Geschiedenis
Het internet wordt dagelijks door miljoenen mensen gebruikt. Maar hoe is het eigenlijk allemaal begonnen?

Het begin
Het begon allemaal in 1962: het Pentagon, het Amerikaanse ministerie van Defensie besluit een computer netwerk op te zetten dat een atoomaanval kan overleven. Hiermee wordt bedoeld dat het netwerk niet plat mocht komen te liggen als een bepaald deel uitgeschakeld was. De computers werden dus niet meer in serie met elkaar verbonden. Aan dit netwerk (ARPANET) werden in 1969 voor het eerst computers gekoppeld.

In 1972 werd voor het eerst een programma voor één van de meest gebruikte internettoepassingen gemaakt: een e-mail programma. Ray Tomlinson was hiervoor verantwoordelijk. Rond deze tijd waren er al plannen om van ARPANET een wereldwijde toepassing te maken. Hiervoor was echter wel een nieuw protocol nodig, en in 1973 kwam deze er: het werd TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol). In 1974 gebruiken de bedenkers van dit TCP/IP voor het eerst een woord dat nu dagelijks gebruikt wordt door miljarden mensen: internet. Twee jaar later wordt dit TCP/IP de officiële netwerktaal voor dit internet.

Vanaf dat moment blijven de nieuwe toepassingen toestromen: het eerste discussieforum wordt opgezet, de eerste Domain Name Server wordt in gebruik genomen, zodat computers behalve een nummer ook een naam hebben en een nieuw soort kabel zorgt voor een explosieve groei van het dataverkeer. Ondertussen is het oorspronkelijke (militaire) deel van het internet verdwenen, omdat het Pentagon is overgegaan op een eigen netwerk.
In 1989 is het eindelijk zover voor Nederland: de allereerste internetaansluiting in ons land is een feit.

Het World Wide Web
Tim Berners-Lee komt in 1992 met de belangrijkste toepassing van het internet: het World Wide Web. Zijn idee is om mensen zelf websites te laten bouwen, zodat het internet vanzelf groeit en er vanzelf genoeg informatie over allerlei onderwerpen te vinden is. In 1993 maakt Marc Andreesen (een student) de allereerste browser. Een jaar later, het jaar waarin internet 4 miljoen gebruikers bereikt, is hij al directeur van Netscape.

Sinds 1994 zijn er ongelofelijk veel gebruikers en toepassingen bijgekomen. Honderden miljoenen mensen maken gebruik van het internet. Ook talloze soorten instellingen zijn steeds meer gebruik gaan maken van internet, zoals ziekenhuizen, steden, scholen enz.

Toekomst
Er zijn ontelbare visies en mogelijkheden waarvoor internet in de toekomst gebruikt zou kunnen worden. Deze paragraaf bespreekt dan ook niet de verschillende toepassingen, maar de vorm waarin Tim Berners-Lee, opzetter van het World Wide Web in 1992, het internet wil gieten. Eigenlijk is het zijn bedoeling te komen met een nieuw World Wide Wed. WWW2 dus. Hij kwam op het idee hiervoor toen hij constateerde dat het internet één grote puinhoop met grotendeels onbetrouwbare informatie was geworden. In plaats van zijn oorspronkelijke doelstelling om met behulp van het internet makkelijk allerlei informatie te vinden over elk onderwerp, is het juist moeilijk geworden om de informatie te vinden die je zoekt. Zoekmachines bijvoorbeeld begrijpen vaak niet waarnaar je eigenlijk op zoek bent. Ze vergelijken ingetypte woorden met woorden in de website. Het probleem is dus eigenlijk dat zoekmachines (en de rest van het internet) niet slim zijn.

De werking
Dit moet worden gedaan door voor en na een woord aan te geven wat voor soort woord dat is. Visser kan bijvoorbeeld een naam zijn, maar ook een beroep. Als de website waar dit staat gemaakt wordt, moet dus worden aangegeven waar het om gaat. Dat moet gebeuren door bijvoorbeeld en om het woord heen te zetten. De browser, de zoekmachine en andere websites “weten” dan dat het om een beroep gaat, en niet om een naam. Er zullen talloze nieuwe mogelijkheden komen dankzij dit Semantische web. Formulieren zullen bijvoorbeeld een stuk makkelijker ingevuld kunnen worden. Als degene die het formulier maakt en om het veld heen zet waar de naam moet worden ingevuld, en als de gebruiker dan aan zijn browser heeft aangegeven wat zijn naam is, kan met een druk op de knop een heel formulier volledig ingevuld en verstuurd worden. Berners-Lee kan niet goed zeggen wat voor gevolgen een semantisch web zal krijgen, omdat de mogelijkheden eindeloos zijn volgens hem.

De vraag is nu welke taal hiervoor gebruikt gaat worden en welke woorden uit deze taal. Berners-Lee denkt dat er niet speciaal één taal voor nodig is. Hij zegt dat er lijsten gemaakt moeten worden (door de gebruikers zelf) die aangeven dat hetzelfde is als en . Op deze manier “weet” het internet om wat voor tekst het gaat, en zal het dus mogelijk worden om precies aan te geven waarnaar je zoekt. Maar met deze lijsten zal hetzelfde probleem ontstaan als het probleem wat we nu hebben: er zullen talloze lijsten ontstaan, en die zullen lang niet allemaal betrouwbaar zijn. Verwacht wordt dat de meeste mensen zullen kiezen voor lijsten die gemaakt worden door bedrijven, en dat de beste lijsten automatisch de norm zullen worden.

Beoordeling
Dan is er nog het probleem met de bruikbaarheid van de informatie. Berners-Lee heeft het idee om aparte servers mensen oordelen te laten vellen over sites. De gebruiker moet dan zelf kunnen aangeven van welke mensen of bedrijven hij het oordeel wil laten meetellen.

Deze semantische websites staan nog in de kinderschoenen, maar bestaan al wel. Het semantische web is echter net zo onbekend als het gewone internet tien jaar geleden: slechts een aantal mensen weten ervan en gebruiken het. Of WWW2 ook zo’n explosieve groei gaat meemaken als internet is niet duidelijk, want iedereen heeft nu al internet, en dat werkt voldoende. De behoefte aan WWW2 is niet zo groot, en dit zal dus langzamer opkomen, is de verwachting.

Dit semantische web is de toekomstvisie van het World Wide Web Consortium, en is slechts één van de vele toekomstvisies op internet. Maar het verschil is dat aan dit internet al gewerkt wordt.

• Open in tekstverwerker
• Print

Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons weten door een reactie te geven.