Hoofdstuk 5, eindopdracht 1: Grondstoffenvoorraad

De Club van Rome gaat er vanuit dat de grondstofvoorraden binnen honderd jaar uitgeput zullen raken.
Er zijn drie manieren om dit niet te laten gebeuren en dat zijn de volgende:
- De opsporing van nieuwe voorraden en het verbeteren van de winning uit bestaande voorraden.
- Het vervangen van producten die gemaakt zijn van schaarse grondstoffen door produchten uit nieuwe materialen.
- Een toename van het energiegebruik.

De Club van Rome
Nu eerst zal ik wat informatie geven over de Club van Rome. Deze club is opgericht in eind jaren ‘60 en is in Zwitserland geregistreerd als een particuliere stichting. De Club kwam door Europese wetenschappers die bezorgd waren over de toekomst van de wereld. Oorspronkelijk waren dit de Italiaanse industrieel Aurelio Peccei en de Schotse wetenschapper Alexander King. In 1968 kwam een gezelschap voor het eerst bij elkaar in een ander land om over het milieu te praten.
Er werd een verband gelegd tussen economische groei en de gevolgen hiervan voor het milieu. Een rapport “Limits to grow” of ter wel “Grenzen aan de groei” gaf een prognose van het grondstof- en voedselverbruik in de wereld voor de komende jaren. 30 jaar later is het rapport in 37 talen vertaald en zijn er 12 miljoen exemplaren van verkocht over de hele wereld.
In 1991 verscheen dan het rapport “De eerste wereldwijde revolutie”, waarin grootscheepse ontwapening en een krachtig programma voor energiebesparing bepleit worden. In 1995 publiceerde de Club van Rome een rapport met de titel “De natuur telt ook mee”, naar een duurzaam nationaal inkomen.
Alleen zijn de prognoses tot nu toe op vrijwel geen enkel punt uitgekomen. De Club
van Rome heeft ook geen politieke macht en heeft daardoor dus ook weinig invloed.
Op dit moment telt de Club van Rome 100 leden afkomstig uit 52 landen verdeeld over vijf continenten. Aan het hoofd staat een 'Uitvoerend Comité' van 14 leden. Hierin zitten oud-politici, industrieëlen en wetenschappers. Er zit ook een Nederlander in, oud-premier Ruud Lubbers.

Opsporing van nieuwe voorraden en verbeteren van de winning uit bestaande voorraden:
Een voorbeeld hiervan is de opsoring van aardolie. Een goed punt is dat er steeds weer nieuwe voorraden aardolie worden gevonden. Zonder deze bron van olie zou het huidige leven wat men leidt onmogelijk zijn.
De grootste voorraden ruwe olie zijn te vinden in het Midden-Oosten.
Stel dat de hele wereld 1000 miljard vaten van 159 liter olie bevat dan zit niet minder dan twee derde hiervan zit onder het zand van het Golfgebied,
Voor een groot deel ligt deze voorraad ook nog eens op Irakees grondgebied. Dit was volgens veel mensen dan ook één van de redenen van de VS om oorlog te voeren met dit gebied.
Ook heb je nog de vorm teerzanden. Dit is een zware asfaltachtige aardolie. Deze vindt je onder andere in Venezuela. Naar schatting zouden hier 120 miljard vaten te vinden zijn. Het probleem is alleen dat deze manier van olie tappen veel duurder is dan de gebruikelijke wijze, het olieboren.
Doordat er bij aardolie-winning steeds meer technieken zijn gekomen, zodat er ook dieper kan worden geboord. Gaat de productie gelukkig wel omhoog.

Een volgend voorbeeld is de opsporing van goud. Bekend is natuurlijk dat goud heel schaars is op deze wereld. Het feit dat zoveel mensen het graag willen hebben zorgt ervoor dat de prijs hiervan nog verder oploopt. Gelukkig wordt er steeds meer goud gevonden. De meeste vindplaatsen van goud zijn in Afrika en dan met name in bijvoorbeeld Nigeria.

Nu de opsporing van zilver. Het blijkt dat ongeveer 25 procent van de wereld zilverproductie –deze bedroeg in 1996 15320 ton zilver- afkomsting is uit zuivere zilverertsen. Circa 75 procent wordt als bijproduct verkregen bij de winning van lood, koper, zink en goud.
Maar ook van het zilver worden steeds meer nieuwe voorraden gevonden.

En nu als laatste de opsporing van diamant. De ruwe diamant wordt verdeeld in twee hoofdgroepen. Deze zijn:
- De Sierdiamant, die telt 20 procent van de wereldproductie.
- De industriediamant. Deze diamant bevat dus ongeveer 80 procent van de wereldproductie
De belangrijkste vindplaatsen voor diamant zijn: Angola, Brazilië, Ghana, Namibië, Russische Federatie en Zuid-Afrika.

