Martin Luther King

Inhoudsopgave

Inleiding
De jeugd van Martin Luther King
Het begin van de verandering
Verdere acties
Het einde
Worksheet
Slotwoord
Bronvermelding

Inleiding

Wat me wel een goed onderwerp leek was het leven van een man waar ik redelijk wat over heb gehoord. Ik merkte al snel dat veel mensen om me heen nog nooit van hem gehoord hadden. Dat vond ik wel vreemd, daarom besloot ik mijn werkstuk over Martin Luther King.te houden. Hij heeft voor veel mensen de wereld een stuk beter gemaakt en leeft, ondanks zijn dood, in veel harten van mensen voort.

De jeugd van Martin Luther King

Martin Luther King werd op 15 januari 1929 geboren in Atlanta, Georgia in de Verenigde Staten. Eigenlijk heette hij eerst Michael King. Dit werd later veranderd in Martin Luther King jr. naar zijn vader, die genoemd was naar Maarten Luther een belangrijk iemand in de kerk in Duitsland in de 15de ,16de eeuw. Hij groeide op een geloving gezin, want zijn vader en zijn opa waren alle twee dominee. Zijn moeder, Alberta was lerares. Hij had een oudere zus, Christine en een jongere broer, Alfred Daniel. Ze hadden het niet slecht thuis. De kinderen konden naar school en hoefden niet te werken.

Al toen Martin nog klein was kwam hij er achter dat hij anders werd behandeld omdat hij een andere huidskleur had. In Amerika in die tijd was er namelijk rassenscheiding. Dat hield in dat als je niet blank was er voor jou andere regels waren, dan als je dat wel was. In de bus had je bijvoorbeeld zitplaatsen voor blanke en voor zwarte mensen. Dat soort dingen had je bij alles in het gewone leven. In de bioscoop zat je apart, in het park, in het zwembad. Gewoon overal. Er waren ook wetten waarin stond dat het zo moest. Toen Martin 6 jaar was wilde hij met 2 jongetjes spelen die hij wel aardig vond. Dat mocht niet van hun ouders. De jongetjes waren blank en Martin zwart.

De vader van Martin kon hier ook niet goed tegen. Hij vond dat je zwarte mensen niet als slaaf of minder persoon mocht behandelen. Zo werd Martin thuis ook opgevoed. Toen Martin samen met zijn vader een keer schoenen wilde gaan kopen kwam hij ook racisme tegen. In de schoenenwinkel was een aparte ruimte voor blanken en zwarten. Zijn vader ging op een alleen voor blanken plaats zitten. Toen ze hem weg wilde sturen zei hij dat die plaats net zo goed was als de anderen. Hem werd gezegd te luisteren en aan de zwarte zijde te gaan zitten of om weg te gaan. Hij pakte Martin bij de hand en liep weg. Dit is Martin nooit vergeten.

Een andere gebeurtenis die veel indruk op Martin heeft gemaakt, was toen hij een keer met zijn lerares naar een discussiewedstrijd ging. Toen ze terug naar Atlanta gingen kwamen ze met de bus door een klein dorpje. Er stapten wat blanke passagiers in en Martin en zijn lerares moesten van de buschauffeur hun plaats afstaan. Maar hij vond dat het snel genoeg gebeurde en schold hen uit voor zwarte hoeren zonen. Martin wilde toen eigenlijk niet opstaan, maar zijn lerares zei dat ze zich aan de wet moesten houden. Dus ze stonden op en moesten de hele weg naar huis, ongeveer 200 km, in het middenpad staan. Martin zei later dat hij die nacht nooit zou vergeten. Hij is nooit meer zo kwaad geweest als toen die nacht.

Martin las veel en veel van wat hij las ging over het geloof. Het was dus niet zo raar dat hij voor dominee ging studeren. Maar hij wilde de mensen ook laten denken over hun leven en hoe oneerlijk racisme en discriminatie waren.Verder was Martin een goede leerling. Voordat Martin naar college ging, ging hij werken om wat geld te verdienen. Hij werkte in Connecticut op een tabaksplantage. Hij was verbaasd dat je in Connecticut overal kon gaan en staan als je zwart was.

