Profielwerkstuk Aardrijkskunde

Geschreven door:	VerwegwipStylish
Datum ingestuurd:	24 april 2004
Niveau:	5 havo
Woorden:	3388
Opvragingen:	8886 (77 deze maand)
Waardering:	Currently 3.00/5 1 2 3 4 5 3.0/5 (45 stemmen)

Download dit verslag in PDF-formaat

Inleiding:

Ik heb voor het onderwerp graffiti gekozen omdat het een zeer actueel onderwerp is, en het mij persoonlijk ook zeer aanspreekt.
Het onderwerp is heel erg breed en daarom heb ik 2 verschillende soorten graffiti gekozen, namelijk de “artiesten” die hele kunstwerken maken, en dan nog de kleine ‘tagjes’ die graffiti een slechte naam geven. Vooral in de grote steden is het een zeer groot probleem geworden. De aanpak wordt al strenger, maar niks schijnt er tegen te helpen. Je ziet het op en in metro’s en treinen, op muren, prullenbakken, viaducten, bruggen, elektriciteitskasten enz. Op auto’s worden ze zelfs met sleutels erin gekrast! Als het nu geen halt toe word geroepen dan loopt het helemaal uit de hand. Het bestrijden ervan is weer een ander verhaal. Er worden veel nieuwe projecten opgezet de laatste tijd voor het bestrijden van graffiti. Vooral s’nachts zijn er extra veel agenten op pad om de daders te pakken of camera’s worden geplaatst op plaatsen waar graffiti veel word verwijdert. Zelf heb ik het ook wel eens gedaan om eerlijk te zijn, het geeft een bepaalde kick omdat de kans er is dat je opgepakt wordt. Ik weet niet hoe ik dit moet beschrijven. Maar het belangrijkste is dat het aangepakt moet worden.

Inhoud

Voorpagina
Inleiding
Index
Hoofd en deelvragen
Beantwoording hoofd en deel vragen
Hoofdstuk 1
Hoofdstuk 2
***Extra***
Nawoord
Bronnen

Hoofdvraag:

- Is het maatschappelijke probleem van graffiti groter geworden in de loop van de jaren?

Deelvragen:

- 1: Wat wordt er tegen, gedaan qua bestrijding v/d graffiti?

- 2: Wat gebeurt er als je word opgepakt bij het aan brengen van graffiti?

- 3: Wat zijn de voornaamste groepen die zich bezighouden met graffiti?

- 4: Zijn er steden/dorpen/plaatsen/landen waar het meer voorkomt dan gemiddeld?

- 5: Is het aantal arrestaties i.v.m. graffiti gestegen of gedaald de laatste tijd?

Conclusies over Hoofd en Deelvragen:

Hoofdvraag: is het maatschappelijke probleem van graffiti groter geworden in de loop van de jaren?

Ja, het maatschappelijke probleem qua graffiti is verergerd en het is nog steeds stijgende. Ook heel veel belastinggeld van de Gemeentes gaat uit naar het schoonmaken van de graffiti . Het is de laatste jaren extreem toegenomen. Uit de cijfers blijkt dat het van 2002 naar 2003 met ongeveer 24% ( in Rotterdam) is gestegen! Er zijn vorige jaren wel steeds minder aangiftes bij de politie binnen gekomen i.v.m overlast, want mensen doen vaak geen aangifte meer omdat ze toch al weten dat er ‘niks aan word gedaan door de politie’. Mensen proberen het meestal zelf schoon te maken, of roepen de hulp in van een bedrijf dat bijvoorbeeld d.m.v zandstraling, de muren etc weer ‘graffitivrij’ maakt,en de kosten zijn hoog.


hier zie je zo’n gezandstraalde muur genomen in Rotterdam Zuid. Je krijgt het nooit helemaal weg maar het is wel een fatsoenlijker gezicht…

