1 Voorwoord

Het werkstuk dat ik ga maken gaat over afval. Ik ben op dit onderwerp gekomen omdat ik zag dat hier veel informatie over te vinden was. Ik wil te weten komen wat voor afval er is en wat er mee gedaan wordt. Ik hoop dat het een mooi werkstuk gaat worden maar daar ga ik dan ook mijn best voordoen.

2 INLEIDING

Als mensen gaan winkelen, staan ze er nooit stil bij dat als je iets koopt er veel verpakking bij zit. Maar al die verpakkingen zijn toch helemaal niet nodig. Sta maar eens even bij stil als je groenten gaat kopen: - komkommer: plastic verpakking er om heen.
- kiwi : in een doosje en dan nog een netje er om heen.
En dan hebben we het nog niet eens over koekjes en bonbons gehad:
- Een plastic doorzichtig laagje over de verpakking.
- Kartonnen doos
- Plastic verpakking om de koekjes heen(ook doorzichtig)
- Koekjes in een plastic verpakking
Ook kopen veel mensen wegwerp producten, terwijl je net zo goed producten kan kopen die langer mee gaan.

Wij mensen gooien heel veel weg, waardoor een enorme grote afvalbergen ontstaan. Deze bergen bestaan uit de meest uiteenlopende zaken. Van afval uit de industrie en vervuilde grond tot afval uit ons huishouden. Ook autowrakken en autobanden. Alles bij elkaar maar liefst 53 miljard kilo per jaar, mest en bagger zijn hier niet meegerekend.
Elke dag gooien we per persoon 1 kilo huisvuil weg. Met iedereen is dat meer dan 8 miljard kilo per jaar. En daarmee gooien we ook een heleboel grondstoffen mee weg. Bijvoorbeeld groente-, fruit- en tuinafval, hiervan kunnen wij nog gemakkelijk compost van maken.
Per jaar wordt er per persoon 350 kilo huisvuil gemaakt. Dat is toch wel eventjes behoorlijk wat, en dat hoeft niet!

3 Soorten afval en verwerking er van

Wat houdt huishoudelijk afval in?
Huishoudelijk afval bevat:
- Glas
- Papier en karton
- Groenten-,fruit- en tuinafval
- Chemisch afval ( o.a.: verf, batterijen, spaarlampen )
- Kunststof ( bijvoorbeeld verpakkingen )
- Textiel
- Blik, aluminium en andere metalen
- Aardewerk, puin, hout
- Diversen ( brood, dierlijk afval, leer, rubber, vloerbedekking e.d.)
Hier in zit ook het grofvuil namelijk duurzame gebruiksgoederen zoals meubels, wasmachines, koelapparaten en noem maar op.
Buiten huishoudelijk afval hebben we ook nog industrie afval en afval van boerenbedrijven.

3.1 Gescheiden inzameling van afval

Bijna in alle gemeenten van Nederland wordt tegenwoordig het huisvuil gescheiden ingezameld. Thuis hebben veel mensen twee afval bakken. Containers noemen we die afvalbakken. De groenten -, fruit - en tuin afval worden in de ene container gedaan, de G.F.T.-container wordt dat genoemd (is vaak een groene container). De ander container is voor het afval die niet gescheiden kan worden ingezameld. In andere gemeenten wordt een vuilniszak gebruikt om afval in op te halen.
Karton en papier kunnen vaak worden weggebracht naar basisscholen. In sommige gemeenten wordt het oud papier opgehaald door verenigingen.
Glas kan in glasbakken worden gegooid. In sommige gemeenten worden speciale bakken voor blik, plastiek, kunststof flessen en textiel geplaatst.

3.2 Chemisch afval

In vele gemeenten wordt het klein chemisch afval (kca) apart ingezameld. Klein chemisch afval is al het chemisch afval dat door huishoudens wordt geleverd. Een depot waar je het klein chemisch afval kunt afgeven is in de meeste gemeenten aanwezig. In sommige gemeenten wordt het opgehaald. Het wordt dan opgehaald met een chemokar. Een milieubox hebben de mensen dan vaak thuis waarin ze dit afval kunnen bewaren. Veel klein chemisch afval kun je ook inleveren bij de bedrijven waar je de producten hebt gekocht. Medicijnen bij apotheken, batterijen en fotochemicaliën bij fotozaken en afgewerkte olie bij garages zijn daar voorbeelden van.

