Maria Montessori

Op 31 augustus 1870 word in een klein plaatsje in Italië Maria Montessori geboren.
Na haar middelbare schooltijd aan de Regia Scuola Technica Michelangelo Buenarotti kiest ze, tegen de gewoonte van de tijd voor de studie voor ingenieur. Maar dit is toch niets voor haar. Ze gaat medicijnen studeren. Ze is daarmee de eerste vrouwelijke medicijnenstudent van Italië en in 1896 de eerste vrouwelijke arts in Italië.

In augustus 1986, een maand na haar afstuderen, wordt Maria Montessori uitgekozen om Italië te vertegenwoordigen op een internationaal vrouwencongres in Berlijn. Haar toespraken tot het congres worden zeer enthousiast ontvangen, maar Maria Montessori weigert zich tot ‘beroemdheid’ te laten kronen door de pers en besluit een wetenschappelijke carrière na te streven.

In november 1896 komt ze in het Santo Spirito-ziekenhuis in Rome in contact met ‘idiote’ kinderen. Ze ontdekt dat deze kinderen helemaal niet ‘idioot’ zijn, maar dat ze zich, volstrekt verstoken van enig speelgoed of leermiddel, nooit hadden kunnen ontwikkelen. Ze trekt zich het lot van deze kinderen aan. Ze verdiept zich in de psychologie en de pedagogie en ontwikkelt, geïnspireerd door het werk van de artsen Itard en Seguin, zintuiglijk ontwikkelingsmateriaal.

In 1898 wordt Maria Montessori directrice van een door de Italiaanse regering gesticht instituut voor de opleiding van onderwijzers voor geestelijk gehandicapte kinderen. Twee jaar later wordt zij docente aan het Regio Instituto Femminile di Magistero, een Hogeschool voor vrouwen in Rome.
In 1904 wordt ze benoemd tot hoogleraar in de antropologie aan de Universiteit van Rome, een leerstoel die zij bekleedt tot 1916. Tegelijk schrijft ze zich in als student in de pedagogie.
In 1907 krijgt ze de mogelijkheid haar ideeën in de praktijk te brengen in de armoewijk San Lorenzo in Rome Hier sticht zij haar Case dei Bambini, de ‘kinderhuizen’ waar de triomftocht van het montessori-onderwijs over de hele wereld begint.

In 1934 verlaat Maria Montessori Italië, omdat Mussolini, de dictator uit die tijd, wil ingrijpen in haar onderwijssysteem; in het bijzonder zijn besluit om schooluniformen in te voeren kan Maria Montessori niet accepteren.
Van de ene dag op de andere houdt het montessori-onderwijs in Italië op te bestaan.
Maria Montessori verhuist naar Barcelona, waar zij in 1936 door het uitbreken van de Spaanse burgeroorlog wordt verdreven.

Zij reist naar Engeland, waar het Vijfde Internationale Montessori Congres gehouden wordt. Hier spreekt zij voor het eerst over het voortgezet onderwijs.
Nog in 1936 vestigt zij zich in Nederland, waar inmiddels het hoofdkwatier van de Montessoribeweging is gevestigd. In Laren wordt een Montessori geopend, waar Maria Montessori van plan vijf maanden per jaar les te geven. In oktober 1939 verlaat zij Nederland met haar zoon Mario om een reis naar India te maken. In India geeft zij een groot aantal lezingen, georganiseerd door de theosofische vereniging. Ook geeft zij montessoricursussen, en ontwikkelt ze ideeën die beschreven worden in Door het kind naar een nieuwe wereld.

Het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog maakt dat die reis rum zes jaar zou duren, tot in 1946. In dat jaar keert zij terug naar Nederland, waar zij in 1950 benoemd wordt tot ridder in de Orde van Oranje Nassau en een eredoctoraat ontvangt van de Universiteit van Amsterdam.
Ze bezoekt in mei 1951 het 9e Internationale Montessori Congres in Londen. Ook geeft ze nog een cursus in Innsburck. Na een paar lezingen in Italië keert ze terug naar Nederland. Op 6 Mei 1952 overlijdt zij, een paar maanden voor haar 82ste verjaardag. Ze ligt begraven in Noordwijk.