Ook in de treinen en metro’s zie je het steeds meer, dus als je dat allemaal bij elkaar optelt is het maatschappelijke probleem dus een heel stuk groter geworden.
Daar komt nog bij dat veel jongeren het een leuk tijdverdrijf vinden, kicken op de spanning of je gesnapt wordt. De kosten lopen de spuigaten uit, voor de NS is er
Graffiti Op Treinen.. Genomen Op Station Capelle Schollevaar.
alleen al per jaar een schadepost van minimaal €14 MILJOEN aan schade van het weghalen, zo niet vervangen van de vernielde onderdelen.
De NS zijn inmiddels al een tegenoffensief begonnen tegen deze vandalen.
Graffiti is een maatschappelijk probleem dat schade veroorzaakt aan panden of objecten, schade die helaas niet altijd te verzekeren is en daarom een hoge kostenpost is voor zowel particulieren als de gemeente.

Deelvraag 1: Wat word ertegen gedaan qua bestrijding v/d graffiti?

De bestrijding v/d graffiti is een groot probleem. Dat komt omdat je niet in kan schatten welke leeftijdsgroepen, etnische minderheden of wat dan ook het meest zich ermee ‘bemoeien’. Ze kunnen dus niet alleen 1 leeftijdsgroep b.v. aanspreken maar moeten ze dus gewoon altijd op heterdaad betrappen. Dit is niet de simpelste manier hoe het kan, want hoe weet je dat ze het doen? Hoe weet je waar ze het doen? Dat is simpelweg gewoon toeval dat de politie ze ziet of opmerkt. Ze hebben wel in veel grote plaatsen waar het veel voorkomt nieuwe projecten. Daar bedoel ik mee dat ze b.v. de bosjes op veel plaatsen weghalen, zodat het overzichtelijker word, of camera’s plaatsen. Het bestrijden gaat de laatste jaren beter, maar daar in tegen worden ze ook steeds georganiseerder om het te zetten.
De aanpak is harder geworden, en je kan nu ook financieel aansprakelijk gesteld worden voor de schade.
Daarbij is het natuurlijk ook een sociale plicht van de burgers om goed op te letten en eventueel in actie te komen als ze graffitivandalen/kunstenaars aan het werk zien.
De sociale controle is in grote steden minder, je kent lang niet iedereen, en veel mensen zijn angstig geworden door de agressie van mensen. En kijken dan liever de andere kant op, uiteraard is de politie hier niet blij mee.
Er is wel op verschillende plaatsen een meldpunt gekomen, bijvoorbeeld bij de RET en bij de NS, dat 24 uur per dag bereikbaar is.
Dan is het personeel van de reinigingspolitie verdubbeld, en die werken bij voorkeur als het donker is. Het mag duidelijk zijn dat het zo is omdat de writers dan ook aan het “werk”zijn.
Ook is er een soort “ontmoedigingsbeleid” in het leven geroepen: Racistische en / of aanstootgevende graffiti word het liefst nog dezelfde dag verwijderd van gemeentelijke eigendommen. Ook wordt er dan meteen aangifte bij de politie gedaan. Writers vinden dit ontmoedigingsbeleid energieverspilling en juist een aanmoediging om door te gaan, de plek is immers weer schoon!
Door de gemeente wordt er zes maal per jaar inspectie uitgevoerd van speelvoorzieningen en straatmeubilair. Tijdens deze inspectie worden gemeentelijke objecten o.a. gecontroleerd op aanwezigheid van graffiti. Daarnaast zijn de medewerkers tijdens de uitvoering van de reguliere werkzaamheden ook alert op aanwezigheid van graffiti zowel op gemeentelijke eigendommen als op eigendommen van derden. Betreft het graffiti op eigendommen van derden, dan wordt met de betreffende eigenaar contact opgenomen. Algemene graffiti op gemeentelijke eigendommen worden schoongemaakt door het serviceteam van de gemeente of door een gevelreinigingsbedrijf. De gemeente probeert binnen een week algemene graffiti verwijderd te hebben. Als particulier moet je zelf zorg dragen voor het verwijderen van de graffiti. Je kan het zelf proberen weg te boenen met milieuvriendelijke oplosmiddelen. Bijvoorbeeld met Graffiti-Go. Het werkt op de volgende ondergronden: hout, metalen, steen, baksteen, marmer, beton, de meeste plastics en kunststoffen. Het is onschadelijk, niet giftig, volkomen veilig en makkelijk afspoelbaar. Het verwijderen met een emmer en een dweil is hier niet meer van toepassing. De commercie is hier ook goed op ingesprongen, steeds meer bedrijven hebben zich gespecialiseerd in het verwijderen van graffiti, betere machines en het aanbod van producten is toegenomen.
Ook worden stille plekken beter verlicht, bosjes weg gehaald, meer controle door beveiligingsbeambte of politie, camera’s opgehangen of het nieuwe project wordt toegepast. Dit houd in: er worden foto’s gemaakt van de ‘pecies’ ( de kunstwerken of vernielingen) en die worden vervolgens verwijdert. Als er iemand op word gepakt met zijn ‘pecies’zetten gaan ze zijn ‘symbool’ (b.v BoOm Etc. ) vergelijken met eerder verwijderde ‘pecies’. Als het overeen komt met meerdere verwijderde stukken word het automatisch afgeschoven op de arrestant.