3.3 G.F.T

De overheid stelt gescheiden inzameling van groenten -, fruit - en tuinafval verplicht. Door G.F.T aan de bron te scheiden, nemen de stromen huishoudelijk restafval en bedrijfsafval in omvang af. Hierdoor hoeft er minder afval verbrand te worden. In alle gemeenten in Nederland wordt G.F.T.-afval gescheiden ingezameld. De landelijke taakstelling voor G.F.T.-afval is 55%. Richtlijn is dat er gemiddeld 103 kg G.F.T.-afval per inwoner per jaar kan worden ingezameld.
G.F.T en ander composteerbaar afval kan worden omgezet in hoogwaardige compost.
AVR beschikt over twee grootschalige composteringsinstallaties, waar overheden en gemeenten hun G.F.T en organisch afval op een milieuverantwoorde wijze kunnen laten verwerken. AVR biedt alle logistieke middelen en diensten voor de inzameling en afvoer van G.F.T, (grof) tuin - en plantsoenafval en organisch afval: van containers in soorten en maten tot en met transport naar onze composteringsinstallaties. Beide locaties zijn goed bereikbaar. Voor de locatie Rozenburg geldt bovendien dat aan - en afvoer per trein en per schip mogelijk is.

3.4 Restafval

Onder restafval verstaan wij al het overig afval dat niet onder één van de andere afval soorten valt. Of waar de hoeveelheid zo klein is dat het afval beter met restafval meegeleverd kan worden. Restafval kan worden aangeboden in containers van 240 tot en met 5000 liter (ter vergelijking: een vuilniszak bevat ongeveer 50 liter afval). Restafval kan iedere dag van de week aangeboden worden in het totale dekkingsgebied.

3.5 Composteren

Composteren is een andere milieuvriendelijke methode van afvalverwerking van G.F.T -afval. De VAM verwerkt het G.F.T -afval van veel Nederlandse gemeenten. ‘Vuilafvoer Maatschappij’ betekent VAM. Het G.F.T -afval wordt bij de VAM op grote hopen gegooid. Om de week wordt zo’n hoop omgekeerd.
Reducenten zitten in het G.F.T -afval die het afval afbreken. De VAM stopt het composteren voordat de reducenten het afval volledig hebben afgebroken. Er ontstaat een soort mest. In die mest zit veel voedingstoffen voor planten. Deze mest wordt compost genoemd. Deze compost
verkoopt de VAM. Als mest wordt deze compost gebruikt in de tuin. Planten nemen deze compost dan op. Stoffen uit het G.F.T -afval komen dan weer bij planten terecht. Deze stoffen maken een kringloop.

3.6 Storten

De gemakkelijkste en goedkoopste methode van afvalverwerking is storten. Verschillende nadelen heeft storten. Het kan erg stinken en er leeft vaak veel ongedierte op een vuilnisbelt.
Vroeger werden de vuilnisbelten niet gecontroleerd of dat het afval giftige stoffen bevatte. In het verleden zijn daardoor giftige stoffen in de bodem onder vuilnisbelten gekomen. Zo ontstond bodemvervuiling. In het grondwater kunnen deze giftige stoffen komen.
Tegenwoordig wordt het afval van fabrieken en bedrijven gecontroleerd. Het huisvuil wordt vaak niet gecontroleerd. Op de vuilnisbelt kan dus gewoon klein chemisch afval terechtkomen.

3.7 Verbranden

1. Met een grijper wordt het afval op een lopende band gebracht. 2. Met een magneet worden metalen uit het afval gehaald. 3. In de oven wordt het afval verbrand. 4. De rook wordt gefilterd en verdwijnt daarna door de schoorsteen. 5. De as wordt afgevoerd.
De temperatuur in grote verbrandingsovens is 800 – 1000 ºC. Er komt bij het verbranden warmte vrij.
De rook die bij het verbranden vrij komt bevat schadelijke stoffen. Men plaatst daarom ook rook filters. Deze filters halen een groot deel van de schadelijke stoffen uit de rook. Niet alles gaat weg, er blijven nog wat schadelijke stoffen in de rook. Hierdoor treedt luchtvervuiling op. Nog een nadeel aan het verbranden is dat er as overblijft. Het as bevat veel schadelijke stoffen.

3.8 Verwerken van restafval

1: overslaan
Het proces begint met het ontvangen van al het ingezamelde restafval.
Dit ontvangen afval bestaat uit:
-Bedrijfsafval (ba) – 1300 kton
Huishoudelijk afval (hha) – 3400 kton
-Reststoffen na sortering en scheiding (rshb) – 1400 kton
Overig/niet gespecificeerd (rest) – 500 kton

2: transporteren
Het overgeslagen restafval (6600 kton) wordt getransporteerd naar de verschillende verwerkers. Dit kunnen AVI’s en stortplaatsen zijn, maar ook specifieke verwerkers.

