De Berlijnse muur

In 1961 werd de Berlijnse muur gebouwd. 28 jaar lang heeft hij de stad in tweeën verdeeld. De lengte van de muur was 165 kilometer en de hoogte was vier meter. De muur was van beton gemaakt, hij had een afgeronde top zodat het moeilijker was om eroverheen te klimmen. Veel mensen probeerden toch illegaal de muur over te steken en werden dan doodgeschoten.
Oost-Berlijn werd bezet door het Russische Rode Leger, en West-Berlijn werd bezet door de Britse, Franse en Amerikaanse troepen.
De muur werd omschreven als een ‘antifascistische verdedigingswal’ omdat er aan de Oostkant allemaal mijnen lagen, er liepen bewakers rond met honden en er stonden wachttorens met machinegeweren. Het doel van de muur was dat de Oost-duitsers niet naar het westelijke deel mochten vluchten en de West-duitsers niet naar het Oostelijke deel. De West-Berlijners mochten allleen naar de andere kant als ze hun paspoort vertoonden en een verplicht vastgesteld bedrag omwisselden, terwijl de Oost- Berlijners allen op bezoek in West-Berlijn mochten als ze gepensioneerd waren of voor een officieel zakenbezoek waren uitgenodigd. Van 1952 tot 1971 bestonden er geen directe telefoonverbindingen tussen de beide delen van Berlijn.
In 1989 werd de Berlijnse muur gesloopt. Veel mensen hielpen een handje mee.
De inwoners van Berlijn vierden feest toen hun stad eindelijk herenigd werd.
In 1990 werd Berlijn de hoofdstad van de nieuwe Bondsrepubliek Duitsland.

De geschiedenis van Berlijn.

Toen de Westerse landen begin 1948 samen besloten in hun sectoren de geldsanering door te voeren, leidde dit aan de Sovjet zijde tot een heftige reactie. De toevoerwegen naar West- Berlijn werden afgesneden en geblokkeerd. Na één jaar werd de blokkade door de Russen opgeheven.
In 1950 werd West-Berlijn bestuurd door Bondsrepubliek Duitsland en Oost-Berlijn bestuurd door de DDR en werd het formeel haar hoofdstad.
In de jaren vijftig werd Berlijn een unieke ontmoetingsplaats tussen West en Oost, ondanks dat er beperkingen waren in het goederen- en reizigersverkeer.
Veel Oost-Duitsers konden toen nog via Berlijn nar het Westen uitwijken.
In juni 1953 kwam er een opstand in de DDR, deze opstand had zijn middelpunt in Oost-Berlijn. Mede door deze opstand richtten Oost-Duitse troepen op 13 augustus 1961 de
Berlijnse muur op, waardoor de communicatie tussen Oost- en West-Berlijn geheel werd verbroken en er een eind werd gemaakt aan de verdeling van Berlijn door Amerikanen, Russen, Britten en de Fransen

De grote veranderingen van Berlijn.

De politieke ontwikkelingen in Europa leidden tot het uitbreken van de tweede Wereld oorlog in 1914.
Dit had weinig effect op het leven in Berlijn, maar daarop volgden wel een hongersnood en er waren stakingen, dit alles met de totale Duitse nederlaag leidde tot de Novemberrevolutie van 1918 en het aftreden van Keizer WILHELM II (Koningin Wilhelminia verleende hem asiel).
In 1918 was de eerste wereld oorlog afgelopen.
De daar op volgende jaren gingen slecht voor Duitsland. In 1920 steeg het inwoner aantal tot 3,8 miljoen en kwam een grote werkloosheid. De democratie stond onder zware druk, daardoor werd de weg vrijgemaakt voor extremistische politici. Op 30 januari 1933 werd Adolf Hitler benoemd tot kanselier. Vlak daarna heerste de partij van Hitler: Nationale-socialistische Arbeiderspartij. Zij hoofdpunt was het feit te verdedigen dat Duitsland geen schuld had aan de 1ste wereldoorlog (waar hij zelf in mee gevochten heeft). 1938 eiste Hitler dat het Duitstalige grensgebied bij Tsjecho-Slowakije bij Duitsland werd gevoegd.