediscrimineerd. Dit gebeurt doordat er op de toneelclub een jongen is die hem constant bedreigd. Hij doet dit door dingen te zeggen tegen Murat of hem briefjes op zijn fiets achter te laten.
Murat lost dit op door op een dag als hij weer bij de toneelclub is een voorbeeld te geven van discriminatie waardoor eigenlijk een beetje zijn probleem naar buiten komt. Hij durfde dit namelijk tegen niemand te vertellen.
Als Murat het voorbeeld gegeven heeft hebben de andere kinderen het door en durven ze iets te zeggen van het discrimineren. Daardoor loopt Dave(degene die discrimineert) boos weg maar Murat wil hem een tweede kans geven om hem te laten zien dat het niet zo moeilijk is om met buitenlanders om te gaan. Dit is uiteindelijk ook succesvol en Murat en Dave kunnen gewoon samen acteren. Murat kreeg ook nog de hoofdrol voor het toneelstuk.
Ook is er in het verhaal een man die buitenlanders discrimineert, deze man is de eigenaar van het snoepwinkeltje tegenover de basisschool. De man doet dit door alleen de Nederlandse kinderen te helpen in zijn winkel en dus net te doen alsof hij de buitenlandse kinderen niet ziet staan. Murat, Katja, Guido, Jennifer, Mohamed en Doris zijn het hier totaal niet mee eens en willen een protest actie op touw zetten.
Ze doen dit door allemaal affiches uit te delen in en rond de school zodat niemand meer snoep gaat halen bij het snoepwinkeltje. Deze actie slaat zo aan waardoor er niemand meer in het winkeltje komt en zelfs komt het groepje inclusief hun klas in de krant voor hun actie!
Als laatste is er in het verhaal nog een ander probleem. De kinderen horen als ze ergens langslopen een hond janken en als ze vervolgens gaan kijken waar het gejank vandaan komt blijkt het van een hond te zijn die niet goed verzorgd wordt. Hier kan Katja niet tegen en zij wil dan ook de hond graag redden. Dus besluiten de kinderen om te proberen de hond te redden.
Dit doen ze door voor dierenbescherming te spelen en de man(Meneer Boendemakers) op te bellen en van hem te eisen dat hij de hond afstaat. Als Meneer Boendemakers vervolgens naar de dierenbescherming toe belt omdat hij het toch niet helemaal vertrouwd komt hij erachter dat het geen echte telefoontjes waren.
Dus besluit Meneer Boendemakers om de hond te verkopen door een briefje bij de supermarkt op te hangen. Omdat Guido altijd bij de supermarkt gaat kijken bij de briefjes of er nog een drumstel te koop is, ziet hij op een gegeven moment dat de hond te koop staat en laat het briefje zien aan Katja. Hierdoor wordt ze verdrietig en rent ze weg.
Murat komt vervolgens in het verhaal op een gegeven moment thuis waar hij de moeder van Katja aan de telefoon krijgt die hem vraagt of hij weet waar Katja is waarop hij het hele verhaal verteld. Hierop besluit de moeder van Katja om de hond te kopen en Katja te verrassen voor haar verjaardag. Als op de dag van Katja’s verjaardag, Katja aan Murat vraagt of hij nog even meegaat naar Katja’s huis gaat Murat mee en krijgt Katja haar cadeau.
Als de twee vervolgens even later bij de hond zitten (die nog slaapt van de narcose) vraagt Katja aan Murat verkering. Murat zegt Ja(want hij heeft nog niet gedurfd te vertellen dat hij al een hele tijd verliefd is op Katja) en op het moment dat Katja en Murat elkaar willen zoenen wordt de hond wakker.
Waarop Katja zegt en ik citeer: “Hij mag heus wel zien hoe wij zoenen want dat zal hij vast nog wel vaker zien” waarop ze Murat in zijn buik prikt waarop ze zegt: “Als jij tenminste niet hoeft te softballen” maar waar deze opmerking op slaat moet je maar lezen in het boek.

Ik heb hier geen recensies over kunnen vinden, dus maak ik zelf een mening over het boek dit is hieronder te vinden.

Mening van het boek:

Ik vond het boek leuk om te lezen omdat het over racisme en liefde gaat dat spreekt mij wel aan ook vond ik het boek leuk om te lezen omdat je het vlot doorleest en het verhaal ook in een keer snapt.
Hierover word een toneelvoorstelling georganiseerd dat uiteindelijk een groot succes wordt.
Dit helpt kinderen op andere gedachten te brengen over andere culturen.
Ook wordt er aandacht besteed aan de dierenbescherming.
Dit wordt ook gedaan door een toneelvoorstelling.
Ook hiermee wordt kinderen geleerd om te gaan met dieren die niet goed worden verzorgd.
Dit boek is een heel goed geschreven boek

Hoofdstuk 6: onderdeel F1: je fantasie gebruiken.

Dit stuk heb ik zelf geschreven.

De gruwelijke dood.