3: scheiden
In dit gedeelte wordt het afval gescheiden in:
Ferro - 106 kton
Non ferro - 4 kton
Papieren en plastic (ppf) – onbekend
Organisch natte fractie (onf) – onbekend
Resterende afval – onbekend

De ferro en non ferro stoffen worden afgezet als grondstoffen voor verschillende afnemers.
Bij de meeste (9 van de 12) installaties worden de ferro en non ferro componenten na verbranding pas gescheiden.
Bij scheiden vóór verbranding worden vrijwel alle stalen blikjes teruggewonnen (> 95%) en wordt 80% van de aluminium verpakkingen uit het afval gescheiden.
De ppf wordt als brandstof (hoog calorisch) verkocht aan het cement industrie, ook wordt het gebruikt om kolenelektriciteitscentrales bij te stoken.
De onf gaat naar een vergassingsinstallatie.
Het resterende afval (inclusief laag calorische stoffen) wordt gesorteerd op grootte en gaat verder de stroom in.

4: vergassing ONF
Via een systeem van transportbanden gaat het ONF naar een wasinstallatie waar het zand, glas en de steentjes uit het afval worden gewassen. Dit is ongeveer eenderde van de ONF.
Door middel van vergisting wordt de rest van de ONF omgezet in biogas, warmte en water. Dit biogas wordt in een warmtekrachtkoppelinginstallatie omgezet in energie.
Uiteindelijk blijft slechts 10% afval over na het vergistingsproces. Dit afval, digistaat genaamd, wordt voorlopig gestort.

5: transporteren
Het op grootte gesorteerde afval wordt getransporteerd naar de stortplaats of de afvalverbrandingsinstallatie.

6: verbranden
Er wordt ongeveer 4300 kg ton aan restafval verbrand.
Dit proces levert warmte op, met die warmte wordt elektriciteit geproduceerd, slibben gedroogd en kassen verwarmd.

7: scheiden
Het residu van het verbranden is als volgt opgebouwd:
Bodemas – 690 kton
Vliegas – 89 kton
Filterkoek – 11 kton
Sproeidroogzout – 25 kton
Ferro en non Ferro – 110 kton.

Bij sommige (3 van de 12) installaties wordt van tevoren de ferro en non ferro componenten verwijderd uit het afval, in dat geval zullen deze stoffen niet of nauwelijks hier voor komen.
Bij scheiden uit de verbrandingsresten wordt 80% van het materiaal van de stalen blikjes teruggewonnen.
Uit een deel van de verbrandingsresten wordt met behulp van wervelstroomscheiding het aluminium teruggewonnen. De rest van de asresten is niet geschikt (te fijn) voor deze scheidingstechniek. Zo wordt ongeveer 30% van het aluminium gerecycled.
Het bodemas en het vliegas worden grotendeels hergebruikt, zo wordt 685 kg ton bodemas afgezet bij de wegenbouw. Daar wordt het gebruikt als grondstof voor asfalt. 33 kg ton van het vliegas wordt hergebruikt. De rest van het residu wordt gestort.

8: storten
Huishoudelijkafval (hha) en bedrijfsafval (ba) en het rshb worden nog regelmatig gestort.
Dit gebeurt wanneer er geen AVI’s aanwezig zijn, of als het niet brandbare materialen betreft.
Het totaal aan restafval dat gestort wordt is 2500 kton.
Na het storten komen er weer stortingsgassen vrij, deze kunnen gebruikt worden voor energiewinning.

3.9 Wat kun je zelf doen?

Er zijn drie oorzaken dat er meer afval komt. Hier staan die onderzaken:
- De groei van de bevolking.
- Groei van de welvaart.
- Wegwerpartikelen.
Nederland heeft nu veel meer inwoners dan aan het begin van deze eeuw. Al deze inwoners produceren afval.
De mensen in Nederland hebben het steeds beter gekregen. Meer geld verdienen de volwassen en daardoor krijgen de kinderen ook meer geld. Er worden daardoor meer dingen gekocht.
Wegwerpartikelen zijn dat ze maar één keer worden gebruikt. Mensen vinden dat makkelijker omdat ze het niet hoeven schoon te maken. En daardoor komt er weer meer onnodig veel afval. Veel wegwerpartikelen zijn van plastic. En plastic maakt geen deel uit van de kringloop van stoffen. De grondstoffen raken sneller op door het gebruik van wegwerpartikelen.

Symbolen voor chemisch afval zo herken je wat er in de chemo bak moet

Toxische stoffen
Schadelijke stoffen
Radioactive stoffen
Biologische schadelijke stoffen (milt vuur)

4 Inzamelen

4.1 Door de gemeente

In sommige gemeenten biedt de gemeente, die daar het huishoudelijk afval inzamelt, aan om tegelijk het afval van de bedrijven mee te nemen.
Wat de gescheiden componenten betreft, zal de gemeente vrijwel nooit een rol spelen in de inzameling. Dit heeft onder andere als oorzaak dat de gemeente het inzamelen van bepaalde gescheiden componenten, zoals papier en karton, subsidieert. Oud papier wordt vaak door verenigingen ingezameld en die krijgen daar een vergoeding voor. Zouden bedrijven hun oud papier meegeven aan deze verenigingen, dan hoeven de bedrijven er geen geld meer voor te betalen, wat ze normaal wel zouden moeten doen. In dat geval subsidieert de gemeente de bedrijven. Dit is niet toegestaan, maar het gebeurt wel eens.