Toen hij 15 jaar was ging hij met een beurs studeren in het Morehouse College. Daar studeerde hij tot 1948 sociologie. Het was een goede school voor hem. De leerlingen werden daar aan het denken gezet om oplossingen te zoeken voor rassenproblemen en dat was een onderwerp wat Martin wel interesseerde. Op Morehouse kwam hij erachter dat hij graag dominee wilde worden en de mensen helpen. Daarom ging hij na het Morehouse College theologie studeren op het instituut Crozer. Hier hoorde hij over het geweldloosheididee van Ghandi. Dat maakte een grote indruk op hem. Dat idee heeft hij zelf ook gebruikt. Je gaat niet vechten om je zin te krijgen, maar je doet aan acties zonder geweld.

Na het Crozer Instituut ging hij in 1951 nog verder studeren in Boston om dan dominee te kunnen worden. Want als dominee wilde hij de mensen net als Ghandi tot geweldloos verzet laten komen. In1953 trouwde Martin Luther King met Coretta Scott. Zij kregen 4 kinderen, 2 jongens Martin Luther III, Dexter Scott en 2 meisjes Yolanda Denise en Bernice Albertine.
In 1954 werd Martin dominee bij de kerk van de Baptisten in Montgomery. Er was daar veel rassenhaat en Martin vond dat hij juist daar voor de rechten van de zwarte bevolking moest op komen.

Het begin van de verandering

Als dominee deed Martin veel aan allerlei zaken. Hij wilde dat iedereen die lid was van zijn kerk ook moest stemmen.. In Amerika moest je, als je wilde stemmen je daarvoor opgeven, en dat was moeilijk als je zwart was. Ook wilde hij dat iedereen lid werd van de NAACP (nationale vereniging ter bevordering van de rechten van de mens). Martin had geen hekel aan blanke mensen. Sommige andere zwarte leiders hadden dat wel.

Hij zei dat er genoeg blanken waren die net zoals hem dachten en hun best deden voor gelijkheid. Hij werd belangrijk organisaties die werkten voor gelijkheid op 1 december 1955 gebeurde er iets in Montegomery dat voor een groot protest zou gaan zorgen. Zoals Martin zelf al had meegemaakt, moest je hier als je zwart was en een blanke wilde zitten opstaan voor ze in de bus. Mevrouw Rosa Parks, een zwarte vrouw deed dat op de 1ste December niet. Ze was gewoon moe en weigerde op te staan. De politie erbij kwam. Mevrouw Parks werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid. Ze kreeg een boete van 10 dollar. De zwarte bevolking van Montegomery was nu echt boos. Ze wilden een actie organiseren. Maar wisten niet precies hoe. Ze besloten om de bus te boycotten (niet meer met de bus te rijden). Ze zochten een woordvoerder. Op 5 december 1955 werd Martin gekozen als hoofd van de nieuwe protestgroep: De MIA (Montegomery Improvement Association).

Martin waarschuwde de mensen voor de gevaren van een boycot en wilde geen geweld. Op maandag 5 december reden er haast geen zwarten mee in de bus. Ze gingen lopen, met de taxi, of reden met elkaar mee. De actie was een succes. Er dachten ze dat er misschien 60% van de mensen mee zou doen maar bijna iedereen deed mee. De mensen van de busmaatschappij waren boos. Ze maakten verlies. Boze groepen blanken vielen de woonwijken van de zwarten binnen en vielen ze lastig. De politie deed niks. Toen Martin hierover klaagde werd hij opgesloten. Doordat zoveel mensen meededen en de aandacht die het kreeg besloten ze de actie te verlengen. Ze zouden niet meer met de bus gaan tot er dingen veranderen. Het duurde meer dan een jaar. In dat jaar werd Martin veel bedreigd. Hij werd ook veroordeeld wegens de actie tegen de busmaatschappijen. Maar zijn actie had succes, in 1956, werd de wet veranderd en rassenscheiding in de bussen verboden!

