Aletta Jacobs is geboren op 9 februari 1854 in Sappermeer. ze was het 8ste kind van Abraham en Anne Jacobs. Na Aletta werden er nog 3 kinderen geboren in totaal haar ouders dus 11 kinderen

De vader van Aletta was huisarts. Net als haar oudste broer. Het gezin was arm, maar toch kregen alle kinderen een kans om te leren en te studeren. De jongens en de meisjes, dat was bijzonder in die tijd want het kwam bijna niet voor dat de meisjes een baan zouden krijgen ze zouden voior het huishouden moeten gaan zorgen. Maar Aletta wilde al vanaf haar zesde dokter worden, net als haar vader een haar broer. Ze dacht er niet aan dat dokter worden moeilijk zal worden omdat ze een meisje is. Thuis werd er ook geen verschil gemaakt tussen jongens en meisjes.

Na de basisschool ging zij naar de middelbare school. Daar was ze het enige meisje. De meeste meisjes gingen na de basisschool werken of ze gingen naar een jonge damesschool om te naaien en te borduren. Maar Aletta hield het nog geen 2 weken uit op z’n school. Daarom werd er een afspraak gemaakt. Overdag moest ze het huishouden doen en ’s avonds kreeg ze Duitse en Franse lessen. Maar de afspraak hielp niet. Overdag werkte ze niet en ze werd ziek. Aletta ging maar gewoon naar de middelbare school toe.
Toen Aletta de middelbare school af had wilde ze Medicijnen gaan studeren. Meisjes mochten niet zomaar studeren, zij moesten toestemming vragen aan de minister van Onderwijs. In die tijd was dat minister Thorbecke. Hij gaf Aletta toestemming. Weer was zij het enige meisje op de hele school.
Ze zou om op de school te mogen komen eigenlijk een examen af moeten leggen. Maar dat hoefde niet en zo kon ze toch gaan studeren.

Na een aantal jaar, in 1878 haalde ze haar diploma. En op 3 april 1878 werd zij de eerste vrouwelijke dokter van Nederland. Haar praktijk was in Amsterdam. Maar niet iedere patient dacht dat zij een goede dokter was. Veel mensen vonden het belachelijk dat ze net zo duur was als een manlijke dokter. Aletta werkte niet alleen in Nederland. Ze werkte ook in de Jordaan. Daar hielp ze gratis arme vrouwen die eigenlijk geen dokter konden betalen. Ze merkte daar op dat vrouwen snel achter elkaar zwanger werden. En daarom schreef ze een boek want het was slecht voor het vrouwelijk lichaam, het boek heet: De vrouw, haar bouw en haar inwendige organen. Ze vond voorbehoedsmiddelen uit en riep iedereen op die te gebruiken.
Ze was ook tegen de regel dat een winkelmeisje altijd moest staan, zodat het winkelmeisje meteen een klant kon helpen als die binnenkwam. In haar praktijk zag ze heel vaak een winkelmeisje met klachten. Ze riep op om alle winkelmeisjes te laten zitten. En als dat niet zo was om dan niet naar die winkel te gaan. Ze kreeg veel kritiek op deze oproep. Veel andere dokters waren er tegen. Maar er werden nu vrouwen groepen opgericht en deze groepen waren er juist voor. Maar uiteindelijk in 1902 werd er toch een wet gemaakt die alle winkeliers verplichte om ervoor te zorgen dat winkelmeisjes konden gaan zitten.

Aletta kreeg ook een vriend zijn naam was Carel Victor Gerritsen en later trouwde ze ook met hem. Zij hadden samen ook een kind. Helaas stierf het kindje na 1 dag door een medische fout.
In 1905 stierf haar man Carel.

De vrouw mocht nog niet stemmen maar Aletta wilde ook stemmen.
Ze voldeed aan alle eisen om te mogen stemmen, want om te mogen stemmen moest je belasting betalen en je moest een inwoner van Nederland zijn. Maar toen zij om een stembriefje vroeg kreeg ze het niet. De wet werd veranderd. Nu mochten alleen de mannen stemmen. Daar was ze het niet mee eens. Aletta richtte de Vereniging voor Vrouwenkiesrecht (VVK) op. De vereniging had vaak vergaderingen. In Nederland maar ook in het buitenland. Met alle vrouwen die voor het vrouwenkiesrecht waren, in de hele wereld, werd er de Wereldbond voor Vrouwenkiesrecht opgericht.

In 1911 en 1912 maakte Aletta een wereldreis. Ze wilde aan de hele wereld duidelijk maken hoe belangrijk het vrouwenkiesrecht was. Veel mensen steunde haar en Aletta was heel optimistisch. Maar toen brak in 1914 de Eerste Wereldoorlog uit.
Iedereen wilde vrede, maar hoe? Aletta vond dat het zou helpen als ook vrouwen ging besturen en dus ook kiesrecht hadden. Ze dacht dat dit de enige mogelijkheid was om een einde te maken aan de oorlog.
Deze gedachte werd over de hele wereld verspreid en in 1915 werd er in Den Haag een grote bijeenkomst gehouden. Op bijeenkomst kwamen vrouwen uit de landen die met elkaar in oorlog waren. De mensen die eraan mee deden waren lid van: De Women's International League for Peace and Freedom. Deze organisatie bestaat nog steeds. Maar hoe zit het nu met het vrouwenkiesrecht?
De vrouwen deden nog steeds hun best om kiesrecht te krijgen. En na de bijeenkomst in 1915. Werd er een vrouwendemonstratie gehouden. En in 1918 was het zover. Er kwam een eerste overwinning. Er mochten nu vrouwen gekozen worden als politicus. En in 1919 werd het nog beter. Vrouwen kregen dezelfde politieke rechten als mannen. Ze mochten dus stemmen! In 1922 kwam de kroon op het werk. Alle Nederlandse vrouwen kregen kiesrecht.
Aletta was al 70 jaar geworden. En ze had al heel veel goede dingen gedaan. In Nederland begonnen de mensen te beseffen hoe belangrijk alle dingen waren die Aletta Jacobs had gedaan. En speciaal voor haar gaven ze een groot feest op haar 70 verjaardag in 1924.

Aletta Jacobs overleed op 10 augustus 1929.