4.2 Afval inzamelaar van provinciale lijst

Dit is een veel voorkomende manier.
Er zijn verschillende ondernemers die zich gericht hebben op het inzamelen van afval.
Dit kunnen bijvoorbeeld ondernemingen zijn die gegroeid zijn uit de container verkoop of verhuur, zoals RONDO B.V.. Zij zagen de mogelijkheid om containers te leveren op koop of huur basis aan hun klanten en gingen zelf de lediging van die containers verzorgen. Om goedkoop het afval kwijt te raken, hebben ze gezorgd voor een tijdelijke opslag, zodat ze het vervolgens in bulk aan de afvalverwerkers, en bewerkers kunnen aanbieden.
Deze inzamelaars geven als service, maar soms ook als basis voor de factuur een overzicht per periode van de verschillende ingezamelde afvalstromen.

4.3 Afgeven aan verwerker of bewerker

Naast inzamelen, kan een bedrijf over het afval ook zelf een afspraak maken met een afvalbewerker of afvalverwerker. Dat kan een stortplaats zijn, een sorteerbedrijf, een puinbreker, een recyclingbedrijf, enz. Het bedrijf zorgt dan zelf voor vervoer, met eigen materiaal of schakelt een transportbedrijf in.

4.4 Hoe komen bedrijven aan een inzamelaar?

Vaak is het zo dat bedrijven in contact komen met de inzamelaar, omdat de inzamelaar dezelfde is als degene die het huishoudelijk afval ophaalt. We denken dan aan de gemeente of aan grote inzamelaars.
Een andere methode is via consultancybureaus.
Er zijn vele bureaus die zich richten op het adviseren van ondernemers over hoe ze hun afvalbeheer moeten inrichten. Er wordt dan gekeken naar de hoeveelheid afval die de ondernemer produceert en van welk afvalstromen dat precies zijn. Vervolgens adviseert het bureau hoe de ondernemer het afval moet scheiden, hoeveel containers ze van welk type nodig hebben en naar welke inzamelaar de afval moet gaan.
Naast deze bureaus vervullen inzamelaars ook vaak de rol van een adviseur. Deze adviseert over dezelfde zaken, echter wat de inzamelaar betreft, dat staat dan vast.

5 Huishoudelijk afval en bedrijfsafval

Huishoudelijk afval omvat al het afval dat afkomstig is van particuliere huishoudens, met uitzondering van afvalwater en autowrakken. Uit de definitie volgt dat ook grotere bestanddelen, zoals koelkasten, vloerbedekking, meubelen, grof tuinafval en verbouwingsafval tot het huishoudelijk afval behoren. Deze grotere bestanddelen worden echter vaak als aparte categorie gekarakteriseerd, het grof huishoudelijk afval. Gemeenten houden zich al jaren bezig met de inzameling van huisvuil en grof huisvuil. In de gemeentelijke afvalverordening worden de regels voor de huisvuilinzameling beschreven. Zo wordt daarin geregeld hoe en wanneer door de bevolking het huisafval moet worden aangeboden. Ook wordt in de verordening vastgesteld dat gemeentelijke reinigingsdiensten niet het recht hebben het (grove) huisvuil te doorzoeken. Wel wordt in veel gemeenten oogluikend toegestaan dat mensen of kleine bedrijfjes (kringloopwinkels) het grofvuil doorzoeken. Dit weggenomen afval blijft in dat geval buiten de afvalstromen en het is dan mogelijk dat afval niet op milieuhygiënisch verantwoorde wijze wordt verwerkt.