Op een dinsdagmiddag rond vier uur kwam Tim thuis van school en zag dat er een grote rommel was gemaakt in de keuken.
Dit kon nooit waar zijn, want zijn moeder is normaal altijd heel netjes.
Hij had het huis al helemaal doorzocht maar hij zag helemaal niemand in huis.
Normaal was er altijd iemand thuis als hij van school terug kwam, maar vandaag was alles anders.
Hij had al de hele dag een raar gevoel in zijn maag en dat werd nu alleen maar erger.
Het was al een hele tijd muis stil totdat om zes uur de telefoon ging.
Een enge stem zei: “ik kom je om tien uur halen zorg dat je klaarstaat”en toen werd de verbinding verbroken.
Om vijf voor tien zat Tim helemaal te trillen van angst.
Hij stak een sigaret op en rookte hem tot op de filter helemaal op.
Toen ging om vijf over tien de deurbel en toen……………………..

Dit stuk is geschreven door: Ilse Kuys.
Zij is zestien jaar.
Zit in de vierde klas van het VMBO.
Zij heeft dit verhaal geheel gebaseerd op fantasie.

Tekening van de kaft:

Tekening van de achterkant:

Hoofdstuk 7: onderdeel F2: je fantasie gebruiken.

Samenvatting het verrotte leven van Floortje Bloem.

Het verrotte leven van Floortje Bloem gaat over Floortje Bloem en haar leven, dat behoorlijk rot is. Wanneer Floortje geboren wordt zijn haar ouders gescheiden en wonen haar moeder en zusje Beppie bij tante Gerda. Er is geen plaats is voor een vierde persoon en Floortje komt in een tehuis terecht. Als Floortje drie jaar is gaat zij naar een pleeggezin waar ze het ontzettend naar haar zin heeft, totdat haar Pleegvader na een auto ongeluk overlijdt. Haar pleegmoeder kan niet meer voor Floortje zorgen en ze gaat weer naar een tehuis. Als Floortje acht jaar is gaat ze naar het volgende pleeggezin, maar door haar brutaliteit, driftaanvallen en seksuele spelletjes wordt ze naar een observatiehuis gebracht. Wanneer Floortje weer in het tehuis zit mag ze soms en later steeds vaker in de vakanties naar de Familie Peperzak toe. Hier heeft ze het erg naar haar zin, maar na een tijdje wil Floortje hier niet meer naar toe, omdat de oudste zoon haar misbruikt. Floortje raakt hierdoor erg van streek en komt onder behandeling van een psychiater. Zij heeft een hekel aan alle onderzoeken en zegt dat ze naar haar echte moeder wil. Intussen heeft haar moeder een nieuwe relatie. Na overleg mag Floortje een weekend naar huis, ’s avond gaat ze met Beppie en Lexie, de vriend van haar zus, naar “De Keet,” een jeugdcentrum waar Floortje voor het eerst rookt en drinkt. Op deze plaats ontmoet ze Sjon, een buurtwerker
Na het eerste weekend mag Floortje ieder weekend naar huis en dus ook naar de Keet. Na een tijdje mag Floortje thuis komen wonen. Ze moet wel naar de huishoudschool. Ze heeft hier helemaal geen zin in; ze spijbelt veel. Via een vriendin (Karin) komt ze in contact met Gerben. De twee meiden komen graag bij hem. Hij vertelt ze verhalen en neemt ze op schoot om ze te knuffelen. Na een tijdje wordt Gerben opgepakt wegens Pedofilie, de moeder van Karin heeft hem aangegeven.

Floortje en Beppie krijgen een erg sterke band en Floortje voelt zich op haar gemak bij Beppie. Op een moment ontstaat er een grote ruzie waardoor Floortje niet meer thuis mag komen.
Floortje gaat weer terug naar het internaat.
Voor haar verjaardag krijgt Floortje van Gerben een wit pluche konijn, dit neemt ze vanaf dat moment neemt ze die overal mee naar toen In verband met haar leeftijd moet Floortje naar een ander tehuis, op de heen weg ontsnapt ze en verbergt zich op een auto kerkhof vlak bij Gerbens huis, maar hij komt niet thuis.
Floortje besluit Sjon op te bellen om te vragen of hij haar ophaalt. Hij komt en brengt haar naar Beppie die in Lexie’s huis logeert.
Lexie zit in de gevangenis, maar een vriend van hem, Patrick, laat Floortje en Beppie in het huis slapen en hij komt af en toe voorraden aanvullen.
Patrick haalt van alles in huis, hij heeft zelfs harddrugs waar Beppie en Floortje veel mee experimenteren.
Op een dag komt Sjon, gewaarschuwd door Floortjes ouders, om haar op te halen. Haar ouders brengen haar terug naar het tehuis. Patrick bezorgt Beppie een baantje als hoertje.
Beppie vindt zichzelf geen heroïnehoertje: ze spuit niet en ze snuift alleen als ze dat zelf wil. In het tehuis zorgt Floortje voor moeilijkheden: ze haalt rottigheid uit en wordt weer overgeplaatst. In het nieuwe tehuis heeft ze het wel naar haar zin, maar toch loopt ze samen met een vriendin weg. Tijdens het stelen van kleren worden ze gepakt. Floortje wordt overgeplaatst naar Gelders End waar ze alweer wegloopt. Opnieuw gaat Floortje naar het autokerkhof en belt Sjon, hij haalt haar op en neemt haar mee naar huis. Floortje wil graag samen met Beppie naar Tante Gerda, zodat Beppie kan afkicken.
Beppie komt met behulp van het CAD (Consultatie bureau voor Alcohol en Drugsverslaafde) in een afkickcentrum terecht. Dit bleek bij de Pinkstergemeente (ze werken op christelijke basis) te horen.. Beppie zag het niet zitten en liep weg om weer te gaan tippelen in Rotterdam. Met Floortje ging het onder tussen hartstikke goed bij tante Gerda, maar ze moet weer naar de huishoudschool. Van Sjon hoort ze dat Beppie weggelopen is. Dit zijn twee redenen voor Floortje om weg te lopen en op zoek naar Beppie te gaan.