Deelvraag 2: Wat gebeurt er als je word opgepakt met graffiti?

De meeste mensen die worden opgepakt voor graffiti spuiten/stiften zitten in de leeftijdscategorie van 15 t/m 22 jaar. Het is ook algemeen bekend dat het werk meestal s’avonds of s nachts gebeurd. De mensen die worden opgepakt, als het hun 1e delict is waar ze voor worden opgepakt doorverwezen naar Buro Halt, mits ze onder de 18 jaar zijn, op privé-terrein of openbaar terrein in overtreding zijn gegaan.

Zijn ze ouder dan 18 jaar dan worden ze voorgeleid aan de officier van Justitie.Bij Buro Halt krijgen ze de 1e keer een taakstraf, en moeten ze de kosten en natuurlijk het schoonmaken vergoeden. De meeste komen in aanmerking voor een alternatief, namelijk een taakstraf. Dat houdt in dat ze op straat b.v. vuilnis moeten prikken, in een speeltuin schoonmaken of iets dergelijks. Dit is niet vrijwillig, er staan een aantal uren voor een bepaald delict, en dit wordt gecontroleerd of deze uren ook goed worden ingevuld. Tot 14 jaar kan de schade worden verhaalt op de verzekering. Ben je tussen de 14 en 18 jaar heb je de keus, betalen voor de schade, kan of wil je dat niet, dan ga je door naar de Officier van Justitie. Gevangenisstraf is niet ondenkbaar. Voor Buro Halt is het belangrijk of je al eerder bij hun bent aangemeld, is dat zo binnen 1 jaar, dan ga je ook door naar Justitie. Daarna sta je dus geregistreerd met een strafblad, dat kan later problemen geven als je op zoek bent naar een baan bijvoorbeeld bij de Gemeente of een overheidsbaan.
Het spreekt voor zich dat als je word gepakt op de plaats delict al je graffitispullen worden afgenomen. Dat kan zijn: viltstiften, spuitbussen met verf, mondkapjes, tape of bivakmutsen ( die vaak worden gedragen om niet herkend te worden) enz.

Deelvraag 3: Wat zijn de voornaamste groepen die zich bezighouden met graffiti?

De groepen uit Nederland die het meest actief zijn, zijn de ‘jongeren’.
De gemiddelde leeftijd (van de mensen die worden opgepakt) ligt tussen de 17 en 18 jaar. De meeste die ermee in aanmerking komen zijn gewoon voor de grap of puur uit nieuwsgierigheid begonnen, en worden dus gepakt.