5.1 Wettelijke bepalingen huishoudelijk afval

Voor huishoudelijke afvalstoffen zijn enkele bepalingen opgenomen waarmee wordt beoogd componenten van huishoudelijke afvalstoffen zoveel mogelijk gescheiden te verwijderen. Deze bepalingen zijn gericht tot de gemeenten. Zij houden verplichtingen in met betrekking tot de inhoud van de gemeentelijke afvalstoffenverordening.
Voor zover gemeenten samenwerken in een gemeenschappelijke regeling gelden de verplichtingen van de verordening voor die gemeenschappelijke regeling (artikel 33 Wet gemeenschappelijke regelingen).
Het beleid van Gedeputeerde Staten ten aanzien van het scheiden van afvalstoffen is interprovinciaal afgestemd in het Afval Overleg Orgaan (AOO). Het Actieprogramma Afvalscheiding Droge Componenten (ADC), dat het Ministerie van VROM in 1993 was gestart, was het kader waarbinnen die afstemming heeft plaatsgevonden. Het Deelprogramma Organisatie Afvalscheiding Huishoudelijk Afval was eind 1994 uitgebracht door het Afval Overleg Orgaan (AOO).
In overeenstemming met de aanbevelingen is bepaald dat de bestanddelen glas, textiel, oud papier en karton gescheiden dienen te worden verwijderd. Verder is in de verordening voorzien in de gescheiden inzameling van klein chemisch (gevaarlijk) afval naast de al verplichte gescheiden inzameling van groente-, fruit- en tuinafval. In het Deelprogramma wordt tevens beschreven welke de meest geëigende methode is om de taakstelling te bereiken. Hierbij bepaald de gemeenten in de verordening - binnen de grenzen die de wet stelt - vrij te laten in de wijze waarop zij vorm geven aan de inzameling (haal- of brengsysteem, dan wel een combinatie hiervan). Ook in de wijze van toezicht op de scheidingsverplichting zijn de gemeenten geheel vrij. In het provinciale milieubeleidsplan wordt de taakstelling gegeven die voor alle gemeenten in de provincie geldt. Die laat zich in de verordening niet goed vertalen tot een taakstelling voor individuele gemeenten.
Voor de verwijdering van ingezamelde of afgegeven huishoudelijke afvalstoffen is de regeling van bedrijfsafvalstoffen van toepassing (artikel 4.3.1.5). Deze regeling geldt dus nadat aanbieding aan de inzamelaar heeft plaatsgevonden. Dat brengt het volgende met zich mee:
gescheiden ingezamelde bestanddelen van huishoudelijke afvalstoffen (glas, papier/karton, textiel) dienen gescheiden te worden gehouden; gemeenten zijn niet verplicht ongescheiden ingezameld afval achteraf te scheiden;
een registratieverplichting voor degene die zich van ingezamelde of afgegeven huishoudelijke afvalstoffen ontdoet en voor degene die deze ontvangt; indien afgegeven of ingezamelde huishoudelijke afvalstoffen worden ingezameld (b.v. glasbakken), geldt de regeling voor inzamelen;
de verplichting voor de ontvanger (de be- of verwerker van ingezamelde of afgegeven huishoudelijke afvalstoffen) per kwartaal aan Gedeputeerde Staten of een aangewezen instantie een melding te doen van wat hij heeft ontvangen.
Verplichting bij het transport van ingezamelde of afgegeven huishoudelijke afvalstoffen een begeleidingsbrief te hebben;
een verbod (behoudens ontheffing) ingezamelde of afgegeven huishoudelijke afvalstoffen over de provinciegrens uit te voeren (met een uitzondering voor bestanddelen van afvalstoffen die elders een nuttige toepassing kunnen krijgen, de z.g. Groene lijststoffen van de EEG-verordening). Deze regeling voor het vervoer van afvalstoffen naar andere provincies vloeit voort uit het beginsel van regionale zelfvoorziening voor de eindverwer-king van afvalstoffen (zie ook het provinciaal milieubeleidsplan). Voor transport over de landsgrenzen is de EEG-verordening overbrenging afvalstoffen van toepassing.

De regeling voorziet verder in een rapportageverplichting voor de gemeenten. Jaarlijks moet een opgave worden gedaan van de verwijdering van huishoudelijk afvalstoffen in de gemeenten. Dat is nodig om op provinciaal niveau over voldoende informatie te kunnen beschikken om beslissingen te kunnen nemen over de vereiste infrastructuur en het inzetten hiervan op de juiste wijze. Gedeputeerde Staten kunnen een instantie aanwijzen aan wie de gegevens worden verschaft. Getracht wordt de gegevensverstrekking aan het CBS af te stemmen op het geautomatiseerde systeem voor bedrijfsafvalstoffen.
Samengevat houden de nieuwe regels voor de gemeente als inzamelaar van huishoudelijke afvalstoffen de volgende taken in:
het in de gemeentelijke verordening regelen dat de burgers de volgende componenten gescheiden afgeven: klein chemisch (gevaarlijk) afval, papier / karton, glas, textiel;
het gescheiden houden van apart aangeboden stromen (is veelal huidige praktijk);
het registreren van de aard en hoeveelheden afgegeven stromen huishoudelijk afval volgens landelijk model (gebeurt tot nu toe volgens eigen methode);
het voeren van een begeleidingsbrief volgens landelijk model (nu veelal apart formulier);
een jaarlijkse rapportage volgens landelijk model (nu onverplicht).