In Rotterdam ontmoet Floortje een hoertje waar ze mee aan de praat raakt, opeens rent het meisje naar een man toe en ze geeft Floortje een seintje dat ze haar moet volgen.
Als Floortje ziet waar ze mee bezig is, moet ze terug denken aan de zoon van de familie Peperzak. Ze wordt misselijk, raakt volledig over
haar toeren en rent weg, zo in de armen van een jongen. Hij troost haar en Floortje wordt meteen verliefd.
Die jongen, Onmin, neemt haar mee naar huis en Floortje gaat voor het eerst met iemand naar bed.
Onmin wordt gebruikt om meisjes te versieren zodat zij in het logement van zijn vader kunnen werken als hoertjes.
In het begin vindt Floortje alles goed, Onmin doet steeds onaardiger tegen haar, daarom probeert ze weg te lopen, maar ze merken dit en slaan haar bont en blauw.
Floortje wil voortaan geld voor wat ze voor de mannen doet. Ze spaart al haar geld op en wanneer ze de kans krijgt vlucht ze en gaat op zoek naar Beppie.
Floortje vindt Beppie en gaat bij haar wonen, ook begint ze weer aan de drugs.
Floortje raakt bevriend met een jongen, Martien, die er op een dag met haar geld vandoor gaat.
Omdat Beppie en Floortje nu geen geld meer hebben moeten ze gaan tippelen. Floortje wordt hier beroerd van, omdat ze steeds terug moet denken aan de familie Peperzak. Om de misselijkheid tegen te gaan begint Floortje met Chinezen.
Sjon is lid geworden van de “sanjassin”, dit is een sekte. Hij weet Beppie te overtuigen om een keer te gaan kijken en Floortje gaat ook mee, maar stapt halverwege uit en Lift terug naar Rotterdam.. Ze krijgt de lift van een lieve man met wie ze over haar toestand praat. Hij zet haar af het bij politiebureau. Op het politie bureau wordt ervoor gezorgd dat Floortje naar tante Gerda kan om hier te gaan afkicken.
Dit gaat een hele tijd goed. Op een moment wordt Floortje toch weer bang en vlucht naar Rotterdam met twee creditcards die ze van tante Gerda heeft gestolen.
Als ze in Rotterdam aankomt, hoort ze dat Martien weer terug is ze scheldt hem helemaal verrot, maar ze is tegelijk ook wel weer blij dat hij terug is.
Samen met Martien haalt ze geld van tante Gerda’s rekening.
Martien ziet ook het visite kaartje van de aardige man met wie ze is mee gelift. Hij laat Floortje hem bellen en ze moet zeggen dat ze zelf moord wil plegen. Als hij komt moet ze weggaan, Martien en een vriend kunnen dan in zijn huis inbreken. Martien gaat er met geld vandoor en Floortje heeft spijt van wat zij gedaan heeft.

Ondertussen is Beppie ook weer terug gekomen, zij wil toch geen sanjassin worden. Beppie smeekt Floortje om geld voor drugs maar Floortje wil dit niet geven. Er ontstaat een grote ruzie tussen de zussen en Beppie gooit Floortjes enige prive bezit, het witte pluche konijn, in de tuin. Floortje wil hem gaan pakken maar tussen de troep kan ze hem niet meer vinden. Nu is Floortje helemaal alleen………………..

Dit boek heeft een onduidelijk einde, omdat je niet weet hoe het afloopt met Martien, Beppie en Floortje.
Je weet niet of Floortje haar konijn terug vind, wat Beppie verder nog van plan is en wat er met Martien gebeurt na de inbraak.

Hoofdstuk 8: onderdeel F3: je fantasie gebruiken.

Samenvatting van Jij, Jij en Jij.