Verdere acties

In augustus 1957 kwam er een nieuwe organisatie. De SCLC (De Zuidelijke Christelijke Leidersconferentie). Deze bestond uit 115 zwarte leiders en dominees met als doel acties in het zuiden voor gelijkheid. Martin Luther had eerbied voor waarden en normen en vond het belangrijk dat iedereen gelijk was. Niemand moest worden beoordeeld worden zonder naar de mens zelf te kijken. Hij vond het belangrijk dat acties geweldloos moesten zijn. Hij maakte veel indruk op mensen. Maar er waren ook tegenstanders en hij kreeg te maken met veel geweld. Er werden bomaanslagen op zijn huis gepleegd.

En in 1958 werd hij door een vrouw, die het er niet mee eens was wat hij deed, neergestoken in een winkel. Hij was in die winkel om over een boek te praten,dat hij geschreven had.
Hij lag toen 3 weken in het ziekenhuis. In 1959 ging de familie King voor een maand naar India. Martin wilde zelf zien wat voor resultaat de acties van Gandhi hadden gehad en hoe hij die kon gebruiken in Amerika.

Door de acties die hij organiseerde werd er door de pers over de hele wereld aandacht aan Martin besteed. Veel mensen wisten nu pas wat rassenscheiding eigenlijk was en waren het met hem eens. Door al deze acties kwamen de actievoerders vaak in problemen met de politie. Ze werden gearresteerd, geslagen en gevangen gezet. Niet alleen bij Martin gebeurde dat maar ook bij meer dan 3000 mensen. Maar door het geweld van de politie en de aandacht van de journalisten zagen steeds meer mensen wat er eigenlijk aan de hand was. Zo zag de president van Amerika Kennedy een foto van een oude zwarte vrouw die werd aangevallen door een enorme politiehond en vond hij dat vreselijk. Door al deze schrokkende acties werden de bestuurders in het land gedwongen de wetten te veranderen. De rassenscheiding in parken, bibliotheken en ander openbare gebouwen werd afgeschaft. En je moest bij elke soort werk nu ook gewoon zwarte mensen in dienst nemen en niet alleen blanken.

Maar het was nog niet genoeg. Mensen wilden gelijkheid in burgerrechten. Ieder mens dezelfde rechten, blank, zwart, man, vrouw, kind, iedereen. In de zomer van 1963 kwam één van de zwarte leiders, A.Philip Randolph met een fantastisch plan. Hij bedacht dat het een goed idee zou zijn om een mars naar Washington te houden. Er waren veel andere leiders die niet wisten of dat wel een goed idee was. Misschien zou er wel weer geweld van komen en misschien zou er haast niemand komen. Martin vond het een pracht idee. Hij vond dat iedereen mee moest doen en zei dat ook. Op 28 augustus 1963 kwamen er 250.000 mensen van alle kanten Washington binnen: mannen, vrouwen, zwarten en zelfs meer dan 60.000 blanken.

Ze kwamen bij elkaar bij het monument van president Lincoln, de bevrijder van de slaven. De hele wereld zag de grootste bijeenkomst in de geschiedenis in vrede en rust. Miljoenen mensen konden via de televisie zien wat er gebeurde, en miljoenen hoorde de toespraak die Martin hield. Hij vertelde over een droom die hij had. Een droom over de toekomst , waar alle mensen gelijk aan elkaar zouden zijn.

Een belangrijk deel van deze toespraak is: “… Ik heb een droom dat op een dag op de rode heuvels van Georgia de zonen van voormalige slaven en de zonen van voormalige slavenhouders tezamen zullen aanzitten aan de tafel van broederschap. Ik heb een droom dat zelfs de staat Mississipi, een staat die wordt verstikt door onrecht en onderdrukking, zal veranderen in een oase van vrijheid en gerechtigheid. Ik heb een droom dat op een dag mijn vier jonge kinderen zullen leven in een natie waar zij niet worden beoordeeld op de kleur van hun huid, maar naar de inhoud van hun karakter..I have a dream today!!!…

Veel mensen waren diep onder de indruk van deze actie. Normaal hoorde je alleen over een actie van zwarte mensen als er veel geweld en vreselijke dingen gebeurden. Dit was iets heel anders. 250.000 mensen en toch zo’n demonstratie zonder geweld voor gelijkheid.

