Abortus

Ethische vraag over abortus: “Is het goed dat men abortus laat plegen?”

Wat is abortus?
Abortus Provocatus zoals het languit heet is een medische ingreep om een zwangerschap vroegtijdig en opzettelijk te beëindigen. Als je over tijd bent en je een vermoeden hebt dat je best wel eens zwanger zou kunnen zij kun je naar de huisarts toestappen voor een zwangerschapstest te halen. Als hieruit blijkt dat, dat je zwanger bent kun je laten onderzoeken hoelang dat al zo is, als het binnen de 22 weken ontdekt wordt kun je nog abortus laten plegen. Als je overweegt abortus te laten plegen krijg je eerst gesprekken met een gynaecoloog over jouw eigen situatie en over de risico’s van abortus. Als je het met dit alles eens bent krijg je nog een wettelijke bedenktijd van 5 dagen. Op de dag van de abortus zelf krijg je van tevoren nog een vooronderzoek, voordat ze met de echte ingreep beginnen. De ingreep zelf duurt maar enkele minuten en dan krijg je na een half uur nog een controle of alles ook echt weg is. Na een abortus mag je 3 weken niet vrijen in verband met kleine scheurtjes die dan kunnen optreden. Er zijn 6 manieren om abortus te laten plegen, deze zal ik even in het kort uitleggen:

- Zuigcurettage: dit is de meest gebruikte ingreep. Hierbij moet je als patiënt in een zogenaamde gynaecologische onderzoeksstoel gaan zitten met je benen in de steunen. Je baarmoederhals wordt dan grondig schoongemaakt en een beetje opgerekt zodat het buisje er gemakkelijk in kan. Ze brengen een buisje in je baarmoeder aan waarmee de baarmoederholte wordt leeggezogen vandaar de naam. Deze behandeling duurt in totaal een kwartier, terwijl het leegzuigen maar 2 tot 5 minuten duurt.
- Curettage: door middel van een metalen curette wordt de baarmoeder leeg geschrapt waarbij de placenta en de vrucht in stukken naar buiten komen.
- Prostaglandine: dit is een moeilijke naam voor de abortuspil. Het houdt in dat er een miskraam wordt opgewekt door het slikken van 3 pillen. Als het goed is komt bij de volgende menstruatie de vrucht mee naar buiten. Hierdoor kun je wel hevige last hebben van menstruatiepijn.
- Hysterotomie: dit is een kleine keizersnee waarmee de vrucht wordt verwijderd. Deze methode mag niet gebruikt worden bij een eerste zwangerschap omdat er een risico bestaat op onvruchtbaar worden doordat de baarmoeder beschadigd raakt.
- Inspuiten van zout oplossing: het kind raakt hierdoor vergiftigd en de huid van het kind verbrandt. Het kind komt met de menstruatie mee naar buiten.
- Embryotomie: de moeder wordt onder narcose gebracht en het kind wordt doormidden geknipt en verwijderd uit de baarmoeder.

Ik heb voor deze ethische vraag gekozen omdat het me heel interessant leek deze vraagstelling te onderzoeken. Ook omdat ik het leuk vind om meningen van verschillende mensen te lezen over dit onderwerp.

Beginsel - ethisch model:

Welke beginselen lijden tot een goedkeurend antwoord op de vraagstelling?
Hiermee word bedoeld waaraan denk je als eerste als je abortus wilt plegen, waarom zou je het wel doen. Hier komen een aantal omstandigheden waarin het handig is dat het plegen van abortus bestaat.
Als de vrouw het niet zou overleven of er heel erg aan toe zou zijn als ze het kind hield. Door medische achtergronden.
Ook als je eerste gevoel is: “help ik wil helemaal geen kind, ik voel me nog veel te jong” dan denk je er waarschijnlijk verder niet bij na, dan denk je ”ik wil geen kind en wat het verder met zich meedraagt wil ik ook niet.”
En natuurlijk bij bijvoorbeeld een verkrachting, je wilt geen kind van degene die jouw verkracht heeft, hoe moet je dat later aan je zoon / dochter gaan uitleggen.

Welke beginselen lijden tot een afkeurend antwoord op de vraagstelling?
Hiermee word bedoeld waaraan denk je als eerste als je zwanger bent, en absoluut niet wilt denken aan abortus, waarom niet? Hier komen een aantal omstandigheden waarin het niet nodig is om abortus te plegen.
De gedachte van ik pleeg een moord, er is toch al leven ook al de vrucht nog zo klein, het leeft al.
Vanwege je geloof, als er in het heilige boek van je geloof staat dat je geen abortus mag plegen dan zul je dat ook nooit doen.
Ook al ben ik jong ik wil het kind in ieder geval niet vermoorden, dan stel ik het wel ter adoptie als het geboren is.

Gevolgen – ethisch model:

De Positieve gevolgen van abortus:
Als je jong bent en nog niet toe aan een kind kun je het laten weghalen.
Stel dat het een medisch gevolg zou hebben voor de moeder, dan is dat door middel van abortus ook verholpen.
Maar ook weer een voordeel is dat een ongewenst kind niet haar / zijn hele leven hoeft rond te zwerven van tehuis naar tehuis en van pleeggezin naar pleeggezin.
Ook was het kind toch nog niet bewust van wat er allemaal met hem / haar gebeurde, dus daarom is het geen moord.
Als je abortus laat plegen wordt er tenminste niet onprofessioneel geprobeerd het kind te doden door bijvoorbeeld jezelf als moeder van de trap te laten vallen in de hoop dat je een miskraam krijgt.
Ook als je kind een zware handicap of het syndroom van Down heeft bespaar je het kind een ongelukkig leven.
En natuurlijk, stel dat je verkracht bent, je wilt geen kind van je verkrachter en daarom is het goed dat de mogelijkheid bestaat hem / haar te laten weghalen.