Het boek gaat over Anon, Nils en Zarah. Deze drie hoofdpersonen hebben in het begin van het boek helemaal niets met elkaar te maken. Maar door toevallige gebeurtenissen bouwen zij toch een soort vriendschap op.
Zo vindt Anon de portemonnee van Zarah en gaat hierdoor nog meer dagdromen. Hij denkt er namelijk steeds over na hoe het zal zijn als hij haar portemonnee terug gaat brengen. Omdat hij vaak aan het dagdromen is, loopt hij soms tegen lantaarnpalen aan. Dit ziet Nils die op dat moment in de kroeg zit. Later herkent Nils Anon weer op de ouderavond van zijn zusje Kristina. Kristina zit namelijk bij Anon in de klas. Als Zarah het café in loopt om naar haar vriend Victor te gaan, ziet ze hem sjansen met twee onbekende meisjes. Om hem terug te pakken, stapt ze op een onbekende jongen af die triest in een hoekje van het café zit (dit blijkt pas veel later Nils te zijn). Hierdoor wordt Victor erg boos, hij vertrouwt Zarah niet meer. Als later hun ruzie weer is bijgelegd, gaan ze samen naar het bos. Ze lopen van het pad af om een plekje in het bos te zoeken waar ze rustig kunnen gaan vrijen. Dit plekje is net de plaats waar Nils zich levend heeft laten begraven door zijn vriend Hannes, dit bijwijze van een experiment. Nils haalt onder de grond adem door een blauw snorkelpijpje dat een klein stukje boven de grond uitsteekt. Omdat Victor en Zarah de kant van hen uitkomen verstopt Hannes zich achter een paar struiken. Maar als Zarah op de grond ligt dreigt ze het blauwe pijpje te ontdekken. Om dit te voorkomen rent Hannes een stukje het bos in waar hij op de grond gaat liggen schreeuwen. Zo leidt hij Zarah en Nils af, die snel naar hem toe komen rennen. Ze brengen Hannes naar het ziekenhuis omdat ze denken dat hij iets gebroken heeft. Hierdoor komt Hannes weer veel te laat terug bij Nils, die nog steeds onder de grond ligt, waardoor hij heel boos wordt. Nils wil niet naar het verhaal van Hannes luisteren, omdat hij nu bijna gestikt is onder de grond en loopt boos weg.
Tot zover kent niemand elkaar. Maar daarna wordt het anders. De nietsvermoedende Zarah wordt het middelpunt van de gedachten van de twee jongens. Nils is na die korte ontmoeting in de kroeg verliefd geworden op Zarah en Anon heeft de portemonnee van Zarah nog.
Als Anon eindelijk besluit de portemonnee terug te gaan brengen, heeft Zarah op dat moment knallende ruzie met haar vriend Victor. Victor loopt weg het huis uit en komt ook niet meer terug. Anon en Zarah praten daarna over het leven en besluiten allebei met een nieuwe periode te beginnen. Zarah knipt daarom Anon’s regenlaarzen in stukjes. En Anon moet het lange haar van Zarah afknippen. Ook belt Zarah Mia (een collega van haar) op om ’s avonds hun ruzie uit te praten.
Allebei hadden ze nog veel langer bij elkaar willen blijven maar Anon had nog een afspraak. Daarom besluiten ze om elkaar over 10 minuten te ontmoeten bij de vijvers in het park.
Als Anon weg is komt Nils binnen om te bekennen dat hij verliefd op Zarah is geworden. Omdat Zarah nog naar het park moet besluit ze Nils maar mee te nemen. Terwijl zij over straat lopen ziet Zarah Victor zitten in een politieauto. Zarah gebaart nog naar Victor dat ze gauw naar hem toe komt.
In het park komen ze dan eindelijk met z’n drieën bij elkaar en gaan ze samen in het gras liggen. Zarah en Nils naast elkaar en dwars aan hun voeten ligt Anon. Zo blijven ze een tijdje liggen en praten en denken ze over het leven. Dit staat ook op de voorkant van het boek.

Ik heb bladzijde 119 gekopieerd zie volgende bladzijde.

Dit is het herschreven verhaal.

Anon

Het is avond. Ik lig in mijn bed. Ik ben net naar bed gegaan.
In de woonkamer zit mijn moeder met een vriendin, een nieuwe vriendin die ik nog nooit eerder had gezien; mijn moeder kent die vriendin van gym. Anna-Lena? Anna-Karin? Anne-Marie? Ik ben al weer vergeten hoe die vriendin heette. Het is in elk geval iets met Anne of Anna. Die vriendin heeft grote paardentanden en vriendelijke koeienogen en haar gezicht zit vol vrolijke sproetjes en zij lacht bijna de hele tijd toe zij een poosje geleden met mij zat te praten. Zodra ik iets zei, lachte zij, alsof ik een zeldzaam grappig kind was. Ik vond haar meteen aardig. Haar lach was oprecht en echt en zij rook lekker.
Nu zitten mijn moeder en haar vriendin in de woonkamer.
Op het tafeltje tussen mijn moeder en haar vriendin staan een paar flessen en een paar schaaltjes met pinda’s en andere zoutjes, en mijn moeder en haar vriendin hebben allebei een glas in de hand. In de glazen zit een of ander wit drankje. Zij kijken elkaar aan en heffen hun glas.
Proost. Leuk dat je er bent.
Proost. Leuk om hier te zijn.