Veel mensen begonnen na te denken over gelijkheid. Maar 1963 was ook een jaar met veel geweld. Op 22 november werd John F. Kennedy de president van Amerika vermoord.
Hij was één van de mensen die onder de indruk was geraakt van het werk dat Martin deed voor gelijkheid. Toen King hoorde dat Kennedy vermoord was, zei hij tegen zijn vrouw “dit is wat ook met mij zal gebeuren. Het is zo, dit is een ziek land. En ik denk niet dat ik het zal overleven”.

Gelukkig was de opvolger van Kennedy, president Johnson ook van plan te werken aan wat King wilde. Op 2 juli 1964 tekende deze president een wet die er voor moest zorgen dat de rassenscheiding in openbare gelegenheden onwettig werd en die er voor moest zorgen dat groepen en werkgevers niet langer discrimineerden. Als ze dat toch deden dan kon dat hun veel geld gaan kosten. In 1964 kwam er weer een boek van Martin Luther King uit. Het heette “ Why We Can’t Wait” (Waarom we niet kunnen wachten). Ook ging hij in dat jaar op bezoek bij Paus Paulus VI en de burgemeester van Berlijn, Willy Brandt.

Op 10 december kreeg Martin op 35 jarige leeftijd de Nobelprijs voor de vrede, die alleen aan mensen wordt gegeven die iets heel belangrijks voor de wereld hebben gedaan. Een andere belangrijke mars die Martin organiseerde vond plaats van Selma naar Montegomery, die hoofdstad van Alabama. Hij wilde nog meer vrijheid en gelijkheid in de wet. Deze mars moest wel drie keer opnieuw begonnen worden, want elke keer werd de optocht gestopt en werden de betogers aangevallen door de politie. Tenslotte lukte het Martin toch om met een optocht in Montegomery te komen.

Op 6 augustus 1965 was het gelukt, de president ondertekende een wet die stemrecht voor iedereen gelijk maakte. Het systeem van rassenscheiding en discriminatie was verboden. Maar er waren natuurlijk ook mensen die het niet met hem eens waren. Zo waren er mensen die erg boos waren omdat hij studenten en kinderen liet meedoen aan zijn acties. Soms deden zelfs kleuters mee aan de acties. Dat vonden veel mensen niet kunnen, maar Martin vond het juist prachtig. Hij vond dat zelfs kinderen het recht moesten hebben om te protesteren over het onrecht dat al vanaf je geboorte begint. Ook waren er mensen die sneller resultaat wilden zien en dachten dat dit beter zou gaan met het gebruik van geweld. Ze geloofden wel in dezelfde dingen als King, maar zagen geweld als manier om dit te krijgen. Maar King bleef doorgaan met geweldloze acties.
Ook al was de wet nu veranderd er waren nog steeds dingen die niet konden. Zwarten werden vaak bedreigd. Hij zorgde voor marsen tegen ‘de angst’. In 1966 werd hij bij een demonstratie met stenen bekogeld. Hij vond de vijandschap en haat die hij zag, vreselijk. In de twee jaren die hier op volgde bleef hij vechten voor gelijkheid, geweldloosheid en het proberen op lossen van armoede. Ook demonstreerde hij tegen de Vietnam oorlog die Amerika voerde. In 1967 schreef hij het boek: “Where do we go from here: Chaos or community” (waar gaan we naar toe: chaos of eenheid)

Het einde

In de loop der jaren werd het steeds duidelijker dat King een probleem was voor de racisten in America. Er waren veel mensen die het niet met hem eens waren en hij werd vaak bedreigd. In 1968 ging hij naar Memphis om daar vuilnismannen toe te spreken die daar aan het demonstreren waren voor betere werkomstandigheden. Hij zou maar een paar dagen blijven. De tweede dag van zijn verblijf 4 april 1968 werd hij op het balkon van zijn hotel doodgeschoten door een blanke man genaamd, James Earl Ray. Hij stierf een uur na aankomst in het ziekenhuis.