Vervangen van producten die gemaakt zijn van schaarse grondstoffen door producten uit nieuwe materialen.
Hiervoor zal ik eerst wat voorbeelden geven van hernieuwbare grondstoffen en schaarse materialen.
Hernieuwbaar: katoen, hennep, vlas, jute, hout, kurk, stro, schapenwol, riet, hout, kokos, bamboe, zetmeel, en lijnolie.
Schaarse materialen: fossiele brandstoffen, koper, tin, zink en platina.

Dit zijn een aantal voorbeelden van schaarse grondstoffen die worden vervangen door niet schaarse materialen:
- Om te beginnen ruubber. Dit wordt vervangen door synthetische rubbersoorten. Hierdoor wordt er dus minder rubber verbruikt.
- Een tweede voorbeeld is verpakkingsmateriaal van karton en papier door plastic. Door het plastic kunnen verpakkingen beter dicht worden gemaakt en betekent dit vanzelfsprekend ook een vermindering van het karton en papier verbruik.
- Koper voor telefoonkabels door glasvezels. Dit gebeurt vooral bij de kabelbedrijven. Zij vervangen nu koperkabels door glasvezel. Hierdoor kan men onder andere gebruik maken van het internetten via de kabel. Maar veel belangrijker is dat hier door het verbruik van koper sterk daalt. Dit terwijl men nu bezig is glasvezelf weer te vervangen voor een grootdeel door vlasvezel.
- Kabels vervangen door draadloze verbindingen. De draadloze verbindingen zijn bijna even snel als de kabelverbindingen. Hierdoor is er (logisch) minder kabel nodig.
- Het ijzer en aluminium voor fietsen vervangen door koolstofvezels. Deze vezels worden onder andere gebruikt voor de frames van fietsen.
- Wol en katoen worden vervangen door synthetische stoffen, zoals nylon en polyacryl. Hierdoor zijn er minder schapen nodig. Ook gaat deze manier van produceren stukken sneller.

Een toename van het hergebruik:
In het dagelijks leven wordt veel gedaan aan hergebruik. Denk maar aan de glasbak, GFT containers, oudpapier, het inleveren van lege flessen enzovoort. Zo heb je bij de ROVA ook nog eens speciale delen voor groot afval. Staal in de ene bak, hout in de ander. Ook weer een vorm van recycling. Ik zal nu een aantal materialen die worden herbruikt wat verder bespreken.

Om te beginnen met de het hergebruik van staal.
Als je bijvoorbeeld een fiets inlevert bij een recyclingbedrijf, dan kunnen zij deze weer opknappen en er een bruikbare fiets van maken. Als dit niet meer mogeljk is, wordt het wrak naar de hoogovens gebracht, om dit te verhitten en het vervolgens weer “tot leven te laten komen” als nieuw staal.

Recycling van glas. Hiervoor heb je de glasbakken. Deze zijn zelfs weer onderverdeeld in het ‘wit’ glas en het gekleurd glas. In sommige plaatsen is het gekleurde glas zelfs weer onderverdeeld in groen glas en bruin glas. De basis glasbakken zijn in ieder geval verspreid over het hele land.

Oud papier. De bakken voor oud papier staan ook overal in het land. Soms komen ze zelfs aan huis, om te voorkomen dat mensen het papier niet toch in de vuilnisbak gooien, omdat ze te lui zijn het te deponeren in een papierbak.

Het GFT-afval. Hiervoor staan achter ieder huis de groene containers en deze containers worden eens in de twee weken opgehaald.

Er wordt zelfs gedaan aan hergebruik van schoenen. In veel schoenenwinkels kan je je schoenen inleveren en daar zorgt men ervoor dat de schoenen terecht komen bij een bedrijf waar ze worden gerecycled.

Oude meubels hoeven ook niet zomaar weg gedaan te worden. Er zijn altijd wel mensen die graag de moeite willen doen om ze wat op te knappen. Hiervoor kan je ze naar de kringloop winkel brengen. Als een meubel echt niets meer waard is, kan het altijd nog bij het grofvuil worden gezet aan de straat waar het netjes wordt meegenomen in een grote container.

Als één na laatste hebben we het hergebruik van kleding.
Deze kan je ook in bakken doen, die door het hele land verspreidt staan.
Ook wordt er eens in de 2 maanden een zak in je brievenbus gegooid, waar je dan oude kleren in kan doen en die je voor een bepaalde datum voor je huis moet zetten.

En als laatste: het klein chemisch afval. Dit zijn de batterijen, verfresten en afgewerkte olie. Die kan je naar de gemeentewerken brengen, maar ze worden ook eens in de maand opgehaald door een speciale vrachtwagen. Tevens kan je batterijen vaak ook in een supermarkt kwijt in een daarvoor bestemde bak.

Natuurlijk zijn er nog meer spullen die kunnen worden hergebruikt, maar dit zijn toch wel ongeveer de belangrijkste en de meest voorkomende.