Op mijn kamer, in mijn bed, lig ik.
Het geroezemoes van de vrouwenstemmen vormt de achtergrond voor de film in mijn hoofd, de film die “Anon en Sara”heet. De film die ik iedere avond zie sinds ik sara’s portemonnee heb gevonden in het hoge gras bij de bushalte.
Soms gaat de film over wat ik en Sara doen in de donkere gangkast. Soms red ik Sara van gemene boeven. Heel vaak vertel ik Sara over mijn vader.

Hoofdstuk 9: onderdeel G: boek en film.

Samenvatting De Grot.

Hoofdstuk 1
In dit hoofdstuk leer je geoloog Egon Wagter kennen. Hij moet in Ratanak de hoofdstad van de verzonnen staat Ratanakiri een koffer met heroïne overhandigen aan een voor hem onbekende koerier. Hij probeert de laatste tien uur voor de overhandiging als toerist door te brengen. hij loopt
bezienswaardigheden restaurants en disco’s af want hij weet dat het zijn laatste uren kunnen zijn. Hij is erg nerveus en denkt dat iedereen die maar even naar hem kijkt iemand is die hem gaat arresteren. Hij moet namelijk steeds denken aan de Nederlandse drugssmokkelaar Doornebosch die een poosje terug in hetzelfde land is opgepakt en ter dood veroordeeld is wegens drugssmokkel. Hij gaat zelfs de gevangenis bezoeken waar Doornebosch zijn laatste uren heeft doorgebracht. Als hij om tien uur op de parkeerplaats is waar hij de koffer moet afgeven blijkt dat de koerier een vrouw is die hij al eerder in Ratanak had ontmoet. Ze kijken elkaar aan en vrijen met elkaar of ze al jaren een relatie hebben. Na een tijdje besluiten ze toch maar te vertrekken en Egon wacht op het starten van de auto van de vrouw.

Hoofdstuk 2
Dit deel voert ons terug in de tijd dat Egon veertien jaar was. Hij gaat dan op kamp met Davy Jeugdreizen bij La Roche in de Belgische Ardennen. Op het perron in Amsterdam leert Egon Axel van de Graaf die ook op kamp gaat kennen en ze raken bevriend. Axel leeft zeer roekeloos en handelt in softdrugs. Axel dwingt Egon om samen de gezusters Lanaker Vera en Florrie te gaan ontmaagden terwijl Egon eigenlijk vriendschap wil sluiten met Marjoke Heffels. Toch laat Egon zich overhalen door Axel. Ze worden betrapt door de leiders en Egon schaamt zich dood. Als Egon derde jaars student geologie is ontmoet hij Axel pas weer opnieuw. Hij treft hem geregeld in dispuuthuis De Grim. Daar wordt gedronken gespoten en gedeald. Ook is het een plek waar iedereen het met iedereen doet. Vooral Axel kan er wat van. Egon komt zo in het criminele leven van Axel terecht. Axel vraagt of Egon ook in drugs wil gaan handelen om zo snel veel geld te verdienen. Hij besluit dit niet te doen en gaat zijn studie geologie afmaken. Egon studeert af en krijgt opdrachten in Zuid-Amerika. En zo ziet hij Axel niet meer. Een aantal jaren later als Egon als begeleider meegaat op een kamp in de Ardennen komt hij Axel weer tegen. En hoe Egon ook tegensputtert ze zullen kost wat kost samen koffie gaan drinken. Daar vertellen ze over hun leven tot dan toe. Daarna gaat Egon een rondreis maken in Amerika. Daar ontmoet hij Adriënne waar hij een veertien jaar durende relatie mee heeft. De relatie is over als Egon erachter komt dat zij het vroeger een keer met Axel heeft gedaan. ZEgon leest in de krant over een expeditie naar Brazilië. Maar om mee te mogen moet je veertigduizend gulden betalen. De bank wil zijn hypotheek niet verhogen. Dus moet Egon een andere manier bedenken om aan geld te komen.

Hoofdstuk 3
In het derde hoofdstuk is een Nederlandse journalist Michiel Polak een oude bekende van Egon in Ratanakiri vanwege de moord op twee Nederlanders die daar gepleegd is. Die twee Nederlanders zijn Egon Wagter en een vrouw waar de naam onbekend van is. Deze vrouw had namelijk een paspoort gestolen en reisde dus onder een andere naam.
Oum Phen een bedelaar met één been waar Egon toen hij nog leefde twintig dollar aan had gegeven omdat hij op zijn auto had gepast wordt gezien als de moordenaar. Het bewijs is het twintig dollar biljet dat hij bij zich droeg. Oum Phen wordt ter dood veroordeeld.
Polak praat met de moeder van Oum Phen gaat naar de parkeerplaats waar het gebeurd is en bekijkt de foto's van de lijken. Hij gelooft niet dat een gehandicapte man twee gezonde mensen kan vermoorden. Hij denkt dat dit geen roofmoord is, maar moord op twee drugskoeriers.
Hij denkt dat Ratanakari Oum Phen heeft beschuldigd zodat de moord op een roofmoord lijkt om een goede verhouding tussen Ratanakari en Nederland te houden. Want een paar maanden eerder hadden ze al een Nederlandse drugskoerier onthoofd namelijk Doornebosch.
Toch kan Polak niks doen om de onschuld van deze man te bewijzen.

