De Europese Unie
Na de Koude Oorlog wilde niemand meer dat er een grote oorlog zou komen. Ze wilden daarom afspraken maken om vrede tussen de landen te houden, maar ze wisten niet precies hoe ze dat moesten gaan doen.
De Fransman Jean Monnet stelde voor de Duitse en Franse productie van kolen en staal gezamenlijk te gaan beheren. Dan zou het voor beide landen onmogelijk worden om in het geheim wapens te produceren. Dit idee legde hij voor aan de minister van Buitenlandse Zaken, Robert Schuman, en die was er enthousiast over. Ze werkten hun plan verder uit en besloten dat er nog meer landen erbij mochten sluiten. Nederland, Luxemburg, België en Italië hadden hier wel oog voor en zo ging de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) in 1952 van start.

De samenwerking tussen de landen van de EGKS werd een succes en ze besloten hun plannen uit te breiden naar economische sectoren. Zo werd de Europese Economische Gemeenschap (EEG) in 1957 ingevoerd. De handel tussen de landen werd makkelijker door het afschaffen van de invoerrechten en een gemeenschappelijk beleid bij landbouw. De boeren in de landen gingen op dezelfde manier produceren en kregen een gegarandeerde prijs.
Ook wilde ze gaan samenwerken in een Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (EGA) en een Europese Defensie Gemeenschap, maar die laatste is er nog niet gekomen.

Andere landen begonnen de voordelen van de samenwerking ook te zien en wilden zich bij de gemeenschap sluiten. Zo sloten zich bij:
1973 Ierland, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk
1981 Griekenland
1986 Spanje en Portugal
1995 Oostenrijk, Finland en Zweden
En in 2004 zullen er nog 10 andere landen zich bij de gemeenschap sluiten:

•Cyprus
•Estland
•Hongarije
•Letland
•Litouwen
•Malta
•Polen
•Slovenië
•Slowakije
•Tsjechië

De samenwerking kreeg weer een nieuwe naam: Europese Gemeenschap (EG). En wilde gebruik maken van een gezamenlijke munt. En in 2002 was alles geregeld en kregen we de Euro.
De EG streeft voor een gezamenlijk Europa. De EG streeft dus eigenlijk naar:

•een harmonische, evenwichtige en duurzame ontwikkeling van de economische activiteit;
•een hoog niveau van werkgelegenheid en van sociale bescherming;
•gelijkheid van mannen en vrouwen;
•een duurzame en niet-inflatoire groei;
•een hoge graad van concurrentievermogen en convergentie van economische prestaties;
•een hoog niveau van bescherming en verbetering van de levens- standaard en van de kwaliteit van het bestaan;
•de economische en sociale samenhang en de solidariteit tussen de lidstaten.

Nog steeds zijn er landen die zich ook bij de Europese Gemeenschap willen sluiten, zoals Bulgarije, Roemenië en Turkije. De leden van de Gemeenschap zijn hierover nog aan het besluiten en misschien dat ze er in de toekomst ook bijkomen.

Zoals al eerder is gezegd willen steeds meer landen lid worden van de Europese Gemeenschap, maar de Europese Gemeenschap heeft wel een toetredingscriteria voor de landen die lid willen worden en als zij zich niet aan deze eisen houden dan worden zij geen lid.
De Europese raad in Kopenhagen heeft in juni 1993 het volgende toetredingscriteria vastgesteld
•het kandidaat-land bezit stabiele instellingen die de democratie, de rechtsorde, de mensenrechten en het respect voor en de bescherming van minderheden waarborgen;
•het kandidaat-land bezit een functionerende markteconomie en kan het hoofd bieden aan de concurrentiedruk en de marktkrachten binnen de eu;
•het kandidaat-land is in staat de verplichtingen van het lidmaatschap op zich te nemen en onderschrijft de doelstellingen van een politieke, economische en monetaire unie.

En elk jaar in november doet de commissie verslag uitbrengen over de resultaten van de kandidaat-landen.