Je hebt ook nog de ‘professionele graffitispuiters’, die ook echt letterlijk kunstwerken kunnen creëren met een spuitbus met verf. De professionele zijn meestal niet actief op straat maar daar zijn ze natuurlijk wel begonnen!
Het zijn over het algemeen genomen jongeren met veel vrije tijd, of jongeren die zich vervelen of juist kicken op het uitoefenen van verboden dingen.
Voor vele is het ook een uit de hand gelopen hobby geworden, en is het ” a way of life” voor hun geworden.

Deelvraag 4: Zijn er steden/dorpen/plaatsen/landen waar het meer voorkomt dan gemiddeld?

In Nederland zijn er niet echt steden waar het extreem veel voorkomt. Het is gewoon gecentreerd in nagenoeg alle steden waar veel jongeren verblijven, dus de grote steden in het bijzonder. Het beleid in de grote steden in Nederland is echter wel strenger; meer controles, meer overzicht, en meer bewaking bij privé gelegenheden.
Wel is het zo dat writers (graffitispuiters) het liefst op stille plekken werken, waar weinig mensen komen die ze kan “storen”.
Wel is het zo de NS een zeer geliefd slachtoffer is, vele treinen zijn zowel aan de binnen als aan de buitenkant vol gekliederd met graffiti.
Daarbij komt dat je als het donker is, je rustig kan werken, de pakkans is klein. Maar bij daglicht ziet iedereen die langs komt met de trein jou “kunstwerk”. Wanneer iemand dan jou werk ziet en de politie inschakelt, ben jij allang weer weg.
In Spijkenisse was het in 1999 zo uit de hand gelopen dat ze 13.000m² graffiti moesten gaan verwijderen. Ze liepen letterlijk achter de feiten aan.
Deelvraag 5: Is het aantal arrestaties i.v.m. graffiti gestegen of gedaald de laatste tijd?

Het aantal arrestaties is wel gestegen, maar daar in tegen, is de “scene” ( groep met writers) ook snel groter geworden.
Het zijn vaak georganiseerde groepjes die niet zo maar ergens gaan lopen om een geschikte plaats te zoeken, maar heel doelgericht op pad gaan. Dit maakt de pakkans klein. Jonge writers die al snel gepakt worden zijn soms zo onder de indruk van hun arrestatie dat ze er mee stoppen, de echte diehards gaan gewoon weer door.
In Spijkenisse heeft men in 1999 de oorlog verklaart aan graffitispuiters.
Doordat de gemeente is gaan samenwerken met alle gedupeerde partijen, hebben ze gezamenlijk een graffititeam samengesteld. Dit houd in: er werd een graffitiambtenaar aangesteld die zich alleen bezig hield met de bestrijding van graffiti. Ook zorgt hij ervoor dat er veel publiciteit is over de keiharde aanpak van de gemeente, geeft bijvoorbeeld voorlichting op scholen, een gewaarschuwd mens telt immers voor twee. Deze ambtenaar is een juridisch medewerker die o.a. alle rechtszaken i.v.m graffiti in de gaten houd en ALTIJD een verzoek tot schadevergoeding indient. Het eigen graffititeam (gefinancierd door alle gedupeerde) maakt alles snel weer schoon, maakt foto’s van de bekladding en regelt ook altijd de aangifte!
Door de handen ineen te slaan konden de kosten voor het inhuren van een zeer duur schoonmaakbedrijf worden stopgezet. Er werd collectief verwijdermateriaal in gekocht, en een team samengesteld die alle gedupeerde kon vertegenwoordigen. Het voordeel is: snel kunnen reageren, houd de verloedering tegen, en de pakkans van de graffitispuiters is enorm gestegen. Ook hebben de writers in de gaten dat ze beter niet meer in Spijkenisse kunnen “werken” als ze worden gepakt hebben ze echt een probleem. De harde aanpak heeft dus zin.

Hoofdstuk 1: Vandalisme volgens Art. 350.1 Wetboek van Strafrecht.