Hoofdstuk 4
Het vierde hoofdstuk gaat over Marcie die op twintig jarige leeftijd naar Amerika verhuist daar trouwt en twee zonen krijgt. Zij heeft geen goede relatie met haar man. Dat komt door haar grote hobby namelijk het verzamelen van edelstenen en mineralen. Als ze een erfenis krijgt begint ze een eigen winkeltje in stenen. Het winkeltje dat Marcie's Gem heet gaat uiteindelijk na drie jaar failliet. Ze houdt er flinke schulden aan over.
Op een dag is Marcie spoorloos verdwenen. Ze zei tegen haar man dat ze naar een of andere beurs ging over stenen maar ze laat niks meer van zich horen. Ze heeft niks gezegd geen reis geboekt niets. Je komt ook niet te weten wat er gebeurd is maar je kunt het wel raden. Ze is drugskoerier geworden om haar schulden te kunnen betalen. Zij was de vrouw aan wie Egon het koffer moest overhandigen. Zij is dus de onbekende vrouw die samen met Egon is vermoord. In haar jeugd heette Marcie eigenlijk Marjoke maar omdat ze naar Amerika verhuisde heeft ze haar naam veranderd in Marcie. Zij is de Marjoke waar Egon verliefd op was toen ze op veertien jarige leeftijd op kamp waren in de Ardennen. In Ratanakiri herkennen ze elkaar en daardoor gingen ze vrijen.

Hoofdstuk 5
Het laatste deel speelt zich weer af op kamp in de Ardennen. Ze gaan een grot bezichtigen. Egon is net als Marjoke erg onder de indruk. Als ze een paar uur vrije tijd krijgen gaat Egon wandelen langs een rivier en komt daar Marjoke tegen. Ze raken aan de praat en opeens besluiten ze een dam in de rivier te bouwen om de loop ervan te veranderen. Ze zijn allebei dol op stenen. Daarna gaan ze met z'n allen bosbessen plukken.

De film heet De Grot en de regisseur is: Martin Koolhoven.

A doe je het graag, een film kijken als je het boek al gelezen hebt? Waarom wel/niet?
 Ik lees liever eerst een boek dan eerst de film zien want een boek maakt een verhaal al mooi, maar een film maakt het af.
B wat doe je liever: eerst lezen daarna kijken of andersom? Waarom?
 > Ik lees liever eerst een boek dan eerst de film zien want een boek maakt een verhaal al mooi, maar een film maakt het af.
C waar heb je meer plezier aan beleefd, aan het voor deze opdracht gekozen boek of aan de film? Licht je antwoord toe?
 Ik heb meer lol beleefd aan de film want daar zie je wat er in werkelijkheid gebeurd en in een boek kun je het niet zien maar voorstellen.
D wat sprak je het meeste aan in het boek? En wat in de film?
 Boek: het stuk dat je goed kunt zien dat Egon Wagter een eigenlijk verliefd is op Marjoke.
 Film: het stuk dat je goed kunt zien dat Egon Wagter een eigenlijk verliefd is op Marjoke.
E als je een boek leest, vorm je je een voorstelling van de personen, de omgeving en de handeling. Klopt de film met jouw voorstelling?
 Ja, de landschappen zijn net zo mooi als ik me had voorgesteld.

F Maken boek en film min of meer dezelfde indruk? Of lijkt het dat ze nauwelijks iets met elkaar te maken hebben?
 Ze maken eigenlijk dezelfde indruk, want je kunt precies zien hoe die stad er nu uitziet.
G Noem een aantal verschillen tussen het boek en film. Wat is weggelaten, toegevoegd, vereenvoudigt, veranderd? Vertel van sommige veranderingen waarom dat volgens jou is gebeurd?
 In het boek wordt de stad aangegeven als een heel erg druk stadje maar in de film was het minder druk.
 Er zouden een hele hoop muzikanten zijn in het boek maar in de film heb ik er weinig gezien.
H maakt de film dingen duidelijk die in het boek wat duister waren?
 Ja, want je weet niet precies hoe het stadje eruit ziet.
I Zaten er in de film verrassende momenten, ook al kende je het verhaal?
 Nee, het was hetzelfde als in het boek.
J Welke andere opmerkingen heb je nog?
 Geen een eigenlijk. Het was een mooi boek en een mooie film.

Hoofdstuk 10: onderdeel J: twee boeken vergelijken.

Ik ga de boeken: Afblijven van Carry Slee en pijnstillers van Carry Slee vergelijken.