Als gevolg van het nieuws braken in veel steden rellen uit. Maar ook zorgde zijn dood ervoor dat hij nooit zou worden vergeten als strijder voor de rechten van de mens. Het was heel erg dat de dood van een persoon die door middel van geweldloosheid zoveel recht had gebracht en vrede zonder slavernij nu de reden was voor grote rellen.

Hij werd op 5 april 1968 begraven. Zijn lichaam werd naar zijn graf gebracht op een wagen getrokken door twee muilezels (als teken van de armoede waartegen King vocht). Hij werd begraven onder een monument met daarop de laatste woorden van zijn “I have a dream”speech. Meer dan 150.000 mensen zwart en blank liepen met de wagen mee. Martin Luther King werd maar 39 jaar oud. Uit eerbied werd in 1986 door de Amerikaanse regering besloten de derde maandag in januari als nationale feestdag ter ere van Martin Luther King in te stellen, de zo genaamde “Martin Luther King day.”

Worksheet

1 werken to work
2 school college
3 bus bus
4 discriminatie discrimination
5 droom dream
6 regels rules
7 presentatie presentation
8 karakter character
9 acties actions
10 vermoorden to kill
11 eenheid community
12 gelijkwaardigheid equivalence
13 slaven slaves
14 geweld violence
15 rassenscheiding racial segregation
16 leider leader
17 organisatie organisation
18 burgerrechten citizen rights
19 mensenrechten human rights
20 protest protest

1 He worked hard.
2 At college the teacher walked away.
3 The bus arrived at 10.45.
4 The man was discriminating in the bus.
5 Martin Luther King said “I have a dream”.
6 The rules where changed in all the country’s.
7 The director his presentation was very long.
8 The character in that computer game where very small.
9 The actions from Martin Luther King worked.
10 Martin Luther King was killed at the 4th of April in1968.
11 The man said :" Where do we go from here: Chaos or community “.
12 The equivalence was very low.
13 The slaves had no rights.
14 There was a lot of violence in that war.
15 Martin Luther King was against racial segregation.
16 The leader of those teams was fired.
17 All travel organisations didn’t do their job.
18 Everybody has got citizen rights.
19 The human rights organisations finished their job.
20 All the people where at the protest..

Slotwoord

Ik heb het onderwerp gekozen omdat niemand wist wie M.L.K. was.
Ik wist wel iets over hem, maar echt niet veel. Dus leek het me leuk om daar mijn KLV(Kennis van Land & Volk) over te houden.
Ik vond het leuk ook voor mezelf iets te weten te komen over het leven van Martin Luther King, wie hij nou eigenlijk was, waarom hij zo belangrijk was en wat voor invloed hij op de wereld heeft (gehad).
Ik heb respect gekregen voor deze man, Martin Luther King. Hij was echt, een heel bijzonder mens…

Bronvermelding

Geschiedenis van de 20eeeuw Like Mulder/ Apeldoorn 1991
Anne Doedens

Kroniek van de 20e eeuw Agon 1985

Martin Luther King, jr. Robert Jakoubek Chelsea House Publishers,1989
Civil rights leader

Geïllustreerde encyclopedie drs. A.F.Wyers Amsterdam boek, 1974

Documentatiemap Openbare bibliotheek

Internet
www.seatlletimes.nwsource.com/mlk/man/MLKtimeline.html
www.AbsoluteFacts.nl
www.home.planet.nl/~caboo/mlking.htm
www.scholieren.com
www.vlg.org/nonfic61.htm
www.kinderen.webhotel.be/Godsdienst/martin_luther_king.htm
www.bishopconnolly.com/martin/… (diverse pagina’s)

Link voor het hele werkstuk, met alle plaatjes? Ga naar: http://home.wanadoo.nl/devries2665/MLK.htm