De Negatieve gevolgen van abortus:
Je pleegt een moord, hoe dan ook. Hoe klein de vrucht ook is er zit leven in.
Ook word je in bepaalde geloofskringen verstoten door je geloof als je abortus laat plegen. En dat wil je natuurlijk niet. Ook negatief is dat als de mogelijkheid tot abortus er is wordt er ook steeds vaker gebruik van gemaakt.
Bovendien is het niet eens nodig om abortus te plegen, als het kind ongewenst is, kun je het nog altijd afstaan voor adoptie. Hiermee maak je niet alleen jezelf blij maar ook nog een ander.

Mijn mening over abortus:
Mijn mening over abortus is dat het in bepaalde gevallen goed is. Terwijl ik het ook vaak gewoon ongeoorloofd vind. Stel, je hebt een leuke man, een goede baan en een normaal salaris. Je komt erachter dat je zwanger bent. Maar het is een ongelukje, jullie wilden helemaal geen kind. Op zo’n moment sta ik er absoluut niet achter dat er abortus gepleegd wordt. Je kunt het financieel en sociaal aan, waarom zou je dan abortus laten plegen? Maar bijvoorbeeld als een vrouw of man heel erg ziek is, dan vind ik het een ander verhaal. Je pleegt dan geen abortus omdat het toevallig een foutje was maar om medische redenen. Bij eugenetische indicaties ligt het er een beetje aan, als je kind echt heel erg gehandicapt is, is het misschien wel beter om abortus te plegen, gewoon om het kind een moeilijke en ongelukkige toekomst te besparen. Bij criminele indicaties, dus bij bijvoorbeeld een verkrachting heb ik er ook absoluut geen bezwaar tegen, wie wil er nou een kind van een verkrachter? Wie weet heeft hij al meerdere kinderen op aarde rondlopen. Dit zou ik een eng idee vinden. Ik zou er dan ook niet lang over na hoeven denken, ik zou absoluut abortus plegen. Ook heb ik zelf wel weer het idee in mijn achterhoofd zo van het is moord, ronduit moord er is geen andere benaming voor, je ontneemt iemand het recht om te leven, je brengt onnatuurlijk een einde aan het leven van een ziel. Zo las ik net op internet een stukje van “een dagboek van een ongeboren baby” ik zal het stuk citeren:
15 juli: Hoera! Vandaag word ik geschapen!
22 juli: Volgens mij heb ik een goede moeder: Haar hele hormoonhuishouding verandert, om het mij naar mijn zin te maken.
30 juli: jammer dat mijn moeder een andere bloedgroep heeft dan mij. Maar straks heb ik toch haarbloed niet meer nodig, want mijn eerste aders beginnen te ontstaan.
5 augustus: vandaag is er iets geweldigs gebeurd! Mijn hart is begonnen met kloppen. Nu zal het niet meer ophouden met kloppen, tot het einde van mijn leven.
15 augustus: nu ben ik al 3,5 millimeter groot. Je denkt dat is nog heel klein, misschien heb je gelijk maar toch, ik heb reeds organen: Ik heb een hart, huid, zenuwen, geslachtsorganen, lever, longen en nog veel meer.
20 augustus: nu zijn mijn hersenimpulsen al meetbaar. Zouden mijn ouders weten hoe goed ik groei? Maar wacht!!! Ze weten immers niet dat ik besta!!!
10 september: nu kan ik mijn vuist al ballen, plassen, wakker zijn en slapen, drinken en ook mijn duim in mijn mond steken.
15 september: ik ben al 3 centimeter groot!!! Van de 45 verdubbelingen van het aantal cellen, tot men volwassen is, heb ik er al 30 achter de rug. Tot mijn geboorte zullen het er 41 zijn. Bovendien heb ik een onverwisselbare vingerafdruk, maar ik wil geen misdadiger worden.
20 september: ik ben bezig, mijn zwemtechnieken te verbeteren. Ik zwem namelijk rond in het vruchtwater van mamma. En hoe zoeter het is, hoe meer ik ervan drink.
2 oktober: mijn vingernagels zijn er! Ook haren en wenkbrauwen worden zichtbaar.
8 oktober: ik ben nu al 14 centimeter groot. Ik kan mijn wenkbrauwen fronsen en gekke bekken trekken. Ik zal naar mijn ouders glimlachen, wanneer ik ter wereld kom.
9 oktober: vandaag heeft mijn moedeer mij laten doden!!!

Dit is een verschrikkelijk verhaal, als je zoiets leest. Dan denk je toch, zoiets moois, dat kun je toch niet vernietigen? Kortom mijn stelling over abortus is: dat abortus niet iets is waar je voor bent, maar onder heel bepaalde omstandigheden je er niet tegen moet zijn.

Bronnen:
www.refdag.nl
www.leerlingen.nl
www.nd.nl
www.ziekenhuis.nl
www.scholieren.com
www.google.com
levo boek: “Zienswijze, levensbeschouwing en ethiek in de bovenbouw.”