Enkele duizenden meters onder het aardoppervlak bestaat een wereld waar de wetenschap vrijwel niets van weet. Terwijl de verste uithoeken van ons zonnestelsel met satellieten en telescopen in kaart zijn gebracht, kunnen we met de grootste boor die we hebben nog niet dieper komen dan zo"n 12 kilometer.

In 1864 beschreef de Franse schrijver Jules Verne het binnenste van de aarde als een fantastische wereld der duisternis. Nu weten we dat de wereld onder onze voeten in het geen aangename plek is om te bezoeken. Dankzij nieuwe analysemethoden wordt er steeds meer informatie verzameld over de gigantische krachten die zich in het hart van onze planeet bevinden. Maar ondanks die kennis blijft het idee van een reis naar het middelpunt van de aarde nog altijd even fascinerend.

Naarmate er steeds nieuwe meet- en analysetechnieken worden ontwikkeld, wordt er steeds meer wetenschappelijke informatie verzameld over de immense krachten die in het binnenste van onze planeet woeden. Jules Verne beschreef de kern van de aarde als een fantastisch rijk der duisternis; tegenwoordig weten we dat de wereld onder onze voeten in het geheel geen aangename plek is om te bezoeken.

Onze planeet, in omvang de vijfde van ons zonnestelsel, heeft een omtrek van 40.076 kilometer en een diameter van 12.756 kilometer, en is geschat, 4,6 miljard jaar oud. Het aardoppervlak is daarentegen met 500 miljoen jaar nog betrekkelijk jong. Het totale oppervlak bedraagt 510.100.000 vierkante kilometer, waarvan 71 % is bedekt met water.

Zo"n 300 miljoen jaar geleden vormden alle continenten één supercontinent: Pangea. 100 miljoen jaar later brak Pangea op verschillende punten in stukken. Geleidelijk dreven de stukken verder uiteen op de stroperige gesmolten steenmassa van de buitenste aardmantel.
Sindsdien bestaat de aardkorst uit zeven grote en meer dan 20 kleinere platen van vast materiaal, met een dikte van 150 kilometer, ze zijn voortdurend in beweging.

Tot nu toe zijn we tot een diepte van slechts enkele kilometers in de aardkorst doorgedrongen. Het diepste boorgat bevond zich tot voor kort in Duitsland, bij Windischeschenbach in de noordelijke Oberpfalz-streek; het is precies 9101 meter diep. Het boorgat werd in het raakvlak tussen twee grote continentale platen geboord, met behulp van de grootste landboor ter wereld. Het wereldrecord staat nu echter op naam van een boorgat op het Russische schiereiland Kola, dat een diepte van 12 kilometer heeft bereikt. Aangezien de afstand van het aardoppervlak tot de kern 6300 km bedraagt, is dat niet zo indrukwekkend als het lijkt.

Tot dusver zijn we niet verder gekomen dan 12 kilometer diep in de aardkorst. Toch beschikken we in sommige opzichten over zeer nauwkeurige informatie over de samenstelling van onze aarde en wat zich daarbinnen afspeelt. Deze kennis is vergaard door wetenschappers uit alle hoeken van de wereld en uit allerlei vakgebieden, die voortdurend bezig zijn nieuwe monsters te onderzoeken en nieuwe gegevens te analyseren.