5.2 Scheiding huishoudelijk afval in de praktijk

Ongeveer 45% van al het huishoudelijk afval wordt al gescheiden opgehaald en verwerkt. De doelstelling is echter 60% in het jaar 2000. Vooral de grote steden lopen achter. Ook portiekwoningen en flats lopen achter op de eengezinswoningen.
Van de te scheiden componenten wordt in de wet de volgende omschrijvingen gegeven:
glas: alle (gebruikte) glasverpakkingen (geen vlakglas, doch glazen flessen en potten);
oud papier / karton: droog en schoon papier en karton;
textiel: (draagbare) kleding, lakens, dekens, grote lappen stof en gordijnen.
In de verordening wordt geen onderscheid gemaakt naar verschillende kleuren verpakkingsglas. Dit wordt overgelaten aan de gemeente om daar al dan niet invulling aan te geven.
Klein chemisch afval: de definitie van kca sluit aan bij het Besluit kca-logo: er is bij de inzameling nog geen sprake van gevaarlijk afval.
Asbesthoudend afval is niet opgenomen in de lijst van te scheiden componenten, omdat dit wordt geregeld in het Asbest verwijdering besluit.
Omdat bijna al het huishoudelijk afval in Nederland wordt verbrand, is besloten om metalen na verbranding van het afval uit de verbrandingsresten te halen. Hiermee kan minimaal 80% van de metalen worden teruggewonnen.
Voor kunststoffen is geconstateerd dat de hergebruiktechnieken en -mogelijkheden op dit moment beperkt en kostbaar zijn. Het extra hergebruik dat met inzameling van kunststoffen zou kunnen worden bereikt is gering, terwijl de kosten die er tegenover staan onevenredig hoog zijn. Daarom is besloten om vooralsnog niet over te gaan tot gescheiden inzamelen van kunststoffen bij huishoudens.
De be- en verwerking van gescheiden ingezamelde componenten is steeds uitgevoerd door de gemeenten en het bedrijfsleven. Om verder vorm te geven aan verantwoordelijkheid van producenten zijn voor verpakkingsglas en papier / karton deelconvenanten gesloten die deel uitmaken van het convenant verpakkingen II. In deze deelconvenanten zijn overheid en bedrijfsleven overeen gekomen dat inzameling een taak is voor gemeenten en vooralsnog door gemeenten wordt gefinancierd, terwijl transport vanaf het inzamelpunt (glasbak, gemeentewerf) en verdere verwerking worden verzorgd en betaald door het bedrijfsleven. Bij een positieve marktwaarde van het ingezamelde materiaal krijgen gemeenten een vergoeding, bij een negatieve marktprijs op het punt van overdracht kunnen de gemeenten de gescheiden ingezamelde materialen zonder kosten aan het bedrijfsleven overdragen. De inzameling en verwerking (verkoop, afzet als grondstof) van textiel is van oudsher een taak van charitatieve instellingen. De laatste jaren richten ook kringloopbedrijven zich steeds meer op deze afvalcomponent.

Sinds 1 oktober 1995 geldt een verbod op het storten van huishoudelijk afval. Alleen als er onvoldoende verbrandingscapaciteit is (bijvoorbeeld in het geval van calamiteiten) wordt een ontheffing van dit verbod gegeven.
Sinds 1998 is de verbrandingscapaciteit toereikend om al het huishoudelijk afval te verbranden.

De onderverdeling van huishoudelijk afval (exclusief grof huishoudelijk afval) bestaat in de praktijk uit:
groente-, fruit- en tuinafval
klein chemisch afval
glas
papier
textiel
wit- en bruingoed
restafval

5.3 Bedrijfsafval

Bedrijfsafval is het afval dat bedrijven produceren.
Het is min of meer hetzelfde afval als huishoudens produceren, echter qua hoeveelheden zal de nadruk meer liggen op papier en verbruiksartikelen, dan bij Groente-, Fruit- Tuinafval. (voortaan G.F.T)
Uiteraard is dit afhankelijk van het soort bedrijf.
Bedrijfsafval bestaat uit de volgende component:
Schoon glas;
Papier en karton;
Groente-, Fruit- Tuinafval (G.F.T);
Blikafval;
Grof bedrijfsafval;
Klein Chemisch Afval (KCA);
Rest afval;

Omdat bedrijfsafval qua samenstelling vrijwel hetzelfde is als huishoudelijk afval, worden de componenten verder niet toegelicht

6 Milieuvriendelijk, recycling en hergebruik

Afvalproducten worden bij recycling gebruikt als grondstoffen voor nieuwe producten. Van oud glas wordt nieuw glas gemaakt. Van oud papier wordt kringlooppapier gemaakt. Tegenwoordig word ook blik, plastic en andere kunststoffen voor een groot deel gerecycled.
In recycling zit het Engelse woord ‘cycle’, dat o.a. kringloop betekent. Een kringloop van stoffen doordat uit afval grondstoffen worden gewonnen. Producten worden van deze grondstoffen gemaakt. Er hoeven door recycling minder grondstoffen uit de natuur gehaald worden.
Hoofdzakelijk word het nieuwe papier van hout gemaakt. Er hoeven minder bomen gekapt te worden door recycling van oud papier en karton.