Samenvatting van Afblijven

Een korte samenvatting: Het boek gaat over een meisje Melissa genaamd en haar passie is dansen en dan wordt ze gevraagd om in een videoclip te dansen . Het aanbod neemt ze aan en dan gaat het dansen goed maar dan gebeurt het zij en de dansers gaan naar de relaxruimte daar neemt ze voor de eerste keer een trekje van een joint om mee te doen met de andere dansers alleen Jordi slaat af hij vindt dat zij hem in de steek laat . Die eerste joint daar is alleen maar een stap naar zwaardere drugs die Jim (een danser) haar levert (door die drugs komt ze op verkeerde plaatsen terecht). Jordi wil haar uit haar problemen helpen samen met Fleur maar dat lukt niet echt , Melissa valt elke keer in het oude patroon terug. Tot op een avond dat Melissa een paar pilletjes teveel innam en in coma raakt en nadat Melissa uit de coma kwam kwam alles weer goed op zijn pootjes terecht.

Samenvatting van Pijnstillers.

Als Sofie de hele dag aan het hoofd van Casper zit te zeuren over haar nieuwe liefde Roy een Surinaamse jongen plaagt hij haar met haar opmerkingen. Na lang stribbelen kreeg Sofie dan eindelijk wat met Roy en ze zoenden bij het park. Maar haar vader had dat gezien en zei dat Sofie het uit moest maken. Haar vader had namelijk een baan niet gekregen omdat een Surinaamse collega, Kenneth, zijn baan had overgenomen, en opeens deugden alle Surinamers niet meer, dus zo ook Roy. Sofie wou het opnemen voor Roy maar ze durfde niet. Sofie kwam bij Casper en ze zochten samen een oplossing. Sofie had als oplossing bedacht dat Casper de vriend van Sofie zou gaan spelen, en hem dus als dekmantel gebruikte als zij naar Roy ging. Caspers moeder vond dit plan maar niks, en zou dus ook niet liegen als de vader of moeder van Sofie opbelde waar ze was. Casper zijn moeder had erg vaak last van buikpijn, wat op een dag uitliep tot extreme pijn. Casper besloot toen om de dokter te bellen. De dokter adviseerde zijn moeder om naar het ziekenhuis te gaan en röntgen foto’s te laten maken. Toen die röntgen foto’s gemaakt waren en zijn moeder een paar dagen later de uitslag had, vertelde ze hem niets alleen dat het goed zou komen. Op een dag vond hij in haar werkkamer haar ponskaartje, en ook een brief waarin stond dat ze kanker had. Casper zijn wereld stortte in. Het enige waar hij nog aan dacht was aan zijn moeder denken, niks kon hem meer schelen zelfs zijn grootste hobby niet, keyboard spelen. Het was zijn grote droom om professioneel muzikant te worden. Hij plande voor zijn moeder een verrassing, omdat ze dat zo leuk vond, nog voor haar operatie. Maar de operatie kon eerder worden gedaan, en precies op de datum dat de verrassing er stond. Casper had geen vader, althans die leefde nog wel maar die had hij nog nooit gezien, en was enig kind, dus kwam zijn tante Inge oppassen de zus van zijn moeder. Na de operatie ging Casper naar het ziekenhuis, en kwam bij zijn moeder, maar ze was half wakker, en kon het niet opbrengen om wat over de operatie te zeggen. De volgende dag ging hij weer naar het ziekenhuis, en toen hoorde hij dat ze ongeneselijk ziek was, ze had kanker in haar buik, tegen haar rug. Hij ging huilend naar het park, en kwam daar Anouk tegen, het meisje waarmee hij van Pien, zijn muzieklerares, mee moest zingen om zijn auditie voor het orkest te halen. Ze kwam bij hem en vertelde het verhaal over haar vader dat hij ook kanker had en naar een alternatieve geneeswijzen dokter ging, en beter werd. Anouk en Casper bedachten een plan om zijn moeder daar ook heen te laten gaan, als ze ontslagen werd uit het ziekenhuis. Op een dag was het zover, ze hadden bedacht er een verrassing van te maken en zo zijn moeder mee te lokken. Toen ze daar in Den Haag aankwamen wou zijn moeder niet maar later ging ze toch wel, en ze bleef er heen gaan! Het ging goed, en hij besloot zijn vader op te zoeken, een week na de auditie was het zover. De auditie met Anouk heeft hij na veel hobbels gehaald. En die week daarop ontmoette hij zijn vader, en ze konden het gelijk goed vinden. Casper zijn moeder ging weer achteruit, en stond op het punt om dood te gaan. Casper had geen zin meer in het toneelspel van hem en Sofie, en heeft per ongeluk wat laten vallen over hun pact tegen haar vader, en toen is alles uitgekomen. Later is haar vader tot bedaren gekomen, en heeft geaccepteerd dat Sofie wat met Roy had. Maar zijn moeder ging elke dag achteruit, en om haar en zijn pijn te verzachten speelde hij op zijn keyboard. Steeds vaker kwam Anouk langs, als steun voor Casper, en om hem te vertellen dat hij moest spelen als hij geen zin had. En op het laatst kregen ze zelfs wat. Zij was er dan ook bij op het moment dat Casper zijn moeder stierf, en zo ook tante Inge, die inmiddels weer op Casper paste. En zou ook na de dood van zijn moeder op hem blijven passen, in hun eigen huis. Toen Casper zijn moeder stierf speelde hij op zijn keyboard, en dat voelde goed. Maar na het verlies van zijn moeder, kon hij het verdriet niet goed verwerken. Hij stortte zich alleen nog maar op zijn huiswerk. Hij lied zijn keyboard staan en dreigde die zelfs te verkopen. Hij verloor zichzelf, maar daar stak Anouk een stokje voor, ze spoorde hem aan om zijn moeder niet te vergeten maar te blijven herinneren. Ze zette hem op het goede spoor, en zo kwamen ze er toch nog goed uit. Casper zijn grote droom was dat zijn moeder op de eerste rij zou zitten als hij in het orkest speelde, maar dat kwam er niet van omdat ze overleed. Maar ze zou voor Casper altijd op de eerste rij zitten, dankzij Anouk…