Hij die opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielt, beschadigt, onbruikbaar maakt of wegmaakt, wordt gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of een geldboete van ten hoogste vijfhonderd gulden. Gelijke straf wordt toegepast op hem die opzettelijk en wederechtelijk een dier dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, doodt beschadigt, onbruikbaar maakt of wegmaakt. Van vandalisme wordt wel eens gezegd dat het zinloos en ongemotiveerd gedrag is. Dat is niet zo.
Binnen en buitenlands onderzoek onder jongeren wijst dat uit. Bij kinderen speelt in de eerste plaats het (speels) verkennen een rol. Hoe sterk ben ik? Kan ik dat kapot krijgen? Mag ik dat? Wanneer reageert er iemand? Daarnaast vernielen kinderen soms uit woede of uit wraak. Tieners maken zich schuldig aan veel voorkomende criminaliteit om uit te testen hoe sterk ze staan tegenover volwassen autoriteitsfiguren (ouders, buren, leerkrachten, politie) en om aanzien in de eigen groep te winnen. Het durven overtreden van regels is zeker voor jongeren immers “stoer”. Hier wordt vaak de term prestige vandalisme voor gebruikt. Bij jong volwassenen spelen meer individuele motieven: het plegen van veel voorkomende criminaliteit door deze jongeren is meestal een uiting van onvrede, veroorzaakt door bijvoorbeeld moeilijkheden op school, werkeloosheid, ruzie thuis en dergelijke. Daarnaast kunnen bij deze groep ook het verwerven van aanzien onder leeftijdsgenoten, alsmede het tonen van fysieke kracht, een rol spelen. Dat jongeren zich schuldig maken aan de veel voorkomende criminaliteit is geen eigentijds verschijnsel.

Nieuw is het feit dat de remmende werking vanuit de omgeving is weggevallen (SOCIALE CONTROLE) en dat jongeren zich schuldig maken aan criminaliteit niet alleen hun eigen verantwoordelijkheid is. Ook de burger is voor een groot deel verantwoordelijk voor het feit dat jongeren bushokjes vernielen, prullenbakken in de brand steken, mishandelingen plegen en muren bekladden, omdat men niet de moeite neemt jongeren aan te spreken op hun baldadig/crimineel gedrag of de politie te bellen laat staan, aangifte te doen. Door uit te proberen, ontwikkelen jongeren zich tot nieuwe volwassenen. Ze weten nog niet zeker wie ze zijn en trekken zich veel van leeftijdsgenoten aan. Ze stoken elkaar op. Omdat het weinig moeite kost om iets te vernielen, de beloning en de spanning ervan, groot is en de pakkans klein, vindt vandalisme op grote schaal plaats ,,Jongeren zijn zelf heel vaak blij als ze bij HALT komen. Ze hebben dan ook een goed alibi. Ze zeggen tegen hun vrienden:,,Ja, bekijk het maar, dit kost me zakgeld. Dat kinderen worden aangesproken op hun daden is prettig voor de leefomgeving maar kan ook van doorslaggevende betekenis zijn voor de betreffende vandalen. De meeste jongeren vinden vernielen van andermans spullen niet meer interessant zodra ze verkering of een baan krijgen. Maar een klein deel van deze jongeren, heeft een onderzoek aangetoond, stroomt door naar de kleine criminaliteit.

Hoofdstuk 2: Wat vindt een writer van de graffiti?

Rizon is een 25 jarige man en noemt zichzelf een graffitikunstenaar.
Writers zijn volgens hem de echte kunstenaars, graffiteurs kladden alles zomaar vol.
Het zijn de tags (probeersels) die graffiti een slechte naam geven en iedereen begint daarmee. Je eigen stijl is hierbij erg belangrijk. Je probeert heel veel uit en probeert een eigen stijl te ontwikkelen. Je laat dan mislukte of onafgewerkte tekeningen achter. Sommige hebben dan niet het respect voor andermans eigendommen.
Als je echt talent heb, werk je een eigen techniek uit en kom je vaak in een ander circuit terecht. Mensen gaan je dan vragen om tegen betaling een graffiti te maken.
Dat kan variëren van café tot bedrijf. Sommige zeggen dat het dan geen echte graffiti is omdat het per definitie illegaal moet zijn.