6.1 Recycling van blik

Wie zijn blikje in de vuilnisbak gooit, doet al aan blikrecycling. Want blikverpakkingen worden met magneten uit het afval gehaald, en weer verwerkt tot nieuwe metalen producten.
Zo blijft blik in de kringloop.

Stap 1:
Gewoon bij het huisvuil
Wie zijn blikje in de vuilnisbak gooit, doet aan blikrecycling.
Blikverpakkingen worden met magneten uit het afval gehaald en daarna verwerkt tot nieuwe metalen producten.
Zo komt het blik in kringloop.

Stap 2:
Magnetische verwijdering
De blikjes gaan met het afval naar een afvalverbrandingsinstallatie. Daar worden de blikjes met magneten van het afval gescheiden. Het scheiden gebeurt vóór of ná het verbranden van het afval.

De staalfabriek van Corus in IJmuiden waar gebruikte blikjes weer worden ingezet in het productieproces

Stap 3:
Blikjes worden gesmolten
Blikjes worden weer gesmolten en ingezet bij de productie van nieuw staal of nieuw aluminium. Dit bespaart grondstoffen en energie.

Stap 4:
Blikfabricage
Van het teruggewonnen materiaal worden weer allerlei nieuwe producten gemaakt. Zo blijft blik in de kringloop.

Stap 5:
Een nieuw blikje
Honderden producten worden verpakt in blik. Dat zijn voedingsmiddelen zoals conserven, soepen en dranken. Blikverpakkingen worden ook gebruikt voor verf, cosmetica, chemicaliën en rookwaren.

6.2 Glas

6.2.1 Waarom inzamelen en recyclen?

- Maatschappelijk. De glasbranche (alles wat met glas te maken heeft) heeft de maatschappelijke plicht om gebruik te maken van de milieutechnische en energiebesparende voordelen die de inzameling van (afval)glas biedt. Zo kun je glas keer op keer gebruiken.

- Milieutechnisch. Glas is goed recyclebaar. Hergebruik spaart het milieu door vermindering van de hoeveelheid afval die gestort wordt.

- Energiebesparend. Glas is van zand en soda. Het productieproces kost veel energie. Het versmelten van glasscherven tot nieuw glas bespaart energie en beperkt de uitstoot van rookgassen zoals koolstofdioxide.

- Economisch. Door de georganiseerde inzameling kunnen de kosten van inzameling en recycling aanzienlijk worden verlaagd. Door zo goedkoop mogelijk en gescheiden in te zamelen wordt geld bespaard.

6.2.2 Wat is de geschiedenis van het glas recyclen?

Glasrecycling bestaat sinds de jaren 70, en is opgestart door de firma Transport Van Swartenbrouck nv. Ze begonnen eerst met het opslaan en doorvervoeren van glas, dat wil zeggen dat ze het zonder te recyclen doorverkochten. Maar toen er enkele jaren later meer vraag kwam naar schoon glas, dus begon in februari 1980 het glas recyclingproces. Het doel van deze fabriek was om glas eerst in te zamelen en daarna te recyclen. Want rond 1979 kwamen ze erachter dat als ze het glas ook nog eens zouden recyclen dat het dan niet alleen beter voor de maatschappij zou zijn maar ook beter voor het milieu, omdat het op een milieuvriendelijke manier gerecycled wordt.

6.2.3 Hergebruik van glas

Glas kan heel vaak hergebruikt worden, omdat glas gewoon gesmolten kan worden zonder dat de kwaliteit ervan verminderd. Dus dan zijn er minder grondstoffen nodig, en ook omdat het gewicht van het glas lichter is geworden, worden de prijzen van het glas goedkoper.

6.2.4 Kostenbesparing

Het recyclen van glas bespaart een hoop energie omdat als je gerecycleerde glasscherven gaat smelten, is de smelttemperatuur lager, omdat het glas dan al vaker gerecycled is.

6.2.5 Milieu

Ook het milieu heeft er profijt van als er bij het glasproductieproces glasscherven gebruikt worden die al eens gerecycled zijn, omdat de meeste grondstoffen voor het glasproductieproces uit de grond gehaald moeten worden

6.2.6 Hoe wordt het glas gerecycled?

Glas wordt steeds opnieuw gebruikt. Het wordt eerst op kleur en soort ingezameld. Dan gaat het naar de fabriek. In de fabriek wordt met allerlei hulpmiddelen het afval tussen het glas verwijderd. De scherven worden in de glasfabriek gesmolten om er opnieuw flesjes en potjes van te maken. Daarna komen ze bij de fabrikant en worden ze opnieuw gevuld en gaan ze naar de winkels. Zo gebeurt het keer op keer.

