Keuzeopdracht 9.2A – Charles begint een dokterspraktijk

Moet ik me gaan testen of ik de erfelijke ziekte van Huntington heb, de ziekte komt namelijk voor in mijn familie?
We gaan testen, de kans op de ziekte is 50%. Ten eerste zou ik wel willen weten of ik deze ziekte heb, zo kan ja beter je leven gaan inplannen. Je weet dan namelijk dat je niet tot je 80e zal leven, dus je moet de aankomende jaren genieten. De verzekeraar mag niet vragen naar de uitslag van de test bij een levensverzekering onder de 300.000 gulden. Dus in mijn geval mag de verzekeraar niet vragen of in mijn genen staat dat ik de ziekte van Huntington zal krijgen.
Ook is het verstandig om te weten of je belast bent met deze genen voor eventueel nageslacht, ik zou namelijk meer gaan nadenken over kinderen als ik belast ben met deze genen.
Met de ziekte van Huntington ga je eerder dood, ook is er een lang ziektebed. Ik zou het egoïstisch vinden om dan kinderen op de wereld te zetten. Ook hebben mijn kinderen dan 50% kans om ook de ziekte te hebben.

Moet de overheid zorgen voor wetgeving om de verzekeringsmaatschappijen te verbieden meer informatie over iemands DNA te vragen of moeten de maatschappijen dit zelf regelen?
Ik vind dat de overheid zelf maatregelen moet treffen, dus ik ben voor wetgeving.
De verzekeringsmaatschappijen zouden van deze DNA-informatie misbruik kunnen maken door mensen geen levensverzekering te geven of iets dergelijks. Het is wel zo dat mensen die weten dat ze een erfelijke, dodelijke ziekte hebben, hun levensverzekering hieraan gaan aanpassen, in negatieve zin. Ze zullen bijvoorbeeld hun levensverzekering verhogen, wetende dat ze niet meer dan 10 jaar te leven hebben. Maar zoals eerder vermeld zit er een maximum aan deze levensverzekeringen: als men een levensverzekering wilt van meer dan 300.000 gulden kan de verzekeringsmaatschappij wel vragen naar DNA-gegevens.

Moet de overheid zorgen voor een regeling zodat iedereen zich kan verzekeren?
Ik vind dit een taak van de overheid, zij moeten ervoor zorgen dat iedereen zich kan verzekeren. Anders is dit een vorm van discriminatie, mensen met een ziekte zouden zich dan niet kunnen verzekeren. Deze mensen hebben het al moeilijk met hun ziekte en dan zou de kwestie van verzekeren er nog boven op komen.
Volgens het programma zou dit niet passen in ons huidige verzekeringsstelsel, maar er moet hier wel een oplossing voor zijn.