Kunstwerk van Rizon, in opdracht van een café in Amsterdam. (dit is naast de achteringang.)

Rizon heeft zich inmiddels opgewerkt tot kunstenaar, en hoeft niet meer illegaal te werken.
Waarom hij toen met graffiti is begonnen weet hij zelf niet meer precies, maar wel dat hij het geweldig spannend vond. In ’t begin werkte Rizon wel eens met voorontwerpen, “blaadjes papier waarop ik schetsen had gemaakt en met een gom bewerkt”. Die maakte hij dan na op een muur, later ging dat meteen op de muur. Als je al 8 jaar aan je stijl werkt dan weet je inmiddels wel hoe die is, en hoef je niet meer te taggen. Als hij voor een bedrijf legaal werkt, heeft hij een andere spuitstyle dan als hij illegaal te werk gaat. Dit heeft ermee te maken dat de politie anders werken van een persoon kan gaan vergelijken en dat vergroot de pakkans voor de sprayers.

Dit is een bijzonder mooie ‘pecie’ die ook zeker door een professional is gemaakt.

Niet alleen hij vindt dat de materialen die ze kunnen kopen niet altijd voldoen.
Sommige mengen zelf kleuren in spuitbussen, en dat is erg moeilijk. Je moet de details over de drukregeling in de spuitbus goed kennen, anders kunnen er ongelukken gebeuren. Ook het spuitkapje is belangrijk. Net zoals viltstiften van dikte kunnen verschillen, kunnen spuitbussen ook in verschillende diktes spuiten. Het hangt allemaal af van het kapje, er zijn ongeveer 14 verschillende! Zelfs dan zijn sommige nog niet tevreden, en maken ze zelf inkepingen in het kapje of bevestigen dunnen buisjes op de bus en maken zo hun eigen dikte.
In Brussel en Antwerpen zijn speciale plekken vrijgemaakt waar graffiti is toegestaan, maar dat vindt hij maar niets. Het wordt na verloop van tijd weer schoongespoten, en weg is je werk.

In New York reageerde men eerst afwachtend, later toen Burgermeester Giuiani kwam, werd het streng aangepakt.
De burgemeester denkt dat een krot met graffiti erop alleen maar aanzet tot meer graffiti. Tot op bewoonde huizen toe. Eigenlijk is hij het hier gedeeltelijk mee eens.
Al met al vind Rizon dat het maatschappelijke probleem rond graffiti sterk is overdreven, gewoon meer vrijheid en meerdere plaatsen waar het mag, en het probleem is opgelost?

***Extra***

Plaatje van de eerste officiële Graffitiwedstrijd in Nederland, gehouden in A’dam anno 1979.

Ik vond het een zeer interessant onderwerp om een profiel werkstuk over te maken. Het was wel zeer moeilijk om cijfers te krijgen omdat dat vertrouwde informatie is van de politie en het OM. Ik heb wel geleerd dat ik nooit aan graffiti ga doen als ik de straffen zo hoor. Als je bij HALT bent geweest kan je gelijk heel veel banen vergeten en dat moet ik dus net niet hebben. Bij de bibliotheek waren alle boeken over graffiti gestolen, en dat laat ook zien dat het onderwerp HOT! is.
Ik wou bij het afsluiten nog even Rob Velthoen bedanken omdat hij me sommige benodigde informatie heeft kunnen verschaffen, buiten zijn drukke leven om. Verder wou ik ook nog even benadrukken dat ik zeer veel tijd in dit werkstuk heb moeten sturen, maar het was het ook allemaal waard in mijn ogen want zelf heb ik er ook veel over geleerd.

Bronvermelding

· Buurtmonitor

· Internet (www.graffiti.pagina.nl)

· Knipselkrant voor de jeugd (enigste verkrijgbaar bij de Bibliotheek)

· Gemeente ambtenaar Capelle a/d IJssel (Rob Velthoen)

· Krantartikelen

· Interviews

· Eigen ervaringen

· Bureau HALT (www.haltcapelle.nl)