6.3 Hergebruik

Mensen gooien door de welvaart vaak dingen weg die nog bruikbaar zijn. Hier zijn daar een paar voorbeelden van: kleding, wasmachines, tv-toestellen en meubilair. Het opnieuw gebruiken van afgedankte producten heet hergebruik. Er komt minder afval door hergebruik en het spaart grondstoffen. Er zijn speciale winkels waar je bruikbare spullen naartoe kunt brengen, bijvoorbeeld de kringloop winkel. Deze winkel verkoopt de spullen aan mensen die ze wel willen hebben. Met dit systeem ontstaat er niet nog meer afval.

6.4 Milieukeur

Deze stichting is onafhankelijk. Maar de stichting staat er niet helemaal alleen in zijn eentje voor. Consumenten-, fabriekanten-, detailhandels- en milieu – organisaties en de rijksoverheid zijn er ook bij betrokken.

Als een fabrikant de milieukeur op zijn product wil hebben, dan kan hij zijn product laten keuren door 1 van de erkende keuringsinstellingen. Maar dit gebeurt alleen als het product aan alle eisen voldoet, dan krijgt de producent het recht om de milieukeur op zijn product af te beelden. Anders niet.

6.5 Biologisch afbreekbaar afval

Een mens produceert niet alleen afval, maar planten en dieren produceren ook afval. Afval bestaat bijvoorbeeld uit afgevallen bladeren of omgevallen bomen en bij dieren is dat bijvoorbeeld uitwerpselen van dieren of dode dieren.
Bacteriën en schimmels voeden zich met (dode) resten van organismen.
Ze breken het afval van planten en dieren af. Dat heet biologische afbraak. Het afval van planten en dieren is biologisch afbreekbaar afval.

Delen van planten en dieren kan de mens producten maken. Biologisch afbreekbaar is het afval dat afkomstig is van deze producten. Broodkorsten en papier zijn daar voorbeelden van.
De mens produceert ook afval dat niet door bacteriën en schimmels kan worden afgebroken. Dit is niet biologisch afbreekbaar afval. Glas, metaal en steen is al sinds eeuwen gebruikt om er producten van te maken. Afval van deze producten is niet biologisch afbreekbaar.
Nu worden ook veel producten gemaakt van kunststoffen zoals plastic, nylon en piepschuim. Deze kunststoffen zijn bijna nooit biologisch afbreekbaar.

7 Discussie

Afval scheiden is een goede zaak maar heeft iedereen daar wel zoveel zin in. Er is gebleken dat mensen vaak niet de moeiten nemen om het G.F.T-afval te scheiden van de restafval. De gemeenten is echte verplicht sinds 1994 het afval apart in te zamelen. Voor die aparte inzameling zijn er extra kosten gemaakt om door nieuwe vuilnis wagens te kopen. Het G.F.T-afval is moeilijk te verwerken omdat het door de onsecuurheid van mensen moeilijk als compost afval te gebruiken valt. G.F.T-afval wordt opgeslagen maar die opslag plaatsen raken ook vol. Er is de discussie gaande of dat het nog wel zinvol is het G.F.T-afval te scheiden. Het kost de gemeenten een veel tijd geld en moeite om de mensen aan te sporen het afval te scheiden.
Een oplossing zal zijn het G.F.T-afval bij het gewone afval te doen zodat het met de verbranding mee gaat. Het inzamelen van oud-papier, kleding, glas, enz. is wel heel zinvol. Deze dingen kunnen opnieuw gebruikt worden en zorgen op deze manier niet voor een extra afval hoop. Omdat wij zoveel afval produceren bestaan er bijna gaan stortplaatsen meer maar word alles verbrand.
Als we niet zouden verbranden zullen er ongeveer net zoveel stortplaatsen als huizen nodig zijn. Wel zijn er nog compost hopen hier worden vooral houtsnippers tot compost verwerkt

Gescheiden inzamelen in aparte containers.
Maar hoe lang nog?

8 Nawoord

Na hard werken is er dan een werkstuk. Ik ben veel te weten gekomen over afval. Ik vond het een fijne manier om zo in het computerlokaal te werken. Ik heb ook geleerd dat je alles dubbel op moet slaan voor het geval er een floppy kwijt raakt. Ik ben zelf wel tevreden over mijn werkstuk en ik hoop dat lezers er ook iets aan hebben gehad.

Bronnen: