Probleemstelling:
De Snelgroeiende welvaart in China

Het lijkt een goede zaak: de welvaart in China groeit, met de economie gaat het goed. Toch is er niet alles goud wat er blinkt. De bevolking is de dupe van deze groeispurt.
Toen er in Daqiao, in de provincie Jiangxi, een mijn werd geopend zagen een groot aantal boeren hun kans schoon en gingen in de mijn werken. Ze konden daar vijfentwintig euro per maand verdienen, dat was meer dan ze hadden durven dromen.
Door explosieven in de mijn op te blazen kwamen er giftige deeltjes vrij. Veel arbeiders werden getroffen door een mysterieuze ziekte die ze daarvoor nog niet kenden. Veel arbeiders gingen op 4 april over tot wegblokkade, toen ze hoorden dat de partijsecretaris van de provincie Jiangxi zou komen. Ze wilden de secretaris een brief overhandigen waarin zij om hulp vragen. Honderden mensen wachten die dag op de secretaris. Tevergeefs: hij is nooit op komen dagen. De mensen kregen hem in ieder geval niet te zien, want de betogers werden afgevoerd door de politie. Sommigen kregen een boete, anderen werden gevangen gezet!
Niet alleen in de mijnen gaat het vaker mis. De luchten zijn smerig. Luchtvervuiling is China’s grootste milieuprobleem Er hangen zware sluiers boven de steden en industrie terreinen. Taiyuan is China’s ernstigst bevuilde kolen en staalcentrum. In 2002 waren er volgens het stadsbetuur 153 dagen ‘redelijk goede lucht’. Dat waren er 33 meer dan in 2001. de hoeveelheid stofdeeltjes zou ook zijn afgenomen. Taiyuan wil de zwaveldioxide-uitstoot in 2005 tot de helft hebben teruggedrongen. China is één van de grootste producenten van broeikasgassen ter wereld. Toch hoeft China daar niks aan te veranderen want China wordt als ontwikkelingsland gezien. Naast Amerika lijkt het ook allemaal nog wel mee te vallen.

CHINA VS
OPPERKLAK 9.598.020 vierkante km 9.629.047 vierkante km
BEVOLKING 1.288.700.000 291.500.000
INWONERS per vierkante km 134 30
ENERGIEVERBRUIK per inwoner 880 kg aardolie-equivalent 7960 kg aardolie- equivalent
KOOLDIOXIDE-UITSTOOT per inwoner 2.5 ton 19,8 ton
PERCENTAGE ROKERS 35.6% 23,6%
VLEESCONSUPTIE per inwoner 47 kilo 122 kilo
PAPIERVERBRUIK per inwoner 33 kilo 331 kilo
GEMIDDELD AANTAL PERSONEN per kamer 1.1 0,5
WATERVERBRUIK per inwoner 439.107 liter 1.834.032 kilo (landbouw, industrie, thuis)
TV-TOESTELLEN per 1000 inwoners 292 844
AANTAL AUTO’S per 1000 inwoners 16 774

Als iedereen zou leven als een Amerikaan zouden er drie planeten zoals de aarde nodig zijn om aan dat consumptieniveau te voldoen!
Het lijkt erop dat het dus wel meevalt met de welvaart in China, maar voor de bevolking zijn de veranderingen groot! De bevolking in China bestond voor het grootste deel uit boeren. Door de groeiende welvaart hebben veel boeren hun bedrijfje opgegeven en zijn in, bijvoorbeeld, fabrieken gaan werken. Al deze boeren dachten dat ze rijker zouden worden, maar in werkelijkheid worden ze flink uitgebuit.
De Chinese bevolking stookt nog steeds erg veel steenkool. Dit bevordert het broeikaseffect. Steenkool neemt 75 procent van de energieproductie voor zijn rekening! Elk jaar sterven ruim zevenhonderdduizend mensen met het gevolg van vervuiling binnenshuis. Op het platte land sterft een kwart aan aandoeningen aan de luchtwegen. Er zit echter verandering in de lucht: de wind kan bodem erosie veroorzaken (zoals langs de Gele Rivier), maar kan ook worden gebruikt om energie op te wekken. (zoals in het windmolenpark van Dabancheng, het grootste van China.)
Eigenlijk maakt het in China niet uit of je rookt of niet rookt, en dat zeg ik niet graag. Bijna twee derde van de mannen rookt. Vrouwen, die veel minder vaak roken, lijden net zo vaak aan ziektes zoals longkanker en bronchitis. Zo erg is de lucht dus vervuild.
Door de groeiende welvaart kopen steeds meer Chinezen een auto. Op het moment zijn er ongeveer tien miljoen auto’s in China. Dat lijkt niet veel, maar dit is nog maar het begin! Sommige steden staan nu al blauw van de uitlaatgassen.
Niet alleen de lucht is vervuild, ook het water is erg vies.Fabrieken lozen giftige stoffen in de rivieren. Door deze stoffen gaan de vissen dood. De vissers hebben geen goede vangst en dus geen inkomen. Zij werken, net als de mijnwerkers, in gevaarlijke omstandigheden. Vroeger was dat niet zo. De vissers konden vissen zonder het gevaar op ziektes. Door de giftige stoffen van de fabrieken is de kans groot dat de vissers iets oplopen. Een foto in het National Geographic magazine grijpt me erg aan. Een man uit Hebei laat zijn handen zien. Ze zitten vol blaren en loshangende vellen. Ze zijn verbrand. Hij zegt dat het door bijtende afvalstoffen in het water komt. Hij houdt zijn handen voor zijn gezicht, op die foto. Hij is namelijk bang voor de regering.
Door de groeiende welvaart eten de Chinezen steeds meer vlees. Er moeten meer dieren gefokt worden. Hierdoor komen meer voedingstoffen, afkomstig van dierlijke uitwerpselen en kunstmest, in de rivieren en meren terecht, zo ontstaat algengroei. De vissen kunnen stikken door zuurstofgebrek en de mensen kunnen ziek worden als ze het vervuilde water gebruiken als voedselbron. Volgens de Chinese wetenschappers is er een verband tussen de watervervuiling en het grote aantal Chinezen dat lijdt aan darm-, maag- en slokdarmkanker.
De meest vervuilde steden liggen in het noorden. Hier mengen stofstormen zich met luchtvervuiling. De meeste Chinezen wonen in het oosten. Daar stromen sterk vervuilde rivieren door het landschap naar de zee.
De hoofdstad, Beijing, kampt al lang met een groot water tekort. De rivier de Yongding is volledig ingedamd om aan de waterbehoefte te voldoen, maar nog steeds lukt dit niet. Beijing is niet de enige stad die kamt met watertekort. Twee derde van de grote steden heeft het zelfde probleem. Bijna zevenhonderd miljoen mensen drinken water dat is vervuild door menselijke en dierlijke uitwerpselen. Het grootste deel van de achttien miljard ton onbehandeld rioolwater wat de steden jaarlijks produceren, wordt rechtstreeks in de rivieren en meren geloosd!
Er zijn op korte termijn wel oplossingen voor de problemen van China. Nieuwe rioolzuiveringsinstallaties en aardgasleidingen (zodat de bevolking niet meer zo afhankelijk is van steenkool) zouden de groeipijnen al voor een deel kunnen stelpen. Andere oplossingen, zoals nieuwe bossen planten om bodemerosie tegen te gaan, lossen de problemen op lange termijn op. Het probleem van watertekort wordt echter anders aan gepakt. China neigt nog steeds naar de gigantische infrastructurele werken! Bijvoorbeeld het project om water van Yangtze naar Beijiding en Tianjin te brengen. Dat is ruim 1500 kilometer naar het noorden! De milieueffecten zijn niet in te schatten.
Waarschijnlijk zou de manier waarop China met het water omgaat uiteindelijk ook gevolgen kunnen hebben voor de rest van de wereld. In het noorden wordt veel graan verbouwd. Door het water tekort zal de graanoogst sterk afnemen. Om aan de toenemende vraag naar graan te voldoen zal China in de toekomst zoveel moeten importeren dat de wereldmarkt uit evenwicht raakt. De voedselprijzen zullen omhoog schieten!

Bron: National Geographic Magazine, maart 2004.