1.
A. Mijn eerste indruk van de boeken is dat ze wel spannend zullen zijn maar ook wel heel leerzaam.
B. Pijnstillers spreekt mij het meest aan.

2.
C. Het onderwerp is Drugs.
D. De meeste aandacht krijgt het onderwerp omdat het slecht is voor je.
E. Nee er zijn geen rechtstreken andere onderwerpen die iets met dit onderwerp te maken hebben.
F. hoofdpersonen Afblijven:

Melissa de Raaf voluit ,is een meisje van rond de 14 .Ze zit op een middelbareschool in de tweede klas . Ze woont thuis bij haar ouders en heeft geen boers of zusjes. Ze is een vrolijk meisje dat van dansen houdt en ook geinteresseerd is in muziek en later ook in drugs. (Een slechte karaktereigenschap van haar is dat ze snel kan worden omgepraat)

Hoofdpersonen Pijnstillers:
Casper en zijn moeder Marit van Lier.
Casper is een jongen van vijftien jaar. Zijn grootste droom is muzikant te worden, en om te spelen in Praag en dat zijn moeder dan op de eerste rij zit. In het verhaal word duidelijk dat hij donkerblond golvend haar heeft, maar verder niets over zijn uiterlijk. Er komt naar voren dat hij het verlies van zijn moeder niet goed kan verwerken, en daardoor in de problemen komt, zijn toestand veranderd vaak en daarom zou ik het een ‘round character’ noemen.

Marit van Lier is de moeder van Casper. Het kind heeft ze van Bob, ze wou het kind alleen opvoeden dus tot zijn vijftiende had Casper geen vader. Marit is advocaat en haar werk is een groot deel van haar leven, ze wil altijd werken. Als ze na een tijd last te hebben van haar buik naar het ziekenhuis gaat blijkt dat ze kanker heeft. Na een tijd van het goed gaan helpt als medicijn alleen de muziek van Casper nog. En tenslotte overlijdt ze.
G. er gebeurd veel in allebei de verhalen maar ook gaat ze in op de gevoelens van de personen.

3.
I. Afblijven: het boek begint met een korte inleiding.
Het boek eindigt met het verhaal dat Melissa in coma raakte door teveel pillen en toen ze uit coma kwam was alles weer goed.
Pijnstillers: het boek begint met het vertelen over de personen.
Het boek eindigt triest want de moeder van Casper overlijd.
J. Het verhaal wordt in chronologische tijd verteld.
K. Het verhaal loopt rechttoe- rechtaan.
L. Nee, er staan geen overbodige stukken in. Ze blijven het over drugs hebben.
Het wordt wel van alle kanten verteld.

4.
N. Het boek is helder, modern en makkelijk verteld.
O. Meestal wordt het gewoon gezegd door de schrijver, dus hij is recht voor zijn raap.
P. Het taalgebruik is allerdaags
Q. Er staan veel gedachten in het boek.

5.
R. Ja, ik begrijp dat de schrijver duidelijk wil maken dat drugs niet echt goed is voor je.

6.
S. Ik vind het boek: mooi, geloofwaardig, spannend en belangrijk.
T. Ja, ik ken de gedachten van de vrienden van de hoofdpersonen. De gedachten over drugs.
U. Ja, ik dacht dat drugs nog niet eens zo erg kon zijn.
V. Ja, ik kon me goed inleven in de hoofdpersonen en hun belevenissen.

Hoofdstuk 11: onderdeel K: slotopdracht.

Is je houding ten opzichten van lezen inmiddels veranderd.
 hij is niet echt veranderd maar ik ben wel wat dingen van een andere kant gaan bekijken.

Vond je het samenstellen van je leesdossier plezierig, nuttig, vervelend, moeilijk,………?
 Ik vond het leesdossier best veel werk, maar ook wel leerzaam.